Big Thief - Dragon New Warm Mountain I Believe in You (2022)

Zo warm, in deze prachtige berg aan nieuwe muziek geloof ik volledig. Staat geen enkele draak op.

Maar liefst twee studio albums levert het uit Brooklyn afkomstige indie folkrock gezelschap Big Thief in 2019 af. U.F.O.F. verschijnt in de lente en Two Hands ziet in het najaar het licht. Genoeg nieuw materiaal dus om een wereldtournee mee op te starten. 2020 begint echter dramatisch met de dreigende lockdown die uiteindelijk roet in het eten gooit. Teleurgesteld wordt er een flinke streep door de concertenreeks gezet, en zondert vooral leadzangeres Adrianne Lenker zich van de rest af. In Massachusetts werkt ze aan haar hutje in de bergen tweeluik Songs & Instrumentals, waarmee ze de eenzaamheid met kleine geluksmomenten bestrijdt en op ontroerende wijze de sleur van de opgelegde traagheid met de prille natuurlijke lente zaligheid inmengt. Vanuit stilstand het bloeiproces volgend, letterlijk en figuurlijk op de gevoelige plaat vastleggend.

De dubbelaar Dragon New Warm Mountain I Believe in You telt maar liefst twintig tracks, een fors aantal dus. Maar eigenlijk is dit nog zelfs een beperkte keuze uit de ruim vijfenveertig afgeronde nummers die het viermaandelijkse creatieve proces oplevert. Een indrukwekkend reisverslag van een op hol geslagen kompas die je naar een viertal opnameplekken brengt. Waren Adrianne Lenkers kindjes op Songs & Instrumentals nog naakt in hun onschuld, op Dragon New Warm Mountain I Believe in You zijn ze vertroeteld met lekkere warm zittende kleding.

Och, zijn de avonden maar allemaal zo zwoel en plakkerig als bij Change. Korrels strandzand kruipen tevreden tegen de akoestische instrumenten aan, knisperen in de laaghangende gloed die het aangestoken brandhout opwarmt. De stemmige melancholische blauwe maan laat zich door horizontale zilveren glinstergolven wegdragen welke in eb positie afstandelijk een wakende blik op het folky viertal werpt. Dit is de Big Thief die je wil horen, met de vertrouwde hoge Adrianne Lenkers vocalen, haar fragiliteit wegspoelend in het dorstlessende besef dat de dood ook gewoon een deel van het leven is, en daar proosten we op.

De stadse zelfverzekerdheid van het grimmige Two Hands geeft een vertekend beeld. De wereld beperkt zich niet tot metropolen, dit zijn echter veilige startpunten het rumoerige leven kanaliserend. U.F.O.F. is de picknick in de buitenlucht. Het geplande jaarlijkse uitstapje om onbestaande herinneringen te verbreden. Adrianne Lenkers neemt op Dragon New Warm Mountain I Believe in You haar collega muzikanten mee naar het aangrenzende New Yorkse platteland. Daar in het schaduwgebied van de torenhoge uitstekende gebouwen verdringen ze de pandemie naar de achtergrond om de hersenenleegstand met bewoonbaar verklaarde ideeën te vullen.

De verkoelende frisheid halen ze uit de aan de rand van California gelegen Topanga. Een rustgevende omgeving waar voorheen Hollywoodsterren de roem ontvluchten en anoniem in hun vakantie resorts verblijven. Die luxe ontbreekt in het verdorde hete Tucson woestijngebied. Vurig en broeierig, prikkelend als de vertakkingen van de verwilderde woekerende grijpgrage cactusgroei. Het schilderachtige Bob Ross decor van The Rocky Mountains sluit nog het meeste bij die omstandigheden aan waarin Adrianne Lenkers solerend aan de slag ging.

Hierdoor kan de viool in het stadse Spud Infinity als een krolse straatkat jammeren, en bij de melancholische countryklanken van Red Moon de duisternis toelachen. In verdrukking rakende gitaarsnaren ontleden zichzelf in de retro new wave disco stemmingsakkoorden van Time Escaping. Het ene moment wordt je corrigerend door strenge afstraffende beats op de vingers getikt die vervolgens tot een jubelende marcherende fanfare toegift overgaan. Risico eliminerend bij Heavy Bend en in het safety first gefloten No Reason niemendalletje. Lust opwekkend verstrengelend in de Sparrow speeltuin van Eden. Dragon New Warm Mountain I Believe in You is de bevrijdende sprookjesachtige droomvlucht in een te vredig milieu, prachtig in haar onbegrensde eenvoud.

Big Thief - Dragon New Warm Mountain I Believe in You | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Ik zal maar eerlijk zijn: ik was een beetje bang voor dit album. Niks wat deze band uitbracht (inclusief Adrianne's solowerk) vind ik minder dan fantastisch, en ik vond ze eigenlijk alleen maar beter worden. Hun concert in Paradiso was mijn laatste concert voor de lockdown, waardoor ik sindsdien nog eens extra warme emoties koester bij de muziek (hoewel het solo-optreden van Adrianne in de Tolhuistuin een jaar eerder nóg mooier was, ik denk wel in de top drie concerten die ik ooit zag!). Maar van al die eerder uitgebrachte nummers van dit album (steeds weer nam ik me voor niet te luisteren, steeds weer won de nieuwsgierigheid het toch) vond ik slechts een stuk of twee van hun vertrouwde niveau. De rest klonk aardig, vermakelijk, schattig, interessant, maar drong niet door tot m'n ziel zoals ik van ze gewend was. Ze voelden teveel als losse flarden. Stiekem hoopte ik dat die nummers in de albumcontext op hun plek zouden vallen, en goddank, dat doen ze ook. En hóe! Juist de nummers die ik het minste vond, springen er nu voor mij uit. Grappig toch hoe die dingen kunnen werken.

Het album is in al z'n licht-desoriënterende semi-spontane whitealbumesque potpourriheid aan stijlen, sferen en emoties, toch werkelijk een onontkoombaar en indrukwekkend beklijvend geheel. Alles achter elkaar op Spotify (zonde dat ze hem daar niet doormidden hebben gehakt) is wel een érg lange zit. Maar op elpee klopt-ie helemaal. Is in principe natuurlijk een even lange zit, maar door het opstaan en omdraaien is het toch alsof je steeds omslaat naar een volgend hoofdstuk in een boek. En dit is een boek om in te verdwijnen. Met prachtige teksten (ook daar weer volop contrast: van pastorale prenten naar dagelijkse beslommeringen), klanken die indringende bevreemding laten bestaan naast haast koddige maar toch zo welgemeend liefdevolle traditionaliteit, en melodieën die altijd al bestaan lijken te hebben zonder dat iemand ze ooit hoorde. Wat een eervol genot om dit viertal te mogen volgen op alle eigenzinnige kronkelwegen dat ze inslaan zonder zichzelf ooit uit het oog te raken.

Voor een volgende plaat zal ik niet meer bang zijn, mijn vertrouwen in Big Thief is krachtiger dan ooit. Dit album is een onwaarschijnlijk universumpje om dankbaar diep in weg te zakken.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Big Thief - Dragon New Warm Mountain I Believe in You - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Big Thief - Dragon New Warm Mountain I Believe in You
Big Thief steeg in 2019 al twee keer tot grote hoogten, maar doet er nog een schepje bovenop op het veelzijdige maar van de eerste tot en met de laatste noot geweldige nieuwe album, dat de band definitief schaart onder de grote bands

Na U.F.O.F. en Two Hands waren de verwachtingen met betrekking tot het vijfde album van Big Thief hooggespannen, maar de band uit Brooklyn, New York, overtreft ze op alle fronten. De band schuift flink op richting Amerikaanse rootsmuziek, maar de muziek van Big Thief kan gelukkig ook nog altijd ontsporen en het experiment opzoeken. In muzikaal opzicht zijn flinke stappen gezet en ook in vocaal opzicht is Big Thief gegroeid, maar de meeste groei zit in de songs, die vaak ontspannen klinken, maar ook vol onderhuidse spanning zitten. Na de albums uit 2019 is Dragon New Warm Mountain I Believe In You het laatste dat ik van Big Thief had verwacht, maar wat is het mooi, 80 minuten lang.

De Amerikaanse band Big Thief leverde in 2019 met U.F.O.F. en Two Hands twee onbetwiste jaarlijstjesalbums af, waarna we het in 2020 en 2021 moesten doen met overigens ook prima soloalbums van respectievelijk Adrianne Lenker en Buck Meek. Deze week keert Big Thief terug met een nieuw album, Dragon New Warm Mountain I Believe In You.

Naast de lange titel valt in eerste instantie de lange speelduur op, want Big Thief komt op de proppen met een heus dubbelalbum met maar liefst twintig songs, die samen goed zijn voor 80 minuten muziek. Dragon New Warm Mountain I Believe in You werd opgenomen in vier sessies, waarbij de band achtereenvolgens neerstreek in upstate New York, Topanga Canyon, de Colorado Rockies en Tucson, Arizona. De band deed dat dit keer zonder producer Andrew Sarlo, die de vorige vier albums van de band produceerde, maar nu zijn plek af heeft moeten staan aan James Krivchenia, de drummer van de band.

Op Dragon New Warm Mountain I Believe In You experimenteert Big Thief met meerdere nieuwe invalshoeken, maar de meeste songs op het album zijn voornamelijk beïnvloed door en passen in het hokje Amerikaanse rootsmuziek. In deze songs domineren invloeden uit de folk en de countryrock en neemt Big Thief afstand van de indierock die het op haar eerste vier albums maakte.

De band uit Brooklyn, New York, heeft de tijd genomen voor haar vijfde album en dat hoor je. Dragon New Warm Mountain I Believe In You is een ontspannen klinkend album waarop vooral ingetogen wordt gemusiceerd. Zeker vergeleken met de eerste twee albums valt op dat de muzikanten van de band veel beter zijn gaan spelen en ook binnen de Amerikaanse rootsmuziek prima uit de verf komen. Dat hoor je overigens vooral in het geweldige gitaarspel van Buck Meek, die song na song imponeert met zijn gitaarwerk. Ook de viool eist overigens meerdere keren in positieve zin de aandacht op.

Het nieuwe album van Big Thief klinkt hier en daar bijna als een traditioneel rootsalbum, maar een bijzondere twist is nooit ver weg. Die twist komt soms van subtiele accenten van onder andere elektronica, maar Big Thief kan het pad van de Amerikaanse rootsmuziek ook zomaar verlaten, als in het springerige en weer richting indiepop en indierock opschuivende Time Escaping, dat in vrijwel niets lijkt op de meer roots georiënteerde songs waartussen het is ingeklemd. Songs waarin Big Thief het experiment zoekt zijn in de minderheid, maar ze vormen op knappe wijze het cement tussen de wat meer ingetogen en richting Amerikaanse rootsmuziek opgeschoven songs.

Wat voor de instrumentatie op het album geldt, geldt ook voor de zang . Adrianne Lenker kon in het verleden nog wel eens erg onvast zingen, maar haar zo karakteristieke zang is op Dragon New Warm Mountain I Believe In You prachtig en maakt van alles songs op het album Big Thief songs. De zang van Adrianne Lenker is niet alleen mooi, maar loopt ook dit keer over van melancholie en emotie, wat de songs op het album voorziet van een bijzondere lading.

Zeker op de in 2019 verschenen albums was de rol van producer Andrew Sarlow groot, maar ook het wat meer ingetogen en wat intiemere geluid van James Krivchenia mag er zijn en zorgt er in ieder geval voor dat het vijfde album van Big Thief weer anders klinkt dan zijn voorgangers.

80 minuten is echt een hele lange zit en er zijn maar weinig bands die er in slagen om de aandacht zo lang vast te houden, maar Big Thief slaagt er wat mij betreft glansrijk in, want de band boeit van begin tot eind. Natuurlijk is het veel te vroeg om het over jaarlijstjes gaan hebben, maar dat Dragon New Warm Mountain I Believe In You van Big Thief gaat behoren tot de grote albums van 2022 lijkt me 100% zeker. Erwin Zijleman

Ik heb exact dezelfde ervaring als tymuu en vinylbeleving: de muziek klinkt mij aangenaam in de oren, hoewel niet alle nummers een hoog niveau hebben. Maar helaas: met de stem van Adrianne Lenker had ik al moeite op haar solo-albums. De best goede muziek kan dat voor mij niet compenseren.

En ik heb dit album toch drie keer geprobeerd. De eerste keer stond mij de stem tegen, de tweede keer leek dit best mee te vallen. Maar bij de derde keer kwam mijn tegenzin weer terug ...

Saai en gezapig. Had er een hoop van verwacht, zeker na de vorige albums maar het kabbelt iets te veel en sprankelt nergens echt. T zit prima in elkaar maar van deze band had ik meer verwacht dan deze verzameling brave liedjes.

Sinds Adrianne Lenker in 2018 op mijn pad is gekomen met abysskiss durf ik mezelf wel met trots een fanboy te noemen: er zijn weinig moderne folkartiesten te vinden met zulk fijnzinnig gevoel voor songwriting, specifiek in haar tokkelpatronen en poëtische teksten. Zoals ik wel vaker op dit forum heb opgemerkt, heb ik alleen vaak het gevoel gehad dat haar bandgenoten eerder een blok aan haar been waren dan dat ze de volle potentieel van haar liedjes lieten realiseren. Neem een Terminal Paradise van eerdergenoemd abysskiss: een intiemer dan intiem fluisterliedje in zichzelf, maar plotseling omgetoverd tot halfbakken midtempoballad wanneer haar band haar vergezelt op UFOF. Daar komt nog bij dat haar allerbest geschreven liedjes naar mijn mening vaak gewoon niet te vinden zijn op platen van Big Thief. De eindeloos hypnotiserende ritmes van ingydar heeft ze bijvoorbeeld wijselijk voor zichzelf gehouden op haar vorige soloplaat, en hetzelfde geldt voor het bijna tastbare hartenleed in anything. Begrijp me niet verkeerd: ook met haar band zijn er genoeg pareltjes gemaakt waar ik keer op keer naar teruggrijp, maar het is een aantal waar je net een bijzonder goede compilatieplaat mee zou kunnen vullen, terwijl haar laatste twee soloplaten naar mijn mening bijna uitsluitend gevuld zijn met knallers.

Kortom, ook bij deze nieuwe worp verwachtte ik wederom een album met meerdere voltreffers en dan nog wat lekker wegluisterend maar iets minder memorabel materiaal. En alweer heb ik best gelijk gekregen voor mezelf - al moet ik daar meteen bij vermelden dat dit duidelijk de beste plaat van Big Thief is tot nu toe. Een belangrijke reden daarvoor is dat zelfs de minder speciale liedjes deze keer bijzonder aangenaam zijn vanwege de fantastische productie op deze plaat. Change bijvoorbeeld is gebouwd rondom de minst originele akkoordencombinatie die je kan bedenken, maar werkt nog steeds door het sprankelende achtergrondgitaartje, de doffe drum en de subtiel ingebrachte tweede stem van Buck Meek. Hetzelfde geldt voor Dried Roses, misschien wel het meest eenvoudige liedje op de plaat met een zanglijn die zich twee minuten lang precies hetzelfde voortbeweegt. Toch is dit misschien wel één van de hoogtepunten op de plaat, vanwege het krakende vioolwerk dat zijn intrede doet halverwege het nummer, en, ik moet het toch weer zeggen, die godsgruwelijk lekkere tweede stem. Zo'n gevoel van verfijning van eenvoudige liedjes was minder aanwezig op de vorige platen van Big Thief: daar was een simpel liedje gewoon simpel.

Dat neemt niet weg dat er ook hier weer materiaal opstaat waarvan ik het erg betwijfel of ik het over een paar maanden nog voor mezelf op ga zetten. Sparrow bijvoorbeeld is net zo eenvoudig als Dried Roses, maar heeft behalve een octaaf verhoging van de zanglijn aan het eind vrij weinig te bieden op muzikaal vlak, terwijl het één van de langste nummers op de plaat is. Spud Infinity is catchy en gezellig, echt hoor, maar Lenker verliest me een beetje in voor haar onkarakteristieke meligheid wanneer ze over ellebogen gaat zingen. 12.000 Lines is ook weer zo'n gevalletje van oprecht lekker wegluisteren, maar buiten de warme productie is er zo weinig memorabel aan het nummer dat ik steeds vergeet hoe het gaat voordat ik het weer draai. Flower of Blood is tot slot qua geluid een leuke throwback naar het geluid van Big Thiefs vorige platen, maar muzikaal net wat te simpel om overtuigend klaaglijk te zijn. Toch heeft dit nummer op productievlak ook wel weer wat superinteressants te bieden met de Modest Mouse-achtige gitaarkunstjes naar het einde toe.

En dat brengt me dan weer op datgene wat dit album toch het beste maakt in hun discografie: de ongelooflijke variëteit aan geluiden die de band hier presenteert. Na de eenvoudig zalvende opener waar ik het eerder over heb gehad komen ze op de proppen met het stompzinnig goede Time Escaping, waarin Lenker plots over Talking Heads-achtige drumbeats aan het zingen is met een attitude waaraan je kan horen dat ze zelf net zo goed weet hoe fucking tof dit geluid is. Een elektronisch, bijna hiphop-achtig geluid wordt gepresenteerd op Heavy Bend, dat veel te kort is voor hoe goed het is, maar toch precies lang genoeg. Red Moon is dan weer onvervalste gepassioneerde americana, ook weer een geluid dat de band hiervoor nauwelijks verkend had. Al deze verschillende genres doet de band voor het eerst moeiteloos aan, met een zelfvertrouwen alsof ze het altijd al gedaan hadden.

Maar een Big Thief-plaat kan natuurlijk nooit de beste zijn als Lenker niet de kans krijgt om helemaal alleen de shine te stelen met haar akoestische gitaar, en ook hier is dat gelukkig wel het geval. Promise Is A Pendulum is het type fluisterfolk waar ik eindeloos in kan verdrinken, en het The Only Place had zo op één van haar soloplaten kunnen staan met zijn combinatie van gepassioneerd tokkelwerk en introspectieve poëzie. En zelfs op de momenten waar ik Lenker liever alleen had gezien, zoals het eerder en veel beter uitgevoerde Simulation Swarm, blijft haar muzikaal en poëtisch vakmanschap van zo'n ontstellend hoog niveau (die alliteraties!) dat ik ook niet te veel mag klagen. Hopen dat het muzikaal genie dat Adrianne Lenker heet de komende jaren nog net zo productief zal blijven, met band of niet!

Met twintig onweerstaanbare songs krijgen we hier een regelrecht pièce de résistence aangeboden door Big Thief. Fragiele folkrock en americana op een wijze die je nog niet vaak tegenkwam, netjes opgestoken in een kleurrijk boeket van stijlen. Ballades, dansjes, indierockers, bij een eerste luisterbeurt krijg je ze nog overrompelend, soms verwarrend right in your face. Maar aan welke kant van het universum je Big Thief daarna bij nieuwe kennismaking ook weer terugziet, die eenvoudige songs nestelen zich stuk voor stuk. En van dan af werken ze zo heerlijk verslingerend.

Hun indivuele prestaties waren al niet min, maar met z'n vieren gaat Big Thief dan toch nog een stuk verder. Met die som van talenten hebben ze elkaar hier gevonden en ze gaan er totaal voor. Ze creëren een spectrum nog weidser dan dat van de groep die we net ervoor nog kenden. Blijkbaar verkeren ze nu in een goed momentum, want, net als die Fabulous Four ooit op het hoogtepunt van hun kunnen, hebben ook zij ineens een dubbelalbum vast, al gebeurde dit in hun geval wellicht zelfs voor ze het goed en wel beseften...

Vooral Adrianne Lenker is het die zich hier als spirituele songschrijfster prominent een centrale plaats weet te geven. Met haar soms licht eentonig, dan weer engelachtig Joanna Newsom-stemmetje draagt zij de poëzie van het gros der nummers. Neem zo nu al de naam van de plaat en het titelnummer. 'Dragon New Warm Mountain I Believe in You', de song is psychedelische inbeelding over het bespelen van een mysterieuze draak met zilveren tong... Gaat dit dan over een liefje? Of is het eerder een ode aan de magie van dat groeiende, verbindende Big Thief? In 'Spud Infinity' zitten dan weer extraterrestrials. In 'Sparrow' een 'giftig' geworden Eva na de beet in de appel, weet je wel. Wat een fantasie, want ja, Big Thief's wereld 'is altijd wel 'a little bit magic'! Hun plaat luistert als een reis vol vriendschap, levenswijsheid, bont verlangen naar liefde en verbondenheid. Aan wie het gebruiken kan zullen ze hier het oppeppertje meegeven.

Een plaat toch ook onvoorstelbaar vol krakkemikkige fragiliteit, zo spontaan en open klinkt alles, alsof Big Thief je met hun muziek bewust live deelgenoot wilden maken van die ongekunstelde making-of van dit 'Dragon New Warm Mountain I Believe in You'. Terwijl de band vol karakter inspeelt op de verspringende lyrics van Lenker, wervelen de songs rusteloos door elkaar, vreugde, grappen, studiogebabbel. Zo ongedwongen kom je dus tot een fantastisch nieuw geluid.

Enkele songs. Openhartige opener 'Change' is een als gestripte Neil Young klinkende, slenterende akoestische gitaarsong voor ingetogen avondlijk meedeinen op dat zomerse kamp. Lenker er gewoon kinderlijk vooruitkijkend als op haar zevenjarige zelf. Het experimenterende 'Time Escaping' loopt zo lekker funky als een loslopend Afrikaans ketelorchestra, helemaal Lenker achterna. 'Spud Infinity', of hoe je met krassende viool, mondharp en marsroffels een geniaal wegwerpdeuntje uittekent tot meezinger van dylaneske proporties. Of 'Certainty', hoe een volledig akoestische hippieregensong over Lenker's passies zich ontwikkelt tot lo-fi-juweeltje gevuld met fraai harmonieuze samenzang en akkoorden. 'Little Things' met die rammelende drums, handjeklaps en zwervende gitaren. Adrianne Lenker weer totaal verliefd en compromisloos gericht op zowel de goede als kwade kant van een relatie.

Big Thief doet het nu ook wat meer met elektronica, zoals in 'Heavy Bend', die ultrakorte elektropopsong. Of bijvoorbeeld in 'Blurred View', met z'n verwrongen beats en synths, verdrietige lovesong vol beelden. In 'Flower of Blood' gaan de drums en elektrische gitaren op de poëzie van een hoogst erotisch gedicht van Lenker dan weer lekker op shoegazetoer. En in 'Red Moon', gaan ze op een drafje voor de volle ambiance van een knusse Kate & Anna McGarrigle-countrysong. Daarbij op de opname toch ook even leuk grandma Diane Lee meevermelden en kattenvals meefluiten, geen enkel probleem.

Ook in 'Dried Roses' sierlijke violen en intieme harmonieën en in het betraande 'No Reason' is er een heel memorabele hoofdrol voor geïnspireerde seventies-fluitsolo's en hoog koorsamenzang. Warme roadsong 'Wake Me Up to Drive' zet je vervolgens op 't verkeerde been met z'n drummachine, want het nummer wordt eigenlijk atypisch gedragen door accordeon en verder een calypso-gitaartje. Ook het kleine, akoestische 'Promise Is a Pendulum' zal zich langzaam ontbolsteren in schoonheid.

'12,000 Lines' - horen we daar soms Joni Mitchell? - is een prachtige, romantische mijmering over tussen de lijnen vertaalde verboden liefde. 'Simulation Swarm', Adrianne Lenker terugkijkend op intense ervaringen van heel vroeger tot recenter, haar persoonlijke crash, haar problematische jeugdjaren met haar afwezige broertje 'little Andy', met eerst akoestische, dan excellerende elektrische gitaren. 'Love Love Love', warrig bluesgitaarnummer met, de titel getrouw, van wanhoop om liefde huilende Lenker. 'The Only Place', Lenker's zoveelste, hier fingerpickende lovesong. Waarna een swingende rootssong mag afsluiten, 'Blue Lightning', over verwerking van de kindertijd.

We omarmen dit 'Dragon New Warm Mountain I Believe in You' hartelijk als Big Thief's meesterwerk so far. Met deze bijna intimistische sound worden ze ongetwijfeld nog meer 'next big thing', voor ons worden ze intussen absolute blijver. Lievelingen aanduiden onder deze schare van twintig in spontaniteit opwellende songs is eigenlijk ieders individueel werk en zal dan ook gebeuren naargelang ze je persoonlijke zelf het meest raken. Op ons al te onvolledig lijstje staan nu al 'Spud Infinity', 'Certainty', 'Red Moon', '12000 Lines' en 'Blue Lightning'.

Het album heeft precies die eenheid en geestdrift van een vrijgevochten vriendengroep die elkaar net rond het kampvuur heeft teruggezien. Vier rasmuzikanten met een gedegen muziekopleiding. En hier dus maar experimenteren met weirde geluiden, instrumenten en teksten met intense gevoelens. Zo wordt iedere nieuwe song wel een nieuwe verrassing. Anyway, het is, eventueel na die extra-luisterbeurt, zowel rustbrengend als hartverwarmend, het wordt music for all places. Als allerlaatste woorden op de plaat vang je dan nog net op... "Gorgeous set, okay, what sound we do now?"

Als je't ons vraagt, een groep met dit élan van Big Thief? Dan is gewoon zo verder doen nu toch een verdomde plicht? See you in Werchter!

Voor mij nu al grote kanshebber voor plaat des Jahres. Prachtig, machtig , zeg. De enorme variatie tussen de 20 nummers, de sfeer van het gehele album maar ook van elk nummer afzonderlijk. De instrumentaties, ja, het grote geheel dus ademt iets uit van lang geleden, hoor ik Joni Mitchell zelfs, eb het nu moment dan, BT zelfver. Less is more vaak maar hier is toch echt more, 20 songs, more more ja. Genieten dus en onverwachte topper dan ook. Geslaagd album maar ook een gelaagd album. Diversiteit aan stijlen dan ook. Hun beste tot nog toe ja. Aanrader. Absoluut.

Aan inspiratie geen gebrek bij deze band, kennelijk. Ze waren me al eerder opgevallen toen ze in 2019 doodleuk twee goed ontvangen platen in een jaar uitbrachten (hun eerdere werk niet, maar ik leef dan ook best wel onder een steen). Toen vond ik het al wel mooie muziek, maar heb ik er verder niet al te veel aandacht aan besteed. Dat gaat nog wel gebeuren, want Dragon New Warm Mountain I Believe in You heeft de laatste paar maanden een stevig plekje in mijn hart veroverd.

De lengte is eigenlijk het enige waar ik over kan zeuren, met genoeg songs om een flinke dubbel-lp te vullen. Dat maakt het voor mij niet altijd aantrekkelijk om de plaat in zijn geheel te beluisteren, en om een of andere reden krijg ik soms het gevoel dat de songs een beetje in elkaar overlopen. Wat bepaald geen recht doet aan een album dat toch een behoorlijke stilistische reikwijdte heeft. Fluistermeisjes-folk, country en roots, indie met electro-invloeden, pure pop, Big Thief maakt sfeer en kleurt met het grootste gemak.

Dat het toch allemaal klinkt als het werk van één band, is op zich al een compliment waard. Maar wat echt bijna intimiderend is, is het vermogen van de band om de ene sterke song na de andere uit hun mouw te schudden. Bijna elk liedje heeft een goede hook, een eigen muzikale vibe, en blijft daarom snel bij me hangen. En hoewel een aantal songs bij mij wel favoriet zijn (de opener en het titelnummer, 'Certainty', 'Red Moon', 'Promise is a Pendulum', en zo nog een paar), heb ik eigenlijk nog geen liedje kunnen ontdekken waarvan ik niet begrijp dat het het album heeft gehaald. De stem van de zangeres en haar teksten kan ik ook nog goed hebben.

Prachtige plaat! Ik twijfel een beetje tussen 4 en 4,5 sterren, maar ik heb dit de laatste weken vaak genoeg gedraaid om het voordeel van de twijfel te geven.

Hoe meer je dit luistert, hoe meer je beseft dat dit niet normaal goed is. Ook al... omdat dit een muziekstijl is dat me op papier misschien niet 100% ligt, hoewel dat niet per se betekent dat ik ook niet van het genre kan genieten. Maar het overklast het zeker, ook al omdat het wel van alles te bieden heeft.

Het is gewoon zo goed. Nummers die eigenlijk verrassend op één of andere manier toch catchy zijn. Hoe dat ze het doen, ontgaat me. En dat dan nog eens op zo een lang album, waar je toch sneller riskeert de aandacht te verliezen.

Een andere kracht van dit album is dat het enorm sfeervol is. Ik word aangetrokken door sfeervolle albums, en dat heeft dit album aan overvloed. Komende tijd wat meer opleggen terug, en dan komt die halve ster extra er wel bij. Knap werkje, zeker en vast.

Erg leuk album: speels, ontroerend en gevarieerd. Het liedmateriaal is weer uitstekend en fantastisch uitgevoerd. Zojuist als kerstcadeautje op LP gekocht, en ik ben benieuwd wat dat toevoegt - tot nu toe ben ik erg onder de indruk van hoeveel er te ontdekken valt qua instrumentatie en productie. Te lang? Misschien, maar ik zie het maar als een grabbelton waar iedereen iets uit kan halen wat bevalt, en waar uiteindelijk geen cadeautje overblijft.

Mjuman
Tweemaal volledig beluisterd, maar ik snap het niet - met het huidige (donkere, natte) weer, word ik van dit soort muziek depressiever dan van een - pak 'em beet - Unknown Pleasures, Pornography, Blue Train of Vier Jaargetijden (wel de winter).

Heerlijk toch, ik hou van droevige muziek.