Neil Young - Young Shakespeare (2021)

Ik twijfelde tussen 4.5 en 5*.

Op het eerste oog een compleet overbodige release met Massey Hall in het achterhoofd én omdat het niet een compleet concert is (On the Way Home en Love in Mind ontbreken). Echter, Sugar Mountain staat niet op Massey Hall en de volgorde van de nummers is omgegooid ten opzichte van de gespeelde volgorde, waardoor het anders aanvoelt. Komt bij dat Neil over het algemeen wat ontspannener klinkt dan op Massey Hall en zijn nummers uitgebreid introduceert (Sugar Mountain duurt dus niet krap 4 minuten, maar ruim 8,5). Komt bij dat deze versie van A Man Needs a Maid / Heart of Gold superieur is aan de Massey Hall versie. Zo ook Journey Through the Past.

De geluidskwaliteit is IETS minder, iets meer ruis, wat clicks en pops en wat vervorming op hoog volume. Deze opname is duidelijk minder zorgvuldig bewaard dan Massey Hall. Ook raakt één van de snaren van zijn gitaar ietwat 'out of tune' tijdens Needle & the Damage Done.

Hadden we Massey Hall niet gehad, dan was dit een essentiële release geweest (en was niet Massey Hall, maar dit concert uitgekomen in 2007 en Massey Hall in 2021, dan hadden we hetzelfde geroepen over Massey Hall als wat we nu over Young Shakespeare zeggen).

Steengoed, maar denk dat buiten de die-hard fans weinig mensen dit zullen kopen.

Om nog even de meester zelf te quoten:


Daar kan ik het niet mee oneens zijn. 5*

Geen enkele meerwaarde voor mij om al die gouden prachtige nummers weer s af te kluiven. Mr golddigger.

Dit Young Shakespeare haalt wat mij betreft niet overal het niveau van Massey Hall en Cellar Door. Allereerst laat zijn stem Neil Young toch regelmatig even in de steek. Ook zegt hij terecht dat zijn pianospel niet even sterk is op dat moment en dat is toch terug te horen op A Man Needs a Maid / Heart of Gold. Verrassend is dan weer wel dat Journey Through the Past wel goed klinkt. Wat je weer niet kan zeggen van Dance, Dance, Dance, een nummer dat niet echt past bij dit concert wat mij betreft.
Helaas gaat Young grappig doen op uitgerekend Sugar Mountain, wat daardoor ook niet bepaald geslaagd is. Gelukkig zijn er wel een aantal songs mooi uitgevoerd, zoals Old Man, The Needle and the Damage Done, Cowgirl in the Sand en Helpless. Ik heb dus een beetje gemengde gevoelens bij dit Young Shakespeare. Ook over de prijs voor de enkele LP en de boxset met LP/CD/DVD.

Neil Young heeft nu wat meer tijd met zijn archief. Kwam eruit met een juweel van een opname. Andermaal spreken kenners lyrisch over zijn beste gehéél acoustische liveconcert ooit : 1971, Shakespeare Theatre in Stratford, Connecticut. En bij een momument als Neil Young wil dat iets zeggen! En inderdaad... schitterende diamant.

Bij het uitkomen van deze release werd vaak de begrijpelijke vraag gesteld wat de meerwaarde was om nóg een concert uit te brengen van zijn solotour uit 1971, drie dagen later opgenomen dan het in 2007 uitgebrachte Live at Massey Hall 1971. Dat is misschien wel Youngs beste liveplaat, maar goed: die bestaat dus al.

Wie nu echter Massey Hall op lp wil aanschaffen, moet al snel meer dan 75 euri neertellen, wat toch wel een beetje gortig wordt. Daarom heb ik, redelijk beginnend vinyl-enthousiasteling, deze vorige week als betaalbaarder alternatief gekocht. Ik zal deze release verder dan ook niet belachelijk maken al vind ik nog steeds dat de Shakespeare Sisters een plaat moeten uitbrengen die 'Sisters Neil' heet, om weer balans te krijgen in het universum.

Die betaalbaarheid voor de lp-koper is een gedeeltelijk antwoord op de vraag over de meerwaarde van de release, al blijft Massey Hall toch wel de betere van de twee. Young Shakespeare bevat sowieso minder nummers (waardoor het wel mooi op één lp past), en in de hoge registers van 'A Man Needs A Maid' en 'Don't Let it Bring you Down' klinkt een tikje vermoeidheid door in Youngs stem (of misschien een kleine verkoudheid?). Ook dat hij bijna de halve speeltijd van afsluiter 'Sugar Mountain' besteedt aan het afzeiken van het liedje, zorgt ervoor dat de magie van Massey Hall niet helemaal wordt geëvenaard.

Desondanks een welkome toevoeging aan de lp-collectie. Bijna ieder liedje is een klassieker uit het singer/songwriter-genre, gespeeld door een artiest die zo'n beetje op de toppen van zijn kunnen stond. De opname en mastering zijn voorbeeldig, helder en intiem. De verpakking is degelijk maar een beetje liefdeloos: als je je lp's in een gatefold-hoes stopt, verwacht ik eigenlijk in de binnenkant wel íets meer dan één onscherpe foto van de artiest. Wat liner notes, of iets dergelijks, waren welkom geweest.