menu

Queen - A Night at the Opera (1975)

mijn stem
3,96 (1155)
1155 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. Death on Two Legs (3:43)
  2. Lazing on a Sunday Afternoon (1:07)
  3. I'm in Love with My Car (3:05)
  4. You're My Best Friend (2:52)
  5. '39 (3:31)
  6. Sweet Lady (4:04)
  7. Seaside Rendezvous (2:15)
  8. The Prophet's Song (8:21)
  9. Love of My Life (3:39)
  10. Good Company (3:23)
  11. Bohemian Rhapsody (5:54)
  12. God Save the Queen (1:13)
  13. I'm in Love with My Car [1991 Bonus Remix by Mike Shipley] * (3:28)
  14. You're My Best Friend [1991 Bonus Remix by Matt Wallace] * (2:52)
  15. Keep Yourself Alive [Long-Lost Retake, June 1975] * (4:04)
  16. Bohemian Rhapsody [Operatic Section A-cappella Mix] * (1:03)
  17. You're My Best Friend [Backing Track Mix] * (2:57)
  18. I'm in Love with My Car [Guitar & Vocal Mix] * (3:18)
  19. '39 [Live at Earl's Court, June 1977] * (3:46)
  20. Love of My Life [South American Live Single, June 1979] * (3:43)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur: 43:07 (1:08:18)
zoeken in:
avatar van FrodoK
4,0
Kronos schreef:
Zonder die vier nummers duurt het album 33:33 wat dus perfect evenwichtig is.



avatar van Lau1986
4,0
Een heerlijk album waarin veel nummers prima in elkaar over lopen. Ondanks de variatie klinkt het allemaal als één geheel. Prachtig album!

avatar van loneranger
Een eclectische plaat. Het is wel mooi gedaan hoe het ene nummer in het andere overgaat. Mijn favorieten zijn: Death on two legs, I'm in love with my car en Bohemian Rhapsody. Door velen beschouwd als het magnum opus van Queen, persoonlijk zet ik liever News of the world, Jazz of The Game op.

Misterfool
Eigenlijk wel opmerkelijk. BohRap is zo erg gemeengoed geworden dat ik nooit erbij heb stilgestaan dat het nummer toch een best ontroerend en gelaagd verhaal verteld. Een jongeman die in een opwelling een moord pleegt en daarvoor ter dood wordt veroordeeld. Geen greintje sympathie hoeft te worden verwacht voor zo'n straatschoffie. Sterker nog meerdere omstanders maken hem belachelijk. Terwijl zijn moeder nog smeekt om hem te laten leven, spreekt het hoofdpersonage zijn laatste woorden. Nothing really matters - nothing really matters to me. Anyway the wind blows...

avatar van FrodoK
4,0
Goh, dat wist ik ook niet. Ik was altijd in de veronderstelling dat het compleet onbekend was waar dit nummer over gaat. Nu ben ik zelf absoluut geen tekstenwonder, ik luister vooral naar de muziek, dus heb ook nooit de moeite genomen te trachten deze tekst te doorgronden. Waar heb je deze interpretatie gevonden?

Misterfool
Het is mijn interpretatie van de tekst. Mijn punt is enkel dat ik het nummer zo vaak, via de top 2000 etc, heb gehoord op de achtergrond dat ik eigenlijk niet meer goed heb gekeken naar de kwaliteit van het nummer an sich. De kwaliteit verborg zich 'in plain sight.'

avatar van bikkel2
5,0
Ik denk overigens dat je het wel bij het juiste eind heb Misterfool.
Freddie deed er altijd wat geheimzinnig over, maar volgens mij gaat het in ieder geval over afstoting van de familie na moord.
Freddie's teksten gingen toendertijd ook een stukje dieper, al was Queen uiteindelijk een band die tekstueel zeker niet tot de meest relevante behoren.
Op Queen II zijn het meer fantasieverhalen, maar v.a Opera meer direct.
Op bijv. Death On Two Legs krijgt een voormalig manager er flink van langs.

avatar van FrodoK
4,0
Die snap ik dan wel weer

avatar van henk01
5,0
Mijn vertaling: hij komt uit de kast. Hij vermoord zijn oude ik (hetero).

avatar van bikkel2
5,0
henk01 schreef:
Mijn vertaling: hij komt uit de kast. Hij vermoord zijn oude ik (hetero).


Die kon ik nog niet henk.

avatar van Zagato
4,5
Now playing, wat een geweldig album is dit toch. zelden zo'n gevarieerd album gehoord!

5,0
Een van de allerbeste albums ooit gemaakt en met afstand het beste Queen album. Hier staat tijdloze schoonheid op zoals: 39, love with my car, The Prophet song en zo kan ik nog wel even door gaan. Puur genieten dit meesterwerk

avatar van SemdeJong
5,0
Bij de teksten van Queen wordt vaak veel aan de eigen fantasie van de luisteraar over gelaten. Je kan het interpreteren hoe je zelf wilt. Persoonlijk vind ik veel teksten van Queen erg goed en vaak voorzien van humor. Denk maar aan de slotzin van One Vision. Taal professoren uit Oxford hebben er aan Bohemian Rhapsody een studie gewijd en kwamen tot de conclusie dat ze niet konden achterhalen waarover gaat. Ook de bandleden staat voor een raadsel. Voor mij is het het mooiste nummer ooit gemaakt .

avatar van FrodoK
4,0
Ik vind dat vooral opgaan voor de teksten van de eerste 5/6 albums. Daarna worden de teksten toch wel erg letterlijk en toegankelijk.
De slotzin van One Vision is toch gewoon 'gimme fried chicken'? Voor zover ik weet was dat gewoon een flauwe grap van Mercury, waar oorspronkelijk tekstschrijver Taylor niet zo gecharmeerd van was.

avatar van bikkel2
5,0
Ik vind Queen geen textuele hoogvliegers.
Net als veel progbands had de band in het begin van die sprookjesachtige fantasieverhalen die toen nogal in waren. May en Mercury wisten dat aardig te verzinnen.
Toegegeven, het past wel bij de bombast die ze maakten.
Taylor was wat realistischer en directer, terwijl Deacon meer de romanticus was van het stel.
In de 80's is het allemaal poverder en oppervlakkiger.
Maar dat was de muziek van Queen uiteindelijk ook in die periode.

waarom hebben ze me het ooit aangedaan bohemian pestzooitje te maken, het heeft 10 jaar van mijn muzikale belangstelling gesloopt, gelukkig kan ik hem bij de top 1999 missen wanneer de nr 2 hotel californie langs is gekomen

avatar van haythijs
pipiniels schreef:
waarom hebben ze me het ooit aangedaan bohemian pestzooitje te maken, het heeft 10 jaar van mijn muzikale belangstelling gesloopt, gelukkig kan ik hem bij de top 1999 missen wanneer de nr 2 hotel californie langs is gekomen


Ik snap ook niet dat 'men' dit nummer hoger waardeert dan het kunstwerk Walk of life, elke builoft gaat ouderwets uit zijn dak tijdens dat nummer, BohRap doet dat idd niet......

avatar van De buurman
3,5
‘t Is een mooi album maar behoort niet tot hun vijf beste, vind ik. Het probleem met Night At The Opera is dat er zoveel onzin nummers op staan. Echt subliem uitgevoerd hoor, maar bij Lazing On A Sunday of Good Company heb ik niet de neiging om de stereo wat harder te zetten. Seaside Rendez-vous, Sweet Lady... knap gedaan maar het pakt me niet echt. Love Of My Life is echt een mooie compositie, maar het klinkt te bekakt. Er staan wat mij betreft vier echt goede nummers op Opera en dat is voor een ‘70’s Queen-album ondergemiddeld. Gek genoeg is opvolger A Day At The Races, die door velen als een soort ‘deel 2’ wordt beschouwd, mijn persoonlijke favoriet van de band. Daar klinken ze als een autoriteit en veel minder krampachtig.

avatar van bikkel2
5,0
Het is een plaat met veel gezichten, daarom is het ook een ratjetoe van allerlei verschillende stijlen geworden.
De groep wilde vooral iedereen op het verkeerde been zetten en in dat opzicht waren The Beatles ( v.a Revolver) duidelijk hun voorbeeld tijdens het maken van deze plaat.
Het stuitert werkelijk alle kanten op en dat vind ik wel van lef betuigen.
De ''onzin nummers'' zijn dan weer heel Brits en je gaat van vaudeville zo de hardrock in, als het ware.

Ik heb inmiddels meer met Queen II en Sheer heart Attack, maar dat is meer een smaakding. Kwalitatief staat deze nog steeds fier overeind.
A Day At The Races is natuurlijk ook een geweldige plaat.
Een viertal albums die Queen in mijn optiek nooit meer heeft overtroffen.

avatar van FrodoK
4,0
Een aantal van die onzinnummers hebben voor mij wel degelijk zin in de context van de rest van het album. Zo'n 'Lazing on a Sunday Afternoon' voelt heerlijk op z'n plek voor I'm in love with my Car. Even zo'n klein staccato Brits huppelliedje, om vervolgens alle registers open te trekken als May de intro van Car inzet. Die komt zo veel beter tot zijn recht dan wanneer hij direct na Death zou komen.
Ik vind ook dat het album alle kanten op schiet, maar voel wel dat het heel geraffineerd in elkaar geconstrueerd is.

avatar van bikkel2
5,0
Mee eens FrodoK. Zo ervaar ik het ook nog steeds.

avatar van RuudC
5,0
Vijf sterren die onverwoestbaar op zijn plaats blijven staan. A Night At The Opera is een meesterwerk waar het spelplezier (ondanks het gitzwarte Death On Two Legs) en creativiteit van afdruipt. Die van de eerste tot de laatste seconde boeit. Dit is het album waar voor het eerst echt door de hele band aan gewerkt is en daarmee bedoel ik voor John Deacon die altijd wat onderbelicht is gebleven. Hij is de kalme romanticus (in tegenstelling tot de meer wilde Mercury) van het stel, maar ook zijn liedjes zijn vaak wel de moeite waard. Enkel Good Company is een nummer dat ik niet snel uit mezelf zou opzetten, maar het past prima in het geheel. Een favoriet kiezen is lastig, maar ik zou toch wel gaan voor het meesterlijke The Prophet's Song. Het beste nummer van May tot nu toe en geweldig opgebouwd. Ik heb ook wel een zwak voor het leuke, futuristische '39. Je ontkomt natuurlijk ook niet aan Bohemian Rhapsody. Prachtig nummer, maar ik heb het inmiddels zo verschrikkelijk vaak gehoord dat ik het nog maar zelden luister.

Tussenstand:
1. Sheer Heart Attack
2. A Night At The Opera
3. Queen II
4. Queen

avatar van lennert
4,5
Ik kan de jolige nummers hier beduidend beter hebben dan op het vorige album en watertand iedere keer weer als ik The Prophet Song hoor. Verdraaid nog aan toe wat een fantastische song. Laat ze die eens een keertje op de radio draaien in plaats van nog een keer het (eveneens fantastische) Bohemian Rhapsody. I'm In Love With My Car, het country-achtig '39 en Love Of My Life bevallen ook allemaal helemaal. Begrijpelijk dat dit de echte doorbraak was, al vind ik Queen II toch nog steeds beter.

Tussenstand:
1. Queen II
2. A Night At The Opera
3. Queen
4. Sheer Heart Attack

avatar van bikkel2
5,0
The Prophet Song is fragmentarisch, maar het is idd een dijk van een nummer.
Wellicht ook de band's meest experimentele song.
Gaaf opgebouwd, hardrockend en het vocale vol met overdubs zittende middenstuk, is echt wel een vondst.
Het mooie van Queen in deze periode is hun vrije aanpak. Alle kanten ging het op en het kon eigenlijk niet gek genoeg.
Hardrock, vaudeville, progrock, folkpop, poprock.....Alles is hier op te vinden.

Meesterwerkje, maar niet meer mijn favo Queenplaat. Dat was het ooit wel.

avatar van LucM
5,0
Het knappe van dit album is dat het zoveel richtingen inslaat maar toch één geheel vormt. Ook productioneel vind ik dat hun beste album.

avatar van panjoe
panjoe (moderator)
Getroll + reacties verwijderd.

avatar van Funky Bookie
4,5
Heel gevarieerd album. De oude proginvloeden zitten er nog in, maar het theatrale neemt al meer de overhand. Bij Queen vind ik ook altijd bijzonder hoe alle bandleden een relevante bijdrage hebben.
Alles over BohRap is gezegd, maar het blijft een briljant nummer.

avatar van DeWP
4,5
Voor mij het ultieme album, het beste dat ze gemaakt hebben, met als tweede "a day at the races". Ze waren toen op hun creatieve hoogtepunt, ongetwijfeld. Verder speelde een (voor destijds) een heel goede productie van het album natuurlijk ook een belangrijke rol...
Zoals Funky Bookie al zei: heel gevarieerd album. Absoluut. En toch een geheel. Ik hou er van.

avatar van De buurman
3,5
DeWP schreef:
Ze waren toen op hun creatieve hoogtepunt, ongetwijfeld.


Klopt helemaal, maar ik vind de periode '74 tot en met '81 eigenlijk in zijn geheel geweldig. Vanaf de periode Hot Space/The Works wordt het pas wat ongemakkelijker om mezelf echt Queen-devoot te noemen. Gek genoeg lijken meer van mijn favoriete bands maximaal een jaar of zeven top te zijn.

avatar van blaauwtje
4,5
Deze week mijn vinyl(Japans)versie uit de kast gevist, schoongemaakt en weer veelvuldig gedraaid, was jaren en jaren geleden, was eigenlijk vergeten dat het een meesterwerk betreft.

Heerlijk afwisselend, dan weer lekker nostalgisch dan weer er lekker er op los rockend om af te sluiten met het door mij herontdekte boh.rap,( door het vele draaien op de radio was ik zowat allergisch geworden).

Toch maar eens naar de bios van de week, een puntje erbij.

avatar van PUbu
4,0
Enigste album van Queen die ik toen kochtte. Een vriend van mij had deze al, we draaiden Bohemian Rhapsody op zijn kamer. Hij had nos monitors op de kop getikt. 2 meter hoog en 1 meter breed, dat klonk geweldig! Wel met een bandrecorder toendertijd.
We namen God save the queen op en na spoel geluiden van een wc hoorde je the sex pistols opkomen. Ach, pubers he? Lol
In de film zie je een beetje hoe de proces verliep, het opnemen van deze album op boerderij? Maar of het waarheidsgetrouw is? De chronologische volgorde van de feiten was dat niet helemaal. Maarja.
Buiten kijf is Bohemian Rhapsody natuurlijk een meesterwerk.

5,0
Weergaloze plaat en wat mij betreft het allerbeste wat deze band ooit heeft gepresteerd, al komt a day at the races wel in de buurt. Dit album bevat vele hoogtepunten en geen zwakke momenten. Wellicht de wat oppervlakkige tekst van 'I'm in love with my car'. Maar dan zou ik echt op zoek moeten gaan naar minpunten en dat zegt eigenlijk wel genoeg over de kwaliteit van dit album.
De 5 sterren zijn meer dan verdiend.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:57 uur

geplaatst: vandaag om 08:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.