Mark Knopfler - Kill to Get Crimson (2007)

Ik denk dat iedereen die deze cd waardeert, Rudiger ook, er geen enkel probleem mee heeft als anderen kritiek hebben. Het probleem zit hem, zoals zo vaak, in de extremen. 5 sterren is wat overdreven (bij nader inzien vind ik 4* een mooie score), maar 1 ster des te meer. Dat is een zeer zeer ruime onvoldoende, lager kun je bijna niet geven. Kijk, ik geef de albums van mijn favoriete groepen echt niet allemaal 5 sterren; Wild Mood Swings van The Cure valt bijvoorbeeld in het niet bij hun andere werk, maar objectief gezien geef ik er toch 3* aan. Als ik een 1 geef moet ik er echt een hartgrondige hekel aan hebben. Heb je dat bij dit album, Emile? Ik ben het met Lamontagne eens dat Kill To Get Crimson in het verlengde van Shangri-La ligt, met de folk-invloeden van The Ragpicker's Dream. Een verrassing is het dus niet. Je kunt het natuurlijk niet jouw stijl vinden, maar een 2 uit 10 staat bijna gelijk aan waardeloos. Hopelijk wordt het gemiddelde in de loop der tijd iets opgekrikt, want beter dan The Ragpicker's Dream is deze cd zeker!

Ja, anders geef ik 'm niet. Neil Young's 'Re-ac-tor', Stones's 'Undercover' en Genesis's 'Calling all stations', zijn allemaal albums die ik een 1 tot 2 geef.

Wat een gediscussieer ...
Me even moeien.
Mark Knopfler blijft topklasse. Het rocken is verdwenen, de warme emotie is gebleven. Zijn gitaarspel blijft hemels. Een rustige Mark vind ik nog steeds opwindender dan bandjes als Radiohead, Nirvana ...

Vraagje: hoe raakt een mens in hemelsnaam aan de dvd van het Baselconcert? Wie kan deze hopeloos-zoekende-fan helpen?

hoi musicboy , het is inderdaad weer `n mooie cd .
kijk van mij hoeft hij niet meer te rocken , het is zoals Evanshewson zegt , als ik hem wil laten rocken dan zet ik het eerdere werk van de straits op .
verder geef ik niet elk album van Knopfler een 5 , ik heb All The Roadrunning en Neck And Neck `n 4,5 gegeven .
dit is weer typisch zo`n cd die beter wordt door hem meer te draaien , en dat is toch de klasse van een goede cd .
een cd die na 4 luisterbeurten begint te vervelen , die draai ik niet gauw .
er zijn nog bepaalde nummers op eerdere Knopfler cd`s die ik nog steeds beter ga vinden .
en wees eerlijk elke gitarist heeft een eigen herkenbare sound , de Edge speelt ook al jaar in jaar uit dezelfde noten , maar daar is niks mis mee .
wat betreft het Basel concert , stuur me even een e-mailtje en dan is dat zo geregeld .

Mark Knopfler heeft me eigenlijk nog nooit teleurgesteld, en daar brengt dit album geen verandering in.

Het had hier en daar wel wat gevarieerder gemogen, daar ben ik het dit keer mee eens. Niet dat ik zo graag wil dat hij "rockt" of dat hij met uitgesponnen gitaarsolo's komt (die gitaar is pure bijzaak), maar er staan wat nummers op die net te weinig melodie hebben en dus snel saai aandoen.

Secondary Waltz vind ik bijvoorbeeld niet zo geslaagd. Ik ken dit nummer al veel langer, maar dan in vierkwartsmaat. Het was als ik me niet vergis een outtake van de Golden Heart sessies. Die versie vind ik mooier dan de versie die op dit album terecht is gekomen. Er valt natuurlijk weinig in te brengen tegen de redenering dat er van dat nummer een wals is gemaakt omdat het "Secondary WALTZ" heet, maar dan nog had ik liever die in vierkwartsmaat gehoord. Het verhaal wordt gewoon beter ondersteund in die versie.

Tot zover de kanttekeningen, nu tijd voor de sterke punten. Ik vind de eerste 3 nummers van topkwaliteit. The Fizzy and the Still is nu m'n favoriet, dat is de Knopfler die ik wil horen. Zijn zang op dit nummer en op The Scaffolder's Wife is betoverend mooi, en de liedjes zelf zitten goed in elkaar.

Iets minder maar ook sterk zijn voor mij "We Can Get Wild", "Punish the Monkey" en "Let it All Go". En een echte pré voor dit album is dat het afsluit met het schitterende "In The Sky", een nummer dat mij qua sfeer en benadering wat doet denken aan Neil Young's "It's a Dream" van zijn recente Prairee Wind album.

Kortom, dit album is zo slecht nog niet. Wel schat ik het (voorlopig) iets minder in dan de eerste twee soloalbums en Shangri La, waar net iets meer moois op staat. Maar Knopfler heeft opnieuw knap werk geleverd.

Een paar keer beluisterd nu en het is eigenlijk precies zoals ik verwachte. Ingetogen, warm en eentonig.
Ik heb ook genoten van de bovenstaande discussie en kan me ook wel vinden in de mensen die zeggen dat er iets meer power achter mag. Dat ontbreekt echter al op de laatste paar solo albums van Mark, dus doen alsof dat een verassing is gaat te ver.
Bij de Dire Straits albums was het bij mij (bijna) altijd liefde op het eerste gehoor. Bij Marks solo platen heb ik wat meer tijd nodig. Maar ik moet ook bekennen dat zijn solo werk over de breedte minder aantrekt dat het DS werk.
3.0

Ik vind hem vooral een betere zanger geworden, zijn stem klinkt dieper en stukken beter dan vroeger, daar is aan gewerkt.

En het is net zoals bij die andere gitaarheld : Eric Clapton, die wordt ook haast altijd geëerd en geroemd voor zijn gitaarspel terwijl hij ook een geweldig mooie zangstem heeft. David Gilmour idem dito trouwens;

Ik vind hem vooral een betere zanger geworden, zijn stem klinkt dieper en stukken beter dan vroeger, daar is aan gewerkt.

En het is net zoals bij die andere gitaarheld : Eric Clapton, die wordt ook haast altijd geëerd en geroemd voor zijn gitaarspel terwijl hij ook een geweldig mooie zangstem heeft. David Gilmour idem dito trouwens;[/quote]

Dat klopt. Mark is ook gestopt met roken als ik het goed heb. Schilt ook een hoop.

Dat klopt. Mark is ook gestopt met roken als ik het goed heb. Schilt ook een hoop.[/quote]

Uhmmm toch even inspringen... je vergelijkt de zang van David Gilmour en Clapton met die van Knopfler? Ja tuurlijk... en door het stoppen met roken is het nu net een nachtegaal geworden.

Oke, ik weet het, kwestie van smaak :-s.

Uhmmm toch even inspringen... je vergelijkt de zang van David Gilmour en Clapton met die van Knopfler? Ja tuurlijk... en door het stoppen met roken is het nu net een nachtegaal geworden.

Oke, ik weet het, kwestie van smaak :-s.[/quote]

HE HALLO je hebt je vandaag geregistreerd en volgens mij heb jij een anti tegen Knopfler. Je avator bevat het Stones logo en de enige stem en commentaar is bij dit album. Verbreedt je kennis en kijk ook eens bij andere albums

hij heeft ook maar 1 stem gegeven , en dat is bij dit album , ga eens bij de stones albums zeiken , die hebben er meer gemaakt dan MK , dus kan je daar nog maanden katten , en zijn wij een paar maanden van jou verlost .

En nu? Uithuilen in een hoekje? Wil inderdaad nog heel wat albums reviewen, maar dit album is gewoon te slecht om aan tehoren.

Het is een mening-site, dus zal ik me ook bij andere albums niet inhouden.

Genietze...

hé emiledj, welkom op MuMe, je hebt natuurlijk gelijk, dit is een mening-site en je hebt recht op je mening natuurlijk; Ik kan me inbeelden dat een echte grote Knopflerfan zoals Rudiger (maar er zijn er nog hoor) een beetje pissig worden omdat je hun idool hard aanpakt, maar dat heb je soms.

Ik ben zelf ook een Stonesfan, maar wel een kritische. Ik ben trouwens voor iedere artiest kritisch, of ik er nu een grote fan van ben of niet, ik ben nooit een blinde/dove- zot- van-idolatrie-fan van niemand, dat is me gewoon te gek!
Als mijn "idool" (een woord wat al een soort idiote aanbidding inhoudt) een rotslechte stinker gemaakt heeft, dan zal ik dat ook ongezouten zeggen; Zo vind ik van de Stones dat ze naast schitterende dingen echt ook pure stront gemaakt hebben, ga daar gerust maar een kijkje nemen, wat ik gezien je avatar wel mag veronderstellen dat je dat zult doen ?

echt ook pure stront gemaakt hebben

Maar voor de rest heb je gelijk!

Harald, natuurlijk hebben de Stones ook pure stront gemaakt, kijk maar eens bij het topic 5 slechtste Stonesplaten...

Het is niet omdat ik toevallig een Stonesfan ben die alles van ze in huis heeft, dat ik de stinkers in hun collectie niet mag zien, of ze moet bedekken met de mantel der liefde...

Maar laten we het hier liever over Mark Knopfler houden.
Die een erg sfeervol singer-songwritersalbum gemaakt heeft dat niet iedereen weet te appreciëren. Het zij zo.

The Stones versus Dire Straits?
Jagger versus Knopfler?

Op een schaal van 100 geef ik dan 99 punten aan DS en MK, een schamel procentje aan de RS en MJ.

Mark Knopfler is ouder geworden, dus rustiger in muziek, maar de emotie is gebleven. Zijn gitaarspel blijft onnavolgbaar. Mick Jagger daarentegen probeert zich nog steeds wanhopig te gedragen als een tiener, en dat is ronduit zielig. De mekkerende stem is gebleven, de apenmuil ook, maar rimpels verraden leeftijd hé. En die Keith, tja, dat zijn geen rimpels meer, maar steengroeven, katerinslagen. Maar natuurlijk speelt dat geen rol, het gaat om de muziek. En daar is Mark toch wel oneindig keer veel beter. Stoned Keith speelt op zijn best een paar akkoordjes, zonder emotie, vol show. Kwestie van compensatie. Mark daarentegen speelt warme solo's zonder show.

I Can't Get No Satisfaction, logisch, luister maar naar DSen MK, je zal het zo vlug vinden.

Hieruit blijkt je ontzettend eenzijdige kijk op muziek. De Stones zijn nog steeds een prima liveband, een voorbeeld voor vele bands die het al na drie of vier jaar voor bekeken houden.
En hun laatste plaat mag weer gehoord worden, je moet het als zestigers maar eens doen.
Ik vind de Stones een waar fenomeen, iets wat nooit in de geschiedenis van de rock gezien is en wellicht nooit meer herhaald wordt. Respect voor de oude knarren van de Stones.
En daarom moet je nog niet denken dat dit hier Stones versus Dire Straits is of zo. Het zijn twee totaal los van elkaar staande begrippen.

vanmorgen op gestaan en het eerste wat ik deed was de cd speler aan zetten , en weer dit album aan gehoord .
ik vind dit een mix van Ragpickers Dream en Shangri-La .
zo zou Heart Full Of Holes zomaar op Ragpickers kunnen staan .
en zou True Love Will Never Fade op Shangri-La kunnen staan , samen met We Can Get Wild .
Mark had een andere titel moeten pakken voor dit album nl Shangri-Dream .
maar beide vind ik meesterwerkjes , zo ook dit album .
vergelijkingen met de stones ga ik hier niet doen , want dat zou niet eerlijk zijn , we weten allemaal dat beide zeer goede muziek hebben gemaakt .
en daar zijn andere topics voor .
het enige negatieve wat ik heb te zeggen over MK , is dat ik het hem kwalijk neem dat hij zo`n bagger plaat als Badges-Posters-Stickers-T-shirts heeft kunnen uitbrengen .
zo zie je maar weer dat ik niet alles goed van hem vind .

Dat moet je ook zeker niet doen. Ik blijf je lage stem echter onlogisch en inconsequent vinden. Kill To Get Crimson is wederom erg soft, maar verschilt niet dusdanig van Golden Heart dat je de één 1* kunt geven en de ander 5*. Nou ja, kennelijk dus wel... Je schreef dat de groepen/artiesten waar je fan van bent niet altijd de 5 sterren krijgen, maar je gemiddelde van 4,34 over 500 stemmen (and going...) geeft toch een ander beeld weer. (Je geeft zelfs Blof 5 sterren maar dat terzijde.)

B(l)oft Blof even .

Euh... Ruud, sorry : Badges-Posters-Stickers-T-shirts... ik geloof dat ik niet geheel mee ben... waarover heb je het ?

Ik lees het wel later, want nu ga ik een flinke wandeling maken, het is er het weer voor...

...en zo blijven de meningen verschillen.... Mooi toch van zo'n Site .

Badges-Posters-Stickers-T-shirts is nooit een plaat geweest, maar een nummer wat op een B-kant heeft gestaan...

Tuurlijk joh. En als er op de man gespeeld wordt is het ook niet persoonlijk bedoeld. Voor blinde adoratie kan men terecht bij een concert of fandag. Het belangrijkste is hoe iedereen de albums persoonlijk ervaart, het verbaal schermen op deze site is vaak spielerei

Precies: hoe iemand PERSOONLIJK het album ervaart. Dus het ouwehoeren over wat ik een hoog cijfer geeft of niet, doet niet ter zake.

Even voor de volledigheid: Blof geef ik een hoog cijfer op basis van wat hun eerder hebben uitgebracht of wat het gevoel en plezier bij het album is. Ik ga het niet vergelijken met Knopfler of Nana Mouskouri.

Nu weet ik ook hoe de cijfers bij sommige tot stand komen... Sja, dan krijg je net als bij alle andere Mening-sites een erg hoog gemiddelde.

Een ieder have fun op deze site, maar erg objectief wordt hier niet gestemt. Tevens is het jammer dat ik personen die al jaaaaaren stemmen, moet gaan uitleggen dat een ieder een stem op een andere manier kan gaan plaatsen.

[
Even voor de volledigheid: Blof geef ik een hoog cijfer op basis van wat hun eerder hebben uitgebracht


Dit snijdt dus helemaal geen hout.

dus toch een plaat geweest.
een artiest brengt niet alleen de a-kant uit , maar ook de b-kant .

Wat zo'n album niet voor een discussies kan gaan leiden.

Heb het album nu weer aan staan maar vindt hem echt super.
De produktie is mooi en deze is toch wel mooier dan Ragpickers dream, om Shangri-la voorbij te gaan moet ie iets meer z'n best doen. Je weet maar nooit.

Het nadeel bij frontmannen die solo gaan, dat ze altijd bekritiseerd worden van uit het verleden en dan vooral de stroming waar ze uit komen. De nieuwe richting staat meestal haaks op het verleden.

Bij Golden heart hoorde je nog een 2e Walk of life (Cannibals) en een 2e Heavy fuel (Imelda) maar de richting was duidelijk. En dat heeft hij verder uitgewerkt in de afgelopen 11 jaar.

Dire Straits maakte misschien wel de mooiste muziek, maar deze kant van Knopfler is persoonlijker en grijpt je hier en daar (ook op dit album) bij de strot.
Heart full of holes is een prachtig nummer met een mooie tekst en vele prachtige muzieklijnen met een stem in optima forma.
Vroeger bestondt het nummer voor 60% uit instrumentale hoogtepunten wat hij nu steeds meer verruild heeft voor z'n stem.
Ben bij dit album zeer benieuwd welke nummers hij zal gaan spelen op zijn toernee, en of daar verrassende gitaarlijnen extra zijn aangepast.

Enige kritiek bij dit album, Ik mis bij de songs de uitgebalanceerde en vooral door Knopfler gekenmerkte gitaarsolo's

Ik vindt persoonlijk Les boys van Makin' movies het slechtste nummer. Echt een draak van een nummer.