The Killers - Pressure Machine (2021)

Cody is goed, en Pressure Machine is een parel. Van de rest nog niet overtuigd.

Echt een prachtig nummer inderdaad. Wauw, net voor het eerst album beluisterd en ik moet zeggen dat ik het echt een steengoed album vind. Ik wacht nog heel even met beoordelen, maar het zit al dicht tegen de volle mep aan.

Gelijk al kippenvel tijdens het openingsnummer West Hills. De zang van Brandon raakt mij hier enorm. Wat een stem heeft die man toch. Een bijzonder krachtig, maar tegelijkertijd bescheiden en aangrijpend album. Deze kan weleens op de lange termijn in mijn Top 10 terecht gaan komen. Eerst maar eens kijken of ik over een poosje nog zo enthousiast ben.

Ik ben erg benieuwd hoe dit album het gaat doen bij de fans. Het is vrij ingetogen en minder bombastisch dan de gewend zijn. Maar voor mij is dit het absolute hoogtepunt van The Killers.

Enkel het nummer Runaway Horses doet mij helemaal niets. Ondanks dat geef ik voor nu de volledige 5*. Dat is voor mij geen reden om het album in zijn geheel minder te waarderen.

Had de killers na 'Day and age' eigenlijk al afgeschreven, maar het openingsnummer West Hills maakt me wel heel nieuwsgierig naar de rest van dit album. Wat een geweldig nummer is dit zeg!!

Klink na eerste luisterbeurt veelbelovend.
Is iets heel anders dan we gewend zijn van deze band maar smaakt naar meer.

Ook grappig die fragmentjes voorafgaand aan een nummer over het leven in zo'n (platteland) dorpje.

Wel voor hem autobiografisch, ik zag een uitleg dar hij hier al heel wat jaren mee bezig was, het gaat meerdeels over zijn jeugd in een plattelands dorpje.
Geslaagd ja, absoluut, maar hoeverre is het de Killers en hebben mede bandleden meegewerkt?

Ach, dramatisch en nep; het is toch maar een bepaald paradigma dat stelt dat het grote gebaar -zoals dat dan heet- bij voorbaat kitsch is en de langbaardige singer-songwriter oprecht zijn diepste waarachtige gevoelens op het podium declareert. Neem nu Tyson vs Douglas, een nummer met een groots refrein over het gevoel dat je hebt als kind dat je hele wereld in elkaar stuikt wanneer je jouw grote sportheld ziet verliezen. Dat vind ik dan weer een nummer dat recht naar het hart gaat.

Of wat met Dustland Fairytale; een ode aan het moment dat Brandons ouders elkaar hebben ontmoet, geschreven op het ogenblik dat zijn moeder ongeneeslijk ziek was? Weinig nep aan hoor.

De kritiek die ik erken is dat hun albums veelal niet op het niveau waren van de uitschieters zoals bovenstaande songs, maar ook daar lijkt sinds de vorige worp een kentering te zijn gekomen en zo op het eerste gehoor wordt deze positieve trend met deze nieuwe sobere plaat enkel bevestigd.

The Killers - Quiet Town Videoclip The Killers - Quiet Town - YouTube

Ik was ze ff kwijt na Battle Born (in retrospect een behoorlijk album wat mij betreft) maar dit zou het wel weer eens kunnen zijn.
Ik ben onder de indruk van de eerste drie nummers met West Hills als absolute topopener!. Ga dit eens wat beter horen de komende dagen, so far aangenaam verrast.

Wow.... 1 rondje klonk echt heel goed.. misschien omdat de verwachtingen dusdanig laag waren maar ik was echt even perplex.

Ook aangenaam verrast. Ik volg The Killers al heel lang niet meer. De eerste drie platen heb ik wel in huis, maar daarna nooit meer naar omgekeken, en afgaande op de singles van de platen die daarop volgden ook nooit echt behoefte aan gehad om die te checken.
De reden dat ik Pressure Machine toch maar een kans heb gegeven, was omdat ik benieuwd was naar de samenwerking met Phoebe Bridgers. Maar vanaf het openingsnummer al aangenaam verrast. Meer dan ooit klinken The Killers als Bruce Springsteen (wel van de laatste 15 jaar), maar ook een beetje Wilco, R.E.M.

Ik denk dat ik deze nog maar eens wat vaker ga opzetten.

Quiet Town is anders ook wel een zeer fraai nummer; conceptueel doet het me denken aan The Suburbs van Arcade Fire -de terugkeer naar het dorp waar men is opgegroeid- al is deze positiever. Vervreemding en treurnis omwille van gemiste kansen bij AF tegenover acceptatie en nog steeds een soort verbondenheid met de mensen daar (en de eigen jeugd) bij The Killers. Eigenlijk gewoon een wondermooi liefdeslied maar dan niet over de romantische liefde. Ha, wat kan muziek toch schoon zijn als ze zo evocatief en zalvend is.

gewaagd

De hoes oogt als die van een slechte Joy Division live bootleg van 30 jaar terug. Dat komt er dus van, Anton.

Schiet niemand in de lach van deze Springsteen kloon?

Heeft Springsteen ooit in zijn carrière van 400 jaar zijn falset gebruikt als op Pressure Machine?

Nope. Ik heb slechtere muziek gehoord van de nog "overlevende" bandjes uit de indie-rock scene van de zeroes. Amerikaans, dat wel. The boss sound is vaker (succesvol) gekloond. Van Arcade Fire tot The War on Drugs. So what.

Klopt is een mooie song maar mij doet het qua sfeer denken aan The Waterboys ten tijde van ‘This Is Sea’ en dat is een compliment

Het zal vast vloeken in de kerk zijn, maar ik kende The Killers helemaal niet; alleen vaag van naam. Ik kan dus heel onbevangen luisteren naar dit nieuwe album en het bevalt me wel. Fijn sfeervol album en die sfeer voelt fijn vertrouwd aan. Dat kan ook een valkuil zijn; de verveling kan snel toeslaan. We gaan zien/horen wat het op langere termijn gaat doen.

Ik dacht al dat ik dit een goed album zou vinden toen ik sommige teleurgestelde reacties las. Dit klinkt voor mij als een brandon flowers solo versie van Sam's town. Aangenaam verrast na de 1e luistersessie.

Eerste luisterbeurt zit erop. Zeker niet tegengevallen, maar als groot liefhebber van de bombast van The Killers is dit wel even wennen. Ditmaal vrij weinig pop-rock en vooral soberheid. Inderdaad een flinke scheut Springsteen, met name de 'verhalende' opzet van de nummers. Toegegeven, de mannen komen daar wel goed mee weg. Flowers krijgt de kans om dingen te laten horen die we niet van hem gewend zijn, zowel tekstueel als zang-technisch, en wat is de aanwezigheid van Keuning fijn.

Eens benieuwd hoe dit smaakt na een aantal luisterbeurten.

Ik vind het wel grappig dat een grote band die een eigen herkenbare sound heeft, nu
het geluid combineerd van 'n rijtje andere bands die net even wat meer succes hebben.
En dat dan opleukt met vlarden depri interviews, waarmee een opgebouwd sfeer vrolijk word neergeslagen.

We zijn alweer twee dagen verder en jawel, het blijft hangen.
Zoals ik aangaf was ik ze kwijt na Battle Born maar misschien moet ik, n.a.v. dit album maar weer eens even terug kijken.
Voor mij een album waarin ze laten zien meer in huis te hebben dat de Vegas sound. Bescheidenheid siert hier de band. De teksten zijn de moeite waard, verhalend dit keer. En ja, voor mij werkt dat!
Ik las dat het aan Sam’s Town werd gelinkt. Dat is tot nu mijn favoriete Killers album. Qua sound vind ik ze niet op elkaar lijken denk ik.
Zal ST weer eens draaien en wat beter luisteren. Kom er wel weer op terug.

Voorheen zag ik wat vergelijkingen opduiken tussen Gaslight Anthem en the Killers die ik toentertijd nog niet zo hoorde (had denk ik ook te maken dat het ten tijden van Human en Spaceman was)..

Nu hoor ik het heel erg en als ik Quiet town luister voelt het zelfs als een weg die GA ook had in kunnen slaan. Ineens weet ik wat ik onbewust heb gemist.

Dit album sloeg in bij de eerste luisterbeurt maar werkt verslavend en is na elke luisterbeurt nóg prachtiger.

Het klinkt gek maar ik vind het een mooie opvolger van Elsie (horrible crowes(=Brian fallon van GA)

Wereldplaat, wat een comeback. Weergaloze openingssong.

In The Car Outside doet ook wel wat aan Joy Division denken, los van de zang van Flowers.

Het doet mij denken aan de abbey road sessie, de versie acoustisch op piano van when you were young en sams town liet de singersongwriterkant van the killers zien. Graag had ik het nog soberder gezien enkel gitaar of piano. Maar dan gaan de andere bandleden waarschijnljk zeuren.....

Er staan best aardige nummers op, zoals de eerste twee en In The Car Outside, maar zodra het tempo naar beneden gaat wordt het al gauw tenenkrommend. Een titel als Terrible Thing spreekt wat dat betreft boekdelen.

Wat mij betreft de beste plaat die ze gemaakt hebben. In ieder geval de eerste die ook echt binnen komt, zeker qua teksten. Zegt misschien ook wel iets over hoe ik de eerder albums heb geluisterd, maa nu zie ik het allemaal voor me, die grauwe ellende. Het is maar net waar je naar op zoek bent, maar ik vind het een zeer geslaagd project.