Hippotraktor - Meridian (2021)

Ja, tof! Zit allemaal knap, strak en tof in elkaar. Progressieve metal met ook toffe catchy elementen die de plaat ook daadwerkelijk dragen.

Dit slapt echt als een malle, megagave plaat! Don Cappuccino, let je op?

Ik heb opgelet, vorig jaar één keer beluisterd, maar niet echt de neiging gehad om naar terug te keren. Het is allemaal erg goed uitgevoerd, maar het mist voor mij net wat om me echt enthousiast erover te maken.

OK, fair enough. En deze plaat, ben je hier nog even enthousiast over als destijds?

Absoluut! Grappig dat je die plaat noemt, want daar kan ik precies pinpointen waarom ik de Grown Below-plaat fantastisch vind en deze gewoon goed.

Er wordt hier gezegd op de albumpagina dat het ''knap, strak en tof'' in elkaar zit. Dat klopt allemaal, maar daar zit bij mij ook een beetje het punt dat ik het gewoon goed vind. Het voelt voor mij allemaal te degelijk aan. Die Grown Below-plaat is minder verfijnd dan deze, maar heeft meer beleving en dynamiek naar mijn gevoel. Ook hadden die natuurlijk een fenomenale zanger met Matthijs Vanstaen, dat helpt ook. Echt goede post-metalzangers zijn schaars.

Hail Pelagic Records !

Eens temeer bewijzen ze een erg fijne neus te hebben voor talentvolle nieuwe metalbands die vaak precies in m'n straatje liggen, zoals ook deze weer.

In m'n voorbereiding op Prognosis | Eindhoven 15 & 16 april deze ietwat late "ontdekking" gedaan; onvoorstelbaar eigenlijk dat deze langs me heen was gegaan...
(ABDrums, legian: wellicht geldt dit voor jullie niet, maar voor de zekerheid toch de tip)

Heerlijke plaat die alleen nog maar beter wordt naar het einde met voor mij als hoogtepunt Beacons: heerlijke opbouw en dynamiek met een eenvoudige maar erg aanstekelijke riff.

En ik weet niet wat er in België in de lucht hangt, maar wat komt daar de laatste tijd een kwaliteit vandaan

Van de week deze meest recente release ook maar 's checken: Lo! - The Gleaners

Thanks voor de tip ProGNerD, heerlijke plaat met een prachtige hoes trouwens. De zanger komt me bekend voor, maar dat blijkt dezelfde te zijn als Psychonaut. Verklaard ook meteen waarom die als vergelijking bij me op komt.

Daarin doen ze mij trouwens erg denken aan Final Light, daar krijg ik namelijk de Cult of Luna referentie er niet uit. En hier krijg ik de Psychonaut referentie er niet uit, voor als nog dan.

Maar deze gaat de komende tijd wel wat speeltijd krijgen.

Klopt helemaal en blij dat 'ie lijkt aan te slaan bij je. Zo kwam ik er vanochtend pas achter dat Pelagic Records van Robin Staps van The Ocean is; ik wist uiteraard dat The Ocean onder Pelagic valt, maar dat het hun eigen label was...?

Ben benieuwd wanneer we hier ABDrums zullen horen

Ik heb hem al beluisterd, maar voelde de klik nog niet echt. Dit weekend zal ik hem nog maar eens een paar keer opleggen...

Op 7 juni dit jaar komt de opvolger van Meridian uit. Het album zal de naam 'Stasis' gaan dragen. Ik zou al heel blij zijn als dat album wordt vergezeld van eenzelfde thematische invalshoek als Meridian.

Dit album verhaalt namelijk over een personage die alleen op de wereld is. Hij is alleen en heeft geen medemensen om zich heen. Om zijn plek in een verder desolate wereld te vinden, gaat hij de
natuurlijke elementen op aarde personificeren en goddelijke krachten toebedelen. Het is een muzikale uitwerking van de filosofische theorie van het naturalisme, waarin onder andere wordt gesteld dat de oorsprong van religie kan worden gevonden in de vroegste mensen die aan natuurkrachten goddelijke eigenschappen toebedeelden. Voor de geïnteresseerden heb ik hier het Wikipedia-lemma.

Op muzikaal vlak bewandelt Hippotraktor geen nieuwe wegen. In feite is de band een uitstekende toevoeging aan het ontzettend grote hedendaagse progressieve metallandschap, zonder daar echt bovenuit te springen. Desalniettemin klinkt Meridian muzikaal uitermate verzorgd en is er weinig op af te dingen. Maar dat neemt niet mijn gevoel weg dat deze plaat muzikaal, ten opzichte van andere platen in het genre, iets speciaals of extra's heeft te bieden. De meerstemmige zanglijnen vind ik overigens wel zeer smaakvol uitgevoerd en doen ontzettend denken aan de Belgische kanjers van Psychonaut, hetgeen overigens geen verbazing mag heten, aangezien Stefan de Graef ook de vocalen bij laatstgenoemde band verzorgd.

Het feit dat deze plaat muzikaal eigenlijk niets speciaals of nieuws biedt, maakt dat mijn beoordeling zo blijft zoals hij is. Desalniettemin geeft de filosofische achtergrond wel veel meer diepgang aan de plaat, hetgeen de genietbaarheid van de luisterervaring absoluut ten goede komt. Hopelijk weet de band op de opvolger eenzelfde sterke thematiek te verpakken in een iets gewaagder muzikaal jasje. In dat geval kan Hippotraktor in ieder geval op mijn waardering rekenen.

Aangename bak logge, zware metal uit België. Qua stijl zweeft het geluid ergens tussen Tool en The Ocean in, met lange, progressieve tracks die bol staan van de afwisseling. Het klinkt in ieder geval behoorlijk indrukwekkend en met Stefan de Graef (tevens actief in het eveneens belgische Psychonaut) heeft men een zanger van formaat in de gelederen. Het songmateriaal kan me niet de volledige speelduur bij de les houden, maar goed is dit debuut zeer zeker.