menu

David Gilmour - David Gilmour (1978)

mijn stem
3,45 (124)
124 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Harvest

  1. Mihalis (5:46)
  2. There's No Way Out of Here (5:08)
  3. Cry from the Street (5:13)
  4. So Far Away (6:05)
  5. Short and Sweet (5:30)
  6. Raise My Rent (5:33)
  7. No Way (5:32)
  8. It's Deafinitely (4:37)
  9. I Can't Breathe Anymore (3:05)
totale tijdsduur: 46:29
zoeken in:
avatar van freakey
4,0
bikkel2 schreef:
Het is vooral een vrijblijvende sympatieke plaat, maar ik hoor weinig echte hoogtepunten.
Gilmour is in staat om best goede songs te schrijven, maar jammerlijk geen heel album lang.
Daarintegen vind ik zijn 2e soloplaat About Face eigenlijk het beste wat hij gemaakt heeft zonder Roger Waters. Dus ook sterker dan de 2 laatste PF albums.

Die plaat blijft over de hele linie aardig boeien, ook door de afwisseling.
Deze plaat is niet slecht, maar heeft niet mijn volledige aandacht kunnen vasthouden.


Ik vind deze plaat beter dan About Face... alleen al omdat ie wat tijdlozer klinkt... qua composities vind ik de 2 platen niet zo veel verschillen, beiden hebben wat "vullers", On An Island is qua uitvoering superieur aan beiden maar wat gezapig... (zoals ook The Division Bell) en Momentary Lapse of Reason is te veel een plaat van de jaren tachtig, iets wat ik met About Face ook heb eigenlijk...

avatar van bikkel2
3,0
Ik vind About Face minder hoogdravend dan A Momentary Lapse Of Reason.
About Face is meer gericht op liedjes met een kop en een staart, terwijl A Momentary nogal fragementarisch is.

Dat deze door de sobere produktie wat tijdlozer klinkt, ben ik direct met je eens.

Maar qua songmateriaal vind ik About Face wat interessanter.
On An Island is best mooi, maar vind het wel wat saai hier en daar.

avatar van Bluebird
4,0
Gilmours eerste soloalbum klinkt me nog altijd het meest naturel in de oren en ademt tevens nog de oude 70's Floyd sound uit. About Face is duidelijk aan de eisen des tijds aangepast terwijl On An Island juist weer teruggrijpt naar de 70's naar mijn gevoel, zij het dat die veel te laidback is uitgevallen. Je zit de plaat moeilijk uit zonder vroegtijdig in coma te raken als je er de geest niet voor hebt. Van de 3 albums zou je in ieder geval wel een fantastische compilatie kunnen samenstellen die boeit van begin tot eind.

avatar van freakey
4,0
@Bluebird
@bikkel2
Volgens mij zijn we het alle 3 wel redelijk eens... ik kan alleen echt niet door dat eighties geluid van About Face heen luisteren....

avatar van hmaeghs
4,5
In lijn met de meeste commentaren vind ik 'About Face' een mooi album, maar productietechnisch duidelijk gesitueerd in de wat kille jaren tachtig en daardoor minder vaak in mijn speler te vinden. 'On an island' heeft dat manco niet, maar ontbeert enige spanning.
Dit album echter - zijn solodebuut - ontstijgt zijn tijd, kent geen zwakke momenten en levert bij tijd en wijle magisch mooie intro's op ('Short and Sweet'), pakkende songs ('There's no wat out of here' ) en gitaarsolo's ('Raise my rent') die door merg-en-been gaan.
Een album dat bij vlagen diep raakt.

avatar van bikkel2
3,0
Ik ga deze plaat gewoon weer eens opnieuw beluisteren. Is al weer een poosje geleden.
Wie weet is er nu iets wat mij meer kan overtuigen.

Uw hoort van mij

avatar van spinout
3,5
Ik hoor weinig. Behalve dan dat ik meer een Telecaster geluid meen te horen, dan een Strat geluid. Ik ben geen kenner, dus ik kan me vergissen. Wellicht kan iemand me daarover informeren.

Deranged
Hoor op bepaalde momenten ook wel zoiets ja. Zoals op het eerste nummer bij de lagere noten, die beroemde 'twang'.

Zou goed kunnen, Deef heeft ook vaak zat Tellie gespeeld.

En eigenlijk zou iedereen dat eens moeten doen.

Wat dit plaatje betreft luister ik 'm nu nog maar eens een keertje met alle recente commotie.

Heel aardig bluesy solo plaatje maar heb persoonlijk altijd net wat meer gehad met de opvolger.

avatar van bikkel2
3,0
Idem hier. Het is wel een plaat die lekker wegluistert, maar Gilmour's gitaarspel valt vooral in positieve zin op.
De songs zijn over het algemeen niet schokkend in de zin van heel.memorabel.
Gilmour had hier duidelijk de behoefte om een lekkere pure bluesachtige plaat te maken zonder al te veel gedoe.

About Face is idd wat kleurrijker en in de breedte ook wat sterker m.i.

Deranged
Grappig dat ik een paar keer de jankende hond van Dogs in zijn gitaar op dit album terug hoor komen.

Animals is van een jaar eerder dus dat zal vast geen toeval zijn.

Schijnt overigens dat Dave op Dogs ook een Telecaster gebruikte. Zou mij niet verbazen, zijn meest sexy gitaarwerk met de meest sexy gitaar vervaardigd.

Al met al gebeuren er geen wereldschokkende dingen op dit plaatje, nee, die bewaarde hij denk ik voor de grotere projecten nog aanstaande.

Gewoon een oerdegelijk tussendoortje.

Vandaag nog maar eens een keertje luisteren want het intrigeert wel.

De man intrigeert.

Zodra hij zijn gitaar aanraakt gebeurt er iets speciaals, zelfs wanneer dat op dit plaatje vooralsnog niet eens heel erg het geval lijkt.

Je hoort altijd wel wat, hier en daar.

avatar van Broem
4,0
Wellicht dat de solo-albums van de PF leden ook wel een uitlaatklep waren om onder het strenge regime en opgelegde pandoer van Roger uit te komen. Als je het solowerk van David op een rij zet komt daar toch 'andere' muziek uit. Hij kon zijn creativiteit op deze manier kwijt. Financieel zat het al wel snor in de late 70's met de PF leden. De solo-albums van Roger lijken gewoon het meest op zijn PF albums. Hij is en blijft de man die het format heeft bedacht en uitgevoerd. Ik vind overigens dat David met veel van zijn live optredens het PF oeuvre met ontzettend veel smaak en respect brengt. Man intrigeert zeker.

Deranged
Plaatje nog maar eens luisteren aangezien de vraag of hij hier een Telecaster bespeelt voor mij wel een interessante is. Denk dat dit op bepaalde momenten zeker het geval is of zou kunnen zijn, zoals op het eerste nummer.

Informatie voor de geïnteresseerden over David en de Telecaster vindt men overigens hier:

Telecasters | - gilmourish.com

Hier lezen we bijvoorbeeld ook dat hij er een op Dogs zou hebben bespeeld. Kan me daar wel in vinden. Dat bijterige, dat venijnige wat die solo's hebben dat is wel Tellie eigen. In tegenstelling tot de doorgaans veel warmer vlammende klank van de Strat.

Zoals Bruce al zei: je hebt eigenlijk twee soorten mensen in deze wereld.

Ik weet wel tot welke ik behoor.

avatar van bikkel2
3,0
Eens met Broem. Floyd was natuurlijk heel veel bezig met studiotrucs en Waters was rond deze periode nog bepalender geworden.
Gilmour kon hier ff lekker zijn gang gaan en vermoedelijk is hij uitgegaan van een plaat maken die vooral voor hem bevredigend was.
About Face had veel meer geldingsdrang.
Daar wordt ook veel meer uit de kast getrokken en is in basis veel.bombastischer.
Daar gokte hij m.i op een groter succes.

Ik vind ook idd dat hij het Floyd spul met respect speelt. Blijft dicht bij de originelen, met hier en daar kleine aanpassingen.
Voordeel is dan wel dat hij voor Animals het leeuwendeel zong.

avatar van Rogyros
3,5
Opvallend vind ik dat Comfortably Numb eigenlijk voor dit album bedoeld was, maar niet op tijd af kreeg. Daarna heeft ie het samen met Waters afgeschreven en Waters uiteraard de lyrics.

Althans, zo heb ik het altijd begrepen.

avatar van bikkel2
3,0
Er was nogal wat onenigheid tijdens de The Wall tussen Waters en Gilmour over CN - de sfeer was al niet best en producer Bob Erzin fungeerde als een soort scheidsrechter ( eigen bewoordingen.)
Gilmour wilde het uiteindelijk een stuk rauwer vastleggen en Waters dreef zijn zin door over de uiteindelijke versie.
Live hoor je ook dat onder Gilmour het begin veel steviger start. Waters houdt nog steeds vast aan de originele versie ( dus ook alleen zijn zang.)
Waters heeft dus kennelijk het duistere beginstuk geschreven en het melodische komt van Gilmour + natuurlijk de magische solo's.

Benieuwd hoe het had geklonken zonder de inbreng van Waters. Zal wellicht nog wel demo materiaal van zijn.

Deranged
Als je kijkt hoe goed het op The Wall past en hoe moeilijk het is voor te stellen, in de uiteindelijke vorm, op een van David's soloplaten, zal die vroege versie van hem toch een behoorlijk ander karakter hebben gehad vermoed ik zo.

avatar van bikkel2
3,0
Idd. Dat moet haast wel.

avatar van Bluebird
4,0
bikkel2 schreef:
de sfeer was al niet best en producer Bob Erzin fungeerde als een soort scheidsrechter

Het is Ezrin!!!

avatar van bikkel2
3,0
Bluebird schreef:
[quote= 5041200]de sfeer was al niet best en producer Bob Erzin fungeerde als een soort scheidsrechter

Het is Ezrin!!! [/quote]

KRIJG NOU WAT !!

avatar van Bluebird
4,0
bikkel2 schreef:
Voordeel is dan wel dat hij voor Animals het leeuwendeel zong.

Ik hoor hem daar alleen op het hondendeel. Waters was het schaap en het varken volgens mij. De sigaar was Roy Harper.

avatar van Cor
3,5
Cor
Aardige plaat, ontspannen gemusiceerd. Maar ook een beetje een kleurloos album. 'There's No Way Out Of Here' vind ik by far het mooiste nummer hier.

avatar van Banjo
4,0
There's No Way Out of Here vind ik in al z'n eenvoud fenomenaal!
Vol met met drama onbereikbaarheid en een erg sterke tekst.
Daar is die glimp van dat briljante Pink Floyd....

avatar van Faalhaas
Banjo schreef:
There's No Way Out of Here vind ik in al z'n eenvoud fenomenaal!
Vol met met drama onbereikbaarheid en een erg sterke tekst.
Daar is die glimp van dat briljante Pink Floyd....


Is wel een cover anders.

avatar van Banjo
4,0
Faalhaas dat meen je... van wie is het origineel dan?

avatar van Faalhaas
Is van de band Unicorn, het nummer staat op dit album. Wel een aanrader trouwens, heerlijke plaat en Gilmour speelt op sommige nummers mee en heeft het ook geproduceerd.

youtube:
Unicorn-No Way Out Of Here

avatar van Rogyros
3,5
Bij No Way Out Of Here staat in het boekje ook tussen haakjes Ken Baker. Dus de credits zijn ook gewoon gebleven bij de verwekker van dit prachtige nummer.

avatar van Banjo
4,0
En Monster Magnet - Theres No Way Out Of Here - YouTube heeft hem dus ook...
Die ga ik toevallig zondag in levende lijve zien.
Maar Ik vind de uitvoering van David Gilmour echt superieur....
De scherpte van de gitaar en zijn warme stem.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:07 uur

geplaatst: vandaag om 01:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.