Van Morrison - Latest Record Project: Volume 1 (2021)

Ik lees geboeid de discussies over dit album. Zonder het album te kennen, kan ik me in elk geval aansluiten bij wat hij zingt over de sociale media en hedendaagse muziek.

Ik heb vele slechte vergelijkingen gelezen op MusicMeter, ik zal ze zelf ook gemaakt hebben. Maar bij een wat stekelig Van Morrison album naar een band verwijzen die op het extreem rechtste pad terecht kwam uiteindelijk: tjee....

Mwoah, met z'n vele verwijzingen naar het alt-right gedachtengoed in oa Western Man - de romantiek van terugvechten voor wat de blanke man is afgenomen, inclusief ontketende paarden en clandestiene meetings in het bos om te doen wat moet gebeuren, altijd weer die ongrijpbare 'hullie' die de onwetende burgers manipuleren tenzij je écht weet hoe het zit in de Long Con, de Big Lie, de Blue Funk, He's not the Kingpin, They own the media... Ik zou willen dat de afstand tussen Skrewdriver en deze oprisiping van Van the Man groter was maar ze delen meer dan me lief is.

Er wordt wel es gelogen door politici zou ik zeggen en manipulatie is ze ook niet vreemd. Ik hoor verder niks over witte huidskleur op dit album.
Het is natuurlijk wel 2021 waarbij iedere scheet schokkend is en verboden zou moeten zijn...

Op YouTube staat een live registratie van deze Van the Man. Wat een vakman en dat met bijna 76 jaar. De fantastische begeleiding maakt het feestje compleet.

Al met al is dit een aangename plaat van onze Ierse brompot. De neuzelstem van Van Morisson wordt goed ondersteund door een bluesy ritmesectie, waardoor menig nummer prettig wegluistert. Veel om het lijf heeft de muziek niet, maar saai wordt het nergens. Biertje erbij en gezellig mee-neuriën met Van the (old) Man. Helemaal bij de tijd is deze grijsaard wellicht niet meer en bepaalde teksten laten mij fronzen, maar ik ben het mens niet om deze gezellige muziekavond te verpesten. Het bier smaakt en de klanken zijn ook niet halfslecht. Eigenlijk verdomd ironisch: dit is in de kern gemoedelijke muziek.

Ik heb zelf de vinyl versie aangeschaft en kan moeilijk zeggen dat ik er spijt van heb. Een van de betere Corona albums..............

Eigenzinnig en wie had anders verwacht? De muziek is voor mij gewoon lekker en heb toch wat van deze eigenzinnige brompot staan.
De hoes past wat mij betreft perfect in de context en het feit dat er een heel boekwerk (in de vinyl versie vind in de hoes juist wel wat hebben) bij zit met teksten is het duidelijk dat Van een statement wil maken.
En die teksten? Ja we staan natuurlijk gelijk te juichen als iemand iets roept wat we zelf ook vinden en als het iets anders vindt hakken we er lekker anoniem achter ons schermpje op in. In die zin heeft Van misschien toch een punt...........

Ik twijfel tussen 3,5 en 4 maar wie dit maakt in deze idiote periode verdiend een half puntje extra. Niet alleen Van kan immers een statement maken

Die dubbele betekenis heeft het natuurlijk alleen binnen die groepen met antisemitistische bedoelingen. Anders kunnen we wel elke tekst waarin de woorden 'they' en 'them' gebruikt worden gaan lezen als mogelijk bedoeld in de dubbele betekenis die een of andere groep er aan geeft. Ik weet natuurlijk niet wat er in het hoofd van Van Morrison omgaat maar 'they' kan ook gewoon de regering van zijn land zijn waar hij op afgeeft, omwille van de lockdownmaatregelen waar hij het niet mee eens was. Dat het over Joden zou gaan komt wellicht uit dit schrijfsel waarin men zich zelfs afvraagt waar Van Morrison aan dacht bij het kiezen van de bandnaam 'Them'.

Citaten die hier geplaatst worden komen niet uit de songteksten zelf maar zijn copy/paste uit het artikel van de The Guardian gehaald en zijn ook nogal vergezochte interpreties. Why Are You on Facebook? gaat niet algemeen over sociale media maar kan gelezen worden als een commentaar op verkeerd gebruik van het sociale medium. Het woord 'idiots' komt er zelfs niet in voor. En in Psychoanalysts’ Ball wordt niet gezongen dat most of these so-called doctors don’t know what they’re talking about. Van Morrison zelf zegt er trouwens over dat het satire is, tongue-in-cheek, niet serieus te nemen. Dat Western Man extreem rechtste fantasieën bevat is dan weer een interpretatie die Slowgaze aanhangt. Zo ook dat voor iets vechten meteen een geweldadige strijd zou betekenen.

Een mens hoort wat hij horen wil.

Op zich ben ik het eens met Kronos. Al word ik wel onpasselijk van de youtube--comments bij They Own the Media. Afhankelijk van hoe zwaarwegend je het Death-of the Author-argument wil nemen, is ook de interpretatie van het publiek een relevant gegeven in de beoordeling. Bij het voornoemde nummer wreekt zich dat enigzins. Een wat nukkige, schoppende Morisson vind ik echter prima, zelfs al ben ik het niet helemaal met hem eens. De rest van de plaat kan ik in al zijn bokkigheid daarom wel waarderen.

De interpretatie van 'het publiek' is de interpretatie van 'een publiek'. De laatste comment is al van een jaar geleden. Blijkbaar hoor je degenen die de song wilden claimen als passend in hun denkbeelden niet meer. Misschien heeft de duidelijk die Van Morrison er (ook een jaar geleden) op Twitter over gegeven heeft daar iets mee te maken.

"For the avoidance of doubt, the “They” in They Own The Media refers to Boris Johnson’s (UK) government."

klik

Maar dat zegt Van Morrison zomaar natuurlijk. Wij weten wel waar de tekst echt over gaat.

Van mij mag je advocaat van de duivel spelen.

Wanhopig, ongeloofelijk slecht onderbouwd, ongenuanceerd en onduidelijk gezwets van Van the Man die de tijdsgeest volledig kwijt is. Ontpopt zich als de ultieme 'ok boomer'. En dan komt ie ook nog terug met deze parel. Ruikt de rook, maar ziet niet dat het vuur in zijn eigen keuken is. Mij is ie kwijt, maar het zal m uiteraard zijn reet roesten. Gelukkig hebben we zijn '70 en '80 albums nog, maar onmogelijk voor te stellen, op zowel tekstueel en muzikaal vlak, dat dit dezelfde artiest is

En toch heeft Van the Man een punt, of zijn tweet nu slecht onderbouwd is of niet, de Engelse media is voor 80% in handen van slechts vijf billionaires, namelijk Richard Desmond, Jonathan Harmsworth, Sir David Rowat Barclay, Sir Frederick Hugh Barclay en Rupert Murdoch. "They" own the media. Het is wel een feit natuurlijk.....

Deze recent op de kop getikt, is destijds helemaal aan mij voorbij gegaan. Muzikaal klinkt het album vertrouwd: een soepele mix van blues, soul en jazz, gedragen door een relaxte / ontspannen band en Morrisons karakteristieke, doorleefde stem. De teksten zijn maatschappij kritisch, scherp en soms prikkelend, maar de commotie die daarover ontstond lijkt 4 jaar later toch wel overtrokken.

Van Morrison is altijd een observator geweest en dat hoort bij zijn artistieke persoonlijkheid. Dat dat veel fans destijds niet aanstond verwonderd mij wel wat. Een muzikant bepaalt tenslotte zélf wat hij wil zeggen en hoeft geen kniebuiging te maken voor fans of critici, ook al is dat niet altijd commercieel. Bovendien: muzikaal is dit gewoon typisch Van Morrison, muzikaal zeer herkenbaar, soepel en wederom vakmanschap van hoog niveau. Dus u raadt het al, een lekker album...