Linkin Park - Hybrid Theory (2000)

Na het net weer eens geluisterd te hebben moet ik meteen mijn mening bijstellen, eigenlijk maar matige muziek met als absolute uitschieters By Myself, Cure For The Itch en misschien One Step Closer.

Een hoogtepunt binnen een saai en clichématig genre.

Dit album was heel wat jaren gelden mijn introductie tot metal. Nu luister ik wel niet meer echt naar nu metal, eerder heavy/death/black metal maar ik zet het nog steeds af en toe met plezier eens op.

geweldige cd, de beste van LP. meteora kan er toch niet meer helemaal aan tippen

Ik snap niet wat iedereen aan deze groep vindt.
Dit is toch absute wannabe-scum..niet?

Anno 2000 vond ik mezelf serieus muziekliefhebber, en in die hoedanigheid moest ik dan ook niets hebben van het verschijnsel Linkin Park, dat plots de top 40 begon binnen te druppelen met het ene na het andere wanproduct van hun immer scheef klinkende mengseltje van poppy rock met raps. Ikzelf was puber en verslingerd aan wat in mijn ogen de betere metalbands waren (een Deftones en zulks) en vond het dan ook onbegrijpelijk dat zo'n kutbandje met een slap aftreksel van wat dergelijke bands al langer en beter deden wel wereldfaam verkreeg, terwijl andere voor eeuwig in de underground moesten verkeren (nu zie ik dat inmiddels wel anders, maar goed, toen niet). Daar ageerde je dan een beetje tegen, achterin de zaal gaan staan als ze in het voorprogramma stonden bij Deftones stonden enzo.

Maar goed, die hele plaat had ik nog nooit gehoord (enkel de hitjes), dus nu, zo 8 jaar later en wellicht met frisse blik maar eens aangeslingerd, kijken wat het oplevert. Zoals het me bijstond waren In the End en, in mindere mate, Crawling toch niet heel erg vervelende nummers. Dat blijkt echter hopeloos vies tegen te vallen. Los van de refreintjes, die best lekker klinken (en die schreeuw van Chester vond en vind ik altijd best iets hebben), is de rest echt een verschrikkelijke aaneenschakeling van de ene na de andere muzikale ramp, doorspekt met de walgelijkste der raprockclichés en meer zulks. Elders is het niet veel beter; zo er al een degelijke rockzijde aan het nummer is (en die zijn er nauwelijks), moet dat in die gevallen te allen tijde verpest worden door de afschuwelijke raps. Geen flow, tekstueel uiterst vlak.

Sowieso is dit album over de gehele linie tekstueel een aanfluiting. Enige diepzinnigheid en subtiliteit is de heren onbekend en men meent wel te kunnen voldoen met het simpeltjes benoemen van puberale emoties zonder dat er ook maar ergens enige oprechtheid te bespeuren is. Ik meen nog eens een leuke parodie van de opzet van de tekstuele en vocale opzet van het gemiddelde Linkin Park nummer te hebben gelezen, uiterst treffend. Zo van: "This is a corny rap" "I cried so haaaard" en meer van dit soort rampzalige een-tweetjes, ik lag dubbel in ieder geval. Verder muzikaal feitelijk gewoon ontzettend onboeiend en verschrikkelijk vlak. Op elk vlak een slapper, poppier en aanzienlijk minder authentiek aftreksel van wat vele modernere metalbands hiervoor al deden.

Maar goed, in ieder geval eindelijk eens gehoord. Nog een minuut of twee te gaan en dit stevent voorlopg keihard op 1,5* af. Lijkt me nog gul, ook.

Place for My Head, blijft een geweldig nummer! Beste CD van Linkin Park imo.

Vond dit toch best aardig, maar luister het nu nooit meer. Toch wat meer de andere muzikale kant opgeschoven Zat toendertijd wel een bepaalde coole energie in de nummers.

Een lekkere Cd met veel goede nummers. maar nu heb Ik Linkin park wel een beetje gezien, richt me meer op Metal en Rock zonder Rap erdoorheen of gemix met een draaitafel.
Toch hebben ze het goed weten te combineren.

4

Blijft toch hun beste album. Draai het nu nog regelmatig.

De beste plaat van Linkin Park wat mij betreft. Ik draai dit alleen nooit meer, vroeger heel leuk gevonden, net als veel andere hier niet kunnen ontkennen.

Dit was mijn eerste band waar ik echt naar luisterde, gewoon een 5 voor mijn geweldige herineringen, niks mis mee toch?

Ik vind dit wel een lekker album.. al is het niet een heel erg goed album.. ik vind Minutes to Midnight toch duidelijk veel beter.. maar dit album is best lekker om zo af en toe weer een te luisteren..
3,5*

Hmm ja in de brugklas heb ik dit album wel grijs gedraaid,
of nou ja.. altijd tot nummer 9 geloof ik.. Op het einde begon de cd STERK af te nemen,

Achja, jeugdsentiment en zo nu en dan is het nog best wel leuk om dit plaatje te horen en dan weer een paar maand voor ongeluisterd laten haha..

Al met al, Linkin park is echt zo slecht nog niet, maar wel wat overrated door de grote massa die zich vooral op top 40 muziek stort.

1 t/m 5 stonden op de repeat

In mijn ogen de beste album van linkin park. Je kunt er lekker op rocken. En 8 jaar later klinkt de album nog steeds goed

Het tweede nummer blijft ook altijd erg leuk, vind je ook niet?

Bedoel je One Step Closer? Inderdaad geweldig nummer ja, rockt lekker weg. Vooral dat schreeuwstuk blijf ik leuk vinden (In de meeste LP-nummers eigenlijk)

Mijn eerste stem en dus natuurlijk op mijn favoriete album van mijn favoriete band. Ik vindt het wel jammer dat veel oudere mensen LP zien als geschreew met rap erdoor heen, maar messchien komt dat bij mij nog wel(ik ben nog maar 14, al wel een kleine kans). Ik moet zeggen dat ik metorea bijna net zo goed vind, maar minutes to midnight is echt niks voor mij(niet dat ik niet van rustige liedjes hou maar omdat ik het gewoon niet heel goed vindt) Ik luister trouwens nog maar ongeveer 1 jaar LP, dus ik hoor niet bij de groep de het 8 jaar geleden nog op zijn kamer beluisterde.

Tja, het album waarop je Linkin Park nog kon betrappen op het spelen van metal. One Step Closer blijft ook wel een leuk nummer. Het eerste wat ik van ze hoorde.

*Kuchkuch*
Faint en Figure.09 niet vergeten. Chester trekt daar nog lekker zijn scheur open, een van de goede punten van Linkin Park.

zeker, al mag hit the floor er ook best zijn als we Chester horen.

Dit was het enige album dat ik destijds kocht uit die nu-metal-rage, omdat Linkin Park tenminste degelijke melodieën uit de mouw kon schudden zoals "One Step Closer" en "In the End" aantonen.
Tegenwoordig zet dit album zelden op, de muziek klinkt nu toch vrij gedateerd.

Verhoogd naar 4*, toch wel een goede cd, en op Pinkpop vorig jaar knalden ze goed!

Dat heb je in alle genres....helaas.


Maargoed, opzich is het wel lekkere muziek. Ik luisterde het vroeger best veel, toen was ik nog "into" rock, als je het zo kunt noemen.

Door dit album ben ik van muziek gaan houden.
Elk nummer is simpelweg fantastisch
5*

Geldt ook voor mij, eerste CD die ik gekocht heb trouwens. Toen vond ik Linkin Park de beste groep ter wereld, nu euhm... iets minder ... maar je moet toch toegeven dat ze ongelooflijk aanstekelijke chorusen kunnen schrijven, hoe banaal de lyrics soms mogen zijn.

Daarom nog een verdienstelijke 4*

Goeie plaat met vooral sterk zangwerk. Het was op het moment van uitkomen echt een originele plaat, waarop de verschillende stijlen versmolten tot één geheel. Het geluid op de CD is perfect. Jammer dat er na deze plaat een bijna identieke plaat uitkwam. Deze blijft bij in de kast staan.

Geweldig album, denk 1 van de beste in m'n kast(waar meestal alleen het hoesje in staat). De kracht van de meeste nummers is gewoon weg heerlijk, lekker meeschreeuwen:D

Dit is typisch een album dat vlak na de release werd gehypt en goed verkocht en nu veel van zijn pluimen heeft verloren. Anno 2008 klinkt dit gedateerd en de teksten overstijgen ook nauwelijks het puberaal niveau.

Ben het met je eens. Toen vond ik het geweldig goed, nu is dat heel wat minder. Zeker nu mijn muzieksmaak het laatste half jaar dankzij musicmeter zo is verruimd.