Mastodon - Hushed and Grim (2021)

Tof om zoveel positieve reacties te zien. De score is ook niet niks!
Plaat weet op geen enkel moment mijn geduld of aandacht te verliezen, waar dat vaker wel eens wilt gebeuren met, inderdaad, een plaat van bijna anderhalf uur.
Vanaf Had It All weet Mastodon het niveau nog eens te verhogen. Gobblers & Dregs, Eyes Of Serpents en Gigatium werken naar een fantastisch slot toe.
Op de vinyl uitgave werkt de tracklist ook uitstekend.

Wat een vermoeiende zanger!
Het album komt op mij nogal druk over, maar het vuurwerk blijft voor mij helaas uit.

Hoewel ik nog niet echt een referentie heb aan Remission en Once More 'Round The Sun, beklijft mij het gevoel dat dit een blijvertje is. Mastodon speelt voor mij fijne afwisselende muziek, en staat op de lijst om ooit nog eens live te zien. Ik had ooit de kans op Graspop in 2007, maar toen kwamen ze niet opdagen door file of zoiets.

Mastodon kennende, en gezien de lengte van dit album kan het niet anders dan een groeiplaat zijn. Nu, na een luisterbeurt of 5 ben ik toch positief gestemd. Ieder nummer heeft zijn eigen karakter, en de teksten zijn erg treffend. Dit is volgens mij de eerste keer dat ik Mastodon zo emotioneel heb gehoord. Het siert ze, maar het zal veel fans van het eerste uur misschien tegen het zere been stoten.

Ik ben altijd voorstander van bands die steeds iets nieuws proberen, en niet verzanden in een succesformule waar elk nummer inwisselbaar is voor de andere. Dit is zo'n plaat, die zich op een mooie manier onderscheidt van de andere albums, en dat kan ik waarderen.

Maar brengt het echt die wow-factor die ik had bij Crack The Skye? Opent het mijn ogen op muzikaal vlak zoals Leviathan en Blood Mountain dat hebben gedaan? Nee, dat helaas niet. Daarvoor is er gekozen voor een iets te veilig pallet aan akkoorden en sluipt er regelmatig een bepaalde mate van voorspelbaarheid bij in. Het is onmiskenbaar toegankelijker dan wat velen van ons misschien gewend zijn van Mastodon. Er zijn echter maar weinig bands die na 8 albums nog een creativiteit kunnen laten zien die menig mens van zijn stuk brengt. Zeker als de bezetting al die tijd hetzelfde is gebleven. Ik ga het Mastodon niet kwalijk nemen dat ze geen tweede Leviathan of Crack The Skye hebben uitgebracht, al nodigt dit album wel echt uit om die nog eens lekker aan te zwengelen.

Wow wat een plaat!!! Omver geblazen. En laat ik bij Skeleton of Splendor nou ff dikke Pink Floyd vibes krijgen zeg. Wat een track!! Dit album zal nog vaak onder de naald te vinden zijn hier.

Nu een stuk of 10x in zijn geheel beluisterd. Ondanks dat de langere nummers en de duur van de plaat in het algemeen me beter kunnen bekoren blijft dit voor mij een kritiekpuntje. Dit had voor mij met wel 3 nummers minder gemogen. De kwaliteit ervan is prima maar je hebt een aantal keer op de cd van die slugfests van 10 tot 15 minuten die mij er een beetje uithalen. Al had het album zo'n 11 a 12 nummers gehad, denk ik dat het een 5* voor mij was geweest. Ik blijf nu op 4* mogelijk wordt het nog een 4,5*.

Ik ben aangenaam verrast door dit album en zet het bij de beste vijf 'Mastodons' (hun eerste 4 reguliere albums en deze). De productie en de hoesafbeelding zijn ook dik in orde. Tracks 6, en 8-10 beklijven wat minder maar de rest is prima.

Nu het bijna vakantie is ben ik vastberaden deze van Mastodon te doorgronden. Het achterliggende concept is hartverscheurend en intrigerend en ook de muziek is weer van een erg hoog niveau. Vanwege de lange speelduur heb ik het album echter nog niet volledig de aandacht kunnen geven die het eigenlijk verdient. Desalniettemin heb ik al wel erg genoten van de luisterbeurten die ik eraan heb besteed, maar mijn gevoel zegt me dat ik deze plaat nog niet helemaal meester ben.

Het kwartje is hier dus al deels gevallen, maar met wat meer aandacht, geduld en luisterbeurten hoop ik dat dat kwartje nog helemaal gaat vallen.

Sinds kort is ook de docu over dit album verschenen op Youtube. Het is zeker de moeite waard. Een van de betere docu's die ik in lange tijd heb gezien.

https://www.youtube.com/watch?v=9Rgi5C0JbRs

Afgelopen weekend ook gezien en inderdaad de moeite waard als je het album goed vindt. Wel een vrij lange zit, o.a. door de wat melige Intermezzo's tussendoor...

Ik vind dat ze die tussentijdse skits heel slim gedaan hebben. Het zorgt er voor dat ook mensen die wat minder bekend zijn met het genre en met de band Mastodon een wat toegankelijker inkijkje krijgen in de dynamiek van deze groep. En het laat ook eigenlijk zien dat je een beetje geschift moet zijn om te komen met de muziek die zij tot nu toe hebben gebracht in de afgelopen 20 jaar.

Eindelijk klaar! Als ik op mijn last.fm account kijk, dan zie ik 339 scrobbles staan. Dat zijn er eigenlijk nog minder dan het had moeten zijn, want niet alles wat ik luister, wordt geregistreerd. Ik had vrij snel door dat Mastodon niet mijn band ging zijn, al waren The Hunter en een goed deel van Once More 'Round the Sun leuke verrassingen.

Hushed and Grim heb ik eerlijk gezegd niet heel veel gedraaid. Dat komt enerzijds vanwege de speelduur (anderhalf uur is veel te lang voor een album), maar ook omdat ik na een paar nummers al concludeerde dat Mastodon me hier niet meer gaat overtuigen. De stijl staat me wel aan, maar zoals op de meeste platen vind ik de heren niet interessant genoeg als het gaat om componeren. Hush and Grim zet een aardige sfeer neer. Ze proberen melancholisch over te komen, maar doen weinig meer dan dat. Na vier nummers heb ik het wel gehoord en dan duurt het album nog bijna een uur. Halverwege heb je dan wel even een aggressieve track, maar daarna jakkert Mastodon weer traag door. Als je de stijl wel kan waarderen, dan zal het heus wel leuk zijn om dit album vaker te draaien. Ik merk dat ik heel erg Mastodon moe ben.


Eindstand:
1. The Hunter
2. Once More 'Round the Sun
3. Blood Mountain
4. Leviathan
5. Cold Dark Place
6. Hushed and Grim
7. Emperor of Sand
8. Crack The Skye
9. Remission
10. Lifesblood

Hushed and Grim duurt in mijn beleving ook veel te lang voor het gebodene, veel songs worden ellenlang uitgesmeerd en de zang komt nogal karakterloos op mij over. De plaat bevat enkele aardige ideeën en slecht is het allerminst, echter op essentiële punten haak ik op den duur af.
De heren hebben mij nooit weten te overtuigen van genoeg eigen smoel of variatie in het oeuvre van de band.