London Grammar - Californian Soil (2021)

Kijk, Baby It’s You gaat de goede kant op. Geen gezapige tunes maar wat pit. Haar stem bevalt me daar beter bij.

"Baby It's You" kwam 1,5 maand geleden al uit en was al een mooie track. Maar de release van de single "Californian Soil" is al helemaal gaaf. Het heeft een heerlijk Mezzanine-light sausje meegekregen!

Ik vind beide nummers een behoorlijke teleurstelling. Beetje commerciële meuk, eerlijk gezegd.

Californian Soil is daarentegen weer een draak van een nummer. Weer dezelfde meuk als van het eerste album, alleen dan met een beat.

Coldwarkids: dezelfde meuk als van het eerste album... seriously? Hun eerste album is gewoon goud...top plaat, zucht, waarom sommige mensen toch reageren, als je hun eerste plaat al niet kan waarderen, zwijg dan. Ik kijk alvast enorm uit naar hun 3e plaat!

Coldwarkids: zijn score voor Michael Jackson - Thriller: 2. Ok, ik had zelfs niet moeten reageren, dat zegt al veel... In ieder geval: benieuwd naar de nieuwe plaat!

Heel erg benieuwd naar dit album! Hun vorige twee albums zijn echt super. Allebei heel anders en ik vermoed dat dit album ook weer een andere soort stijl gaat worden. Veel andere instrumenten en een meer relaxte vibe. Het is ook niet leuk als je 3x hetzelfde soort album krijgt voorgeschoteld dus ik vind het alleen maar positief dat ze andere kanten laten zien. Dat het iets commerciëler is hoor ik niet heel erg, maar hoeft niets iets slechts te betekenen.

De twee singles klinken leuk en zijn erg fijn, maar nog geen wauw-effect zoals met de vorige singles. Desondanks moet het ook nog even wennen en kan ik niet wachten.

Wat een ontgoochelende flauwe single is "Lose Your Head".

Derde tegenvaller. Zo te horen is er een diepe knieval voor de commercie gemaakt. Dit album gaat het niet worden, vrees ik...

Dit vind ik nou echt zo'n complete onzin opmerking. Dat eeuwige gezever over of men commercieel is of niet. Muzikant wordt je niet om in metro of op hoog carharijne te spelen. Beoordeel eens zonder die vooringenomen blik.

Verder prima hoor dat je het niks vindt. Daarvoor is dit platform. Ik blijf het engel van een stem vinden. Alles daarom heen is mooi meegenomen.

Lose Your Head vond ik eerst ook helemaal niks. Ik was erg teleurgesteld. Maar nu vind het wel een heel leuk nummer, maar wel ietsjes minder dan de andere twee. Misschien moeten mensen gewoon even wennen. Californian Soul is tot nu toe echt mijn favoriet. Gaat continu op repeat. Baby it's You inmiddels ook. Nu kan ik echt niet meer wachten.

Snap de negatieve reacties echt niet. Alsof London Grammar hiervoor super alternatief was en nu opeens commercieel is. Ze hebben nu George FitzGerald ingeschakeld, waardoor ze meer de house kant zijn opgeschoven. Vind het echt een geslaagde combinatie, alle singles bevallen goed.

Na het horen van "How does it feel" zet ik uit heimwee nog eens "Hell To The Liars" op. Man, wat een fantastisch nummer was dat...en nu deze banaliteit? Doet pijn...

Deze vierde single is wel pijnlijk idd, echt filler voor de radio. Stukken minder dan de vorige singles, jammer.

How Does It Feel is het derde nummer wat lekker in het gehoor ligt. Californian Soul blijkt gelukkig de enige mispeer.

Ook America overtuigt niet. Het is te mainstream geworden.

Ik lees hier ook over lekker in het gehoor liggen. Dat is nu niet meteen waar ik naar op zoek ben in muziek..

Ik vraag me oprecht af wat je oprecht in muziek zoekt dan. Muziek is in mijn ogen niet goed doordat het alternatief of juist commercieel is. Onzinnig gewauwel.

Kijk, dit verklaart een hoop. Ik heb een hoop nummers van George FitzGerald in mijn favorieten staan (Full Circle ) en ook de nieuwe singles van London Grammar bevallen mij zeer, zeer goed. (Zo erg dat ik voor het eerst in jaren weer speciaal heb ingelogd hier).

London Grammar heeft mij al sinds hun eerste album weten te veroveren met de prachtige stem van Hannah Reid. Wat een enorme kracht en bereik, waarmee ze vrijwel ieder nummer naar een hoger niveau kan tillen. Daaromheen zitten natuurlijk ook vaak gewoon hele sterke instrumentals van de overige 2 bandleden.

Maar die stem is voor mij de uitblinker, en daarom ben ik niet alleen fan van de originele singles maar ook van de (toch wel veel) goede remixes die er zijn gemaakt. Wat dat betreft dus ook enorm blij met de huidige singles die van zichzelf wat meer de elektronische kant op liggen.

Baby It's You was ik vanaf dag 1 aan verslaafd. En ook Lose Your Head en How Does It Feel vind ik gewoon heel erg goed, en zitten nonstop vast in mijn hoofd.

Juist Californian Soul vind ik dan weer een minder album.

Enfin, de gesigneerde LP is besteld en komt hier vrijdag binnen. Ben benieuwd naar de rest van de nummers.

Het was niet mijn bedoeling om denigrerend over te komen naar jou toe..Dat doe ik in mijn ogen ook helemaal niet.

Het is wel zo dat catchiness zeker niet per se net een voorwaarde is om iets goed te vinden. Ik heb graag een beetje spanning ,originaliteit, leuke instrumentatie of arrangement (die huidige hit van Bruno Mars is geweldig!) enz.. Als het even kan ook emotie, wat ik niet kan terugvinden in "How does it feel." Veilige inwisselbare dance muziek die je overal tegenwoordig hoort in de hitparades. Dat bedoel ik met mainstream. Zelfs haar fantastische stem wordt in dat nummer niet ingezet.

Ik ben helemaal niet actief als het aankomt op stemmen geven. Bij Celeste zal het vermoedelijk een proteststem geweest zijn. Wegens de overdreven kritiek. Maar laten we het hier over London Grammar hebben.

London Grammar was altijd al vrij toegankelijk. Wat overigens geen waarde-oordeel inhoudt. Tof trouwens als goeie muziek een groot publiek bereikt. Maar geef mij maar "Rooting for you" of "Hell to the liars"! Waarom hield ik daar wel immens van? Dat probeer ik voor mezelf uit te vinden. Feit is dat ik van smaak hierin blijkbaar verschil met jou. Die electronica tilt het niet per se naar een hoger niveau voor mij, integendeel. Wel bij "Baby it's you" maar zeker niet bij een single als "Lose Your Head."

Ik zeg niet dat het slecht is, maar ik ben helemaal niet lyrisch meer zoals bij aangegeven nummers uit vorige plaat. Voor oppervlakkige hitparade dance bestaat Dua Lipa al. Eens leutig, maar dat is het dan ook.

Ik denk dat ik er uit ben. De vorige plaat is helemaal anders qua sfeer. De ingetogenheid daar..maakt het veel magischer. Perfecte combinatie van haar wereldstem die daar meer mag uitpakken met minimale instrumentatie. Eerder muziek naar binnen toe...en nu met de dance richting net niet. Dat is beetje wennen, tot daar aan toe, ik vind de muziek gewoon minder.

Ben "Californian Soul" nog eens aan het herluisteren. En die vind ik nu net wel nog iets verfrissend hebben. Tenzij je je stoort aan de Massive Attack beat, waar anderen me op wezen.

Ik denk dat ik Hannah Reid zeer graag ingetogen hoor..het moet dat zijn. Dat er nu electronica producers op springen, mag geen verrassing heten.

Nee dus helemaal niet eh. Daar verschillen we van mening. Muziek mag en moet vooral niets...! Muziek mag schuren, inventief zijn, moeilijk zijn..Sorry, het kriebelde bij mij toen ik dit las.

Heb alleen de twee singles nog maar gehoord - en wil wachten tot de album-release om inhoudelijk commentaar te (kunnen) geven, maar de premisse dat muziek goed in het gehoor zou moeten liggen is doodgewoon niets meer of minder dan een persoonlijk uitgangspunt. Net zoals de premisse dat dat schilderkunst figuratief zou moeten zijn (het moet iets voorstellen).

Je wilt niet weten hoeveel muziek hier (ook achter me) op de plank staat, die schuurt, knarst, knerpt, in een eerste instantie irriteert - ik herinner me een track op het laatste album van The Roots - of verveelt, zoals werk van William Basinski bijv. Dan ben je echt geneigd te denken dat je oren daar even niet naar staan.

En gerre beschuldigen van een hele lompe uitspraak, tja.. Iets van een splinter en een balk

Alvast leukste naar minst leuke:

1. Californian Soul
2. Baby It's You
3. Lose Your Head
4. America
5. How Does it Feel (enige nummer tot nu toe die ik zou willen skippen als het voorbij komt, het is niet slecht, maar pakt me niet echt)

Benieuwd naar de rest volgende week. Het komt steeds dichterbij.

Voor mij blijft het allemaal even prachtig als op de voorgangers. Ik had verwacht dat London Grammar een wat andere richting zou opslaan, maar dat valt behoorlijk mee.

Al bij opener Intro zit ik er helemaal in. dat zal voor velen ongetwijfeld een stroperige draak zijn, ik hou er van. En dat doe ik ook van alles wat daarna volgt.
Het hoeft niet altijd moeilijk te zijn. De nummers zijn fijn en de zang van Hannah is als vanouds hemels.

Meer heb ik niet nodig.

Die "andere richting" vrees(de) ik ook. Heb er na jouw bevindingen weer (wat meer) vertrouwen in.

Ik denk eerder dat mensen het onderhand wel weten nu en het meer van hetzelfde vinden. Natuurlijk zijn er accentverschillen, maar ik vind ze niet zo enorm groot als waar ik vooraf bang voor was.

Of misschien weet Hannah me gewoon weer te bedwelmen met haar zang en hoor ik het niet eens

Eric stelt me nog niet gerust helaas, maar we gaan het komende week horen....