KK's Priest - Sermons of the Sinner (2021)

Veel verwijzingen naar zijn voormalig werkgever. De twee vrijgegeven nummers zijn niet wereldschokkend. De titeltrack is een flinke knipoog naar Painkiller inclusief drum opening. Helaas kan het de vergelijking niet doorstaan

Die clip van het titelnummer vind ik ook lachwekkend, eerlijk gezegd. Het moet en zal erin gewreven worden dat K.K. Downing een groot onderdeel was van Judas Priest.

Haha inderdaad met van die oude Priest livebeelden voor een uitzinnig publiek ff er tussendoor gemixt. Tamelijk lachwekkend.

De twee vrijgegeven nummers zijn niet heel wereldschokkend, met name de zang-melodieën storen me een beetje (dat heb ik eigenlijk altijd met Ripper Owens). Muziekaal zit het het vakkundig in elkaar. Downing is een begenadigd gitarist, die weet hoe metal gemaakt moet worden, puur op basis van zijn kinde en ervaring kunnen er bijna geen slechte songs uitkomen. Wat me overigens opvalt is dat Les Binks nog een aardig potje kan trommelen voor een 70 jarige. Wat nu vrij gegeven is, is vermakelijk (vooral
sermons of the sinner) en maakt me wel nieuwsgierig naar de hele plaat, wereldschokkend vind ik het niet.

Les Binks is niet te horen op dit album.

Oh, dat wist ik niet. Dan ben ik wel benieuwd of en hoe Les dit eraf gaat brengen. Ik ken, behalve de priest platen waar hij op trommelt, verder niks van hem.

Hij heeft een polsblessure en kon daarom niet meedoen. Een volledige liveset kan hij ook niet aan. Dus we krijgen hem af en toe te zien als special guest.

Dus eigenlijk mag hij alleen meedoen omdat de ‘Les Binks, ex-Judas Priest’ het goed doet op de festival-line ups?

Ik weet niet wat je nu precies suggereert. Ze waren iig allemaal zeer teleurgesteld dat Binks niet mee kon doen. Maar soms wil het lichaam even niet meer he.

De "Painkiller" vergelijking ok, maar het klinkt vooral heel erg als Gamma Ray en Primal Fear.

Brothers On The Road net beluisterd. Althans een poging gewaagd. Halverwege af moeten zetten. Ik kan hier niets mee. Volledig substantieloos. Inspiratieloze zanglijnen. Geen enkele bezieling. Sorry maar dit gaat hem niet worden voor mij, hoe sympathiek ik KK verder ook vind.

Pff KK's Priest is nog lang geen volledige equivalent danwel concurrent van Judas Priest. Waar ik de laatste Priest heel amusant vind en de beelden die ik zag van van Bloodstock zelfs indrukwekkend vond, vind ik dit broddeldingetje van de eens zo machtige KK maar een heel flauw en vervelend werkstukje. Platgeslagen liedjes over motorrijden en muziek maken. Accept, Priest en Manowar deden dat (ooit) veel beter.

Hier kijk al een poosje naar uit zeg! Gelukkig valt het niet tegen, sterker nog ik vind het een oerdegelijke heavy metal plaat. het is makkelijk en logisch om direct het vergelijk met Judas Priest te maken, je hoort immers heel duidelijk dat KK jaren muziek heeft gemaakt voor Priest, als je dan ook nog gebruik maakt van een zanger die qua stem veel weg heeft van Rob Halford dan kun je haast niet om het vergelijk heen. Toch probeer ik dat vergelijk niet te maken. Daarvoor vind ik deze plaat simpelweg te goed. Kk steekt duidelijk een dikke vinger op naar zijn oude band door met een plaat te komen die hem zich moeiteloos meet met de laatste Priest plaat. Kk heeft er zin in en dat is goed te Horen. Dit zou zo maar eens een top 3 voor dit jaar kunnen worden.

KK mag de solo's wel overlaten aan die andere gitarist, dit is allemaal nogal pijnlijk om te horen zeg. Al moet ik wel uitkijken: de laatste keer dat ik commentaar had over de solo's van een Priest-gitarist bleek later dat ie al jaren parkinson had.

goei album

want?

De singles beloofden al niet veel goed voor de rest van het album en nu ik alles heb gehoord kan ik bevestigen dat Sermons Of The Sinner een erg matig album is geworden. Matige riffs, weinig spannende nummers en infantiele teksten. Nu let ik normaal niet erg op teksten, maar hier is het zo simplistisch gesteld dat je er haast wel op moet letten.

Als dit album moet bewijzen dat KK nog relevant zou kunnen zijn voor Judas Priest, dan heeft hij jammerlijk gefaald. Firepower toonde al aan dat ze best zonder hem kunnen.

Ik kan wel zonder Firepower en heb KK een kans gegeven en de CD valt me ruimschoots mee. Natuurlijk, geen greintje originaliteit en hoofdzakelijk herkauwde riffs, maar over het algemeen goed verpakt met een Ripper Owens die tevens goed bij stem is; valt me meer op dan de sololeads, die niet prominent in de mix staan. Moet zeggen dat Raise Your Fists en vooral Brothers of the Road me niet meevallen qua banaliteit; misschien dat KK wat seniel wordt zo rond zijn, geschatte, 70e, maar daarentegen staan er ook smaakvolle rustige passages op het album en heb ik bv. afsluitende epic vanochtend 3 x gehoord dus het heeft potentie; al is een vergelijk met Manowar nooit ver weg op deze Priest-kloon.

Wat mij betreft prima album dat je als Judas Priest fan blind kan aanschaffen. Zit allemaal lekker in elkaar, met pakkende nummers, goede zang, goede solo's en mooie overgangetjes en breaks.

Toen ik gister je berichtje las had ik een 'oh ja, die plaat was er ook nog' gevoel. Toen hij net uit was heb ik hem vaak geluisterd, maar de laatste maanden was ik hem alweer vergeten. Ik denk dat ik destijds vier sterren heb gegeven en ook wel enthousiast was omdat de plaat me meer dan meeviel. Nu ik hem weer eens luister vind ik hem eigenlijk niet meer zo sterk als toen. Ik stelde dat deze plaat zich 'moeiteloos kon meten met de laatste Priest', dat neem ik wel terug. Hiervoor is de kwaliteit van de songs simpelweg niet goed genoeg en duurt de plaat te lang waardoor de verveling wat toeslaat. Ik vind het verder geen slechte plaat overigens maar een gemiddeld goede metal plaat. Wat me vooral een beetje gaat storen is de zang van Owens, waarom weet ik niet maar ik vind hem een onplezierige stem hebben die me na verloop van tijd op mijn zenuwen gaat werken.

Met de tweede plaat op komst toch maar even Sermons of the Sinner een paar keer opgezet nog. Tekstueel is het wel van een heel laag niveau, maar als ik daar niet teveel op let zit ik toch regelmatig te headbangen. De band heeft best een lekkere energie en KK heeft hier en daar best een fijne riff verstopt met een nostalgische lading. Qua gitaarwerk zitten er ook best lekkere solo's in en met name op de laatste twee tracks. Een top album wil ik het niet noemen, maar zo slecht als mijn verwachtingen waren is het absoluut niet.

" Een dikke middelvinger op naar zijn oude band" In de recentste Aardschok staat een interview met KK en Tim Owens. Het voorval tijdens de inductie van Judas Priest in de Rock And Roll Hall of Fame. Gaat werkelijk alle perken te buiten KK en Les werden uitgenodigd als gasten, dus niet vanwege het feit dat ze bij Judas Priest hebben gespeeld. KK en Les mochten niet eens samen met de band over de rode loper. KK en Les hadden een aparte kleedkamer en een ander hotel. Het enige bandlid van Judas Priest die de moeite nam om met KK en Les te praten in de kleedkamer dat was KK's vriend Richie Faulkner. Richie Faulkner die eerder in een interview hoopte dat KK weer terug kwam bij Judas Priest ivm met de afnemende gezondheid van Glen Tipton. Door dit arrogante en stuitende gedrag van Judas Priest is een reünie hiermee definitief de grond ingeboord. Ook hebben ze geen reacties gegeven over het debuut album van KK's Priest en de live shows. Tsja, daar hebben Les en vooral KK jarenlang in gespeeld en dan krijg je dit : Stank voor dank. De muziek business is een keiharde business dat zie je nu maar weer, dit terzijde. Over dit album heb het een aantal keren gehoort op Spotify. Het is wel een goed album en het is in feite de voortzetting van het Tim Owens tijdperk bij Judas Priest. Het album is een hele waardige opvolger van de 2 voorgangers. Trouwens wel een waanzinnig, kort maar hevig tijdperk met Tim Owens. Overigens in datzelfde interview met Tim Owens zegt hij dat het 2e album op alle vlakken beter is dan het debuut. Er staan een aantal nummers van het 2e album op Spotify en ik ben het wel met hem eens, het is meedogenlozer en meeslepend. Eerlijk gezegd heb ik hoge verwachtingen van het 2e album wat eind deze maand in de winkels ligt. KK's Priest geeft dan het 2e visitekaartje af. Vraag is of er nog een album uitkomt van Judas Priest, het laatste album dateert alweer van 5 jaar geleden. Denk dat bij Judas Priest - net als bij Whitesnake- de inspiratie op is, ik hoop dat dat tijdelijk is.

Voor zover ik weet heeft Les Binks het album ingespeeld, of Les ook speelt op de Festivals dat antwoord moet ik je schuldig blijven. Wel is het zo dat Sean Elg de tweede drummer wel op festivals speelt. Maar het is ook goed mogelijk dat ze met 2 drummers op festivals gaan spelen en dat ze elkaar afwisselen. Maar ja Judas Priest en drummers, dat dreigt ook KK's priest te achtervolgen, maar met alle gekheid. Genesis speelt altijd met 2 drummers op festivals of op tournees. Naast Phil Collins is Chester Thompson de vaste drummer die altijd mee gaat. Trouwens het is werkelijk een lust voor het oog als ik Phil Collins zie drummen het is werkelijk genieten met een grote G. Helaas helaas is het nu definitief voorbij vanwege de slechte gezondheidstoestand van Phil Collins, ook de drumduetten tussen Collins en Thompson was echt genieten. Drumduetten spelen zie ik Les Binks & Sean Elg niet zo gauw doen. Ik hoop wel dat Les Binks bij de band blijft zolang zijn conditie het toelaat.

Satriani/vai misschien is Sloper iets voor je: Sloper Live Rockpalast - Youtube en kan je hier over ome Phil je ei kwijt: Genesis - The Way We Walk, Vol. 2 (The Longs) (1993)
En verder zal het podium van Genesis groter zijn dan dat van KK's Steel Mill (Youtube) voor een dergelijke setting. KK trommelt wat afgedankte bandleden op en bij Priest is Ian Hill (uiteindelijk) de rots in de branding die altijd meedoet.

Ik had altijd aangenomen dat gitarist K.K. Downing in 2011 op vriendschappelijke voet Judas Priest had verlaten. De man was 60, tijd voor andere zaken, dacht ik. Ik vergiste me deerlijk.
Lang bleef het stil, echter in de aanloop naar dit debuut van KK's Priest verschenen de nodige kritische commentaren van de man op zijn oude groep en omgekeerd behandelde Judas Priest hem en Les Binks bepaald niet correct bij de inductie in de R&R Hall of Fame. Satriani/vai schreef daarover afgelopen september, Aardschok citerend. Waarom hebben die twee kampen toch zo'n hekel aan elkaar gekregen?

Nu is er een nieuwe Judas Priest en ter vergelijking beluisterde ik vanochtend hun vorige album en vanmiddag op het werk en vanavond in de auto dit Sermons of the Sinner van KK's Priest. Bij mij werkt ie beter in de auto.
Na de soundscape van Incarnation wordt er drie nummers lang gebeukt met de stem van Tim Owens meestal in de bovenkrijs, zoals Rob Halford deed in Painkiller. Ik kan genieten van de knetterende gitaarduels met A.J. Mills en hier en daar zit een lekkere tempowisseling. Meer dan bij het grote Priest het geval is.

Zoals ooit de rode vakbonden en partijen de proletariërs voorhielden zich te verenigen, zo krijgen we vervolgens drie nummers de boodschap 'metalheads der aarde, verenigt u'. Jammer van het who-ho-ho-koortje in Raise Your Fists, maar verder is het goed te doen. Beste van die drie vuisten-in-de-lucht-nummers is Metal Through and Through dankzij de diverse tempowisselingen en de gitaarsolo's. Het heeft hier ook wel weg van het huidige Accept.

Dan gaan we weer vooral op hoog tempo knallen, want we zijn "wild en vrij"! Hihi, die K.K! Sterker is Hail the Priest qua melodie en riffs. Fijn dat het album tot een 50 minuten beperkt blijft wat verveling voorkomt, want al met track 10 Return of the Sentinel is daar de finale. Het krijgt na een dikke vijf minuten een lang akoestisch slot van zo'n drie minuten: mooi gedaan.
Minder heb ik met de keuze die Owen maakt om vooral hoog en geknepen te zingen. Deed hij trouwens ook in zijn jaren bij het grote Priest. Hoe mooi was het geweest als hij dat akoestische deel aan het einde ingetogener had gezongen, zoals bijvoorbeeld Geoff Tate zo goed kan.

Sermons of the Sinner is heavier dan Judas Priest ten tijde van Firepower. Na tien jaar pensionadoschap (ballingschap?) sloeg die ouwe blonde snarenracer hard met zijn vuist op tafel. De nodige tempowisselingen zijn een pré ten opzichte van Priests Firepower.
Ik word door KK's sermons weliswaar niet omver geblazen, maar een dikke 7 is dit wel waard, mede dankzij de prettige productie van K.K. zelf. Eens kijken wat ik ook alweer van hun volgende plaatje vond.

Ach ja, KK's kant is maar één kant van het verhaal. Wie Halfords biografie 'Confess' leest, leest dat het volgens Halford ook min of meer ook zo ging toen Binks en hijzelf de band verlieten. Praten via fax, post of advocaat. Binks werd eruit getrapt omdat hij geen leren pakjes wilde dragen en Halford wilde een sabbatical en hoorde via via dat hij helemaal niet meer hoefde te komen en vervangen werd. En ook dat is één kant van het verhaal.

Confess heb ik gelezen en het ging precies zoals je beschrijft. Van je fouten kun je leren toch, ook als werkgever, de BV Priest? Het versterkt bij mij alleen maar de vraag waarom ze het elkaar na alle (pioniers)jaren toch zo moeilijk maken...

Klinkt logisch inderdaad maar toch. Wel eens gehoord van de 50plus partij van Jan Nagel? Een partij voor senioren die keer op keer liet zien dat die doelgroep in één ding echt heel erg goed is. En dat is de kunst van het ruziemaken.

Een rake parallel!

Ik ken een andere versie. Het management vroeg hem zijn aandeel voor Unleashed In The East te schenken aan de band. Kwam er op neer dat hij geen cent zou krijgen voor de verkoop van dat album. Daar ging hij niet mee akkoord. Vervolgens was er niemand in de band die het voor hem opnam. Daar was hij zo teleurgesteld over dat hij er totaal geen zin meer in had.

Ordinaire geldkwestie dus. Ik geloof wel dat hij genaaid is. Wel vaker dit soort rare verhalen over het Priest (mis)management gehoord.

Toch bizar dat ze hierom (of om zweepjes ) zo'n goeie drummer lieten gaan.