menu

King Buffalo - Acheron (2021)

mijn stem
4,02 (66)
66 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Stickman

  1. Acheron (10:21)
  2. Zephyr (9:25)
  3. Shadows (10:34)
  4. Cerberus (9:46)
totale tijdsduur: 40:06
zoeken in:
avatar van Alicia
5,0
Mooi! Ik ben reuze benieuwd hoe King Buffalo ergens verstopt diep onder het aardoppervlak klinkt.

Maar voor dit moment is het album The Burden of Restlessness - de eerste uit de serie van drie - waarvan het laatste album pas in 2022 zal gaan verschijnen, nog de meest gedraaide King Buffalo in huize Alicia.

avatar van Alicia
5,0
Donker en dreigend, maar weer helemaal King Buffalo!

King Buffalo - Shadows [Official Video] - YouTube

*weer naar vloeistofdia's staart*

avatar van bonhovinyl
4,0
Alicia schreef:
Donker en dreigend, maar weer helemaal King Buffalo!

King Buffalo - Shadows [Official Video] - YouTube

*weer naar vloeistofdia's staart*


Heel goede track! Benieuwd naar het album, het wordt vast een voltreffer!

avatar van Alicia
5,0
Jawel! Naast een cd, vinyl of digitaal album kunnen we ook nog de beelden in 4K en 1080p HD in de geluidsformaten Dolby 5.1 en stereo straks downloaden.

Voor een tientje ($) op de eerste rij!

Leuk!

King Buffalo - Acheron Digital Film

avatar van ProGNerD
4,0
Na deze mooie recensie heb ik nog meer zin gekregen in een heerlijk muzikaal weekendje: King Buffalo – Acheron | Zware Metalen.
(nog even snel wat LSD inslaan... )

avatar van Alicia
5,0
Geen licht verteerbaar ontbijt deze Acheron, maar het gaat gretig naar binnen in vier enorme porties hi-res, mede mogelijk gemaakt door Bandkamp. Wat de geluidskwaliteit ervan betreft zit het dus wel snor. Heel smaakvol zelfs! Na de eerste happen blijft de plaat echter een beetje zwaar op de maag liggen. De multimuzikale 'quattro stagioni' gaat The Burden of Restlessness op het eerste gehoor weliswaar niet overtreffen, maar Acheron is wéér een ontzettend lekkere, knapperige soort van... nou ja, vooruit dan maar... pizza... rijkelijk belegd met zweverige keyboards, pittige basloopjes, stevig drumwerk en galmende gitaartjes geworden. En natuurlijk weer die heerlijk stoïcijnse meneer daaroverheen.

En dat zijn best wel een hoop calorieën, zo op de vroege ochtend.

Maar hé, dit is heule vette psychedelische rock.
De liefhebber lust er weer pap van. 

Favoriet: Cerberus

4,5
Nooit eerder van gehoord tot aan gisteravond. Wat klinkt dit lekker zeg!

avatar van ProGNerD
4,0
empee1977 schreef:
Nooit eerder van gehoord tot aan gisteravond. Wat klinkt dit lekker zeg!

Dan moet je ook zeker The Burden of Restlessness checken ! (was voor mij persoonlijk de ontdekking van King Buffalo)

avatar van Alicia
5,0
En... de EP Repeater, het debuut Orion en zeker het fraaie Longing to Be the Mountain. Toppertje!

avatar van ProGNerD
4,0
Mooi omschreven Alicia; inderdaad wat "zwaarder" dan de vorige, die toch favoriet blijft...

avatar van Alicia
5,0
Dank ProGNerD. Ja absoluut en psychedelischer ooit. Maar het is wel weer een groeiert. Ik moest bij aanvang van The Burden of Restlessness ook even slikken. Maar TBOR is nu de meest gedraaide King Buffalo. En dan deze er achter aan...

avatar van erwinz
4,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: King Buffalo - Acheron - dekrentenuitdepop.blogspot.com

King Buffalo - Acheron
De Amerikaanse band King Buffalo slaagt er niet in om in 2021 de beloofde trilogie te voltooien, maar ook het tweede album van de band dit jaar is weer een fascinerende luistertrip vol invloeden

The Burden Of Restlessness van de Amerikaanse band King Buffalo is wat mij betreft een van de grote verrassingen van het muziekjaar 2021. De eerder beloofde drie albums komen er niet dit jaar, maar met Acheron is er in ieder geval een uitstekend tweede album. De Amerikaanse band klinkt op haar nieuwe album net wat minder stevig, maar de verschillen met het fenomenale The Burden Of Restlessness moeten ook niet overdreven worden. Ook op Acheron grossiert King Buffalo in muzikaal vuurwerk, tempowisselingen en andere verrassende wendingen en heel veel dynamiek, maar de band maakt ook dit keer opvallend melodieuze muziek. Acheron is wat mij betreft niet minder dan zijn voorganger en dat zegt wat.

De Amerikaanse band King Buffalo bracht aan het begin van de zomer het album The Burden Of Restlessness uit en beloofde direct dat er dit jaar nog twee albums zouden volgen. Dat was goed nieuws, want The Burden Of Restlessness was een imponerend album, dat zeker niet alleen door mij onder de beste albums van 2021 wordt geschaard.

De belofte van het uitbrengen van drie albums in een jaar gaat de band uit Rochester, New York, helaas niet nakomen, want album nummer drie gaat echt pas in 2022 verschijnen. Deze week verscheen nog wel het tweede album van King Buffalo dit jaar, Acheron, en twee albums in een jaar is ook nog altijd een indrukwekkende prestatie.

Op The Burden Of Restlessness maakte de Amerikaanse band eerder dit jaar indruk met een fraaie mix van onder andere metal, stonerrock, progrock en indierock. Zoals je in deze genres kunt verwachten was het gitaarwerk lekker rauw en stevig, maar de muziek van King Buffalo viel ook op door weergaloze toetsenpartijen, stuwende baslijnen, onnavolgbaar drumwerk en opvallend melodieuze vocalen, dit alles verpakt in songs vol muzikaal vuurwerk en verrassende wendingen.

Acheron, overigens al het vierde album van King Buffalo, opent minder stevig dan we van de band gewend zijn. Het album opent met het geluid van het stroompje in de grotten (!) waar het album werd opgenomen, waarna melodieuze gitaarlijnen, knap drumwerk en een dik tapijt keyboards het overnemen. Het klinkt dromeriger dan de muziek op The Burden Of Restlessness, maar het is wel onmiskenbaar King Buffalo, al is het maar door de wat onderkoelde zang van voorman Sean McVay.

Net als je denkt dat de gitaarmuren niet meer gaan komen, duiken ze toch nog op in de ruim tien minuten durende openingstrack van Acheron, maar het stevigere gitaarwerk speelt een ondergeschikte rol, al zorgen de incidenteel opduikende gitaarmuren wel voor lekker veel dynamiek.

Ook op Acheron maakt King Buffalo weer muziek die razend knap in elkaar steekt, waardoor ik af en toe associaties heb met de muziek van de Canadese band Rush. Het zijn voorzichtige associaties, wat King Buffalo leunt meer tegen metal en stonerrock dan tegen 70s hardrock aan en qua zang zijn de bands ook niet vergelijkbaar.

De openingstrack van Acheron duurt zoals gezegd ruim tien minuten, maar ook in de drie resterende tracks op het album, neemt King Buffalo ruim de tijd voor haar muziek, waardoor de teller uiteindelijk stopt na 40 minuten. Acheron ligt in het verlengde van de uitvoerig bejubelde voorganger, maar King Buffalo legt ook een aantal andere accenten. In een tijd waarin alles snel moet kom je niet veel tracks van tien minuten meer tegen, maar King Buffalo laat nog maar eens horen hoe interessant dit soort tracks zijn.

Ik heb niet veel met metal en vindt Acheron daarom misschien nog wel interessanter dan The Burden Of Restlessness, al had dit album het voordeel van de complete verrassing. Acheron klinkt, ondanks de wat andere accenten, direct vanaf de eerste noten bekend, maar gelukkig gebeurt er genoeg in de muziek van de band uit Rochester, New York, om toch weer een paar keer op het verkeerde been gezet te worden.

Net als The Burden Of Restlessness is Acheron een heerlijk melodieus album vol fascinerende klanken. Het is bovendien een album dat nog lang beter wordt. Jammer natuurlijk dat het derde album een release in 2021 niet gaat halen, maar we hebben nu wel iets om naar uit te kijken. Erwin Zijleman

avatar van Sparky
3,0
De nummers zitten goed in elkaar, maar ik wordt er nog niet bepaald door omver geblazen.

avatar van R-Know
Bezig met een eerste luisterbeurt.
Voor mij ook de kennismaking.
We klikken aardig.

Wat een trip zeg. Dacht eerst aan Buffalo Tom. Enige naamsovereenkomst. Het is een prachtige mix van stijlen. En de zang die lijkt te wisselen tussen symphonies en meer metal. Moest ook denken aan groepen als Motorpsycho, Pharaoh Overlord, Circle en German Oak.

avatar van dynamo d
5,0
Acheron vind ik een beest van een nummer!

avatar van DjFrankie
4,5
Prachtplaat nog beter vind ik dan de vorige en die was al een 4.5, titelnummer is overweldigend en ontzettend lekker.

avatar van Alicia
5,0
Acheron is een 'slowburner'.

Het zijn de hoogtijdagen van de psychedelische rock in huize Alicia.
En de film is ook mooi... doet een beetje denken aan de vloeistofdia's uit lang vervlogen tijden.

Ben hier net wat materiaal van King Buffalo aan het beluistern. Mmm niet slecht. Ergens las ik hier ergens dat het wat invloeden heeft van Motorpsycho .... en ja dan is mijn interesse gewekt. Ik dacht dat KB snoeiharde metal was, maar dit is toch wel wat anders.

avatar van jorro
3,5
Dit album overtuigt mij vooralsnog maar ten dele. En dan gaat het om de tweede helft van het album. Tracks 1 en 2 klinken in mijn beleving wat timide, de bite van track 3 en 4 mis ik daar een beetje in. Maar wat niet is kan nog komen. Wel heerlijk gitaarwerk!
3,5*

avatar van henrie9
4,5
Na het ronduit fantastische Part One, 'The Burden Of Restlessness', van medio 2021, zijn we nu hoe dan ook opvolger 'Acheron' een wat late, maar even geestdriftige review verplicht. 'Acheron', het eind 2021 verschenen tweede deel van King Buffalo's stonertrilogie, drieluik dat ze al in zijn geheel samenschreven tijdens de vroegste lockdowndagen. Want ja jongens, het is hier toch wel echt weer van dattum. Dit even pure, hoogsierlijke 'Acheron', met hoes in de narcotiserende sixtieskleuren van King Crimson's meesterwerk, schreeuwt gewoon opnieuw om een veertig minuten durende atmosferische inlevingsroes. Dat 'Acheron' dan bovendien live kon worden opgenomen in een grot, de Howe Caverns in de staat New York, maakt het project alleen nog hoorbaar indrukwekkender. Zowaar een technisch en productioneel huzarenstukje wat deze zelfverklaarde heavy psych rockband ermee klaarspeelde. Alles met z'n drieën, King Buffalo, zanger-gitarist Sean McVay, Dan Reynolds op bas en synths, Scott Donaldson op drums en percussie.

Klaterend water, sereen galmende, vloeiend hernemende elektrische beginnoten... Straks valt hier nog een dromerig The War On Drugs in! Neen, na de ingetogen inzet komt met spaarzame drums langzaamaan McVay's klinisch declamerende stem tot ontwaken. Net zoals het op de plaat overvloedig aanwezige water drijft 'Acheron' - de song - echoënd naar de Onderwereld, de duistere Acheron, Grieks mythologische, onderaardse rivier. King Buffalo's mediterende dodenmars begeleidt in één lange psychedelische trance, zwevend, afgestorven zielen die de mythische Veerman meevoert naar het nevelige Hades. Dit geweldige Part Two van het heuse stoner-epos is in al zijn melodieuze repetitiviteit al direct weer helemaal op dreef, opzwellend, vol subtiele details, in een steeds muterend sonisch universum. Vier creatieve, eigenlijk zelfs gezellige, zo zuiver klinkende jams die je ondanks de vaak drukkende groove, ondanks de spanning en onrust, meanderend meenemen in een unieke, warme psychedelische trip.

Het kabbelend rivierwater uit de grot maakt dat alle songs mooi in elkaar overvloeien. Het zijn machtige melancholische composities van gemiddeld tien minuten, met elk een eigen chemie waarvan de ideeën als water opkomen en weer gaan en toch altijd spitsvondig blijken samengegoten. Nee, met King Buffalo horen we geen leerling-tovenaars apestoned uitzwermend aan het werk. Ze hebben hun zaakje goed in de hand en zetten hier iets voor je op wat uitgebanceerd, perfect gestuurd en af is. Net zo de vlekkeloze productie en als toetje de intense verfilming van de making of van 'Acheron ' in de diepten van hun grot.

In 'Zephyr' komen doorheen de duistere spelonken de meer intense, psychedelische  walls of sound aanwaaien, net als Zephyrus, Griekse god van de Westenwind. Majestatische zangpartijen, ingeleid door weer ingenieus drumwerk, heavy gelardeerd met die bedwelmend weidse riffs en solo's van gitaren die de sound van vroege (psychedelische) rockbands lieflijk omarmen..

De sublieme spannende ritmiek van 'Shadows', behoedzaam traag voorttrekkende, krullend betoverende muzieklijnen Gehavend schip op drift, onzeker zijn weg zoekend langs als schaduwen teisterende oevers van opzwepende gitaren, duizelig makende syntheziser en sixtiespercussie bij wijlen refererend aan Iron Butterfly's 'In-A-Gadda-Da-Vida'. Het finale 'Cerberus' beangstigt. Want daar aan dat eindpunt, aan de ingang van de onderwereld zit de impressionante driekoppige waakhond Cerberus, die houdt er dreigend de levenden op afstand, belet er de doden te ontsnappen. Desoriënterend, kakofonisch golvende sirenenoten, gedoseerde stonerexplosies tussen zeeën van riffs en rocksolo's. King Buffalo veroorzaakt dan wel geen verwoestende tsunami's, maar hun rivier zit vol sinistere draaikolken.

King Buffalo - 'Shadows'

Met dit magisch 'Cave Album' herschrijven ze zowat Pink Floyd in zijn meest kosmische periode. Na de scherpte van 'The Burden Of Restlessness', etaleren ze hier verbluffend  een andere, even toegankelijke kant van hun stijl, met ruimtelijke soundscapes vol reverb van prachtig weerkaatsende gitaren, die geduldig stromen als water en met een episch verhaal dat uitnodigt om je er zowel muzikaal als emotioneel in onder te dompelen.

Met instrumentale virtuositeit en vernuft voor prachtige complexe structuren zet King Buffalo zich zomaar op de kaart als een van de grote verrassingen van 2021. Het bewijst in de ontwikkeling van zijn opzienbarende triptiek geen band te zijn als vele andere. Integendeel met dit talent en al die geestverruimende creativiteit schiet het trio in grandeur resoluut door naar de hoogten van hun voorbeelden als Pink Floyd. Noem 'Acheron' dus voortaan gerust maar hun eigenste 'Dark Side Of The Cave'.

Maar inmiddels is het andermaal vol ongeduld wachten tot ergens in februari 2022, op hun nieuw 'saucerful of secrets', King Buffalo's derde kom vol secreten. Na al wat voorafging moet Part Three van dit steeds in progressie toenemende, onvoorspelbare King Buffalo hun kers op de taart worden.
Laat er dus zolang alsjeblieft geen Adèle zijn om nog roet in het eten te gooien.

avatar van legian
4,0
Heerlijk meeslepend en intrigerend kwartet van nummers. Het doet me af en toe denken denken Sasquatch en Queens of the Stone Age. Zal wel met de Stoner sfeer te maken hebben. De lang uitgesponnen nummers werken heerlijk zweverig en met een stevig speciaalbier in de hand is dit echt genieten. Fijne ontdekking dankzij de Progladder.
De voorganger ga ik ook eens proberen.

avatar van ProGNerD
4,0
legian schreef:
...met een stevig speciaalbier in de hand is dit echt genieten. Fijne ontdekking dankzij de Progladder. De voorganger ga ik ook eens proberen.

Moet je zeker doen (ook het speciaalbiertje erbij ); voor mij wint de voorganger het nog van deze...

avatar van Alicia
5,0
Ik moet wel oppassen dat ik niet gewend raak aan het tempo waarmee King Buffalo dergelijke albums de wereld in slingert...

Waar blijft nou toch die derde Buffalo?

avatar van ProGNerD
4,0
Heb ik ook wel zin in, maar ach er komt in de tussentijd nog zo veel nieuws te ontdekken uit en dan hebben we ook de dagelijkse Progladder nog; daarmee houd je het nog wel even uit, toch, Alicia...?

(maar ik houd me aanbevolen zodra je meer nieuws hebt over de nieuwe release natuurlijk )

avatar van DjFrankie
4,5
22 Juli live in Nijmegen

Valkhof

avatar van Johnny Marr
4,0
geplaatst:
DjFrankie schreef:
22 Juli live in Nijmegen

Valkhof

12 augustus live in Kortrijk

Alcatraz

Gast
geplaatst: vandaag om 13:33 uur

geplaatst: vandaag om 13:33 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.