Duran Duran - Notorious (1986)

Het haalt het niet bij het oudere werk, maar toch had ik indertijd best een zwak voor dit album. Maar ja ieder mens heeft zijn zwakke kanten. Dit is er dan eentje van mij.

Toen de plaat uitkwam moest ik er niet veel van weten, maar op de keper beschouwd, een volwassen uitstekende popplaat...

Ik vond en vind dit een prima plaat, wellicht de beste, in ieder geval de meest constistente van DD. Wat me destijds ook opviel was de fenomenale geluidskwaliteit van de cd.

Leuk album, minder dan zijn voorganger. Met Skin Trade als hoogtepunt. Een juweeltje.

Het eerste album zonder gitarist Andy Taylor en drummer Roger Taylor. Het begin van een nieuw, minder succesvol, tijdperk. Een andere sound ook, meer georiënteerd op gladde funk en soul. De plaats werd geproduceerd door Nile Rogers (Chic) en dat hoor je zeker terug. Toch een prima popplaat, nummers als Notorious, Skin Trade, American Science en Winter Marches On blijven imponeren, ook nu nog. Opvallend dat de plaat nu betere kritieken krijgt dan destijds, veel fans lieten het destijds massaal afweten.

Goed vind ik dit, staan genoeg goede nummers op. Uitgebracht in 1986. Het jaar daarvoor zaten ze toch in een ander project? (John en Andy Talor in Powerstation) Simon le Bon in Arcadia(?) ofzoiets......
Ik vond de "Powerstation" (Some like it hot!) ook super. Ze hebben veel gedaan en volgens mij waren ze zoekende naar iets totaal anders, andere sound. Volgens mij is dat wel goed gelukt met dit album.

-3.5-

Sjonge, lang geleden dit. Nog een lp van liggen geloof ik. Op zich een degelijk album met paar leuke nummers. Skin Trade was m'n favoriet. Geluid is een beetje puntig.

3* uit nostalgie

Het album "Notorious" klinkt serieuzer en ernstiger als de vorige albums en ook de kenmerke disobeat lijkt verleden tijd. Sfeervolle nummers worden op dit album afgewisseld door funky nummers, zoals "Notorious", het nummer dat een grote hit werd. Het eveneens funky-achtige "Meet El Presidente" werd hier een bescheiden hit en ook "Skin Trade" haalde hier de hitparades. Een lekker en mooi album geproduceerd werd door ex-chic lid Nile Rogers, die ook al meewerkte op het live-album "Arena".

Plots was er notorious, duran duran met toch wel een heel ander geluid als voorheen. Mijn favoriete album van deze typische 80ies band. Synth meets rock and funk of zoiets.
Voor het eerst nauwelijks zwakke punten in een Duran Duran album (hierna volgden meer zwakke punten dan sterke nummers), maar hier echt genieten geblazen, vooral van Skin Trade, Notorious zelf, Winter marches on, Vertigo, American Science. Tja toch een 4* voor mij.

mooi, degelijk, goeie songs, maar weinig vernieuwend.

Kwalitatief mindere plaat van Duran Duran. Maar voor 'American Science' mag je me wel wakker maken.

Heb deze plaat zelf niet wel een verzamel werk waar div. songs op staan , Skin trade en notorious zijn goede songs.

goed album

spreekt me aan

4,5

goede plaat met als uitschieter het prachtige ''vertigo'' ook de singles(notorious en skin trade) zijn sterke nummers.

Sterk vierde studioalbum. De enige nummers die ik niet zo sterk vind zijn So Misled en, in mindere mate, Proposition. Daar staat tegenover dat andere nummers van een exceptioneel hoge kwaliteit zijn (vooral Notorious, American Science, Skin Trade, A Matter Of Feeling en Vertigo) Van veel Notorious tracks zijn ook erg goede mixen gemaakt, zoals op de lastig te vinden master mixes.

Op de gok meegenomen van een platenbeurs. Ben aangenaam verrast. Goede songs en klinkt lekker. Totaal andere sound dan hun vorige werk. Een dikke 3,5 ster !

Er wordt makkelijk op de nogal gladde sound van deze popjongens afgegeven, maar ik vind het niet geheel terecht; Duran Duran had echt wat in zijn mars, op de meeste van hun albums staan best goede composties, zo ook hier; Skin Trade, Hold Me en uiteraard het erg funky Notorious.

1 van de betere albums van Duran Duran. Het grote succes werd minder maar tegelijkertijd begon het tot een trio gereduceerde groep volwassener te klinken.
De plaat swingt lekker heeft een funky feel en kent 2 van hun betere hits in Notorius en Skin Trade.
Het album is natuurlijk wat aan de gladde kant , maar dat heeft duidelijk met het tijdsbeeld te maken.
Het is in ieder geval 1 van de betere albums. Na deze werd het ploeteren geblazen , en kwam er nog zelden een fatsoenlijk album uit.

De gladde sound is voor mij ook een minpunt van dit album wat typisch was voor de jaren '80, maar er staan wel een aantal behoorlijke tot goede nummers die vaak funkgetint zijn. "Skin Trade" vind ik zelfs een uitstekende single.
Nadien ging het zowel commercieel als artistiek bergafwaarts met Duran Duran buiten een opleving rond 1993.

In 1986 was er veel veranderd bij Duran Duran. Andy en Roger Taylor hadden de band verlaten en er werd een nieuwe muzikale koers ingezet. De drie overgebleven Duraneers maakten een album met white funk: een nieuw geluid door een nieuwe band.

Veel fans waren teleurgesteld en ik kan me herinneren dat ik zelf ook niet stond te springen. Nu kan ik wel van Notorious genieten. Het is een funky, zwoele en spannende plaat. Jammer van die steriele eindmix, ik mis dat scherpe randje.

Notorious kende met het titelnummer één wereldhit; de singles Skin Trade en Meet El Presidente haalden niet eens de Top 10. Toch staan er geen zwakke nummers op Notorious. Skin Trade had echt een beter lot verdiend en American Science, Hold Me en A Matter Of Feeling zijn fantastsich.

Duran Duran klinkt volwassen en beheerst. De rara fratsen van Seven And The Ragged Tiger zijn verdwenen. Echo's van het Arcadia-project klinken nog door in Vertigo en So Misled.

Andy Taylor speelt nog mee op vier tracks (maar niemand weet welke), de overige nummers werden ingespeeld door Nile Rodgers (ex-Chic) en de nieuwe gitarist Warren Cuccurullo (ex-Zappa).

Volgens Warren speelde John Taylor ook een aantal gitaarpartijen op het album. Andy schijnt op de titeltrack en op American Science in ieder geval mee te spelen. De solo op American Science is wel van Warren (zie ook de biografie van Steve Malins).

Ik kan het album veel beter waarderen dan in de tijd dat het net uitkwam. Ook ik behoor tot die generatie teleurgestelde fans. Maar nu ik het ruim twintig jaar later weer terug hoor, vind ik het toch eigenlijk een van hun beste platen.

Na de split de eerste, en anders klinkende, album na hun toch wel succesvolle periode 81-85.

Notorius klinkt wat moeizamer en deze geef ik maar een nipte 4. De eerste drie nummers en vooral 'meet el presidente' zijn heel goed te noemen.

Hold me vind ik een fantastisch nummer.

Geef mij toch maar de begin periode van Duran Duran.

Ik ben nu naar Hold Me aan t luisteren. Dat vind ik idd. een mooi nummer. Maar t is zeker geen slecht album.

In principe is dit een veel betere plaat dan voorganger Seven and the Ragged Tiger (liveplaat Arena niet meegeteld).
Maar veel minder succesvol. Terwijl Nile Rodgers, die ook The Reflex van de ondergang redde, hier puik werk verricht. Iets te gladjes afgemixt, dat wel.

Dit vind ik best wel een sterk album van de Durans.
Gave produktie van Chic-man Nile Rodgers (zie ook het geniale werk van gelegenheidsformatie The Power Station).
In 1986 luisterde ik veel naar dit album en Skylarking van de groep XTC en ik kon dit toen hartstikke waarderen. Het vinyl heb ik altijd netjes bewaard.
Frits Spits zei toen in zijn radioprogramma De Avondspits 'Duran Duran klinkt op dit album wat minder plastic'.
Plastic of niet Seven and the ragged tiger blijft voor mij eeuwig mijn favoriet.

Heb dit album sinds de release al goed gevonden.

Toch een soort van opvolger van het beste album wat Duran Duran nooit gemaakt heeft (Arcadia - So red the rose)

De invloed van Nile Rodgers is erg duidelijk aanwezig, en de heren hadden toch een aardige tik opgelopen met het vertrek van Roger Taylor, en later ook nog Andy Taylor (ten tijde van de opname van dit album)
Als je dan toch zo'n album kan neerzetten bewijst dat wat mij betreft dat ze klasse hebben... (was voor mij wel duidelijk)

Een nummer als "Winter marches on" vind ik 1 van Duran Duran's mooiste nummers ooit.

Proposition, American science, Vertigo en Hold me doen het volumeknopje ook altijd wat hoger draaien.

Toch een beetje een overgangsplaat voor Duran Duran, want de inlvoed van Warren Cuccurolo wordt later steeds groter.

Gisteren de special edition ontvangen! Ook met deze uitgave ben ik zeer tevreden!!

Echter ik mis 1 ding: Notorious the Latin Rascals mix !!

Waarom is die er afgelaten?????

En.. eindelijk de video strange behaviour op dvd!! Alleen lijkt het wel rechtsreeks overgezet van video, maar goed...

Leuke aanvulling op de collectie!

Laat de volgende special edition maar komen!

Hij pastte er niet meer op! Op disc 1 had het nog wel gekund, maar dat was een beetje vreemd geweest tussen de single versies en de b-side. Ook jammer dat de SOS Dub Mix van Skin Trade er niet op staat. Dat vind ik één van de beste DD remixes.