Sepultura - Beneath the Remains (1989)
mijn stem
208 stemmen
Brazilië
Metal
Label: Roadracer
-
Beneath the Remains (5:11)
-
Inner Self (5:07)
-
Stronger Than Hate (5:50)
-
Mass Hypnosis (4:22)
-
Sarcastic Existence (4:43)
-
Slaves of Pain (4:00)
-
Lobotomy (4:55)
-
Hungry (4:28)
-
Primitive Future (3:08)
-
A Hora E a Vez Do Cabelo Nascer * (2:20)
-
Inner Self [Drum Track] * (5:09)
-
Mass Hypnosis [Drum Track] * (4:21)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur:
41:44
(53:34)
0
geplaatst: 13 mei 2008, 15:51 uur
luister dan maar eens zijn nieuw groepje => cavalera conspiracy! Klinkt heel wat anders dan souflfy (nu-metal?? 
). Ze keren wat terug naar hun roots. Alhoewel het laatste album van soulfly zeker ook wel goed was! (the dark ages).
). Ze keren wat terug naar hun roots. Alhoewel het laatste album van soulfly zeker ook wel goed was! (the dark ages).
0
geplaatst: 16 mei 2008, 15:27 uur
kaztor schreef:
Raar trouwens dat Hammerhead hier nog niet heeft gereageerd....
Raar trouwens dat Hammerhead hier nog niet heeft gereageerd....
Bij deze dan.
Veel heb ik eigenlijk niet over deze plaat te melden, behalve dat het één groot niet aflatend hak- en beukfestijn is. Zo maken ze ze tegenwoordig eigenlijk niet meer (al komt de nieuwe Death Angel een heel eind). Met recht Thrash.... met een hoofdletter ja.
0
max en joep
geplaatst: 16 mei 2008, 15:31 uur
@Schizophrenia: in hoeverre kun je iets jatten noemen als je het in eerste instantie al zelf hebt geschreven.....
0
geplaatst: 18 november 2008, 18:30 uur
Wat mij betreft is dit het echte debuutalbum van Sepultura; het gerommel hiervoor mag eigenlijk geen naam hebben. De songs zijn feitelijk niet veel meer dan een verzameling riffs en tempowisselingen, maar het klinkt allemaal erg lekker en zeker voor die tijd behoorlijk vernieuwend. Max heeft nog hoorbaar moeite met de engelse taal, waardoor zijn teksten nog niet echt overtuigend klinken, maar muzikaal is de band al goed op dreef. De songs lijken erg op elkaar, waardoor je zou kunnen zeggen dat het album bestaat uit één lange track, maar wat maakt het uit. Klassieker.
0
geplaatst: 19 november 2008, 10:14 uur
Het album 'Schizophrenia' was opzich voor deze Brazilianen al een redelijk album maar heeft te lijden onder de productie. Hier zit Scott Burns echter achter de knoppen en die is verantwoordelijk voor de 'in your face' productie met de herkenbare drumsound. Voor de rest is het wel zo'n beetje gezegd, de vocalen en teksten zijn te verwaarlozen en eigenlijk is het gehele album een aaneenschakeling van 40 minuten van hakgitaarriffs en breakdowns. Maar ook dat is heel soms ook weleens lekker.
0
Raekwon the chef
geplaatst: 21 november 2008, 17:37 uur
Wat maakt het nou of het van technisch hoog niveau is als de muziek gewoon geweldig is
0
geplaatst: 24 november 2008, 22:26 uur
Schizophrenia schreef:
Deze riffs, zijn alleen wel heel erg netjes gepresenteerd.
Deze riffs, zijn alleen wel heel erg netjes gepresenteerd.
Zoals het hoort, geen enorme brij van geluid. Gewoon twee gitaristen 1 bassist en drummer. Geen overdubs, geen appart sporen voor de percussie, gewoon de hele zooi in de studio zetten en gaan spelen. Ronduit geweldig. Je hoort heel erg goed dat deze plaat gemaakt is met beperkte middelen. Las vandaag in de aardschok dat het budget voor de plaat slechts $ 8000 was waarvan er al $ 2000 naar de producer (Scott Burns??) ging. Dus geen geld voor 5000 take overs, driehonderd overdubs, en 40 aparte opname lokaties. Gewoon alles in één studio, en speulen maar. Zo krijgt deze plaat dat heerlijke droge thrash geluid, wat live zonder problemen na te bootsen (het is immers ook allemaal live ingespeeld)
Niets dan lof over over deze plaat!!! samen met Schitzophrenia en Arise de absolute hoogte punten van Sepultura!
0
Raekwon the chef
geplaatst: 27 november 2008, 02:20 uur
Vind ik het nog wel een bijzonder goed geluid voor dan.
0
geplaatst: 3 december 2008, 14:42 uur
Beneath the Remains van het Braziliaanse Sepultura. Ik volgde destijds Sepultura al een paar jaartjes, maar dit was toch wel de verrassing van 1989 samen met bijv. Metalklassiekers als Slowly we Rot van Obituary, en het tevens verrassende Consuming Impulse van ons eigen Nederlandse Pestilence. Beneath the Remains had niet alleen een magistrale hoes meegekregen waar je U tegen zegt, de muziek was al net zo van een bijna bovennatuurlijk niveau. Hoorde je op voorganger: Schizophrenia nog goede en degelijke Thrash; Beneath the Remains was weer een stap hoger, bijna van een andere planeet en origineel mede door de productie waarschijnlijk. Thrash werd heel serieus met deze stijl; het klonk beschaafd, maar toch ook rauw en knalhard! Na het legendarische intro knalt Beneath..uit je speakers, gevolgd door een ode aan je zelf in de vorm van de Thrashklassieker: Inner Self! Stereo op 10 uiteraard! Verder zijn Mass Hypnosis, Slaves of Pain en Primtive Future ook al zulke knallers en meebrullers die 19 jaar na dato nog geen seconde vervelen. 1989 was óók een mooi Thrashjaar o.a. met deze fantastische verrassende Sepultura-schijf! En een jaar jater destijds in 1990 werd dat Beneath..feestje goed gevierd op Dynamo open Air met het jonge Sepultura onder een pak dikke grijze wolken die dag boven onze wilde hoofden met 20.000 wilde en uitzinnige mede-Thrashers/Metalmaniacs op een voetbalveld éénmalig naast de legendarische Kunstijsbaan in Eindhoven...maar we hielden het net droog! T/m dat moment kon Sepultura bij mij geen kwaad doen. Jammer dat het na Beneath...wat mij betreft met deze band allemaal anders werd...In iedergeval: Beneath the Remains rules!
p.s. als je op interpret "Sepultura Dynamo 1990" intypt krijg je een heel fel en gedreven Sepultura te zien (You Tube) die 20.000 "mafketels" staan te vermaken destijds daar buiten in Eindhoven...HE-LE-MAAL TE GEK! Waanzinnig! Geef mij een teletijdmachine! Ik zou er zo weer naar toe willen.
p.s. als je op interpret "Sepultura Dynamo 1990" intypt krijg je een heel fel en gedreven Sepultura te zien (You Tube) die 20.000 "mafketels" staan te vermaken destijds daar buiten in Eindhoven...HE-LE-MAAL TE GEK! Waanzinnig! Geef mij een teletijdmachine! Ik zou er zo weer naar toe willen.
0
geplaatst: 15 maart 2009, 02:23 uur
exodus schreef:
Beneath the Remains van het Braziliaanse Sepultura. Ik volgde destijds Sepultura al een paar jaartjes, maar dit was toch wel de verrassing van 1989 samen met bijv. Metalklassiekers als Slowly we Rot van Obituary, en het tevens verrassende Consuming Impulse van ons eigen Nederlandse Pestilence. Beneath the Remains had niet alleen een magistrale hoes meegekregen waar je U tegen zegt, de muziek was al net zo van een bijna bovennatuurlijk niveau. Hoorde je op voorganger: Schizophrenia nog goede en degelijke Thrash; Beneath the Remains was weer een stap hoger, bijna van een andere planeet en origineel mede door de productie waarschijnlijk. Thrash werd heel serieus met deze stijl; het klonk beschaafd, maar toch ook rauw en knalhard! Na het legendarische intro knalt Beneath..uit je speakers, gevolgd door een ode aan je zelf in de vorm van de Thrashklassieker: Inner Self! Stereo op 10 uiteraard! Verder zijn Mass Hypnosis, Slaves of Pain en Primtive Future ook al zulke knallers en meebrullers die 19 jaar na dato nog geen seconde vervelen. 1989 was óók een mooi Thrashjaar o.a. met deze fantastische verrassende Sepultura-schijf! En een jaar jater destijds in 1990 werd dat Beneath..feestje goed gevierd op Dynamo open Air met het jonge Sepultura onder een pak dikke grijze wolken die dag boven onze wilde hoofden met 20.000 wilde en uitzinnige mede-Thrashers/Metalmaniacs op een voetbalveld éénmalig naast de legendarische Kunstijsbaan in Eindhoven...maar we hielden het net droog! T/m dat moment kon Sepultura bij mij geen kwaad doen. Jammer dat het na Beneath...wat mij betreft met deze band allemaal anders werd...In iedergeval: Beneath the Remains rules!
p.s. als je op interpret "Sepultura Dynamo 1990" intypt krijg je een heel fel en gedreven Sepultura te zien (You Tube) die 20.000 "mafketels" staan te vermaken destijds daar buiten in Eindhoven...HE-LE-MAAL TE GEK! Waanzinnig! Geef mij een teletijdmachine! Ik zou er zo weer naar toe willen.
Beneath the Remains van het Braziliaanse Sepultura. Ik volgde destijds Sepultura al een paar jaartjes, maar dit was toch wel de verrassing van 1989 samen met bijv. Metalklassiekers als Slowly we Rot van Obituary, en het tevens verrassende Consuming Impulse van ons eigen Nederlandse Pestilence. Beneath the Remains had niet alleen een magistrale hoes meegekregen waar je U tegen zegt, de muziek was al net zo van een bijna bovennatuurlijk niveau. Hoorde je op voorganger: Schizophrenia nog goede en degelijke Thrash; Beneath the Remains was weer een stap hoger, bijna van een andere planeet en origineel mede door de productie waarschijnlijk. Thrash werd heel serieus met deze stijl; het klonk beschaafd, maar toch ook rauw en knalhard! Na het legendarische intro knalt Beneath..uit je speakers, gevolgd door een ode aan je zelf in de vorm van de Thrashklassieker: Inner Self! Stereo op 10 uiteraard! Verder zijn Mass Hypnosis, Slaves of Pain en Primtive Future ook al zulke knallers en meebrullers die 19 jaar na dato nog geen seconde vervelen. 1989 was óók een mooi Thrashjaar o.a. met deze fantastische verrassende Sepultura-schijf! En een jaar jater destijds in 1990 werd dat Beneath..feestje goed gevierd op Dynamo open Air met het jonge Sepultura onder een pak dikke grijze wolken die dag boven onze wilde hoofden met 20.000 wilde en uitzinnige mede-Thrashers/Metalmaniacs op een voetbalveld éénmalig naast de legendarische Kunstijsbaan in Eindhoven...maar we hielden het net droog! T/m dat moment kon Sepultura bij mij geen kwaad doen. Jammer dat het na Beneath...wat mij betreft met deze band allemaal anders werd...In iedergeval: Beneath the Remains rules!
p.s. als je op interpret "Sepultura Dynamo 1990" intypt krijg je een heel fel en gedreven Sepultura te zien (You Tube) die 20.000 "mafketels" staan te vermaken destijds daar buiten in Eindhoven...HE-LE-MAAL TE GEK! Waanzinnig! Geef mij een teletijdmachine! Ik zou er zo weer naar toe willen.
0
geplaatst: 15 oktober 2009, 12:57 uur
Dit is een plaat waarop het jonge honden gevoel erg tastbaar is. De band speelt gedreven en ambitieus worden de ruige nummers op de wereld losgelaten. Er zijn ook punten om kritiek op te hebben, maar het positieve gevoel van heerlijke Thrash Metal is toch wat overheerst. Snelle riffs, grommende zang, tempowisselingen, het zit er allemaal in. Sepultura maakte hiermee destijds de sprong uit de underground omhoog. Verdiend.
0
geplaatst: 6 april 2010, 21:12 uur
deze zal ik zeker en fast bij mijn cd collectie voegen maar ik moet hem alleen nog vinden
0
Sietse
geplaatst: 10 juli 2010, 20:39 uur
vandaag op vinuyl gevonden en kon hem echt niet laten staan 
0
geplaatst: 13 juli 2010, 09:15 uur
Nee zo'n parel kan je niet laten liggen.
ik heb hem ook nog steeds in de kast staan , met poster nog wel.
ik heb hem ook nog steeds in de kast staan , met poster nog wel.
0
geplaatst: 13 juli 2010, 10:05 uur
Sepultura's absolute hoogtepunt imo. De band nog gezien op Dynamo Open Air. Deze plaat was net uit. Ik was direct verkocht.
Het was al de derde full length van deze Brazilianen.
Begonnen als rommelig satanisch keuterboeren bandje bleek op het voorgaande Schizophrenia dat Sepultura met de komst van Andreas Kisser een stijgende lijn te pakken had. Op Beneath The Remains bereikt de band wat mij betreft dus zijn hoogtepunt, hoewel Sepultura nog niet uitgegroeid bleek.
En deze plaat bevat negen ijzersterke thrashers die op een ontzettend levendige wijze worden uitgevoerd.
Opvallend is ook de afwisseling binnen de nummers zonder ook maar een seconde aan de betonnen hardheid in te boeten. De nummers kennen af en toe wat onverwachte wendingen die het extra spannend houden. Luister maar eens naar het ineens slepende middenstuk in Mass Hypnosis.
Sterkste track is het uit de verte aan komen denderende Sarcastic Existence. De broeierige, gewelddadige sfeer van de favela's is ernstig dichtbij als de riffs van dit nummer hun splijtende werk verrichten.
Het geluid van death metal grootmeester Scott Burns is iedere uitgegeven stuiver meer dan waard geweest. Want het geluid is kraakhelder en toch ook verre van gelikt. Beneath The Remains is de absolute doorbraakschijf van een band die precies in balans is tussen het jonge, gretige hondenenthousiasme en berekenende volwassenheid.
Zeker niet links laten liggen als je hem tegenkomt bij je platenboer.
Het was al de derde full length van deze Brazilianen.
Begonnen als rommelig satanisch keuterboeren bandje bleek op het voorgaande Schizophrenia dat Sepultura met de komst van Andreas Kisser een stijgende lijn te pakken had. Op Beneath The Remains bereikt de band wat mij betreft dus zijn hoogtepunt, hoewel Sepultura nog niet uitgegroeid bleek.
En deze plaat bevat negen ijzersterke thrashers die op een ontzettend levendige wijze worden uitgevoerd.
Opvallend is ook de afwisseling binnen de nummers zonder ook maar een seconde aan de betonnen hardheid in te boeten. De nummers kennen af en toe wat onverwachte wendingen die het extra spannend houden. Luister maar eens naar het ineens slepende middenstuk in Mass Hypnosis.
Sterkste track is het uit de verte aan komen denderende Sarcastic Existence. De broeierige, gewelddadige sfeer van de favela's is ernstig dichtbij als de riffs van dit nummer hun splijtende werk verrichten.
Het geluid van death metal grootmeester Scott Burns is iedere uitgegeven stuiver meer dan waard geweest. Want het geluid is kraakhelder en toch ook verre van gelikt. Beneath The Remains is de absolute doorbraakschijf van een band die precies in balans is tussen het jonge, gretige hondenenthousiasme en berekenende volwassenheid.
Zeker niet links laten liggen als je hem tegenkomt bij je platenboer.
0
geplaatst: 3 september 2010, 21:42 uur
1989 was het. Vpro's Onrust schonk zo nu en dan wat aandacht aan metal. In een aflevering waren ze op bezoek bij Robert Heeg, destijds werkzaam voor AMH. Hem lieten ze een geluidsfragment horen en hij moest raden van welke band het nummer was; Sepultura met Inner self dus..... Ik was gelijk verkocht. Vooral het hakkende intro trok mijn aandacht . Gelijk de lp gekocht en eerst dit nummer helemaal gaar gedraaid waardoor het bekende haardvuurdje er nu vrolijk doorheen knisperd.
Vervolgens gingen achtereenvolgend Mass hypnosis, Stronger than hate, en Sarcastic existence eraan. Tot vandaag nog steeds mijn favorieten samen met de titeltrack. Verplichte aanschaf voor thrash-liefhebbers.
Vervolgens gingen achtereenvolgend Mass hypnosis, Stronger than hate, en Sarcastic existence eraan. Tot vandaag nog steeds mijn favorieten samen met de titeltrack. Verplichte aanschaf voor thrash-liefhebbers.
0
geplaatst: 15 oktober 2010, 13:47 uur
Ik heb deze laatst dan toch maar eens aangeschaft. Ik had 'm vroeger op bandje (ja uit die tijd stam ik haha) en omdat mijn interesse in dit soort muziek in de loop der jaren afnam heb ik 'm nooit op cd gekocht. Totdat ik laatst ineens weer wat harder spul ben gaan draaien en ik deze zag liggen voor een paar euri's. Al heel lang niet meer gehoort dus....tsjonge wat een brok energie is dit album toch! Een waar genot om te luisteren. Het geluid wat Scott Burns neerzet is fenomenaal en past precies bij dit soort muziek. Toch vind ik 'm net een tikkeltje minder dan Arise. Waarom kan ik (nog) niet precies aangeven. Zal wel met gevoel te maken hebben 
Het artwork is trouwens ook fantastisch!! Onheilspellend maar toch heel stijvol.
Het artwork is trouwens ook fantastisch!! Onheilspellend maar toch heel stijvol.
0
geplaatst: 30 oktober 2010, 20:52 uur
Toen deze klassieker amper uit was destijds terug in 1989 heb ik 'm onmiddelijk bij de platenboer aangeschaft op plaat...en bij de persing die ik heb zat geen poster bij en ook geen tekstenvel zelfs! En dat fragment m.b.t. het beluisteren van Sepultura's Beneath the Remains in die Metalspecial bij VPRO's Onrust op TV kan ik me ook nog goed herinneren. Verder in die aflevering ook met dat wijf van Kat erbij etc. etc., en overigens ook stukje Dynamo 1989. Ik zoek het nog steeds op video of op een schijfje. Ik heb het helaas toen niet op kunnen nemen...en daar baal ik nu nog van. Net zoals ik ook nog Pestilence in datzelfde jaar bij VPRO's Onrust zoek! Wie o wie heeft het misschien nog op video?
0
geplaatst: 26 juli 2011, 20:45 uur
Toppertje. Gewoon retestrakke thrash recht uit het hard. Primitive future en slaves of pain vind ik de uitschieters, ach, de hele cd is te gek gewoon. Een klassieker.
0
geplaatst: 7 januari 2012, 17:22 uur
THrash wat ik beter vind dan het oude Metallica en wat Slayer ooit geweest is.
Maar de jongens van Anthrax, Exodus, Kreator, Sodom en Testament konden/kennen er ook wat van hoor!
Maar de jongens van Anthrax, Exodus, Kreator, Sodom en Testament konden/kennen er ook wat van hoor!
0
geplaatst: 20 februari 2013, 22:47 uur
Mijn probleem met deze hier (en Arise) is dat ik de eerste 2 a 3 nummers goed kan waarderen, maar daarna raak ik het spoor volledig bijster. Nu is dat vaak ook positief, maar in dit geval niet.
Ik kan geen onderscheid maken tussen de verschillende nummers en vind eigenlijk alles hetzelfde klinken. Wel in huis, maar heeft volgens mij nog nooit het einde gehaald.
Ik kan geen onderscheid maken tussen de verschillende nummers en vind eigenlijk alles hetzelfde klinken. Wel in huis, maar heeft volgens mij nog nooit het einde gehaald.
0
geplaatst: 21 februari 2013, 20:44 uur
En ik maar denken dat Sepultura juist zulke afwisselende nummers maakte 
0
geplaatst: 15 oktober 2014, 10:18 uur
Heerlijke recht toe rechtaan plaat. Zo hoor ik Sepultura het liefst. Het begint al met de geweldige opener om daarna vol gas erop door te gaan tot het einde. Eigenlijk staat er geen enkele misser op. Goede productie ook en een heerlijke stem van Max. Genieten.
0
geplaatst: 21 oktober 2014, 21:24 uur
Veel van het zelfde. Had wat meer afwisseling mogen zijn. Uitschieter is Innerself. Deze mag van mij in de top tien van de top 2000. Wat een schitterend nummer.
0
geplaatst: 22 oktober 2014, 07:27 uur
Het wordt weer vroeg donker buiten. Teken van het naderende top 2000-onheil. .. Even een vakantietje boeken. Belo Horizonte, is dat wat?w
0
geplaatst: 9 juni 2017, 00:21 uur
Ik heb er nog even over nagedacht, maar deze vind ik uiteindelijk toch de beste. Arise is ook erg goed, maar deze is organischer, natuurlijker. Arise is misschien wel hun artistieke hoogtepunt, maar komt, misschien wel door de productie, toch bij mij op de tweede plaats.
5 welverdiende sterren.
5 welverdiende sterren.
* denotes required fields.