Saybia - Eyes on the Highway (2007)

Heerlijk album, beter dan TATD (al mist dit album échte toppers als "I Surrender en "Untitled), maar minder dan TSYS. Voorlopig zijn de toppers "On Her Behalf" (beetje in de sfeer van TSYS), "Angel" (simpel, maar pakkend lied) en "Godspeed into the Future" (bijzonder en zal niet snel vervelen). Aan de andere kant staan er nog meer nummers op die zullen groeien, terwijl ze nu al een behoorlijk niveau halen. De enige 2 "smetjes" vind ik voorlopig het titelnummer "Eyes on the Highway" (weinig bijzonder en geen sterk refrein) en "Pretender" (gevoelig, maar klinkt wat saai. Hopelijk herzie ik mijn mening snel).

Voorlopig deel ik 4 gele sterren uit.

Moeilijk moeilijk moeilijk...
Goeie cd, typische Saybia sound, warmer dan 'these are the days' en als album een beter geheel dan 'the second you sleep'. Dus eigenlijk wel goed,

maar toch pakt het me minder, de single angel is voor mij de huidige uitschieter, voor de rest kabbelt het allemaal voorbij, heel mooi en heel knap om naar te luisteren allemaal, maar geen extra wooooow gevoel.

weer zo'n groeiplaat, of is het echt zo dat naarmate je ouder wordt en meer muziek hebt gehoord je het steeds moeilijker krijgt om nieuwe zaken een frisse kans te geven?

Hm, ik weet het nog niet. De eerste plaat vind ik geweldig, de tweede een tikkie minder, maar daar maakte het geweldige slotnummer alles goed. Ik hoopte dat dat een voorbode was van een iets spannender richting , maar dat blijkt na een paar keer luisteren bepaald niet het geval. Op het slotstuk van Godspeed into the Future na wellicht.
Dit hoeft niet meteen een probleem te zijn als de nummers weer fantastisch zijn, maar het komt na een aantal keren luisteren op me over als vooral meer van hetzelfde en dan even minder.
Ergens gelezen dat Søren Huss stelt dat Saybia de lat steeds hoger legt en als dat niet meer lukt ze een probleem hebben. Nou, dat probleem ligt op de loer. Deze stilstand is wellicht nog weg te moffelen onder het mom van 'uitdiepen van het geluid', ofzoiets. Het zal in elk geval niet meteen als achteruitgang worden gezien, maar nog zo'n plaat lijkt me niet niet zo'n goed idee.
Ik ben benieuwd hoe deze plaat beoordeeld zal zijn als het enthousiasme, dat een nieuwe plaat meebrengt, er een beetje vanaf is.
Het klinkt wat zuur allemaal, maar dat komt met name door de teleurstelling. Als het meer van hetzelfde was, maar weer ontzettend mooi dan had ik gedacht wat kan het schelen, sommige bands moeten gewoon niets anders doen. Net als de Ramones of Motörhead om maar wat voorbeelden te noemen . Maar het is gewoon minder.
Om positief te eindigen: Eyes on the Highway, Romeo en A Way Out voldoen aan Sørens hoge lat en Saybia blijft voorlopig op m'n iPod fijn ingeklemd staan tussen Sage Francis en Slayer.

Ik heb afgelopen zaterdag de cd voor het eerst opgezet, maar hij pakte me niet meteen. Niet zoals 'These are the days' deed, waarvan de eerste 4 nummers meteen liefde op het eerste gezicht waren.

Vandaag had ik de cd in de auto bij me. Met een reistijd van 2 uur, normaal 30 minuten, als gevolg van file was er voldoende tijd om met mijn 'Eyes on the highway, de cd nader te leren kennen. Een fileflirt van 2 uur. Ik moet inmiddels bekennen dat ik inmiddels toch geleidelijk aan verliefd begin te worden. Het eerste nummer 'On her behalf' pakt me nog steeds niet. Al sta ik daar gezien de statistieken redelijk alleen in, aangezien dat nummer op dit moment 2e staat bij de favoriete tracks. Mij pakt het gewoon niet, iets dat 'Brilliant Sky' op het vorige album juist wel deed. Vanaf nummer 2 begint het geflirt mij echter wel te bevallen met hoogtepunten 'Godspeed into the future' en 'Romeo', 'A way out' doet een beetje denken aan 'Guardian angel' van de voorganger en niet te vergeten 'Angel'.

Ik hoop dat er morgen weer file staat zodat ik, zonder dat ik afgeleid word, nog wat verliefder kan worden. Voorlopig geef ik 3.5 sterren. 'These are the days' begon bij mij met een 4.5, maar die heb ik zojuist maar even afgezwakt naar 4. Liefde kan beter groeien dan er op het eerste gezicht direct zijn. Dus morgen misschien al 4 sterren.

2007 is voor mij een goed jaar, daar bedoel ik dus mee dat ik nu al 5* albums heb en diezelfde 2 albums staan ook in mijn top 10.
Ik ga niet nog een keer zo'n lofzang houden als hierboven, want dan ben ik weer een uur bezig. Maar even alles op een rijtje: Het album zit sinds de release nog steeds in mijn CD-speler. Ik luister het als ik op mn kamer ben, als ik wakker wordt, en als ik ga slapen. Als ik thuis kom van school of werk. Dus dit album is mijn 2e 5* uit 2007. Prachtig. Applaus voor Saybia, dat ze zich weer hebben kunnen overtreffen!

ik luister deze plaat ook stiekem wel regelmatig, ondanks dat hij me toch niet echt aangrijpt zoals vorige albums. Als ik dit album aanzet en bezig ben met andere zaken, dan vergeet ik dat dit album opstaat. Het plaatst zichzelf op de achtergrond lijkt het wel. Ik ben misschien sowieso afwijkend, het lekkerste nummer is voor mij a walk in the park. Het enige nummer wat bij mij echt een fijn liedjes-meeneurie-gevoel geeft zoals ik dat graag meer van saybia zou willen horen.

Net als velen hier vol verwachting uitgekenen naar het derde album van Saybia. En bij de eerste keer luisteren wat teleurgesteld: Goh, het is 'gewoon' een goed Saybia-album.

Inmiddels wat zorgvuldiger geluisterd en ik begin weer wat enthousiaster te worden. Het klinkt allemaal wel weer erg fijn en gedegen. Je kunt horen dat er veel zorg aan het album is besteed. De stem van Soren lijkt dieper/warmer en de arrangementen zijn hier en daar weer erg mooi en 'vol'. De samenwerking met het Praags Philharmonisch orkest klinkt ook niet verkeerd, echt een meerwaarde.

'On her behalf' is een mooie opener, en mijn voorlopige favoriet is 'Godspeed into the future".

'These are the days' is nog steeds mijn favoriete Saybia-album, maar dit is een mooie opvolger. Gewoon degelijke, lekker muziek!

Net verhoogd naar een 4, nadat ik de cd heb zitten beluisteren in de wagen op een mistige ochtend...

De moeilijkheid voor mij is dat 'godspeed into the future' vrij dominant is voor dit album, ik vind het een geweldig nummer, maar het slorpt wel alle aandacht op, en omdat het dan zo vroeg in de tracklist staat lijkt wat er achteraan komt wat weg te kabbelen.

ik heb hetzelfde bij REM's new adventures in hi-fi met 'leave' en daar zijn de laatste nummers op die plaat voor mij nog altijd vulling.

Bij deze Saybia echter eens gewoon gestart op mijn eigen fictieve kant 2 (Romeo) en van daaruit het album 'ontdekt', en dan hoor je toch weer heel wat moois openbloeien. De afsluiter is ingetogen prachtig, en 'a walk in the park' heb ik echt ontdekt hierdoor. Geweldig nummer, rustig en toch met knap pingelend gitaarspel (ik kan niet wachten om dit live te horen/zien).

Album dus weer een trapje hoger, leuk leuk leuk

Wel jammer dat in 'Godspeed into the future' de zon om de aarde draait in plaats van andersom. Of is dat een correcte engelse uitdrukking? nee toch?

Ik zie het niet als moeilijkheid maar ik ben het er wel mee eens dat dit nummer een absolute sleutelrol heeft en een enorm hoogtepunt vormt. Misschien staat het inderdaad wel iets te vroeg op het album.
Als één-na-laatste nummer zou het misschien een betere plek hebben. Erna dan nog een rustige afsluiter om even bij te komen.

Dat zou inderdaad wel een betere volgorde zijn. Ik kan alle nummers achter elkaar door luisteren, maar Godspeed wat later zou inderdaad beter zijn.
Verder zou ik At The End Of Blue dan als afsluiter zo laten.

Zeer goede plaat, 4,5* voor mij.
Heerlijke sound..goede tekst..angel is masterlijk.

plaat ligt lekker in het gehoor.... De nummers nestelen prettig snel in je hoofd.
Kortom: weer een goede Saybia!
Niks mis mee. Zal nog vaak bij feesten en partijen afgedraaid gaan worden hier in huize Xel.
Ben benieuwd naar het optreden 3 december in Groningen.

Ik heb de plaat nu wel meer dan vijftig keer beluisterd en voel me daarom klaar voor een eerste beoordeling. En ik kan je zeggen, die is vrij goed.

Alle nummers kan ik heel goed waarderen. Angel, On Her Behalf, Godspeed Into The Future, A Way Out en A Walk In The Park schat ik héél hoog in. Daarna volgen The Odds, Romeo, Pretender, Gypsy en At The End of Blue. Stuk voor stuk erg goede nummers.

Alleen Eyes On The Highway kan mij niet bekoren. Jammer dat ze het album naar die song hebben genoemd. Het is geen slecht nummer, maar het refrein vind ik veel te makkelijk en te schreeuwerig. Dat kan Saybia beter. Het liefst zou ik na On Het Behalf direct Angel horen. Godspeed Into The Future heeft ook een vrij simpel refreintje, maar het nummer gaat wel langzaam richting een climax. En het instrumentale gedeelte van het nummer vind ik geweldig! Voor Saybia-begrippen bovendien erg vernieuwend. Ik ben het met anderen eens dat het nummer achteraan de plaat wellicht nog beter tot zijn recht komt.

Dit album verdient 4.5 ster van mij. Vijf sterren zal het naar alle waarschijnlijkheid nooit worden. Dat komt niet alleen door Eyes On The Highway, maar ook doordat ik iets 'magisch' mis. En waar zijn de zo emotionele en depressieve nummers gebleven?

Het eerste album van de Denen was een echte doorbraak. Nummers als Fools Corner, The Second You Sleep, Joy, The Day After Tomorrow en The Miracle In July hebben toch iets extra's. Op het tweede album staan I Surrender, Stranded, It's OK Love en natuurlijk Untitled. Geen enkel nummer van het nieuwe album kan vooralsnog aan de beste nummers van de voorgaande albums tippen (al komt Angel heel dicht in de buurt). Daar staat echter wel tegenover dat dit album van een constant, hoog niveau is. Alleen Eyes On The Highway valt mij dus wat tegen.

Toch heb ik het idee dat Saybia beter kan dan dit album. De beste nummers van dit album komen niet in de buurt van een I Surrender, een Stranded of een Untitled. Maar het blijven stuk voor stuk goede Saybia-nummers. En ik zal het album zeker nog vaak draaien. Vandaar mijn 4.5 ster.

De zanger doet zo zijn best om gevoel in zijn zang te leggen, maar wat mij betreft mislukt dat finaal. Het is allemaal zo gemaakt dat ik het niet meer geloof. Dat is typerend voor deze band en hetzelfde geld dan ook voor de rest van het plaatje. Nietszeggende top 40 pop die elk gevoel van oprechte emotie mist. Zelfs binnen het genre nietszeggende top 40 pop heb ik liever Rihanna (om maar een zijstraat te noemen).

Ik ben het met je eens wat betreft deze plaat, de emotie komt op mij ook misplaatst over. Echter, op de vorige albums was dit juist een extra sterk punt van saybia. Volgende keer beter, hoop ik.

SAYBIA – EYES ON THE HIGHWAY

Dan
Toch!
Nog de nieuwe saybia een kans geven
Saybia nu nog beter
Exfan.
Eyes on the highway- de snelweg, de autobahn
je kunt er in ieder geval hard rijden
ik heb mijn ogen niet gericht op de snelweg
ik val altijd in slaap op de snelweg

het waaide zo hard dat je er niet kon badmintonnen

we zijn er nog lang niet
he de plaat begint goed
met een mooi liedje
het refrein is open en groot
het klinkt allemaal heel goed en oprecht zonder meer

halverwege
zijn we er nog niet en de tijd gaat niet bijzonder snel

en op een rustplaats
lam en onverschillig
eens waren de mussen zo mak dat ze een broodkorst uit mn hand namen
het kon ze niet schelen
was ik een boom of zo

waar gaan we heen
anders val je me niet lastig
en waar zijn we nu dan

wakker worden
die tien jaar op de snelweg vliegen voorbij
ik heb er bijna niks van meegekregen

Eindelijk een Saybia album zonder echte niemandsdalletjes.
De eerste twee albums waren wat dat betreft erg wisselvallig. Hoogtepunten afgewisseld met tergende dieptepunten.

Zoals ook op de voorganger "These are the days" begint de nieuwste CD met drie ijzersterke nummers. Wellicht meteen de 3 singles van de CD. Romeo, Gypsi kunnen ook meteen de eter in.

Waar "These are the days" zich halverwege aan de aandacht begint te onttrekken, blijft "Eyes on the highway" overeind. Voor Saybia's begrippen is het een uptempo plaat met af en toe stevige uithalen.

Dat 'eindeloze gekabbel op een bootje' (waar varen we nu in godsnaam naar toe?) is er bij deze plaat vrijwel helemaal uit. Dat de nieuwe CD puntig en krachtig is bleek al op Lowlands 2007.

Al met al een plaat voor de eindejaarslijstjes over 2007.

'Eindeloze gekabbel op een bootje' ? Maar..maar.. dat geweldige nummer 'Untitled' dan op TATD ? Vind ik geen kabbelend nummer.
Nog even los van dat ik persoonlijk 'It's ok love' ook erg mooi vind, maar daarvan kan ik me nog voorstellen dat je hetr kabbelend vindt.

Stemfraude-beschuldiging en reactie daarop verwijderd.

@Aion Maar..maar.. dat geweldige nummer 'Untitled' dan op TATD ? Vind ik geen kabbelend nummer.

"Untitled" is een overdreven lang opgesponnen nummer van ruim 17 minuten. Ik heb het nog nooit helemaal af kunnen luisteren. Ik trek het gewoon niet. Speelde 'untiteld' ook een keer als afsluiter op Pukkelpop 2005. Konden we meteen naar een ander optreden gaan kijken. Op de nieuwe plaat wordt juist meer naar "intensiteit" in liedjes gezocht, en niet in langdradig "uiteengerafel". Songs worden daardoor veel compacter en komen meteen to the point.

Het is nog steeds onduidelijk wat de volgende single (video) wordt na "Angel". Mocht Saybia asen op een coldplay status (doorbraak naar een groot publiek) dan dienen ze "Romeo" meteen op single uit te brengen. Willen ze gekoesterd worden en blijven door hun trouwe schare (nederlandse) fans, zet dan "Godspeed into the future" op single. Goede alternatieven zijn: "On her behalf" en "A way out"

Wow! Fantastische bijdrage van Roelof! @Roelof: Jammer alleen dat je je gematigd enthousiasme lijkt te hebben willen verpakken (waarmee ik niet bedoel dat je mening niet gewenst is, maar dat ik het jammer vond dat deze originele verpakking na meerdere keren lezen een gematigd enthousiaste boodschap leek te bevatten).

Mij kan de CD namelijk enorm bekoren. Zo goed zelfs dat ik behoorlijk wat moeite heb om een aantal favoriete tracks te selecteren. Er is geen enkel nummer waarbij ik niet zit te genieten van het heerlijke Saybia-geluid en bij meerdere tracks zit ik met kippenvel of maagkriebels te luisteren.

4 december @Paradiso! Saybia here I come!

Top 250 album... Mooi om te horen hoe ze toch bij elk album weer een andere 'sound' creëeren. Natuurlijk wel herkenbaar saybia. Tot nu toe is dit mijn beste Saybia album (was eerst TSYS)

4,5*

On her Behalf, Romeo en Angel zijn geweldig en de rest is ook erg goed. Ik heb dit album nu een kleine maand en ik heb het al tientallen keren geluisterd. Het blijft gewoon goed en zo hoort het ook te zijn.

Ik kan mij hier helemaal in vinden: beter dan TATD en minder dat TSYS. Ook mijn favoriete nummers zijn 'On Her Behalf', 'Angel' en 'Godspeed Into The Future'. Ook 'Gypsy' vind ik erg leuk! 'Eyes On The Highway' vind ik nogsteeds het zwakste nummer (dat refrein... dat kan toch niet!). Pretender daarentegen vind ik zeker niet saai.

Helemaal geen slecht album dus, ik geef 4 sterren.

Berichten over het concert in Paradiso verplaatst naar Saybia

Dit derde album viel me in eerste instantie wat tegen, zeker afgezet tegen hun eerdere twee albums.
Maar na een paar draaibeurten heeft Eyes on the Highway me te pakken, zeker na het optreden van afgelopen dinsdag in Paradiso, dit was een bijzonder goed live concert met Saybia in topvorm en waarbij zeker de nieuwe nummers zoals On Her Behalf, Gyspsy & Godspeed into the Future bijzonder goed uit de verf kwamen.

Erg mooi album van Saybia!Echt heerlijke muziek.
Ze komen op 1 mei 2008 naar Nederland!!

Wat heeft Saybia toch wéér een fantastische cd gemaakt! Prachtig sfeervol en aangrijpende liedjes die nergens vervelen of irriteren. Een heerlijke topplaat.

Saybia is toch een beetje het warme bedje thuis waar je soms even in opgekruld wilt worden. Hierboven lees ik 'degelijk', eigenlijk dodelijk natuurlijk, maar laten we het voor 1 keer maar positief uitleggen.

Een echte topper als 'Stranded' mist deze plaat voor mij nog, maar mooie popliedjes als On Her Behalf, Angel en A Walk in the Park zorgen voor een score van 3,25* en vanwege mijn uitstekende bui worden dat er 3,5.