Spinvis - 7.6.9.6. (2020)

Heel apart, maar ik heb deze al lang niet meer gedraaid en anderen van hem wel...

Ik begrijp het wel ..........Tot en met Justine Keller was het naar mijn gevoel veel beter.

Over dit album was ik vanaf het begin lyrisch. Daarom heb ik het een jaar of zo bewust links laten liggen. Maar dat maakt niets uit: ik vind het nog altijd prachtig.

Maar dan wel de full version: het ontbreken van Parel op de Spotify-versie grenst aan een misdrijf

Ik had het album al eens gehoord op Spotify maar kwam de cd gisteren voor een prikkie tegen. Een album dat eindelijk muzikaal weer eens écht consistent is. Het ademt een geheel uit. Van de tranentrekkende vioolpartijen op Paon en 7.6.9.6 tot mystieke achtergrondzang zoal op Parel, Hollywood (met een sutiel eigenaardig ritme), de mooie teksten zoals op Ze Slapen, Scherven van Jou en Soms breekt er een Hart. Uitschieter vind ik Niet Vandaag met een overweldigende solo van wat volgens mij een Erhu (chinees snaarinstrument) heet. Het debut kwam voor mij altijd op 1, maar deze plek wordt nu gedeeld met dit prachtige album.

Gister ook de officiële cd gekocht en dan luister je 'm toch eerder merk ik Fijn plaatje van de Spin De nieuwe nog niet aan toegekomen btw. Nog drie nachtjes en dan gaan we 'm zien. Benieuwd wat ie gaat spelen

De voorgaande lovende recensies voelen voor mij bevreemdend; hoe graag ik ook wil, ik kan deze Spinvis maar niet bijzonder vinden. Het klinkt mij voortdurend als Spinvis die Spinvis na doet. Waar dat hem in zit, vind ik heel moeilijk duiden. Zijn andere platen, in het bijzonder de eerste drie (Trein, Vuur en Dageraad vond ik ook al duidelijk minder), kunnen me diep roeren en geven me het gevoel direct in de ziel van Erik te kunnen zien, terwijl dit allemaal overkomt over als een verzameling kunstige liedjes en niets meer dan dat. Met best een paar mooie liedjes, in het bijzonder Je Begrijpt het Bijna, maar toch. Een contractplaat. Ik had er heel graag meer in gehoord.

Aanhakend op het bericht hierboven: ik zet dit album nu weer eens op en ik ben het helemaal eens met het gemankeerde gevoel dat het ook bij mij oproept. Het heeft kwaliteit maar het doet me in de meeste nummers weinig. Te (klein)kunstig en bovendien wat een ondynamische en zompige productie. Het klinkt echt nergens naar, ook niet naar charmante huisvlijt. Ik kom er moeilijk doorheen. De sprankeling en brille van Spinvis zit hem in de eerste 3-4 albums, daarna verliest het oorspronkelijke het te vaak van de kleinkunst. Heb mijn cijfer verlaagt naar 3,5. Het is ok, maar ook niet meer dan dat.

Live in Utrecht tijdens Db;s open festival
Hollywood
Picasso