Neil Young - Young Shakespeare (2021)

Het lijkt mij dat de iets mindere geluidskwaliteit eerder met de opnames zelf te maken heeft. Tegenwoordig kunnen ze alles weer top oppoetsen, behalve als de opnames zelf (wat) minder goed zijn.

Ik sluit niet uit dat dit een AAA release is (of in het geval van de CD, DVD en hi-res een AAD). Dan zijn digitale tools als noise reduction lastig toe te passen. Sowieso is Young daar geen fan van, geloof ik. Mijn ervaring met noise reduction is dat je het zeer spaarzaam moet toepassen om de oorspronkelijke opname niet te compromiteren.

Het lijkt erop dat A Man Needs a Main / Heart of Gold een andere versie is dan de 'Swing in Mit' versie, hij opent op Swing in Mit met een veel langer intro op piano, die lijkt op de overgang tussen Maid en Heart of Gold. De intro op de Young Shakespeare versie lijkt dan weer op Borrowed Tune. Het moet gezegd, maar de Swing in Mit versie is nog ietsje beter.

Neil Young "Swing In" - 1971-1-22 The American Shakespeare Theatre, Stratford, CT - 動画 Dailymotion

Om met die 0,5 het gemiddelde omlaag te krijgen? Of geef je je bonus van 0,5 op je puntentotaal, dus mogelijk 5,5 sterren? Vragen, vragen.

Toch niet, volgens de eerste berichten is deze gemasterd van een 24bit/192kHz digitale master. Zou me niks verbazen als deze Plangent Processed is. Daar is Neil nogal fan van.

Eigenlijk wilde ik vooral zeggen dat ik die versie van 'There's a World' onwijs mooi vind. Ondergewaardeerd juweeltje in zijn oeuvre.

Tja, als er één nummer over de top is op Harvest dan is het There's a World wel. A Man Needs a Maid kan ik nog waarderen (al haalt die het ook niet bij de live versie van dit album of Massey Hall), maar There's a World zorgt toch wel voor enige puntenaftrek.

We hebben in deze coronatijd niets te klagen over Neil die in een paar maanden de toegang tot zijn archieven gezellig open zet. Dat zit toch van alles tussen voor de echte fans. Wil je het allemaal fysiek in je bezit hebben dan mag je ook je spaarpot openbreken. En dus is het keuzes maken. Deze live uitvoering is natuurlijk geweldig maar biedt mij te weinig nieuws om het aan te schaffen. Ik wacht op al die andere beloofde uitgaves. De Europese 2019 tour met POTR komt ook nog en wat te denken van de Alchemytour..
Keuzestress

Voor de mensen met een betaald lidmaatschap op NYA is het concert in het Sportpaleis in Antwerpen deze week te beluisteren. 2,5 uur Neil & the Real met o.a. On the Beach en Danger Bird. Gelukkig zijn er ook manieren om een persoonlijke kopie te maken

Dus ja, de archieven gaan behoorlijk open ja. Ik vermaak me er nog wel even mee.

Lastige plaat met al uitpuilende kasten hier . Wilde ik hem wel ? Hoefde ik hem niet?? Duh .Natuurlijk moest hij er komen en ik ben er meer dan blij om .Zelfs mijn vrouw , die Neil maar matig kan waarderen, moest toegeven dat dit toch wel heel erg fijn in haar poezelige oortjes klonk. Voegt dit nog iets toe voor de gemiddelde Young luisteraar ? Nee ,dat kan ik niet zeggen. Voor de Young Wappies(waaronder ik mezelf reken) is het weer een intrigerend werkstuk waarbij Young op het oor en oog minder schuchter is dan op Massey Hall. Alleen Sugar Mountain vind ik vernaggeld worden door de interactie met het publiek. Voor de rest : Mooie Plaat!!!! 4 en halve ster .

Met alle prachtige releases in het Young spectrum, is het voor velen onder ons keuzes maken. Wie Massey Hall bezit of heeft gehoord, weet dat die historische release uit 2007, moeilijk tot wellicht onmogelijk valt te overtreffen. Zoals gezegd gaan de archieven wijdopen en hoewel regelmatig het woord 'overkill' valt, ben ik alleen maar blij met zoveel moois. Toch schaf ik de Young Shakespeare niet aan. Na een aantal luisterbeurten, kom ik tot de conclusie dat Massey Hall deze release voor mij persoonlijk overbodig maakt. Een aantal versies op YS behalen of overstijgen die van Massey Hall en dan met name 'Down by the River', 'Ohio' en 'Tell My Why'. Een aantal songs klinken in mijn oren echter als beduidend mindere versies. Te laid back en zonder de overtuigingskracht die op andere opnames uit dezelfde periode wel aanwezig is.

Mijn blik is inmiddels gericht op aankomende uitgaves van onder meer Carnegie Hall, Royce Hall en later de Archives deel III. Of de Deja Vu boxset van CSN&Y. Wat een weelde om zoveel moois te kunnen (her)ontdekken. Eens te meer is voor mij duidelijk dat muziek in deze moeilijke tijd als een lichtende toorts is, cruciaal om troost en (enige) houvast te bieden bij donkere momenten. De muziek van Neil Young is bij uitstek daarvoor geschikt. De Young Shakespeare is dan voor mij (momenteel) niet reden genoeg voor een aanschaf, maar ik adviseer een ieder om de plaat te beluisteren: erg goed is het namelijk nog steeds. 4 sterren.

Twinpeaks, ik vind Sugar Mountain juist één van de pluspunten hier. Als ik een reguliere versie wil horen trek ik Decade of Live Rust werk uit de kast.

Die 1,5 van Kissenhuelle, zou dat een anti-stem zijn? Licht het dan in ieder geval toe, zeker als dit het enige Neil Young album is waar je op hebt gestemd.

Pottedikkie. Daar was ik bij in Antwerpen. Is jouw bericht een hint om je via een privé bericht te benaderen?

harm1985 , dat kan natuurlijk . Ieder zijn ding .Voor mij doet het afbreuk aan de flow van het album en krijgt het Peppi en Kokki gehalte de overhand en dat komt een mooi nummer als Sugar Mountain niet ten goede.
Neemt niet weg dat ik de rest prachtig blijf vinden hoor .

Wat een feestje. mezelf op de luxe box getrakteerd. Ga ik vanavond gewoon niet uit eten

Massey Hall blijft #1 live album van ome Neel uit die periode voor mij maar dit komt dicht in de buurt.
Tav de geluidskwaliteit denk ik dat dit album ook eerst niet gepland was. Anders had deze toch wel in de eerst NYA box gezeten?

Wellicht hebben ze er nog een keer naar gekeken (geluisterd dus) en dachten ze: "misschien doen we hier toch iemand een plezier mee?"

En dat hebben ze gedaan!

Ik vind Massey Hall in alle opzichten de betere van de twee. Neil Young speelt daar strakker en zingt sterker. Op Young Shakespeare maakt hij wat meer fouten. De opname van Massey Hall is ook beter, YS klinkt in vergelijking vlakker. Er wordt wel gezegd dat deze relaxter en intiemer is, maar dat hoor ik niet. Het gevoel dat het album niet veel toevoegt, heb ik nog steeds. 'Journey Through the Past' is heel erg goed, maar verder vind ik niet dat er nummers uitspringen ten opzichte van Massey Hall. Hoewel ik zijn opmerkingen tijdens 'Sugar Mountain' komisch vind, was het de beste versie van dat nummer geweest als hij het gewoon gespeeld had.

Eigenlijk volstaat de dvd voor mij, maar ik bestel liever niet meer in de Greedy Hand Store.

Deze release voegt voor mij weinig toe. Ik wacht met aanschaf als ie in de uitverkoop ligt. Alleen voor de heb dus. Het is natuurlijk wel top wat hier gepresteerd is al heb ik het idee dat ik het eerder heb gehoord

Ter vergelijking twee keer Massey Hall op Blu-Ray bekeken. Op mij maakt Young Shakespeare, ondanks de tekortkomingen op het gebied van geluidskwaliteit en het feit dat het niet een compleet concert is, simpelweg een grotere impact. Waar Massey Hall gevoelsmatig halverwege wat inzakt zit bij Young Shakespeare daar juist het hoogtepunt met A Man Needs a Maid/Heart of Gold, Journey through the Past en Don't Let it Bring You Down.

Geen enkele meerwaarde voor mij om al die gouden prachtige nummers weer s af te kluiven. Mr golddigger.

Concert nummer zoveel uit die tijd. Klinkt erg mooi, goede nummers. Als het het eerste uitgebrachte concert zou zijn geweest zou het een ware schatkist zijn. Nu is het release nummer zoveel, vooral goed voor de schatkist van Neil zelf...

Nou ja, liever dit dan die 1970 box van Bob Dylan met 5 takes van hetzelfde nummer achter elkaar. Dat vind ik dan weer geen hol aan. Dit kun je prima afzonderlijk luisteren van Massey Hall. Liever dat hij het bij leven uitbrengt met enige vorm van creatieve controle, dan waar de erven Hendrix elke keer mee op de proppen komen. Over het besmeuren van iemands nalatenschap gesproken. Al kunnen de familie Buckley en mevrouw Love er ook wat van.

Ho, ho. Er zijn ook heel wat fraaie uitgaves van Hendrix door de erven gedaan. Wel teveel live concerten. Maar wacht eens: dat begint nu juist bij ome Neil ook wat te spelen...

Verschil is alleen dat Young voor 50 jaar concerten in zijn archief heeft zitten en een veelzijdiger oeuvre heeft. Moet je dan een concert van deze kwaliteit in de kluis laten zitten omdat hij teveel lijkt op een andere?

Zeker niet. Al is het voor de fans. Maar in zijn korte leven heeft Jimi Hendrix ook wel wat (live) neergezet. Daarnaast put Young regelmatig uit de periode eind jaren '60 / begin jaren '70, binnenkort weer. Je moet dus wel oppassen voor een overkill.

Dit Young Shakespeare haalt wat mij betreft niet overal het niveau van Massey Hall en Cellar Door. Allereerst laat zijn stem Neil Young toch regelmatig even in de steek. Ook zegt hij terecht dat zijn pianospel niet even sterk is op dat moment en dat is toch terug te horen op A Man Needs a Maid / Heart of Gold. Verrassend is dan weer wel dat Journey Through the Past wel goed klinkt. Wat je weer niet kan zeggen van Dance, Dance, Dance, een nummer dat niet echt past bij dit concert wat mij betreft.
Helaas gaat Young grappig doen op uitgerekend Sugar Mountain, wat daardoor ook niet bepaald geslaagd is. Gelukkig zijn er wel een aantal songs mooi uitgevoerd, zoals Old Man, The Needle and the Damage Done, Cowgirl in the Sand en Helpless. Ik heb dus een beetje gemengde gevoelens bij dit Young Shakespeare. Ook over de prijs voor de enkele LP en de boxset met LP/CD/DVD.

Dat zijn stem het af en toe laat afweten hoor ik niet. Hij is geen Maria Callas nee, maar dat weet je van tevoren. En Neil een slordige pianist noemen, tja, hij is geen Lang Lang. Ik vind dat zoekende juist toevoegen aan de charme van concert, het leitmotif van Borrowed Tune is erin te herkennen (bij A Man Needs a Maid). Sowieso ben je bij Neil Young aan het verkeerde adres als je opzoek bent naar perfectie. Dan kun je beter naar Prince luisteren, die ooit een opname bij Ivo Niehe geconfisqueerde om een paar foute noten opnieuw in te spelen.

Vanuit iemand die al honderden concerten van Neil Young heeft gehoord (en Grateful Dead), er is meer dan alleen perfecte zang, spel en sublieme geluidskwaliteit. Als het gevoel er niet is, dan is er geen reet aan. En gevoel is er bij Young praktisch altijd, zo ook hier. Young is zelden te betrappen op het spelen op de autopiloot. Is daarmee dan elk concert van uitzonderlijke klasse? Neen, maar deze wel.

En 63 euro op WOWHD voor een LP, CD en DVD is een normale prijs.

harm1985 je klinkt als de advocaat van Neil Young.

Maar je legt mij wel woorden in de mond die ik niet heb gezegd. Ik vergeleek dit concert helemaal niet met concerten van andere artiesten, zoals de door jou genoemde Prince. Ik vergeleek het met concerten van Neil Young zelf uit die tijd. En dan doet hij het op sommige nummers wat minder. Vandaar mijn review en waardering.

De tijd zal het leren, in Augustus komen er nog twee concerten uit 71 uit (30 januari en 1 februari) én een concert van 4 december 1970.

Toch maar aangeschaft bij de lokale platenboer in Eindhoven. Al was het maar om alles compleet te hebben.
Vanmiddag voor het eerst echt gedraaid en ook al weet je wat er gaat komen, heb je het al verschillende keren gehoord, ik ben telkens weer onder de indruk van zijn stem. Prachtig! En misschien is het hetzelfde als Live At Massey Hall, prima...en waarschijnlijk vind ik die net een tikkeltje beter, toch weet Shakespeare me te pakken. Helder, eenvoud, sereen...
Mooie plaat om de Pasen mee door te brengen...kan veel slechter!

Net als Way Down in the Rust Bucket dit weekend te zien op Neil Young Archives, in The Hearse Theater op scherm twee. Enige voorwaarde is een gratis lidmaatschap.