menu

shame - Drunk Tank Pink (2021)

mijn stem
3,76 (68)
68 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Dead Oceans

  1. Alphabet (2:52)
  2. Nigel Hitter (3:24)
  3. Born in Luton (4:48)
  4. March Day (3:12)
  5. Water in the Well (3:07)
  6. Snow Day (5:20)
  7. Human, for a Minute (4:33)
  8. Great Dog (1:59)
  9. 6 / 1 (2:39)
  10. Harsh Degrees (3:09)
  11. Station Wagon (6:34)
totale tijdsduur: 41:37
zoeken in:
avatar van JVT
4,5
JVT
Heb apple music, maar geduld heb ik niet. Ben nu aan het luisteren dus

avatar van JVT
4,5
JVT
Lekkere plaat, en dan nog vooral de niet singles!

avatar van aerobag
4,0
Station Wagen, die hakt erin gek. Wat een afsluiter.

avatar van VladTheImpaler
Mooi stuk/interview met frontman Charlie Steen over de totstandkoming van dit album; Het hedonistisch stilleven van shame - 3voor12 - 3voor12.vpro.nl

avatar van kruder
5,0
Zo hé, 2021 is los, lekker hoor

avatar van herre48
4,5
aerobag schreef:
Station Wagen, die hakt erin gek. Wat een afsluiter.

En de drie voorafgaande nummers recht op het gaspedaal!

avatar van overmars89
4,0
JVT schreef:
Lekkere plaat, en dan nog vooral de niet singles!


Ja dat vind ik ook. Net het tegenovergestelde van het eerste album!

avatar van repelstefan
3,5
Nog niet zó enthousiast als de meesten hier. Debuut vind ik echt een stuk pakkender en sterker al zit die in mijn geheugen gegrift en deze nog niet. Dat is misschien nu nog het verschil.

avatar van Rvdz
4,0
Ik heb Charlie Steen ook geïnterviewd, voor wie nog niet genoeg gelezen heeft https://https://https://www.thedailyindie.nl/shame-vertrouw-nooit-op-een-vrolijke-band/

Laat dit maar aan Protomartyr. Britse post punk bands, ik snap die hypes niet.

avatar van coldwarkids
3,5
Wow, Born In Luton. Lekker riffje. Deze plaat is dus beduidend beter dan de laatste van IDLES. Is niet zo gek denk? IDLES is achterhaald en minder hard. Shame heeft de toekomst!!

avatar van VladTheImpaler
coldwarkids schreef:
IDLES is achterhaald en minder hard.

En waarom is IDLES achterhaald? En minder hard? Dat is natuurlijk gewoon niet waar.

avatar van JVT
4,5
JVT
Wat een tour de force met Great Dog, 6/1 en Harsh degrees! Wat een plaat!! Heel erg benieuwd hoe dit live gaat klinken. Laat ons hopen dat we dat dit jaar nog mogen meemaken.

avatar van herre48
4,5
Ticketjes voor de Trix zijn binnen, nu nog het vaccin.

avatar van blur8
4,5
Ting! Trix-barcode hier ook binnen.
Geweldig uitdagend album.

avatar van herre48
4,5
JVT schreef:
Wat een tour de force met Great Dog, 6/1 en Harsh degrees! Wat een plaat!! Heel erg benieuwd hoe dit live gaat klinken. Laat ons hopen dat we dat dit jaar nog mogen meemaken.


Die drie snijden inderdaad de adem af om dan met Station Wagon compleet uit de bocht te knallen.

avatar van peterjames777
4,0
Mooi om te zien dat, op moment van schrijven, de nummers Born in Luton, Snow Day, Station Wagon en Human, for a Minute hier favoriet zijn.
Precies die nummers laten mooi de ontwikkeling van de band zien en hebben een soort emotionele intensiteit die heel fijn is.

Ook als muzikanten zijn de boys erg gegroeid. Nummers zijn een stuk complexer, gitaarwerk is inventief en Charlie Forbes is als drummer enorm gegroeid. Een wereld van verschil in kwaliteit tussen de straightforward drumpartijen van bijvoorbeeld Tasteless, Friction en nummers als Snow Day en Born in Luton.

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Shame - Drunk Tank Pink - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Shame - Drunk Tank Pink
Shame heeft zeker geen last van het “lastige tweede album syndroom”, want album nummer twee is nog een stuk indrukwekkender en spannender dan het drie jaar geleden terecht zo geprezen debuut

Voor het beluisteren van Drunk Tank Pink van Shame is een waarschuwing wel op zijn plaats. Het tweede album van de band uit Londen raast immers met orkaankracht over je heen en vermorzelt het al zo goede debuut van de band. In muzikaal opzicht is enorme groei te horen en die hoor je ook in de songs, die stevig kunnen uithalen, maar ook kunnen verrassen door alle nieuwe invloeden die Shame heeft verwerkt op haar tweede album. Gelukkig hoor je nog steeds een stel jonge honden aan het werk, maar het zijn inmiddels wel jonge honden die weten hoe een baanbrekend album moet klinken. Het debuut van Shame was heel erg goed, Drunk Tank Pink is nog veel beter.

De Britse Shame bracht helemaal aan het begin van 2018 haar debuut Songs Of Praise uit en zag het album aan het eind van het jaar opduiken in menig jaarlijstje, waaronder die van mij. Songs Of Praise was dan ook een geweldig debuut van een stel jonge honden uit het Londense Brixton.

Het was een debuut dat begon bij de Britse punk uit de tweede helft van de jaren 70, vervolgens uitkwam bij de Britse postpunk uit de vroege jaren 80, om vervolgens nog te reiken tot de Britpop van de vroege jaren 90.

Het leverde een waslijst aan vergelijkingsmateriaal op, variërend van Gang Of Four tot Joy Division, van The Fall tot The Stranglers en nog veel en veel meer, maar Shame slaagde er ook in om een eigen geluid neer te zetten.

Precies drie jaar na het terecht zo geprezen debuut is Shame terug met een nieuw album, het altijd moeilijke tweede album na een stevig bewierookt debuut. Shame blijkt weinig last te hebben van dit “lastige tweede album syndroom”, want Drunk Tank Pink maakt de enorm hoge verwachtingen vrij makkelijk waar.

Songs Of Praise kwam drie jaar geleden aan als een goed gemikte vuistslag, maar Drunk Tank Pink is de spreekwoordelijke mokerslag. Shame was waarschijnlijk goed weggekomen met Songs Of Praise deel 2, maar dat is Drunk Tank Pink zeker niet en dat is knap.

Ook op haar tweede album put Shame uit de archieven van de punk en de postpunk, maar het slaat ook nadrukkelijk de vleugels uit. Twee namen die nog niet bij me op kwamen bij beluistering van het debuut van de band uit Londen, kwamen nu nadrukkelijk als eerste op en het zijn de namen van Talking Heads en The Clash, hier en daar aangevuld met King Crimson Mk II.

Hier blijft het zeker niet bij, want ook Drunk Tank Pink is een album dat uitnodigt tot het noemen van namen, al blijft er uiteindelijk maar één naam over: Shame. Het is indrukwekkend hoe de Britse band de afgelopen drie jaar is gegroeid. Het geluid van de band heeft op Drunk Tank Pink enorm aan kracht gewonnen, maar ook qua muzikaliteit is de band er enorm op vooruit gegaan.

In veel tracks op het album klinkt Shame een stuk volwassener dan op het debuut, maar gelukkig zijn de jonge honden van dit debuut niet helemaal verdwenen. De teksten worden nog steeds met veel venijn uitgespuugd en ook Drunk Tank Pink bevat nog altijd flink wat rauwe en tegendraadse tracks vol energie.

Het zijn rauwe momenten die worden afgewisseld met flink wat diepgang en met een geluid dat Shame op de kaart zet als een van de belangrijkste Britse bands van het moment. Het is een geluid dat overigens prachtig is geproduceerd door James Ford, die eerder werkte met onder andere Arctic Monkeys, Florence and the Machine en Depeche Mode.

Drunk Tank Pink komt zoals gezegd aan als een mokerslag. Die mokerslag wordt in eerste instantie gedomineerd door de rauwe postpunk songs die de band heeft gemaakt, maar ontleent de kracht in tweede instantie toch vooral aan de enorme groei die Shame laat horen op haar tweede album.

Drunk Tank Pink van Shame komt 11 songs en 41 minuten lang als een stoomwals over je heen en slurpt alle energie op, maar wat is het allemaal goed, zeker als er in de slottrack nog een tandje bij wordt geschakeld. Fontaines DC legde de lat vorig jaar hoog met haar tweede album, maar wat mij betreft gaat Shame er met het bijzonder indrukwekkende Drunk Tank Pink weer overheen. Wat een plaat. Erwin Zijleman

avatar van dennis1808
4,0
VladTheImpaler schreef:
(quote)

En waarom is IDLES achterhaald? En minder hard? Dat is natuurlijk gewoon niet waar.


Ik vind dat IDLES op hun derde album een enorme karikatuur van zichzelf zijn geworden. Eerste album was snoeihard, tweede album had heerlijke anthems, derde album zijn ze me kwijt.

Over dit album niets meer dan lof. Wat minder toegankelijk dan Songs of Praise en net zoals dat album is de afsluiter het hoogtepunt die er in hakt.

avatar van Monsieur'
Bij Nigel Hitter hoor ik een beetje Prince!

avatar van coldwarkids
3,5
dennis1808 schreef:
(quote)


Ik vind dat IDLES op hun derde album een enorme karikatuur van zichzelf zijn geworden. Eerste album was snoeihard, tweede album had heerlijke anthems, derde album zijn ze me kwijt.

Over dit album niets meer dan lof. Wat minder toegankelijk dan Songs of Praise en net zoals dat album is de afsluiter het hoogtepunt die er in hakt.


Spijker op zn kop!

avatar van RadioMad
Op basis van de singles had ik een zwakkere plaat dan het debuut verwacht, maar na een aantal luisterbeurten moet ik toch zeggen dat ik 'm béter vind. Wat JVT hierboven al zei, de non-singles zijn de hoogtepunten (met name de tweede helft van de plaat). Ik zet 'm nog maar eens op

avatar van overmars89
4,0
Ja, ik vind deze tweede ook beter dan zijn voorganger. Waar op het eerste album de singles eruit springen geniet ik van "Drunk Tank Pink" meer van het complete plaatje. Het album is een stuk steviger dan zijn voorganger en denk vooral dat dit live helemaal uit de voegen springt. De "pacing" van dit album spreekt me ook erg aan. De hardere tracks staan wat meer geclusterd met tussendoor 1 ademmoment (Human, For A Minute). Na deze track gaat het hek van de dam en gaan ze echt helemaal los. De zanger is tevens veelzijdig en heeft een passende stem voor de rustigere en de wat hardere tracks.

Een klein minpunt vind ik af en toe de instrumentatie. Met de groot scala aan post-punk bands in het moment vind ik de instrumentatie niet altijd even onderscheidend genoeg om boven de meute uit te springen. Hoewel het zeker niet slecht is vind ik andere bands meer in hun mars hebben en vaak veelzijdiger.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:37 uur

geplaatst: vandaag om 05:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.