The Nits - Omsk (1983)

Met het o zo mooie, prachtige Nescio. Eén van de beste nummers van Nederlandse bodem aller tijden. Alles klopt aan dit nummer.

... klopt! maar vergeet ook niet het lichtjes fantastische "A Touch of Henry Moore" !!!!

Naast Kilo en Henk hun beste werk. Prachtige heldere productie, Fay Lovsky en Mathilde Santing op de achtergrond en de band in topvorm. Deze muziek blijft boeien. 4,0

4.5 sterren voor dit muzikaal o zo rijke plaatje!

Tons of Ink en Nescio zijn hemels mooi! Dit is gewoon één groot schilderij op muziek gezet!

****1/2

Henk Hofstede en de zijnen brengen al bijna 30 jaar onafgebroken kwaliteit. En deze OMSK is boven op die kwaliteit nog eens een extra kers! Een van de betere Europese albums ooit!

Omsk is voor mij het artistieke hoogtepunt uit het omvang-rijke euvre van de Nits. Omdat de nummers ook zo mooi in elkaar over lopen is dit geen verzameling nummers maar een een echt album.
Geniale Polderpop.

Mijn gebruikersnaam noopt me toch eigenlijk wel deze plaat ooit te checken.

Als er een Nederlandse band is met een vriendelijke uitstraling dan is het The Nits. Naast dit voorafgaande zijn ze ook behoorlijk creatief met geluid en daardoor ook met muziek.

Dit album, Omsk, is daar een goed voorbeeld van. Mooie sfeervolle songs met de nodige variatie en sferen, maar bovenal goed geproduceerd. Ieder instrument is goed hoorbaar zelfs op de lp die bij dit verslag wordt gebruikt. Al doet de stem van Henk Hofstede wat denken aan die van David Bowie, past deze behoorlijk goed bij deze over het algemeen opgewekte muziek. Daarnaast zijn de heren ook zeer creatief bezig met geluiden uit het dagelijks leven in de muziek aan het verwerken. Daardoor komt die voor mij in aanmerking om de installatie te testen. En wat blijft een song als Nescio na al die jaren staan als een huis. Wat een paar simpel lijkende piano aanslagen al niet toe in staat zijn.

De heren van The Nits weten dit behoorlijke niveau tot het einde van het album vast te houden. Hiermee is het één van de betere albums van eigen bodem. Wellicht nog het vermelden waard de achtergrondzang wordt verzorgt door Mathilde Santing en Fay Lovsky.

Nieuw bandlid Robert Jan Stips laat zich meteen gelden met prachtige piano en wervelende synth stukken. Het geluid is veel organischer en akoestischer dan de voorgaande Nits albums.

"Nescio" vind ik een fantastisch nummer, the Nits vind ik zowat de beste Nederlandse band ooit, erg originele en sfeervolle sound. Schande dat ik geen albums van hen kocht, nadien heb ik dat goed gemaakt met een compilatiebox. Wellicht zal ik nog enkele reguliere albums van the Nits aanschaffen.

Voor mij toch wel het beste Nits-album, met prachtige nummers zoals bijvoorbeeld Walter and Conny Tons of ink.

"nescio" is één mooiste singles die een Nederlandse band heeft voortgebracht. Hoort absoluut thuis in het rijtje waarin ook "radar love", "the life i live", 'venus" staan.

OMSK 1983

Vanaf Omsk is Robert-Jans Stips meer dan de producer.
Hij is volwaardig Nit-(wit) omdat bassist Alex Roelofs ophoudt.

Stips levert met Springtime Coming Soon en Walter and Conny
twee kant en klare, heel typische Stips strips. Naar eigen zeggen
toch wat geforceerd in typische Nitsstijl geschreven. Want The Nits
blijven ook op Omsk de pleitbezorgers van de klare lijn in de pop.

Ga trouwens ook eens op zoek naar dit zeldzaam album uit 1982 (?),
waarop een paar Nits meemusiceren en Stips de synthpop toer opgaat.
Robert-Jan Stips - U.P. (1981)

Op Omsk durven de voormalige kunstschool studenten
voluit het palet van de popschilder gebruiken. Een arsenaal
minder voor de hand liggende instrumenten en dito geluiden
doen hun intrede. Indoor Painting (Outdoor Sketching)
is het ultieme voorbeeld: een ode aan Rene Magritte.

Surrealisme in de metaforen.
Een troef die mij tot groot Nits fan bracht.

Clean Shirt in Paris (b-kant van Vermillion Pencil)
is een persiflage op I've Seen That Face before van Grace Jones
(dat op zijn beurt een persiflage was van Astor Piazzolla's Libertango).

Het werkelijk sublieme Man of Straw (zomaar een b-kantje van Nescio)
toont het onvolprezen songwritersschap van gitarist Michiel Peters.
Een vogelverschrikker bezingt zijn levenslot terwijl koperblazers
om hem heen klapwieken als overmoedige kraaien.

Het album begint met een ode aan twee kunstenaars.
Sculpteur Henri Moore en Barbara Hepworth worden bezongen
in een zeer mechanisch, naar synthwave neigende doowop compositie.
Het nummer zal lang op de playlist van hun concerten blijven staan.

A reclining figure made of brass and steel
It's a perfect mixture of how I think and feel

Unpleasant Suprise is een lichtgewichtje op dit album.
Eén van de weinige songs van Peters die me niet kan verrassen.
Dat doet Spirits Awake wel, met zijn akoestische inkleuring.
Een Oosters aandoende melodie ... Fay Lovsky achterna.

Fay Lovsky en Mathilde Sainting zijn hier trouwens present
als backing vocalisten op het werkelijk schitterende Jardin D'Hiver.
Tombe la Neige van Adamo is de inspiratiebron, maar ik las flarden
van deze tekst ook terug in een gedicht van Herman De Coninck.

Jardin d'hiver. In the middle of winter.
Winter garden. Tu ne viendras pas ce soir.

En de "bundel of light between buildings" is vakkundig
van een schilderij van Edward Hopper geplukt.

Het korte Shadow of a Doubt (eigenlijk een eenvoudige pianomelodie)
bezingt in enkele rake metaforen de insomnia van de kunstenaar.
Achter de vleugel bij het krieken van de zondagochtend.

In the wee small hours of a sunday morning
I am undecided - what I'm going to do now

Een echo van die andere titel Nescio ...
Live (zie Urk) maakte de groep er een drie minuten song van.

Walls Have Ears (een sneer naar de poprecensenten)
en de Tons of Ink (een ware synth operette) maken indruk
door hun rijk georchestreerde arrangementen en in Tons of Ink
schijnt zelfs een straaltje Italiaanse zon. Henk Hofstede had dit nummer
samen met Nescio op demo klaar na een reis in de laars van Europa.

In books you can sit beside everyone.
In deckchairs travel an ocean.

Nescio op Avro's Toppop in 1983.
Ik zei tegen mijn broers voor de beeldbuis: kijk wat
een groepje artyfarty aanstellers. Wat een patserig gedoe.

YouTube - Nits - Nescio

Nog voor 1983 voorbij was, was ik in de ban van Sketches of Spain
(van het mini-album Kilo). Work (1981) werd mijn eerste langspeler.
En sedertdien is de liefde nooit overgegaan.

The vermillion pencil is in the right hand
The colours I like I understand

Vermillion Pencil ... het penseel van de popschilder.
Muziek in klare lijn. De Herge link. Surrealisme in de metaforen.
De Magritte link ... Ceci n'est pas une pipe, luidt het in Indoor Painting
(Outdoor Sketching). Een bonustrack die enkel op cassette verscheen.
Wellicht omdat er geen derde single van het album meer kwam.

The best surprise is no surprise ...

Het coda is voor het verstilde The Cold Eye.
Coldwave op de grand piano. Een beschouwing van Michiel Peters.
Omsk is gestilleerde creativiteit. Een overtuigend statement van een groep
met een volstrekt eigen muzikaal palet. Kunstminnend in het kwadraat.

And there is more to it ... than meets the eye knew it

Ik ben al 25 jaar overtuigd. Probeer zelf ook eens.

Mooie recensie in de geest van de plaat, die er voor zorgt dat ik de LP binnenkort weer eens opleg!

Zaterdag gekocht, samen met Henk, Kilo en In The Dutch Mountains. Allen in één classic albums doosje...voor 15 euro.

Eerst Omsk en Kilo, daarna Dutch Mountains en tenslotte Henk draaien.

Die koop heeft twee voordelen:

Vind je geen enkele van die albums goed: Nits afvoeren.
Vind je de albums wel goed: alle andere zijn bijna even goed (of beter).

Bedankt voor de luistertip.
Het moet raar lopen wil ik deze platen niet goed vinden.
Bekende songs als Nescio en In The Dutch Mountains vind ik heel goed. De EP Hat ook. Dat was tot nu toe het enigste CD die ik in huis had. Ik ben benieuwd naar de albums. Als ze me bevallen, dan wordt jouw nummer 7 ook in huis gehaald!

Mijn nummer 7 is wel voor gevorderden.

Hahaha, neen, het is een heel bijzondere,
maar eentje waarvan de unieke sound mijn hart gestolen heeft.

En de teksten ... ik vind hun teksten altijd heel sterk.
Metaforisch, surrealistisch soms ... een kolfje naar mijn hand.

Als je Hat al kent, zou ik eerst Dutch Mountains doen, dan Kilo en Omsk.
Henk komt dan later ... experimenteler toch wel ...

Hier nog The Nits.... tegenwoordig Nits zonder lidwoord.

Héél sterk album, dazzler heeft het uitgebreid prachtig besproken, en heeft niet overdreven.
Ik verhoog nog met een halfje naar **** en wie weet ooit nog wat méér, dit is zo'n mooie schilderachtige plaat.... ontzettend muzikaal rijke arrangementen, en men schuwt heet experiment ook niet.

Dat lijkt mij ook wel een interessante aanschaf. Maar aangezien ik vrij weinig meer in platenwinkels kom: wat is een 'classic album' doosje precies?
Krijg je dan gewoon de drie CD's met alle bijbehorende artwork (boekjes e.d) in een extra boxje om de jewelcase heen? Of is het zo'n treurig stemmende slimline-verpakking met alleen maar een kartonnetje en zonder tekstboekje (zoals je tegenwoordig wel ziet bij die boxjes met vijf originele albums)?

@ Gauco, precies zoals je in de laatste regel omschrijft is-ie verpakt, jammer dat je niet meer in platenwinkels komt, is meer te ontdekken dan alleen suf achter je pc zitten 17 april Records Store Day, goede reden om er eens 1 te bezoeken, worden er veel spullen verkocht die alleen op die dag te koop zijn en bijna bij alle winkels die meedoen komen bekende artiesten spelen.
Kijk maar op www.recordstoreday.nl

Toch raar dat men dan niet meteen voor twee keer vijf albums ging.
Lou Reed heeft twee classic albums boxen met telkens 5 platen.

Had bij The Nits ook perfect gekund.

Wellicht staat Kilo als bonus bij Henk zoals op de single CD release.

@djarend: Ik kom voornamelijk weinig meer in platenwinkels omdat ze er nauwelijks meer zijn. Mijn stad (een provinciehoofdstad nog wel) kent er welgeteld nog één (FRS, MM en V&D niet meegerekend, want dat aanbod is bedroevend). Naast een redelijk goed gesorteerde vestiging van Plato zijn er gelukkig twee goede tweedehandszaken.

Ik bestel het meeste tegenwoordig online, maar je hebt gelijk: de sfeer van een goed gesorteerde platenzaak gaat daardoor helemaal verloren. Ik ga gemiddeld eens per week bij Plato naar binnen en kom meestal met één of twee CD's naar buiten. Vorig jaar deden ze met Record Store Day leuke dingen; ik zal er dit jaar ook bij zijn, ijs & weder dienende.

@dazzler: voor 10 CD's van The Nits kun je deze aanschaffen. En wat dat boxje betreft: dat gaat wat mij betreft dus niet door. Ik hecht waarde aan tekstboekjes en originele verpakking enzo. Met een beetje zoeken op internet (da's dan weer het voordeel ervan) heb je kans dat ik die drie afzonderlijke CD's voor nagenoeg dezelfde prijs op de kop tik. Ik neem trouwens zonder meer aan dat Kilo ook bij die Classic Albums box aan Henk is toegevoegd.

Urk en de verzamelaar Nest stonden al langer in mijn kast, maar ik ben na een indrukwekkend optreden van de groep wat meer geïnteresseerd geraakt in hun albums. The Nits zijn toch wel een tamelijk unieke band met vaak mooie, creatieve en atmosferische liedjes en met een typisch Nederlandse invalshoek in hun teksten.

Dat heb ik nu gedaan. Omsk is een muzikaal erg rijk album zoals de inkleuring door synths en percussie, deze band schuwt het avontuur niet zonder de song uit het oog te verliezen. Zeer sfeervolle, schilderachtige muziek, ook zeer goed geproduceerd met een heldere klankkleur.

dit is gwoon niet mijn nits plaat ik vind de liedjes zwak en hou niet van de sound van deze plaat

Leuk album, maar het niveau van nescio wordt verder nergers gehaald. De theetijdmelodietjes van spirits awake en Walter and Conny zijn een behoorlijke smeur op het kleurvolle pallet dat de band op dit album te voorschijn haalt. . The cold eye wil ik ook nog noemen, aangezien het een van de betere nummers van deze plaat is.

Live in Utrecht:

Shadow of a Doubt

Nescio

Fijne plaat vol met onderhuidse spanning.Nescio met zijn heerlijke tingeltangel pianoklanken en het mooie breekbare Jardin d'Hiver.Ook de gekte is ruimschoots vertegenwoordigd in A Touch Of Henry Moore ,wat springerig en erg poppy is.De plaat vaart goed bij de ietwat wollige productie.3 en halve ster .

'Unpleasant Surprise' lijkt me naar 'Don't You Want Me' van de Human League gemodelleerd te zijn, wat jullie?

zo ik heb deze plaat maar in mijn top 10 gezet, ik vind de afwisseling van sferen zo knap gedaan en de hele mooie klank kleuren alsof je zelf in de plaat zit!!!!!
Ik had me veel eerder moeten verdiepen in deze band!!!