Nirvana - Nevermind (1991)

In Europa zijn 50.000 stuks van Nevermind over de toonbank gegaan die de track Endless Nameless bevatte.

Ik denk dat je niet bedoelde.

Ik heb dit album gedurende de jaren 90 grijsgedraaid en heb zelfs nog nooit van de track Endless Nameless gehoord.

Dan moet je toch eens op zoek, want ik heb de CD die master-rens kennelijk ook heeft.

Ik zal eens vragen aan een vriend die deze cd een half jaar geleden in de free record shop gekocht heeft of hij ook de track Endless Nameless op de cd heeft staan.

Ik heb hem er wel op, na twintig minuten Something in the Way. Ik heb hem in mei bij Mediamarkt of Kroese gekocht.

overgewaarderde band naar mijn mening, de hits zijn super( volgens mij bij deze cd smells like teen spirit come as you are en lithium, de rest (bijna) allemaal fillers op een paar na, je kan wel horen dat kurt met gevoel zingt, ze stem is erg goed, where did you sleep last night is wel hun beste nummer ooit alleen zit die niet op deze cd

waar maakt iedereen zich nou zo druk om??
7 minuten lang gitaar/bas/drum gerag gepaart met doeloos geschreeuw?

Ik was destijds vreselijk onder de indruk van dit album en heb het helemaal grijsgedraaid. Daarna jaren niet meer (tenzij af en toe een nummer via de shuffle op de iPod langskwam). Maar vorige week kreeg ik de DVD Nirvana Live @ Reading 1992. Volle bak aangezet en dat gevoel van 19 jaar geleden kwam weer helemaal terug. Dit was gewoon een unieke band en Kurt Cobain had meer in zijn mars dan menigeen denkt. Het optreden is snaarstrak. Wat een energie. Misschien dat alle critici-van-nu dat optreden als huiswerk tot zich kunnen nemen.

Alleen thuis en dacht bij mezelf laat ik Nirvana weer eens voluit draaien....

en nogmaals

Alsof ik thuiskom na een hele lange, lange reis. Waanzinnig wat muziek met je kan doen...

Yeah right fillers... dat klinkt echt als iets voor Kurt Cobain.
Where did you sleep last night is een cover, bevat overigens wel een van de meest intense stukjes zang die ik ooit heb gehoord. Verder zitten nummers vrij weinig op cd's. Komt doordat ze er op staan.

Mooi, pretfrit, dat je er zo heerlijk van uit je bol kan gaan!

Maar vaak wel zo vals als een brieffie van 15

Ik zou mooi vals willen zeggen.

Het is nooit Nirvana's intensie geweest om te klinken als een geformuleerde progband of een clubje gitaarmasturbanten.Nirvana was qua houding maar ook wat betreft muzikale invloeden vooral veel en in hoofdzaak punk...lekker tegendraads en energiek dus. Wat absoluut niet betekende dat ze niet getalenteerd waren of zomaar wat herrie maakten.

"Vals zingen" is in dit geval doelbewust...het staat voor rauwe pure energie en emotie.

Overigens is het zo dat reeds 19 jaar geleden personen met jouw muziekprofiel (uitgaande van je top 10) de plank ook al volledig mis sloegen wat betreft Nirvana...Suf gezeur over techniek en zo.

Ik constateer alleen een feit dat het zo nu en dan vals is, so what. Als ik punk wil luisteren pak ik de Ramones, Sex Pistols, The Clash ect . wel. Niet deze band maar ik hoop dat jij er wel van geniet.

Tip: Maak je eigen Top 10 eens of heb je een reden om dat niet te doen.

Daar heb ik inderdaad een reden voor.

Dit moet zowat mijn meest gedraaide album zijn, en hoewel ik hem eigenlijk niet meer hoef te draaien (hij zit integraal in mijn hoofd) zet ik hem nog steeds met plezier eens op. Sappige rock die goed in het gehoor ligt dankzij de mooie propere sound van de instrumenten en de heerlijke vocalen van Cobain. De sterkte van Nirvana ligt zonder twijfel bij Kurt Cobain; zijn songschrijftalent gecombineerd met zijn typerende ruige maar toch verrassend melodieuze zangstijl zijn steevast ingrediënten van een soort cross-over tussen hardrock en pop. De andere muzikanten dragen echter ook hun steentje bij. Dankzij het onderschatte basspel van Novoselic (Come As You Are ) en natuurlijk het mepwerk van Grohl stuiven de nummers allemaal in sneltreinvaart voorbij, zonder ergens te blijven hangen in overbodig geneuzel.

Veel van de legendarische status van het album wordt afgedaan als een bijproduct van wat er in april '94 gebeurde, maar dat is praat voor de vaak. De hele eerste helft van het album zijn regelrechte klassiekers, met op kop natuurlijk Smells Like Teen Spirit. Met de absurd aanstekelijke riff, het ringende gitaarnootje tijdens de strofes en de krachtige drums tijdens het refrein mag het niet verbazen dat dit zo'n status heeft gekregen. Maar ook de meezing-punkrock van In Bloom, met die leuke tom-tom fills; de waterige gitaarklank in persoonlijke favoriet Come As You Are en het schreeuwerige refrein van Lithium hebben stuk voor stuk aandeel in de status van Nevermind.

Nu kan ik nog wel even doorgaan, over het geniale duo dat Drain You en Lounge Act wel niet vormen, over het prachtige einde van On A Plain, over de verrassende afsluiter die Something in the Way is, over hoe Stay Away en Polly mijn minst favoriete nummers zijn, maar ik ga het gewoon laten bij mijn conclusie: Hoewel Nevermind geen toonbeeld is van muzikaal kunnen, en de powerakkoorden na ettelijke luisterbeurten wat kunnen gaan vervelen, is het een uitstekend instapalbum voor rockmuziek, en een terechte klassieker.

Die dreiging in Drain You is waanzinnig! Hoe lekker kan destructiviteit zijn. Als er 1 band dat bewezen heeft..

reetegoeie plaat idd, die ik al jaren niet meer heb gehoor en wil horen en die ik nog een jaar of 10 op de plank laat liggen voordat ik um weer op zal zetten

sommige platen zijn al stuk voordat je ze een plaats hebt kunnen geven

Moet je wat netter met je spullen omgaan.

Vergeleken met Pearl Jams album Ten is Nevermind gewoon een albumpje

Zonder Pearl Jam's Ten is het ook een album

Die snap ik niet.

Nevermind... (leuke woordgrap he)

Oke, die is wel leuk.

Eén van die moderne klassiekers. Regelmatig heb ik een bericht gelezen waarin gezegd wordt dat dit gezien kan worden als concurrent van Ten (Pearl Jam). Als dat zo is dan wint laatstgenoemde, omdat ik dat album beheerster vind en minder geschreeuw, want dat is toch mijn minpunt aan dit album. De zang. Het is voor mij te vaak 'gewoon wat geschreeuw'. Dat had ik enigszins aan kunnen zien komen n.a.v. Smells Like Teen Spirit(een ijzersterk nummer). Vooral bij Stay Away was het geschreeuw ongelofelijk...
De muziek daarentegen is geweldig en elk nummer heeft wel een lekker rifje eronder en de bas wordt geweldig gebruikt. Helaas houdt het album voor mij daar op.
Geweldige muziek en bij vlagen lekkere tekst/zang.

Als schreeuwnummer zou ik eerder Territorial Pissings noemen. Dat is toch hun ultieme schreeuwnummer. Heerlijk nummer ook trouwens

True, toen was ik waarschijnlijk plassen ofzo.

Het album is goed maar misschien net iets overschat. Er staan natuurlijk kei goede nummers op als Smells Like Teen Spirit en Come as You Are maar de rest is niet echt van hetzelfde niveau als die 2 nummers. Een klassieker maar net geen meesterwerk.
Voorlopig een 4*