Duran Duran - Notorious (1986)

De gemiddelde score vind ik ook wat aan de lage kant voor dit uitstekende popalbum. Bij veel 'liefhebbers' van Duran Duran eindigt dit plaatje qua score ergens in de middenmoot.
Dat albums als All You Need Is Now en FUTURE PAST zelfs een gemiddeld genomen hogere score behalen in vergelijking met Notorious, is mij dan ook enigszins een raadsel.
Over smaak valt niet te twisten zeg maar.
Notorious is de plaat waar voor mij de kwaliteiten van de heren het beste naar voren komen. Toegankelijke poprock songs, maar de valkuilen die dit genre kent, handig omzeilend door enkele beresterke composities.

Notorious laat een volwassener en meer soulvolle Duran Duran horen al is de productie mij iets te glad. Inderdaad één van hun betere albums al vind ik niet alle songs prima. Nadien heeft Duran Duran dat peil zelden meer gehaald.

All you need is now wel eens geprobeerd?

All you need is now is ook goed, maar Duran Duran moet het toch meer hebben van hun (hit)singles dan hun albums.

Dat kan natuurlijk dat je dat vindt..maar ik vind dat zeker niet. (Maar ik hou van deze band)

De vraag is dan ook wat ze precies moeten hebben van hun hitsingles? Moet elke artiest het niet hebben van hitsingles? Daarmee zet je de boel in de kijker en verkoop je je kaartjes. Er wordt hiet natuurlijk bedoeld dat hij de singles de beste nummers vindt. Maar da's gewoon persoonlijke smaak.
Over Notorious zelf: ik vind het een album waar niet doorheen te komen is. Ik ga best hard op de eerste drie albums. Ik heb ook nog de cd waar Come Undone opstaat (speciaal daarvoor gekocht). En dan geloof ik het wel.

Nile Rodgers productie. Die had die neiging in de 80's.

Ja, want Rio was niet glad. Totaal niet. Dat was een ruwe garageproductie.

Als ik naar jouw top 10 kijk Edwynn ben jij misschien ook iets teveel een headbanger om deze goed geproduceerde synthpop echt te kunnen waarderen. Want natuurlijk moet je van dit soort muziek houden maar het is zijn genre ijzersterk en zeer goed doorheen te komen, de plaat leverde ook een aantal hitsingles op, dus ere wie ere toekomt...

Notorious is misschien niet de beste plaat van Duran Duran, maar voor mij wel een van de meest interessante uit hun hele oeuvre. Ja, de heren stonden er toen plots nog maar met z'n drieën voor en de druk was gigantisch, maar wat een volwassen en spannend geluid hebben ze hier neergezet.

Waar ik de Nile Rodgers-inbreng op The Wild Boys destijds echt maar matig kon smaken, werkt de chemie op dit album juist wonderwel. Hij trekt de band hier mee een heel straffe richting in. We krijgen een goeie mix van funk- en R&B-invloeden te horen, maar het mooie is dat ze nooit hun eigen gezicht verliezen. Ondanks al die nieuwe invloeden blijft die typische, herkenbare Duran Duran-identiteit voor mij heel goed bewaard.

De plaat knalt meteen open met het meesterlijke Notorious: pure pop-funk met scherpe blazers en die geweldige pompende baslijn.

Het is echt jammer dat Skin Trade indertijd zo genadeloos geflopt is. Dat nummer heeft zo'n heerlijk broeierig ritme, het klinkt volwasse; zwoel en Simon zingt het echt fantastisch. Hij probeert hier eens iets heel anders met zijn stem, wat de song een unieke, soulvolle vibe geeft.

Een ander prachtig nummer is A Matter of Feeling. Een heel sfeervolle ballad waar je nog die mooie flarden van de vroegere Duran-sound in hoort. Het brengt een welkome rust op het album. De zang is hier ook weer top. er zit een warme melancholie in Simons stem die je recht pakt en die perfect past bij die dromerige melodie.

Met The Winter Marches On krijgen we daarna een donkere, filmische song waar de zang opnieuw heel sterk is. Het nummer ademt een mysterieuze, onderkoelde sfeer die zo in een film noir zou passen. Echt knap hoe ingetogen ze hier durven te gaan.

Nummers zoals American Science en Meet El Presidente zijn best oké, maar ze proberen net iets te krampachtig mee te surfen op wat toen hip was. Waar de rest van het album heel uniek en tijdloos aanvoelt, hoor je hier net iets te hard die typische productie van die jaren.

Het album sluit uiteindelijk in schoonheid af met het ronkende (of beter gezegd het rockende) Proposition. Die song heeft een stevigere gitaarsound die we nog heel vaak gaan terughoren op hun latere werk.

Maar voor mij is het allerbeste aan Notorious, dat de plaat na al die jaren nog steeds superfris klinkt. Veel popalbums uit die periode zijn heel hard getekend door die typische jaren 80-sound. Notorious ontsnapt daar grotendeels aan. Er zit een warme groove in de nummers en de blazers klinken echt tijdloos. Dit is geen stoffige plaat uit het verleden, het is een album dat zijn tijd ver vooruit was en nu nog steeds moeiteloos overeind blijft

Eindelijk kreeg ik destijds ook de kans om de heren live aan het werk te zien tijdens de Strange Behaviour Tour in Vorst Nationaal. Dat concert rond de release van het album werd meteen mijn live vuurdoop bij Duran Duran. De muziek was fantastisch, maar de échte hoofdrol die avond was weggelegd voor de zaal zelf. Het was alsof er een bom ontplofte toen de band het podium opstapte. Een muur van geluid trok over de zaal; een kolkende zee van uitzinnig schreeuwende fans die elke song meeleefden, Die intense sfeer staat voor altijd in mijn geheugen gegrift.

Na die hittegolf in Vorst en het grijsdraaien van deze plaat, mocht ik mezelf nu toch eindelijk een échte Duranie noemen

Het is wel mooi dat je dit zo benoemt, ik ken een aantal mensen die Skin Trade ook fantastisch vinden. En dit ook echt to hun beste werk benoemen. En dan denk ik altijd, waarom is dit nooit een hit geweest? Hij komt hier in Nederland nog wel eens voorbij op radio Veronica, maar verder hoor je hem nooit meer. Dit is net zoals met Come undone.. iedereen vind het prachtig, maar destijds deed het echt helemaal niks. Heel bijzonder, maar ook wel mooi.

Van skin trade zijn er ook nog een paar leuke mixen verschenen toen, maar in Frankrijk en Canada was de hoes ook nog voorzien van een mooie billenpartij. (de rest van de wereld had alleen een rode hoes) Klikkerdeklik en deze werd verbannen.... (vandaar dat de rest van de wereld alleen een rode hoes had) 1987 he... ongekend, want de hoes is echt heel stijlvol en mooi.
Gewoon een leuk extra weetje bij een zwaar ondergewaardeerd nummer.

Dan ben ik toch niet de enige die Skin Trade een onderschatte song vind
Ik heb nog nooit gehoord van die billenpartij-hoes, altijd leuk om die alsnog te leren kennen.
Ik heb wel nog een dubbel vinyl album met allemaal remixes in mijn collectie. Het gaat hier over een "white label" release en ook nog een limited picture disc van Notorious. Ik heb beide destijds gekocht in de iconische Gentse platenzaak Music Man.

Bij Favoriete tracks staat Skin Trade ruimschoots op # 1. Op deze site wordt het nummer dus verre van onderschat.

Fantastisch nummer. Geheel terecht de favoriet van velen. De song klopt gewoonweg helemaal, al wijkt het wat af van hun vertrouwde stijl.

Ook ik heb Skin Trade aangevinkt ja.

Ik niet

Winter marches on (ook zwaar onderschat) en American Science.. ik vind die laatste echt waanzinnig lekker met dat zeikerige refrein.
Maar eigenlijk vind ik dat elk nummer op dit album wel een vinkje kan krijgen.

Een plaat vol knallers. Winter Marches On is inderdaad een fijne kraker.
Natuurlijk klinkt het Notorious nog toegankelijker en zijn de kamerbrede refreinen niet aan te slepen, echter blijf ik dit stiekem het beste plaatje vinden van de heren.