Danger Mouse & Black Thought - Cheat Codes (2022)

Hoezo zou een meer traditionele hiphopplaat een zwaktebod zijn? Als de plaat maar goed is, denk ik dan.

Zelf vind ik dit trouwens eerder een tijdloze plaat.

Ik de plaat in bepaalde opzichten ook traditioneel en enigszins gedateerd klinken. Aan de ene kanten is dit album juist daardoor tijdloos, maar ik begrijp Slowgaze ook wel. Danger Mouse produceert sterk en heel fijn, maar ook wel veilig binnen de lijntjes. Ik heb dit weekend St. Elsewhere een paar keer opgezet en daar produceert hij heel speels en gevarieerd. Ik denk dat ik dat hier het meest mis van alles.

Hm, ik denk dat ik niet duidelijk genoeg heb geformuleerd dan. Ik ben zelf nogal van de Il faut être absolument moderne-school, op zijn minst van de Il faut être de son temps. Ik denk dat dat een van de redenen is waarom ik het meest naar hiphop luister en dan vooral de wat vreemdere, vooruitstrevendere artiesten. Maar ook de Beach Boys ben ik aan het herontdekken omdat ik daar veel hoor dat nog altijd ontzettend fris en nieuw is. Cheat Codes is me echter veel te traditioneel: eenvoudige boombap met een licht orkestraal sausje. The Roots en - in minder mate - Danger Mouse hebben zich in heel intrigerende richtingen ontwikkeld en ik vind het jammer dat daar nauwelijks iets van terug te horen is. Back to basics, prima, zolang je maar je groei daarin meeneemt en ik heb het gevoel dat beide partijen dat niet hebben gedaan. Ik heb toch vooral het gevoel te luisteren naar een album van en voor mensen die vinden dat hiphop te veel van het padje is geraakt en nu een traditionele plaat maken. Nu vind ik alleen het tweeluik 'Belize' en 'Aquamarine' echt bijzonder.

Dat gezegd hebbende, ik denk dat ik daar wel wat makkelijker overheen had kunnen stappen als de productie veel scherper was geweest. Op zo'n traditionele plaat moeten de raps echt goed naar voren komen en dat gebeurt hier niet. Black Thought is vaak matig hoorbaar en dat is echt vreemd gezien Danger Mouse echt een ervaren producer is. Daardoor komen de raps nauwelijks bij me aan; zonde.

Bedankt voor jouw toelichting Slowgaze.

Bij mij gaat het juist de andere kant op. Haast alles aan dit album is inmiddels raak voor mij.

Kamp west hier. Ome Slowgaze raaskalt. Heu-le-maal weggeblazen joh. Halfje erbij, bam.

Alsof je dat nooit eerder hebt meegemaakt.

Vette shit man. Goede transities, vette samples en harde fts. I like it. Strangers

Het album heeft zeker een old-skool hip-hop vibe, maar dat vind ik juist wel fijn. Waar anderen hier de productie niet helemaal fijn vinden, heb ik daar ook geen moeite mee. Ik vind de productie juist wel sterk en passen bij de sfeer. Danger Mouse heeft een heleboel heerlijke samples gevonden. De raps van Black Thought vind ik over het hele album wel goed, maar er mist wel een beetje dynamiek in zijn manier van rappen. De gast rappers zijn vaak de reden dat nummers naar een nog hoger niveau worden getild. Absolute hoogtepunten zijn "Belize" en "Strangers". "Belize" met zijn heerlijke laidback vibe, en natuurlijk die verse van DOOM. Strangers is echt zo'n enorme knaller die echt perfect past bij Run The Jewels.

Genieten.

Met Black Thought was ik uiteraard al bekend; zijn solowerk, gastbijdrages en hier en daar een album van de legendarische band The Roots... maar dit is mijn eerste aanraking met het werk van Danger Mouse! Natuurlijk ken ik de monsterhit Crazy dat hij samen met Cee-Lo gemaakt heeft en ook weet ik dat hij een paar producties heeft op A$AP Rocky zijn tweede album maar buiten dat handjevol producties is dit de eerste keer dat ik écht een project van de beste man beluister.

Wat een introductie is dit! Danger Mouse zet hier echt een geweldig sfeertje neer waar ik eigenlijk heel rustig en relaxed van word. Ontzettend rijke en gelaagde instrumentaties zijn te vinden op Cheat Codes, het is een genot om de subtiele veranderingen en lagen in de beats te ontdekken. Elke luisterbeurt hoor je wel iets dat je de keren ervoor gemist had. De sample van Sometimes of de bijdrage van Kid Sister op The Darkest Part zijn dan weer voorbeelden van gezongen stukken die heerlijk zijn geïmplementeerd op die instrumentals.
Volgens mij heb ik in het verleden wat gemist, welke projecten zijn nog aan te raden van deze producer?
Black Thought is en blijft een geweldige rapper maar hij mist voor mij een bepaalde aantrekkingskracht, hij springt er nooit helemaal bovenuit naar mijn mening. Maar net voor die reden is hij de perfecte stem voor dit collaboratiealbum. Zijn stem ligt wat begraven tussen de instrumentals in plaats van dat deze er duidelijk bovenop ligt maar dat zorgt wel voor een mooi geheel op deze LP en zorgt dat Black Thought zijn stem ook net een instrument is in de rijke producties.

Al de gastartiesten zijn ook uitstekend uitgekozen door de heren. Wijlen MF DOOM maakt me normaal niet gauw warm maar inderdaad: wat een verse op Belize! Ook Raekwon, Joey Bada$$, Russ en Conway the Machine doen het uitstekend. Hoe meer ik van Russ hoor hoe minder ik al de commentaren op deze rapper snap, hij rapt geweldige op elke beat dat hij voorgeschoteld krijgt vind ik.
Net omdat ik hier zo relaxed van word vind ik de titeltrack en Strangers wat vreemd in dit geheel, ze halen me uit de mood waar het bulk me in onderdompelt. Prima tracks hoor, daar niet van! Net zoals Black Thought doen ook A$AP Rocky, El-P en voornamelijk Killer Mike het geweldig op Strangers.

Ik ga hier nog veel plezier aan beleven. Petje af voor Danger Mouse en Black Thought! Hier grijp ik nu al veel meer naar terug dan naar de Streams of Thought-trilogie.

4*

Ookal ben je geen fan van DOOM, hun gezamenlijke album The Mouse And The Mask is tof. Daarnaast geniet ik van Danger Mouse z'n Gnarls Barkley albums (met Cee-Lo) en vind ik de laatste plaat van Michael Kiwanuka super, ook zowat geheel geproduceerd door Danger Mouse, maar dat is geen hiphop.

...en niet te vergeten Demon Dayz van Gorillaz

Potverdorie, The Mouse and the Mask is na één luisterbeurt ook wel lekker hoor. Bedankt! Die bevalt me stukken beter dan Madvillainy.

Eens, dat is eigenlijk ook een echte Danger Mouse plaat in zekere zin. Bij de eerste twee albums van Gorillaz was Damon Albarn nog een beginnende producer, en leunde hij haast volledig op het talent van een ingehuurde producer - respectievelijk Dan the Automator en Danger Mouse. Je hoort de persoonlijke stijl van die twee ook echt terug in de sound van die albums.

Dit album is bij mij nog niet volledig geland, twijfel nog tussen een 3,5* of een 4*, maar voor nu geef ik 'm het voordeel van de twijfel.

Ik zie dat album min of meer ook als het beginpunt in de stijl van Danger Mouse. Veel elementen uit de producties daarop hoor je duidelijk terug in in zijn latere werk. Vooral samplewerk, drums en de melancholische koortjes. Ik merk dat ik mij hoognodig weer in Danger Mouse moet verdiepen en dan vnl. de minder hip hop gerelateerde albums. St. Elsewhere blijft voor mij wel zijn magnum opus. Just A Thought is qua productie ongeëvenaard!

Flauwe hap dit, alleen Saltwater is prachtig, zelfs het nummer met Doom kan me niet bekoren.
Mijlenver van het niveau van Mouse af.

Dan ga ik er zelf maar antwoord op geven: dit klinkt beter. Het geluid is helder, warm en Black Thought komt veel sterker naar voren.

Gewoon een halfje omhoog. Alleen Sometimes en Identical Deaths halen het 5-sterren-niveau van de rest niet. Bij The Darkest Part verwacht ik dat Boudewijn De Groot langskomt.

Halfje verlaagd. Heel veel beluisterd afgelopen weken, maar merk dat het voor mij net even iets teveel 'voortkabbelt'. Black Thought is één van de beste rappers ooit wat mij betreft, maar kan helaas toch niet voldoende variatie in zijn raps aanbrengen om de gehele plaat te blijven boeien. Hetzelfde geldt eigenlijk een beetje voor Danger Mouse, wat mij betreft één van de beste producers, maar brengt hier ook iets te weinig variatie aan, vooral binnen de tracks zelf. Het klinkt wat veilig. Lekkere plaat, maar nergens uitzonderlijk voor mij (zelfs de DOOM verse niet).

Luisterd lekker weg. Belize en Aquamarine staan op repeat, maar er zijn meer nummers die er mogen zijn. Alleen het titelnummer hadden ze wel weg mogen laten, maja... Hoe zou je dan het album moeten noemen.

AOTY

Mijn teleurstelling over Kendrick's laatste worp is geheel naar de achtergrond gedwongen door deze prachtplaat!
Johnny Marr heeft gelijk.

Haha, en weer!! godsamme.

Ik hoor het niet…

Haha

Ik weet niet wat ik met die track aan moet. Het is wel cool, maar het leidt ook gruwelijk af.

(En wat moet je dan met deze reactie he?)

Dit is geloof ik de eerste keer dat ik vijf sterren ga uitdelen aan een hiphopalbum. Wat een geweldige plaat zeg. De teksten en flow van Black Thought zijn dik in orde, maar Danger Mouse steelt de show. Sublieme productie.
De consistentie in kwaliteit valt me nog het meeste op. Echt elke track is goed tot geweldig, met als standout tweetrapsraket Belize - Aquamarine.

Kom er net achter dat de sample op Close to Famous bijna exact zo klinkt als de sample op Georgetown van Loyle Carner. Tussen de releasedatums van beide albums zit maar twee maanden, toch best toevallig.

Op nummer 5 in Humo's beste albums van 2022.

Voor mij onbegrijpelijk dat Kendrick zijn nieuwste op 3 staat voor dit meesterwerk maar ieder zijn mening natuurlijk

Deze is bij mij nummer 2 geworden dit jaar.

Had het zelf niet beter kunnen verwoorden! Amen