Amenra - De Doorn (2021)

En meteen al een eerste fijne, luchtige, aangename, vrolijke luisterervaring: AMENRA - De Evenmens (Official Music Video) - YouTube

Johnny Marr kom chat.

YES

Het viel me op dat de vocalen op De Evenmens een stuk hoger waren. Dat klopt ook, want Caro Tanghe van Oathbreaker heeft zich aangesloten bij Amenra waarmee er nu dus een wisselwerking tussen Caro en Colin is qua vocalen. Zou wel gaaf zijn als Caro haar meer Julie Christmas-achtige vocalen ook uit de kast haalt, want hier blijft ze erg dicht bij Colin's stijl.

Voor de rest: het is een Amenra-track.

Dat is even wennen, maar voor de rest klinkt het weer als vertrouwd. Laat het maar snel 25 juni wezen

2 en 3 juli in de Goffert in Nijmegen. Daar woon ik naast dus kan waarschijnlijk alles horen. Zin in.

Boeiende track. De signatuur van Amenra is erg duidelijk aanwezig, en Caro Tanghe toont meteen haar toegevoegde waarde (al hoor ik haar liever nog wat prominenter). Ik kijk er wel naar uit, ideaal plaatje om de zomer mee in te zetten zo eind juni!

5*

Wat heb ik deze band gemist qua nieuw werk zeg. Kan niet wachten. Erg blij met de toevoeging van Caro!

Als 3 juli enigszins mogelijk is met de maatregelen dan ben ik van de partij!

Type O Negative, iemand?

Goede band ja.

Beetje wennen nog... maar zie alleen hele positieve reacties, dus het komt vast goed. Geen MASS meer? Of is dit een tussendoortje?

Ik heb gelezen dat omdat De Doorn via Relapse gaat verschijnen, dat als een nieuw begin wordt ervaren en dat daarom de 'Mass' cyclus is losgelaten.

Enerzijds is het geen verrassende track. De bijdragen van Caro Tanghe zijn welkom maar maken de inhoud van het grabbeltonnetje van Amenra allemaal niet wezenlijk anders. Anderzijds is het met dit nummer weer heerlijk vertrouwd onderdompelen geblazen in een warm bloedbad vol prikkeldraad en glasscherven. Dus wat zit ik met mijn verwende oren hier eigenlijk te klagen?

Hahaha, fantastische omschrijving!

Idd, maar wat voor track! Schitterend toch. Verwachtingen zijn héél hoog.

Aphoe wat gaan mijn tenen krullen van De Evenmens. Te lang, te geknutseld en muzikaal allesbehalve interessant. De heldere proza is echt pijnlijk om luisteren. En als ik de titels van de andere tracks bekijk zal het daar niet beter zijn.

Moet zeggen dat de tekst zonder het geschreeuw en in het Nederlands niet over houdt inderdaad. Muzikaal viel me het nog niet tegen verder.

Ook mijn eerste gevoel, maar omdat ze me nog nooit teleurgesteld hebben, hoop ik dat het nog groeit bij mij.

Je vergat af te sluiten met een x'je. Faker.

Ik ben toch oud xd .

Ook Voor Immer nu te beluisteren op Spotify.

Mooie afsluiter hoor!

Voor Immer is een behoorlijk trage track waarop de typerende uitbarsting het accent is in plaats van de hoofdmoot. Het grootste gedeelte van de track is een sluiper met spoken word en melancholische gitaartokkeltjes en wanneer de band eerst inzet blijft het allemaal erg melodieus met fluisterende drumpartijen. Dit ligt meer in de buurt van de akoestische optredens (en releases) die ze hebben gedaan. Ik vind het mooi.

Een vuurritueel, Gent 2019, over verlieservaring, loslaten en verwerking, brandend kunstwerk, verlaat die duisternis, ga naar het licht! De introspectieve soundtrack, 't ingezongen kader eromheen kwam uit de nieuwe, aangrijpende De Doorn-score, schitterende postmetal van Amenra. De doorn, universeel symbool van afschermen van dreiging, pijn en zelfbescherming of tot bloedens toe verwond worden. Op de hoes symbolisch de 6 Amenra-medewerkers, ondanks doornranken met elkaar verenigd. Ook nog voorafgaand aan de release, in Menen en Diksmuide, gelijkaardige Amenra- performances met 'De Doorn'-nummers.
De score die paste voor Gent: het verbijsterende 'De Evenmens'. Weidse geluidsmuren vol trage, bezwerende plechtstatigheid, daarbinnen poëzielijnen van ontroerende schoonheid. Gezongen, geschreeuwd, perfect in interactie met elkaar gebracht door frontman Colin en, verrassend, Caro Tanghe van Oathbreaker. Ook nog 'Ogentroost', opener nu van de plaat, uit nachtnevels opkomende dreigende drones, verdwijnend in een Carmina Burana op z'n Amenra's, eerste van meerdere tien minuten overschrijdende klankborden vol ontzettende broeierigheid. Het intense 'Het Gloren' dan, rond voordracht in doodse stilte, angstscreams, getormenteerd, met krachtige grooves. Amenra, het zijn meesters in het creëren van atmosferisch evenwicht tussen sludge en doom, tussen luid en stiller. Binnen de klanktapijten laten ze aan jou de ruimte voor de invulling van betekenissen.
Pas binnen zijn ze bij 't nieuwe Relapse-label, debuteert het vermetele Amenra al direct in 't Vlaams! De switch werkt bevrijdender dan ooit. De teksten zijn verbazingwekkend sterk, al gaan ze bij de screams wel wat verloren. Colin legde er zich samen met Peter Verhelst, schrijver, op toe, met in het achterhoofd de inspirerende lyrics uit de kleinkunst.
De finale. Er gleden bij Amenra ook muzikale reflecties overheen Flanders Fields. Het fenomenale 'Voor Immer' zwerft als op een zompige, zotte morgen (de Vanuytsel-sound is niet veraf) over verwoest, door bommenkraters verslagen oorlogslandschap. Een sacraal in verzen gedebiteerd postmetalrequiem, als in één slepend optrekkende dronebeweging, dat finaal met messcherpe riffs en screams openbarst in oorverdovende flitsen van herinnering, dààr was de bloedige gruwel, het immens onmenselijk inferno. Na die catharsis : verpletterende explosiviteit verzacht in louterende terugkeer.
Dergelijke hectische, rauwe sludge-hardcoremomenten zijn toch schaarser geworden op 'De Doorn', hun vijfde dus na de energievretende Mass-reeks. Eigenlijk krijg je nu meer postrock, met empatische, verdiepende spoken-wordpassages en dito meer akoestisch instrumentarium.
Amenra blijft groots, het spreekt met zijn duistere composities, zijn zuiverende, bevrijdende performances intussen al veel meer volk aan dan alleen de diehard metalfan. Een ongekend dynamisch epos als dit getuigt des te meer van hun maatschappelijke engagement en mentale sterkte, daar kunnen ze zowel op plaat als live indrukwekkend mee uitpakken. Amenra met 'De Doorn' is gewoon wereldtop.
'A Solitary Reign' was al terecht een classic in De Zwaarste Lijst. StuBru, is er straks ook nog plaats voor 'De Evenmens' of 'Voor Immer'?

En ja ... bij Amenra heeft 2021 nóg een project in petto, met Igor Cavalera, ex-mepper van Sepultura. 't Kan dus gewoon niet op! Goe bezig, jullie.

Terug een sterke plaat, persoonlijk aangenaam verrast dat Caro zich nu (tijdelijk? ligt oathbreaker nu nog altijd stil feitelijk?) aangesloten heeft, haar zang (gekrijs) in Het Gloren rond minuut 10 is fenomenaal...

En wat een afsluiter is voor Immer petje af zeg..

Ik dacht dat ze nummer 7 bewust over wilden slaan, net als Prayer 7 die op Mass II ontbreekt. Al kan ik het verkeerd hebben.


Mee eens, erg intens.

Mocht er nou een keer iemand per ongeluk op deze pagina komen rondom een tour aankondiging ofzo en nog niet helemaal overtuigd zijn. Dit moet je live een keer meemaken! Zelfs al is je lievelingsgenre schlager, hardstyle, reggaeton of whatever. Ga. Het. Zien.

Daar waren ArthurDZ en mezelf ook aanwezig, member? Mooie(re) tijden... En dit is dan de soundtrack geworden van het ritueel waar ze toen speelden zo, sick toch?

Noem een betere band jordidj1 ik wacht wel

Check ook deze docu: Amenra: A Flood of Light (tijdelijk hier te bekijken). Aanrader.

En het is idd een van de beste livebands ooit.

Was daar ook aanwezig. Was echt bijzonder spectaculair. Betere tijden inderdaad