Deep Purple - Turning to Crime (2021)

Ha,ha,Hans kom ervaring

Ik heb uit zeer betrouwbare bron vernomen dat er een "Turning to Crime II" zit aan te komen waar de beste rocksong allertijden deel van zal gaan uitmaken...

Stemvrouwde!

Chantage stemmen! Zo goed vind Hans Brouwer zelf het nieuwste album van ABBA dus niet!

Niemand chanteert wie dan ook! Wat mijn vrouw mooi vindt, vind ik mooi en andersom. Een paar weken geleden stond "Voyage" op repeat en nu is het al meer dan een week "Turning to Crime" wat de klok slaat.

Oh, dat is mooi

In ieder geval ben je dan snel uitgekeken op die rommel van Abba. Dit zal dan ook snel plaats maken voor iets anders.

Tijd voor Blackmore's Night - Here We Come A-Caroling wellicht; die zal ik binnenkort ook van de stapel halen al gaat mijn voorkeur uit naar de capriolen van Purple op Turning to Crime. Voor mij de plaat van het jaar (nou waren dat er ook maar 3)...

Gister om 17.12 zeg je toch iets anders, zoiets van dat jullie elkaars muzieksmaak accepteren, en dat is altijd nog wat anders dan dat je elkaars muziek ook echt mooi vind! Een stem uitbrengen voor een ander, ook al is het je vrouw vind ik een slechte zaak, zo krijg je een vertekend beeld als iedereen het hier op die manier zou doen! Beter zou je vrouw zelf een account kunnen aanmaken en zelf haar stem op albums hier uit gaan brengen!

Vrouwtjelief heeft mijn wachtwoord...

Dus wij weten niet zeker van wie dit bericht komt

Laten we het erop houden dat mijn geliefde en ik "Turning to Crime" een geweldig album vinden. We hebben de bewuste cd ook deze zondag, tijdens het optuigen van kerstboom, tot beider genoegen gedraaid..

Zwaar gedateerd die gasten....

Lekker gesproken Boomersstory. Inhoudelijk ook goed hé, chapeau !! Hier kunnen we echt wat mee.

Geen aandacht geven aan dat getrol. Een leukere (en onderbouwde) negatieve recensie is hier te vinden > Deep Purple - Turning To Crime (★½): Schim op een pensenkermis - dansendeberen.be

Hoewel ik het er niet mee eens ben en het eeuwige gejank over hoe het vroeger allemaal was met Ritchie Blackmore (anno 2021, alsjeblieft zeg) pathetisch is, moest ik wel glimlachen om typeringen als 'hillbilly ketelmuziek' en blazers die als 'een plastic speelgoedtuig' zouden klinken.

Op sommige punten ben ik het wel eens, namelijk dat speelse drummen in Jenny Take a Ride! en Oh Well dat overeind blijft. Ook kan ik me vinden in de flauwe vertolking van Watching the River Flow en Shapes of Things voegt niets toe tot Steve Morse zijn inbreng. Voor de rest genoten van de recensie. Maar die productie vind ik juist heel goed, zelfs een 'geluidsensatie' op mijn apparatuur. Goed idee om er op elpee een dubbelaar van te maken, die A-kant, dus die drie tracks die ze vrij hebben gegeven, draai ik soms 2 X alvorens het geheel tot me te nemen. Waar de glans er bij Whoosh! wel een beetje af is, wordt Turning to Crime alleen maar leuker.

Ja, en vervolgens hoge stemmen uitbrengen op mede-fossielen.

En het is idd. geen ruige productie geworden van Turning to Crime (mbt. de recensie). Maar dat was die van Machine Head toch ook niet? Infinite vind ik best wel een zware plaat en als je als 70plusser "I See You in Hell" proclameert in je teksten en dat niet meer volstaat, ga dan idd. maar lekker onder het genot van hedendaagse kasteelmuziek van Blackmore zitten mijmeren over hoe goed het vroeger was. Lekker energiek album dat Turning to Crime.

Wereldschokkende coveralbums ken ik niet, maar als ze zijn geslaagd, laten ze steevast een glimlach op de lippen achter. Zo ook hier. Dat deze krasse knarren de lockdown hebben gebruikt om muziek uit hun jonge jaren een nieuw jasje te geven, is prijzenswaardig. Ze hadden het ook kunnen laten bij thuis series bingewatchen.
Mijn hoogtepunten van deze plaat: Oh Well, Shapes of Things en White Room. Over de productie klaag ik niet en als je dan ook nog merkt hoeveel plezier de mannen hoorbaar hadden, dan moet je wel een azijnpisser zijn om over dit plaatje te vallen.

Vergis ik me, of hoor ik in de laatste track rond Dazed and Confused knipoogjes naar Paranoid?

Het rifje van Paranoid is duidelijk gebaseerd op een stukje van Dazed and Confused van Led Zeppelin; niet op het origineel van Jake Holmes. Dat zal Steve Morse ook wel opgevallen zijn.

Ja zeg, is er dan helemaal niks origineels aan dit album?

Vanmiddag aangeschaft omdat we de collectie Deep Purple compleet willen hebben. Het klinkt in mijn oren goed, mits je hem op 45 toeren draait

Vandaag maar weer eens opgezet. Mag ik zeggen dat ik dit een hele gezellige, fijne rockplaat vind? Een feestje, van Dixie Chicken tot Lucifer, het maffe The battle of New Orleans en waardige uitvoeringen van bekendere songs als White room, 7 & 7 is & Shapes of things.

Achteraf, de laatste plaat met Steve Morse, die lekker op dreef is hier. Eerst gaf ik drie punten, nu opgeschroefd naar 4. Ik denk dat deze met afstand mijn favoriete covers-plaat is.

Morgen, maandag 10 oktober, zal Deep Purple in de Amsterdamse Ziggo ongetwijfeld nummers spelen van het cover album "Turning to Crime".
Er zijn nog toegangskaarten beschikbaar!

Deep Purple Mk IX zal ongetwijfeld het 50-jarige bestaan van Machine Head centraal zetten en andere geijkte nummers ten gehore brengen. Denk dat we blij mogen zijn met wat dan ook van de laatste jaren.

Dit bleek de zwanenzang van Steve Morse bij Deep Purple te zijn, zoals Arjan Hut een klein jaar geleden al noemde. De gitarist verliet de groep inmiddels een jaar geleden, juli 2022, om te zorgen voor zijn zieke echtgenote. 'Hoe vergaat het hen?' vroeg ik mij vandaag weer eens af, deze keer omdat ik Morses werk bij Kansas (1986-1989) beluisterde.

Hoera, het lijkt erop dat zijn eega aan de beterende hand is! Op YouTube ontdekte ik namelijk dit filmpje met zijn Steve Morse Band, waarbij Reb Beach van Whitesnake en Winger te gast is. Met Morse & co gaat het ontspannen los in bluesklassieker Crossroads. Opgenomen op 26 mei in het Oaks Theater in Pittsburgh.

Mogelijk kan hij ook weer wat voor Deep Purple betekenen, al vermoed ik dat dat niet zal gebeuren. Soms vraagt het leven andere prioriteiten. Bovendien hebben zij met opvolger Simon McBride vermoedelijk een prima opvolger. Ben benieuwd of er studiowerk met hem in de maak is!

Als gitarist in Don Airey zijn band vond ik Simon McBride leuker dan bij Deep Purple. Eerst genoemde maart '19 in Leeuwarden gezien en Purple oktober vorig jaar in de Ziggo Dome. Bij Don Airey vond ik die gitarist wel goed maar wist ik toen veel wie dat was. Na dat Purple-concert nog eens een CD van Snakecharmer opgescharreld om wat van zijn voorgeschiedenis op te pikken.

Misschien heeft hij meer tijd nodig om erin te groeien? Met name een album met de andere mannen van Purple, waarin hij zijn eigen creativiteit en kleur kwijt kan? Het is natuurlijk geen eitje om in de schoenen van Ritchie Blackmore en Steve Morse te moeten stappen. Dan is de band van Don Airey toch wat laagdrempeliger.

Maar ik was niet bij die concerten. Bedoel je dat McBride zich bij Airey vrijer op het podium bewoog dan bij Deep Purple? Of beviel zijn spel je beter? Of iets anders?

Handig dat je Snakecharmer ook noemt, dat album met McBride ga ik eens uitzoeken!

Toen met Don Airey stond Simon McBride zowel op het podium als in de mix mooi op de voorgrond en zoiets als 'I Surrender' ging hem goed af. Rainbow zal een vast bestandsdeel zijn bij Don Airey zijn optredens maar ook Ozzy en Gary Moore of Colosseum II. Bij Purple vond ik hem meer een 'blaag' (jong iemand die zich gezien zijn leeftijd of zijn positie brutaler gedraagt dan wordt verwacht) al hielp het ook niet dat men amper 100 minuten volspeelt en de tickets er niet goedkoper op worden, en dan ook nog eens niets van 'Turning to Crime' spelen. Heb ook een CD van Ian Gillan met The Don Airey Band en toegevoegd Pools orkest. Zo zal McBride wat in dat wereldje gerold zijn, neem ik aan.