Queen - A Day at the Races (1976)

Er staan er best nog wel wat op hoor (Millionaire Waltz, You and I). Een beduidend minder sterk album dan zijn voorganger, maar toch beter dan vele platen van de concurrentie uit die tijd.

****

Ik moet deze CD nodig weer eens uit de kast halen. Ik ben mijn Queen periode weer aan het herleven, en nu kijk ik verder dan de singles (was 12 toen ik alle Queen CD's één voor één heb aangeschaft)

Ben van de week begonnen met News Of The World, die momenteel menig rondje draait in mijn CD-wisselaar/Discman dus A Day At The Races is de volgende!

Maar..... het allermooiste nummer van Queen is wel op dit album te vinden..... Van de begintekst "Look into my eyes and you "ll see I'm the only one......" krijg ik nog steeds kippevel .

We zijn het weer eens grondig oneens, ik vind beide ongeveer even goed.

Bring out the charge of the love brigade
Spring in the air once again

Superkitsch, zodanig dat het Kunst is.

en hier ben ik het dus weer wel mee eens!

Inderdaad, beiden zijn van zeer hoog niveau. Drowse, Teo Torriatte, The Millionaire Waltz en ook Somebody To Love zijn unieke Queen nummers. Desondanks is ADATR destijds door de pers afgedaan als niet vernieuwend genoeg. Overigens niet echt iets om series te nemen want het was diezelfde pers die Queen reeds in het hokje "foute bands" had geplaatst. Een positief geluid viel sowieso niet meer te verwachten.
Het doet een beetje denken aan Ronaldinho, die een geniale beweging maakt, die wat weg heeft van een eerder gemaakte. Vervelend hoor. Verzin toch eens iets compleet nieuws!

Wel of niet vernieuwend,wat maakt het uit,het is en blijft gewoon tijdloze muziek,waar ik in ieder geval tot in het bejaardenhuis naar zal blijfen luisteren.

Het woord vernieuwend is sowieso hét jeukwoord van de schrijvende muziekpers. Queen had natuurlijk 'pech' dat ANATO eigenlijk niet overtroffen kon worden, qua verwachtingen dan. Om dan met zo'n parel op de proppen te komen getuigt van een overschot talent. En ik moet constateren dat A Day inmiddels vaker op de draaitafel ligt dan A Night.

IK vind het nog steeds een briljante plaat en zit te hopen dat ze hier ook eens een mooie 5.1 uitgave van maken net als A Night At the Opera.
Destijds de plaat letterlijk grijs gedraaid, mijn moeder ook. Zij had ervoor gezorgd dat er een enorme tik kwam in You Take My Breath Away omdat ze die keer op keer opnieuw draaide met als gevolg dat als ik nu de cd draai ik die tik nog hoor. Als genoegdoening kocht ze toen een kaartje voor me voor het concert in Ahoy wat ze toen gaven, wat een belevenis, ik was 13 jaar, helemaal bovenin de nok van Ahoy maar vond het helemaal geweldig (en mijn ouders ook want die gingen mee)

Het beste album dat Queen gemaakt heeft in mijn oren koester deze muziek nog steeds.

Het was mijn eerste Lp toendertijd die ik kocht van mijn zakgeld.
Ik heb het ding volkomen grijsgedraaid.Het is en blijft een knappe plaat,maar heeft de schijn vaak tegen omdat ie qua stijl weinig afwijkt van A Night At The Opera.Die sloeg toen wel in als een bom,deze werd wat minder sterk ontvangen.Er zijn wat mij betreft 2 missertjes op.Taylor's Drowse heb ik altijd beschouwd als 1 van zijn mindere composities en Deacon's You and i is niets meer dan een vullertje.Het lied doet niemand kwaad ,maar had gemist kunnen worden.Brian May's inbreng brengen de beste stukken.De geweldige opener Tie Your Mother down is subliem.En was vanaf die tijd een onbetwiste livefavoriet.Long Away met May als vocalist is een prima song met een pakkende melodie.Het deels mystieke en snoeiharde White Man,is 1 van de betere stukken van de groep ooit.
Teo torriatte(let us cling together) is een pakkende afsluiter met een mooie opbouw en dito climax.Freddie verliest zichzelf wel eens in theatrale stukken zoals The Millionare Waltz.Een song die alle kanten opvliegt,maar de man had ook zoveel ideeen.
Sterker,van zijn hand vind ik het prachtige You Take my breath away en de single Somebody to love,waar rock en gospel hand in hand gaan.Good Old fashion lover boy is ook weer een typisch Freddie stuk,waar alle registers weer open gaan.lekkere song.
Het is een vrij stabiele plaat met wederom een knappe productie en bepaalde stukken behoren tot het beste wat ze ooit maakten.
Wel verstandig dat de volgende plaat wat meer Down to earth was.

3.5 is te weinig voor deze plaat

Zeker als je er zo een tekstje over schrijft. Dit is minstens een grote onderscheiding waard.

Naschrift:Drie van de 10 stukken vind ik minder goed.Dit geef ik ook aan.Een aantal tracks behoren inderdaad tot hun betere werk..(een prima song of een aardige song,hoeft niet altijd een hoogtepunt van de groep te zijn-zie Long Away/Good old Fashion)
Ik ben het met je eens dat 3.5 wat aan de lage kant is.
maar de maximale score zoals jij aangeeft ,vind ik dan weer te veel eer.
Ik zou dan gaan tot 4.0.
Hij zou zeker in mijn top 5 staan.Met QueenII,Sheer Heart Attack en A Night At the opera in de top 3.

Grote onderscheiding is 4 op 5. Ik zeg nergens dat je dit het maximum moet geven. We zijn het dus eens

Ja,we zijn het eens. De periode 73/76 is gewoon top.Daarna werd het langzaam minder.

Heb je je moeder grijs gedraaid?

En vastgebonden ook???(tie your mother down)

De iets mindere, maar toch sterke opvolger van hun meesterwerk "A night at the opera". Het is te horen dat Queen het succes van hun vorig album wil herhalen, maar de nummers zijn gelukkig voldoende sterk. Ook hier balanceert Queen voortdurend op de dunne scheidingslijn tussen kunst en kitsch.
Op "Somebody to love" laten de heren van Queen weer horen wat ze vocaal in hun mars hebben, "Tie your mother down" is een stevige rocker, "The Millionaire waltz" en "You and I" zijn erg sterk, het lichtvoetige "Good-Old fashioned lover boy" vind ik erg leuk en het slotnummer vind ik ook mooi.

Vind dit album, nu er dertig draai-jaren overheen zijn gegaan, toch sterker dan de voorganger. Bij ANATO was er de verrassing, de productie zonder precedent, een van de eerste 'clips', maar nu we op dat vlak het nodige gewend zijn blijven de liedjes op ADATR toch meer beklijven. White Man is een onvergetelijke rocksong, een van de mooiste uit hun oeuvre.

Ik treed toch eerder LucM bij, ik vond Opera sterker, en die daarvoor eigenlijk nog een tikkeltje beter; Sheer Heart Attack!

Mee eens, en iedereen zeikt maar van 'zwak nummer, bla-die-bla'...
Fucking onzin, dat nummer rockt als de neten met geweldig gitaarwerk.
Zal zeker wel te hard zijn voor veel fans. Pfff...

Een echte Queen fan draait "White Man" natuurlijk wel gewoon knoert hard .

Heel goed album vind ik. Egenlijk beter dan A night at the opera. Drowse iets minder, maar voor de rest allemaal sterke nummers. Heel mooi vind ik You take my breath away en Let us cling together erg mooi. Voor de rest ben ik het wel met het bericht van lucM eens en long away is natuurlijk ook heel goed. en "White Man" is ook een heel lekker nummer. Topalbum. 4,5 sterren.

Grappig hoe onze meningen kunnen verschillen. Ik vind Drowse juist een van de sterkere nummers en ik vind A night at the opera sterker dan deze plaat.
Wat niet weg neemt dat ik dit geen goede plaat vind
4*

toch maar 5

Kleine opwaardering het ik vind het hun op een na beste

4,5 vooral Teo Torriate

Alweer een Queen classic. Knap om zo'n goede opvolger te maken na ANATO.
Hierop het prachtige You take my breath away en een huzarenstukje kwa gitaar compositie; The Millionaire Waltz.
Queen in topvorm !

Wat is dit toch een geweldig album! Queen op zijn best. Geweldige rocknummers zoals TYMD en gevoelige nummers zoals YTMBA wisselen elkaar af. Dit album is zeker één van mijn favoriete Queen albums.

4.5*

Hoe kan je een album beter beginnen met een knaller als Tie your mother down? Om dan het te contrasteren met het geweldig mooie You take my nreath away. Het typeert dit album wel zo'n beetje. Eigenlijk alleen sterke nummers erop (misschien is Drowse een beetje minder). Op vinyl en CD.