Sophie Straat - 't Is Niet Mijn Schuld (2020)

De Nederlandstalige volksmuziek is normaal niet mijn eerste voorkeursgenre waar ik alle nieuwe parels zo snel mogelijk probeer op te vissen, maar Sophie Schwartz debuteert hier met een heerlijke EP vol met onvervalste, principiële smartlappen over het leven in onze mooie hoofdstad Haar teksten gaan onder andere over de bizarre huizenmarkt van nu en haar onbezorgde jeugd in de late 90s en early 00s, toen de situatie in volkswijken als De Pijp nog compleet anders was. Niet moeilijk om snel sympathie te krijgen met Sophie en haar vrij uitzichtloze zoektocht naar een betaalbare woning in de stad waar ze opgroeide.

Ik me voorstellen dat Sophies plat Amsterdamse dialect even wennen kan zijn voor de gemiddelde luisteraar, maar dat had ik zelf ook bij een groot deel van mijn huidige favoriete artiesten.

4,5* om te beginnen, want het luistert allemaal heerlijk weg

André Hazes is terug gekomen als Andrea Hazes

Erg fijne EP, vooral Kinder Psycholoog en Geluk kunnen me bekoren.
En leuke cover van Andre inderdaad.

Een concert van Spinvis met Sophie in het voorprogramma zou op dit moment echt een natte droom zijn

Roxanne en Dré was dat nog niet genoeg, moest er zo nodig nog een kloon bijkomen? The public gets, what the public wants - wat een volk zijn we dan dat we dit leuk vinden?

In de Domstad hadden we altijd in november het Smartlappenfestival - een meer dan legitieme reden om de horeca in het centrum te mijden - nu mijdt de horeca ons en is het leven een grote smartlap, ik heb dit soort klonenzang niet nodig om me nog soberder te voelen.

Ik draai lekker even op YouTube een dj-sessie van Branko in Lisboa, komt er ondanks de regen nog een straaltje zon binnen.

Ik hoef niet meer naar Amsterdam, het staat toch al op Instagram

Instagramsterdam

Ik ben liever kutvolk dan een azijnpisser zoals jij

Toe maar - taalarmoe is je niet vreemd, misschien toch wat ander voer nemen, vormt je mind wat meer en maakt je taal eloquenter. Prettige zondag, vrind

Ik zet wel een mindkapje op ipv een mondkapje

Doe 'em dan wel goed op, kunnen die gedachtenscheten niet meer ontsnappen; maar dan wel ieder half uur even afzetten en driemaal o mani padme hum zingen en met de voeten op de grond stampen

Maar jongens, dit is toch zo'n duidelijke toe-eigening van een hipster-nostalgische visie op Amsterdamse volksheid van een afgestudeerde Kunstacademiestudente die net zo ver (zo niet verder) van het Amsterdamse volk dat ze bezingt afstaat als de yuppen waar ze over klaagt? Kijk nou hoe ze zich uitdost in de clip van Groen Amsterdam in vergelijking met hoe ze zich normaal presenteert. Over de muziek zal ik het niet hebben, die klinkt nog best leuk, maar ik vind het wel vrij hilarisch hoe ongepast ze hier Amsterdamse volksheid als een hippe aesthetic lijkt te gebruiken.

EP-release in Skatecafe, nota bene één van de grootste yuppenplekken in de hele stad haha, doe normaal.

edit: Mijn god, even eerdere filmpjes van haar gecheckt en die Amsterdamse tongval in haar muziek is dus ook gewoon nep. Schaamtelozer dan dit kan echt gewoon niet.

Ik vind het geweldig Vroeger was het heel normaal, nu doet iedereen ineens zo bekrompen. Tegenwoordig is niks mogelijk meer.

Ajax, en dan nou weer Amsterdamse smartlappen. D'r zijn van die momenten dat ik me afvraag, of er net zoals bij gender & identity een vergelijkbaar fenomeen bestaat mbt geboorteplaats (provincie) & identity - soms denk ik wel 'ns dat jij in je hart liever van geboorte Amsterdammer had willen zijn dan Brabo

Vroeger (werk in Amsterdam) regelmatig met collega's (moeten) borrelen in de Bastille en Café Nol (Wester) en Hazes, Johnny Jordaan, Tante Leen etc ging er dan met paplepels in (zo lang de lepel in de breipot staat) dat was alleen uit te houden met de nodige hoeveelheid alcohol en de gedachte dat we dan met een aantal daarna in Toscanini of Frascati zouden eten. Nu is het het een nuchtere zondagmiddag (immers, geen drank voor de wedstrijd)

Jarenlang opgezadeld geweest met een puberend buurmeisje dat groot fan was van Hazes, Frans Duits én Anouk - voldoende om er een diepgaande afkeer van te krijgen.

En vroegah? Dat was die goeie ouwe tijd toen je ouders het zo slecht hadden en er in Nederland 70% minder auto's reden.

Heb doorgaans niets met smartlappen, maar moet eerlijk toegeven dit dan wel weer erg tof te vinden. Wellicht omdat de muziek zo overdreven nostalgisch en volks is dat je al snel een ironische knipoog vermoedt. De composities zijn dan ook stiekem goed opgebouwd en gearrangeerd. Het is welhaast hipsterpop met een levensliedsausje. In een tijdgewricht waar menig artiest zich juist overdreven kosmopolitisch neerzet, vind ik dit voor de afwisseling zelfs erg verfrissend.

Hazes is inderdaad nooit ver weg op deze EP

Dat denk ik ook ja, als je haar interview in NRC van afgelopen week zo leest. Sophie kan als ze wil ook gewoon in ABN zingen/praten.

Haha, ik kom er nu pas achter dat Ik Meen 't een cover is. Moet toegeven dat ik Andrés oeuvre niet van A tot Z ken.

Ga Spinnies management wel even tippen voor volgend jaar

Door Sophie weet ik nu wat een gegentrificeerde wijk is...

Dat krijg je door het verdwijnen van gratis krantjes als De Makelaar; dan had je door het zien van de sterk toegenomen prijzen in een bepaalde buurt 'live' kunnen meemaken dat de wijk aan het 'gentrificeren' is; een andere indicator is trouwens de e-factor, a.k.a de Tesla-factor van de buurt

Uit het NRC-interview

Ik zie niet zo hoe dit interview het punt dat ik maak tegenspreekt. Ik weet niet wat de afkomst is van de beste vrouw (al was de Pijp eind jaren ‘90 volgens mij een beetje wat de Dapperbuurt momenteel is in termen van gentrificatie, misschien al verder) maar dat neemt niet weg dat ze zich overduidelijk een bepaald beeld van Amsterdamse volksheid aanwendt dat ze zelf niet bezit (in termen van uiterlijke presentatie, naam en accent). Ik merk zelf ook de negatieve gevolgen van Amsterdamse gentrificatie in mijn buurt, maar om daar nou onder mijn nieuwe alter ego Mokum Maarten over te gaan zingen tegenover een hipsterpubliek in De School zou ook een beetje - ehm - precies zijn wat Sophie Schwartz nu doet.

Ja, in dit opzicht heb je wel gelijk. Haar moeder is Engels en haar vader komt uit New York en zijn begin jaren 90 naar Amsterdam verhuisd, dus ze in feite zelf ook import. Ze mag dan wel geboren en getogen zijn in een Amsterdamse volksbuurt, maar niet in een inheems Amsterdams gezin. Maar goed, Sophie neemt een rol aan als artieste en ik twijfel niet aan haar oprechtheid dat ze gentrificatie een serieus probleem vindt. Het is bij het gentrificatieproces vaak wel zo dat de eerste nieuwe bewoners van een wijk (de hippe middenklassers) uiteindelijk vroeg of laat ook het slachtoffer worden, omdat een nog rijkere bovenlaag (de nieuwe rijken) hun huizen dan weer inneemt.


Haha ja, ik neem aan dat je jezelf binnen de Amsterdamse populatie ook eerder associeert als yup/hipster dan een jongen uit een volkswijk. Woon je al je hele leven in de stad of ben je er voor je studie heen verhuisd?

Hij is een hipster bij uitstek

Studente, hipster, prostitué, arm volkswijffie of slimme marketing truc ?

Het is Sophie Schwarts:

Één van de opvallendste presentaties is het bakfietsproject van Sophie Schwartz, alias Sophie Straat. Haar moeder was een van de eerste vrouwen van Amsterdam die haar kinderen in een bakfiets vervoerde. “Je zou dus kunnen zeggen dat wij de grondleggers zijn van de gentrificatie,” aldus Schwartz, die opgroeide in De Pijp. Als onderdeel van het project maakte ze een plaat met smartlappen over het veranderende Amsterdam. Danny de Munk zingt de tweede stem op het nummer Groen Amsterdam. Schwartz studeerde in Den Haag af met het laagst mogelijke cijfer, een zes. “Dat vind ik prima. En nu zit ik toch bij de Best of Graduates. Dat vind ik wel hilarisch.”

Best leuk maar dat ‘Jessie’ zou ook zo door Laura Pausini gezongen kunnen zijn. Lachen..

In mijn ogen een slim en zeer creatief Mokums wijffie..

Het bakfiets project - Sophie Schwartz - sophieschwartz.nl

De plaatsing van "Geluk" in het Maak Kennis Met... topic en bovenstaande commentaren maakten me nieuwsgierig naar deze EP. Ik ben geen groot liefhebber van het levenslied, maar er zijn momenten (voornamelijk in een oud bruin café) dat ik er best van kan genieten.

Maar, beste Sophie, wat jij hier laat horen heeft weinig tot niets met een authentiek levenslied te maken. Sterker nog, dit is een schaamteloze rip-off. Het is veelzeggend dat "Ik Meen 't met afstand het beste liedje van de EP is. Daarnaast vind ik Jessie ook nog wel aardig. Niet toevallig het nummer waarop de (neppe) storende Amsterdamse tongval het minst prominent aanwezig is. De meneer hierboven noemt het woord 'marketingtruc' en ik denk dat hij de spijker daarmee keihard op zijn kop slaat. Prima natuurlijk, maar aan mij is het niet besteed. Ergens jammer, want de teksten van deze mevrouw Schwartz vind ik best sterk.

Twee sterretjes voor Jessie, Sophie's teksten en de aardige interpretatie van Hazes.

Hahaha.

Ik zeg doen: Ik lees dus net dat een bakfiets zo'n 5000 euro mag kosten en het leven van artiest is (voor de meeste) geen vetpot. Dan zou ik ook een Hazes-persona adopteren, anders komt die bakfiets er nóóit

Ze had beter 'Jessie' eraf kunnen laten, dan had ik in ieder geval nog gedacht dat ze gewoon een spraakgebrek had...

Ik ben geboren in Amsterdam, maar ik ken weinig dat ik lelijker vind dan plat-Amsterdams. Nu zijn (waren?) er dan in ieder nog mensen die daar weinig aan konden doen, maar opzettelijk in plat-Amsterdams zingen terwijl dat dus kennelijk eerder een act is dan je identiteit? Naar Hazes luister ik ook niet om zijn accent, maar die was in ieder geval authentiek.

Het probleem is dat ik de teksten best gevat en grappig vind, dus dit had best een leuk plaatje kunnen zijn. Maar nee, ik kan niet door dat 'accent' heen luisteren en ik vind het bovendien ook eigenlijk niet zo veel toevoegen. Ohja, en iets met 'cultural appropriation' enzo.

Zelden zo getwijfeld wat ik ergens van zou moeten vinden, terwijl ik toch altijd bekend sta om mijn instant mening (docent he...).
Is dit nou gewoon echt helemaal geweldig, of is dit verschrikkelijk.... Een tussenweg is er voor mij in ieder geval niet.... Het tovert een glimlach op mijn gezicht, dus dan toch het eerste...

Interview in Trouw