AC/DC - Power Up (2020)

Na Let there be rock en Back in black is dit voor mij de sterkste AC/DC-plaat.

Leuke plaat deze, maar wel minder dan hun voorgaande 2 albums. Het vuur lijkt wat gedoofd bij deze, benieuwd of dit nu wel daadwerkelijk hun laatste album is geweest.

Ik zet Rock or Bust en deze Power Up toch wat gemakkelijker op dan dat spul uit eind jaren 80 merk ik. Prima deuntjes nog. Vandaag is Demon Fire de favoriet.

Recensies van de Nederlandse show van eergisteren in Lust for Life en Oor. De één wat positiever dan de ander.

Tja, of je hebt een leuke avond gehad of niet. Recensies van concerten van top acts zijn wat mij betreft redelijk overbodig.

November 2020. Nederland bereidt zich voor op een onvermijdelijke tweede covid-19-lockdown, maar tegen alle verwachtingen is daar ineens AC/DC met Power Up. Dit in de bezetting van Rock or Bust (2014) en wederom met producer Brendan O'Brien. Cliff Williams keerde terug van pensioen, Phil Rudd van huisarrest, Brian Johnson van door autoracen veroorzaakte doofheid. AOVV beschreef het meteen die maand treffend, lees hier terug op MuMe.

Destijds volgde ik het nieuws rond AC/DC op de voet: het eerste nieuws in augustus '20 van een ooggetuige dat de groep weer in Vancouver in de studio zou zijn (wel uit het Noors vertalen, sorry) , het tweede nieuws volgde in dezelfde maand: een foto van Rudd en Johnson op een balkon bij de studio, hetgeen het eerste gerucht leek te bevestigen.
AC/DC houdt altijd zijn kaarten voor zich, bij de Schotse Australiërs geen openheid over privézaken zoals Ozzy Osbourne deed in realityshow The Osbournes. Maar deze keer bleken geruchten een keertje waar te zijn en in november was daar PWR/UP, dat ik las als Power Up. Als "Een vuist naar de hemel", zoals Robert van Gijssel bij de Volkskrant neerpende. Hoezo sterfelijk? Wij gaan door. Zoiets.

Voor mij is deze AC/DC als een ouder geworden oom, die je na enkele jaren weer eens ziet. Je kent volop de verhalen over zijn wilde jonge jaren, de tegenslagen en hoe hij tegen-de-klippen-op kwam, zag en overwon. Maar nu is hij op leeftijd. Toch zie je in zijn ogen en in sommige van zijn onaangepaste opmerkingen iets van het oude vuur.
Op Power Up zijn opnieuw de credits voor de in 2017 overleden slaggitarist Malcolm Young en diens springlevende broer Angus. De laatste dook net als voor Rock or Bust in de archieven met ruwe ideeën voor nieuwe nummers, Malcolms vervanger/neef Stevie Young assisteerde bij het arrangeren ervan.
Explosieve, snelle uitspattingen als Whole Lotta Rosie of Riff Raff of Shoot to Kill of Thunderstruck zitten daar niet bij. Het is net wat kalmer, de blues schemert in soms mindere, soms meerdere mate door.

Het vuurtje brandt dus wel degelijk, zij het minder fel. Daarmee is de rol van de groove belangrijker geworden, neergelegd door Williams en Rudd met Stevie. Sterkste voorbeelden zijn opener Realize, de (blues)beat van Through the Mists of Time met z'n bijzondere drumgroove in het intro en een verrassend aaa-hahaa-koortje, het iets snellere Demon Fire en het sluw-swingende Money Shot. Iets van de voorbije tegenslagen lijkt door te klinken in de tekst van Kick You When You're Down, opvallend genoeg een nummer zonder intro.

Touren was kort na de covid-pandemie hoogst onzeker. Vijf jaar later is Williams definitief met pensioen en Rudd verkoos thuis te blijven om zijn eega bij te staan. Met bassist Chris Chaney, drummer Matt Laug en de grijs geworden scholier Angus tourde de groep in 2025 door Europa en Australië, een tour door Zuid- en Noord-Amerika van februari tot en met september 2026 staat gepland.

Zou er nog een nieuw album komen? Hoe leuk zou het zijn als iemand van Angus' Aaltense buren meer weet en het mag laten uitlekken. Maar liever nog heb ik dat iedereen zijn kaken op elkaar houdt en een volgende verrassing zich aandient. Misschien wel een optreden in Lochem of op Zwarte Cross.