Typhoon - Lichthuis (2020)

Sterke comeback .
Ik merk alleen dat ik me mateloos kan irriteren aan nablaat-gedrag. Hier over Jakobsen. En op andere plekken wordt ook altijd min gedaan over zogenaamd minderwaardige muziek. Ik schaar dat onder elitair gebral... Ik moet trouwens hard lachen om je post en je hebt absoluut een punt!!
On: als een nummer minder is, is het minder, als een gastbijdrage niet uit de verf komt moet dat gezegd. Dat gezegd hebbende; ik vind de combi met Jakobsen sterk, maar het liedje had beter gekund. Misschien op de volgende plaat dan maar in de herkansing?? Kunnen we deze discussie weer van voren beginnen hahaha.

Ik vind de muziek van Bløf niks aan en daarbij vind ik hem gewoon een mateloos vervelende gast. Zoals hij laatst kwijlend en vooral vol van zichzelf tegenover Rob de Nijs zat... Geef mij dan Danny Vera maar; "Wat is jouw favoriete Rob de Nijs nummer?" "Heb ik niet."

(Ik kan mij overigens prima voorstellen waarom mensen Bløf wel mooie muziek vinden hoor)

Geen Danny Vera-liefhebber, maar hier moest ik toch wel erg om lachen.

Geweldig inderdaad

Sowieso een hele dikke voldoende, maar tikt toch net de vier**** niet aan bij mij. Mooi, goed gespeeld en neergezet en voldoende diversiteit in deze plaat. Maar ik mis net die bijzondere 'opveer-momentjes', die de twee voorgangers wel hadden. Samenwerking met andere artiesten vind ik dan wel weer prima tot geslaagd. Hoe dan ook, Typhoon blijft een zeer waardevolle toevoeging aan het vaderlandse muzikale landschap.

Beetje twijfel tussen 3,5 of 4 sterren. De plaat is kwalitatief dik in orde, maar doet me een stuk minder als lobi da basi om eoa reden. Verkeerde seizoen? Of is het me af en toe toch wat te zoet en prekerig? Met de nederhop van een dik decennium geleden heeft het allemaal niet veel meer te maken natuurlijk, maar dat is niet erg. Dat je je zo breed kan ontwikkelen is maar weinig artiesten gegeven, het toont zijn kwaliteiten. Over de discussie rond het nummer met Blof en of dit nu wel of niet goed en/of passend op de plaat is wil ik maar niet te diep ingaan. Al viel het me wel op dat nog helemaal niemand het nummer heeft aangemerkt als een favoriete track van de plaat.

Uit mijn tweewekelijkse nieuwsbrief over de beste nieuwe popmuziek (aanmelden kan hier):

Het is een vast ritueel bij ons thuis: iedere ochtend zet ik muziek op als ik de ontbijttafel dek en steevast zet mijn vrouw die weer uit als ze even later beneden komt. Veel te druk met vier kinderen die in korte tijd boterhammen naar binnen moeten werken. Gelijk heeft ze, al zal ik dat niet snel tegen haar zeggen. Deze week werd onze JBL-speaker zowaar een keertje niet uitgeschakeld, toen ik Lichthuis van Typhoon op had gezet.

Het zegt veel over dit nieuwe album van de succesvolle Nederlandse zanger en rapper. Nummers als Oud Licht, Alles is Gezegend en Walnootboom liggen makkelijk in het gehoor en zijn radio/gezinsvriendelijk. Dat leidt hier en daar tot kritiek: flirt Typhoon niet te erg met de mainstream, onder meer door samenwerkingen met Paskal Jakobsen (BLØF) en Michelle David?

Ik kan me voorstellen dat liefhebbers van het meesterlijke Lobi Da Basi (2014) en Tussen Licht En Lucht gehoopt hadden op net wat meer rauwe randjes. Maar voor velen komt Lichthuis denk ik precies op het juiste moment: juist in deze donkere coronatijden brengt Typhoon op deze vrolijke plaat met een positieve vibe verlichting.

De diversiteit van het album is groot, de muziek is tot in de puntjes verzorgd en ook dit keer zorgt Typhoon met persoonlijke teksten over liefde, racisme, geloof en de burn-out waar hij mee kampte (Niemand Kan Blijven) voor genoeg diepgang.

De teleurstelling van het jaar. Niemand Kan Blijven, Aanzoek en Ogen Dicht tho . Maar nummers als De Stad, Alles Is Gezegend en Walnootboom zijn echt té cringe.

Voor mij een omgekeerde receptie dan die van: Silky & Smooth: Ik vond Lobi di Basi een beetje ge-hyped. Ook tijdens een concert viel het mij op dat de spoeling aan sterke melodieën eigenlijk dun is. Een paar nummers die blijven hangen. Ik sprak toen ook de hoop uit dat Typhoon zich zou ontwikkelen tot een soort Nederlandse Marvin Gaye. Dat is ie hier natuurlijk niet. Marvin Gaye was uniek en dat is Typhoon ook. Maar hij is wel behoorlijk in 'mijn richting' opgeschoven. Was hij voorheen toch vooral een hiphopper met een tamelijk melodieuze flow. Nu is hij toch echt meer een zanger (hij heeft zelfs nog zangles gevolgd) waarvan de zang natuurlijk over kan lopen in vloeiende rhymes. Ik ben geen hiphop-liefhebber dat scheelt maar dit blief ik wel. Ik hoor overal beklijvende melodieën die ook nog sterk afwisselen en ben aangenaam verrast door het Jon Hassel-David Sylvian-trompetje in een aantal nummers. En over Pascal; Blof heeft zijn maniertjes en is daarmee niet altijd trefzeker (al vind ik dat ze toch een flinke trits klassieke Nederpopnummers en in Blauwe ruis ook een goed album hebben afgeleverd) maar Jakobsen is gewoon een goede vocalist, ook hier. Op basis van beperkte beluistering zet ik hem op 4 sterren, omhoog kan nog, omlaag verwacht ik niet.

Typhoon ís mainstream. De beste man speelt al jaren op werkelijk elk Nederlands festival wat je kunt verzinnen en zit in elk mainstream televisieprogramma wat je kunt verzinnen. Lobi da Basi heeft hem vermaakt tot intellectuele knuffelrapper waar het hele land mee wegloopt.

Ik zag hem zelfs voorbijkomen in een commercial van T-Mobile.

Met de beats van A+

De rauwe randjes waren er bij Lobi Da Basi al vanaf.

De Stad? De Stad? Geweldig nummer juist! Alles Is Gezegend zou ik ook niet op één hoop willen gooien met Pascal's Walnootboom. Dat is nou echt cringe (in het kwadraat)

dafit schreef: Nee dus, wat mij betreft. Ik vind sowieso mainstream of niet geen goed kwaiteitscriterium. "Once upon a time" van de Simple minds is retecommercieel, maar ook retegoed, op termijn veel beter dan menigeen wil inzien. Iets soortgelijks over 'Stranded' versus de 2 experimentelere voorgangers van Roxy Music. Is de muziek genietbaar - op basis van sterke melodieën, geïnspireerd spel en arrangementen en raken de teksten mij of krijg ik er (tegensteld) de verkeerde rillingen van - of niet? Daar gaat het mij om en op die criteria vind ik Lichthuis een beter album dan de voorganger (ik heb hem zelfs inmiddels al een halfje opgehoogd). Dit is ook een groepseffort, steunpilaar Dries Bijlsma is muzikaal zeer belangrijk en ook de trompettist Randell Heye (nr. 4 en 8!) blinkt uit. Ik vraag mij onderhand af of de onverminderd, of nog sterkere spirituele inslag qua publieke waardering niet tegen hem gaat werken in deze hardcore seculiere tijden. Maar voor mij weegt dat niet negatief voor dit album - zeker omdat zijn teksten bijna schrijnend eerlijk en openhartig zijn, verre van 'prekerig'. Typhoon vaart zijn eigen koers, als het moet tegen de stroom in.

Typhoon trekt weer een fijn muzikaal pakket uit de kast, en dat is genieten. Minder geslaagd zijn de gasten op dit album, alleen Wende doet het leuk. Met Botoman voegen we weer een fantastische track toe aan het beste op Nederlandstalig gebied, maar helaas staan er te veel matige nummers op Lichthuis om meer dan drie sterren te vergaren.

Typhoon maakt wel een ontwikkeling door. Waar hij mij bij z'n eerste album vooral wist te boeien met z'n teksten is dat een paar albums later vooral met de hele muzikale omlijsting. Veelal aanstekelijke nummers op dit album met een goede energie en een paar gastoptredens die zeker iets bijdragen (Michelle David, Roos Rebergen). Naast de nummers waarin zij bijdragen zijn ook Botoman, Niemand Kan Blijven en het aanstekelijke Alles is Gezegend.

Wat een haat naar Paskal Jakobsen hier. Wist niet dat er zoveel mensen waren met sterke gevoelens naar hem. Persoonlijk nooit een fan geweest van BLØF, maar ook nooit iets tegen ze gehad.

Tevens moet ik toegeven dat ik eigenlijk weinig artiesten ken die zo gedragen worden door de muziek. Typhoon heeft daar natuurlijk ook wel een aandeel in met zijn energie en flow. Toch ergens wel knap om dit soort type albums op de proppen te brengen die zo eigen zijn en dat als middelmatige zanger eigenlijk.

Waar lees jij die haat? Ik lees vooral berichten dat Paskal Jakobsen niet goed op het album past en dat Het nummer Walnootboom matig is. Dat laatste heb je nota bene zelf ook geschreven. Waar ik het trouwens helemaal mee eens ben.

Een beetje laat op het feestje maar de laatste week pas tijd gemaakt om deze plaat te ontdekken.
Moet zeggen dat ik erg positief verrast ben over de opvolger van Lobi da Basi. Het is een duidelijke doorontwikkeling met misschien iets minder feestnummers maar qua thematiek en sound is het geen nieuwe afslag. De melodieën en zanglijnen zijn erg goed uitgewerkt en verraden dat er veel tijd in gestoken is om het te perfectioneren. De gastartiesten Roosbeef en Wende passen wel bij Typhoon. Pascal Jacobsen had van mij niet gehoeven. Maar de beste nummers zijn toch solotracks, met Botoman als mijn persoonlijke favoriet. Typhoon flikt het weer en bevestigt zijn status als een van de beste en meest veelzijdige Nederlandse artiesten van zijn generatie. Zijn live show zal nog beter zijn met de toevoeging van de betere tracks van deze plaat. Hoop het snel weer live mee te maken.