Saybia - Eyes on the Highway (2007)

Ik las gisteren pas dat de vriendin van zanger Søren Huss vlak voor de kerst verongelukt is en dat hun kind daarbij gewond raakte.
Wat is de titel dan macaber zo achteraf gezien.........

jah dat was freaky om te lezen.. aparte was dat toen ik het ergens las (oor??) die plaat op had staan.. bewijst maar eens hoe pijnlijk toeval kan zijn..

Mja, ik was 2 weken daarvoor naar een concert geweest en toen las ik het op last.fm. De titel van het album vond ik daardoor erg tragisch worden inderdaad...

Ik lees het nu pas. Wat een drama. En je hebt gelijk wbt de titel.

Saybia, één van mijn favoriete bands, maar dat is nog niet lang zo. Saybia is namelijk voor mij dé ontdekking van 2008. (Tot nu toe dan)
Het heeft uiteindelijk geresulteerd in drie 4,5* albums, dus dat is geen slecht resultaat, maar het begon allemaal bij dit album...
Ik was toch wel erg benieuwd naar deze band, omdat ik ze vaak in een adem met bands als Coldplay genoemd zag worden. Ik zette het album nietsvermoedend op, om het uiteindelijk nog heel veel achter elkaar opnieuw te luisteren.

Het begint met On Her Behalf. Een nummer dat erg rustig begint, en al meteen valt Sørens goede stem op. Ik vind het toch een erg goed nummer, al kan ik er niet precies de vinger op leggen wat het nou zo sterk maakt. Ik denk gewoon alles bij elkaar, de teksten, de opbouw, die bridge is ook mooi. Ja, het openingsnummer is meteen een voltreffer.
Dan een mooi pianobegin in Eyes On The Highway, dat belooft al veel goeds. En de piano komt ook telkens terug in het nummer, waar ik wel blij mee ben, want dat vind ik vaak wel erg mooi. Dit nummer heeft heel vaak in m'n hoofd gezeten, dat refrein, dankzij dat refrein. En dat vind ik helemaal niet erg! Vooral het laatste refrein en het gedeelte erna vind ik erg goed, geweldig nummer!
Ook Angel begint weer rustig, maar ondertussen weet ik al dat dat niks zegt. En ja hoor, in het refrein gaat het al wat meer los. Vooral de tekst in dit nummer vind ik een pluspunt, en met de mooie stem van Søren en de sterke opbouw van het nummer, en die gitaarsolo is dit echt een topper!
Wat ook mooi is, is dat ook op het album zelf een opbouw te vinden is, met het 4e nummer als climax, waarna het album ineens een stuk rustiger wordt. En wát een climax! Godspeed Into The Future is vanaf ongeveer 3:55 echt GE-WEL-DIG!
Na dat nummer moet je dan ook echt even tot rust komen, wat zeker kan met The Odds. Begint als een lekker rustig gitaarnummertje, wat uiteindelijk terechtkomt in een erg mooi refrein. Het is misschien niet veel bijzonders, maar ik kan hier bij wegdromen...
Romeo heeft een erg sterk begin, en dan wordt het refrein ook goed ingeleid door de piano... alleen vind ik dat refrein niet zo... en dat is jammer. Voor de rest vind ik het een erg goed nummer, alleen dat refrein... Tja, ik weet het niet, het pakt me gewoon niet... Ook dat geschreeuw van Søren ergens aan het eind van het nummer doet me niets...
Voor Pretender geldt zo ongeveer hetzelfde als voor The Odds, erg mooi nummer dus, en dat maakt die misser op het vorige nummer wel weer goed. Alleen heeft dit nummer ook nog een geweldige climax!
Dan Gypsy, één van m'n favoriete Saybia nummers, sterke tekst, goed refrein, en zoals in het midden van het nummer dan die gitaren erin komen! En ook een mooi einde, ja, ik denk dat ik dit wel het sterkste nummer van het album vindt, al is dat moelijk kiezen. In ieder geval een hoogtepunt!
Met A Way Out krijgen we een rustig en ingetogen (noem je dat zo?) piano-nummer (behalve in het refrein dan) voorgeschoteld. Redelijk nummer. Niet zo bijzonder...
[i]A Walk In The Park is wat meer up-tempo, wat leuk uitpakt. Goed nummer. Voor de rest niet veel over te zeggen
[i]At The End Of Blue is weer zo'n mooi rustig en ingetogen nummer, en hier pakt het érg goed uit, want iki vind het een prachtig nummer, een waardige afsluiter.

Al bij al een geweldig album met een paar mindere, maar zeker geen slechte nummers. Alleen blijf ik me afvragen wat dat ding op de cover moet voorstellen.
4,5*

Ik vond dit in eerste instantie de slechtste cd van hun.
Maar na heeeeel veel luisteren ben ik toch van mening veranderd.
Ondanks dat het iets anders dan hun vorige albums.
Ik vind niet elk nummer heel goed maar er staan wel een paar toppers bij : Gypsy, Angel, Walk In The Park.

Saybia gaat met dit album (en vooral Gypsy) wel steeds meer richting Interpol. Jammer!

Interpol?
Geef eens wat voorbeelden dan, want ik hoor het niet...
Je kan Saybia best wel met wat bands vergelijken... maar Interpol? Met die vergelijking kan ik echt helemaal niks...

Minste album van de 3, waarbij ze jammer genoeg steeds verder afdrijven van het briljante geluid van hun debuut.

Ik deel deze mening compleet.
Overigens wel erg zonde dat ze (voorlopig) gestopt zijn

Tja de zanger heeft ook niet niks meegemaakt natuurlijk. Ik begrijp dat hij even tot zichzelf wil komen.

Inderdaad erg begrijpelijk.

Saybia - Eyes on the highway is naast de mooie betekenis van het naam van de album ook een prachtig album. Het is aan het begin vooral even wennen tot je de muziek door hebt en lijkt het allemaal hetzelfde als de andere albums van saybia, tot het moment dat je ze kent en de mooie momenten uit de nummers kan halen. Dit geeft je zo'n band met de nummers, prachtig.

Het album begint met On her behalf; een prachtig nummer om mee te beginnen, van snelle tempo's tot rustgevende tempo's met heerlijke akoorden er in. een nummer om kippenvel van te krijgen, net zoals het daarop volgende nummer (eyes on the highway). na een aantal prachtige nummers met ontzettend diepe en mooie teksten van o.a de nummers Angel (genieten) en god speed in to the future (vlot tempo) kom je uiteindelijk bij de 2 laatste nummers die een rustgevende afsluiting geven en je met een goed gevoel af laten sluiten.

Precies wat ik wilde schrijven

Dit album ken ik nog niet.
Hun debuutalbum vind ik nog altijd hun beste.

Binnenkort toch maar eens de tijd nemen voor dit album.

Weet iemand waar ik deze voor een schappelijk prijsje kan aanschaffen?

Je kan eens op Discogs Marketplace kijken. Daar heb ik de mijne ook vandaan.

Zijn dat tweedehands cd's? Er staat er een te koop voor 7 dollar met een comment: brand new. Is dat de staat van de cd (zo goed als nieuw dus) of is het dan ook echt een nieuwe cd?

Verschilt. Ik heb even voor je gekeken, maar die daar staat lijkt mij een nieuwe cd, er staat ook bij dat ie sealed is. Hij komt echter wel uit Hong Kong, dus hou wel rekening met de verzendkosten. Ik zie, als ik op details klik, 7 dollar staan als verzendkosten, maar ik weet niet of dat voor de hele wereld geldt. Maar daarvoor kan je altijd contact opnemen met de persoon. Ik gebruik vaak de Discogs Marketplace, soms is het goedkoper om iets van ver te halen.

Ik heb meteen een account aangemaakt en gevraagd of die 7 dollar voor de hele wereld geldt. Dat zou mooi zijn, 14 dollar in totaal. Ik ken dit album nog niet maar de eerste twee van Saybia wel en ik moet toch goed voorbereid naar het concert van Saybia in het Paard later dit jaar.

Kende eigenlijk alleen die single I Surrender.
Mooi slepend nummer, maar niet te vergelijken met dit album.
De zang klinkt een stuk minder breekbaar, lekker warm.
Onschuldig en onwetend haast.
Jeff Buckley, Counting Crows, Coldplay, Madrugada, namen die in mijn hoofd rond dwalen.
Triest om vervolgens door zo'n vervelende prive gebeurtenis opeens totaal anders in het leven te staan.
Kun je nog zo'n veelbelovende zanger zijn, het gezin staat altijd op de eerste plaats.
Hoe onbelangrijk kan muziek vervolgens zijn.
Het solo album blijf ik zien als een pure vorm van verwerking.
Troost voor lotgenoten.

Ik heb deze nu een tijdje gedraaid en hij bevalt me steeds beter. Ik vind hem beter dan These Are The Days maar nog wel minder dan het debuut. Heeft misschien ook met herinneringen te maken en het feit dat dat mijn kennismaking was met deze Deense band.

Saybia maakt muziek waar weinig op aan te merken is. Ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die het echt niks vinden. Het enige punt van kritiek zou misschien het gebrek aan spanning zijn. Ze verrassen nooit echt. Maar dat hoeft ook niet. Zeker niet als ze dit constante hoge niveau handhaven.

Ben je nog aan de cd gekomen?

Ja, ik kreeg hem deze week binnen. Via Discogs dus. Ik had de cd een paar weken terug van mn broer geleend omdat ik niet kon wachten. Die zal ik binnenkort terugbrengen, kan hij er ook weer van genieten.

Bestaan ze nog?

Ja hoor, vorig jaar hebben ze nog een paar keer opgetreden. Ze speelden drie of vier nieuwe nummers. Dit jaar zou de nieuwe plaat moeten verschijnen.

Thanks, benieuwd.

Na deze zeker 2 jaar niet meer gedraaid te hebben zojuist weer eens opgezet.
En wat een goed album blijkt dit tóch te zijn...

Toen het album uitkwam was ik erg teleurgesteld omdat ze in mijn optiek steeds verder afdreven van het geluid van hun debuutplaat, die ik werkelijk briljant vind.
Maar eerlijk is eerlijk, eigenlijk valt dat best wel mee en is dit gewoon een erg goede plaat!
Het kwartje is gevallen... Och ja, beter laat dan nooit!

Laat een nieuwe album maar komen (al moeten ze nog beginnen...)

Saybia...niet echt een lekkere naam dat goed in de bek ligt. Beetje als vergezochte namen als Djayden en Djangelo bij een tweeling. De muziek echter steekt gewoon goed in elkaar, maar vind ik tussen al die andere bands wat anoniem over komen. Namen als; The National, Killers en Muse komen her en der wel bij mij op, zowel muzikaal als door de zang. Het luistert allemaal vlot weg en er zijn niet zoveel nummers die bij mij weten op te vallen, Godspeed into the Future heeft die vibe wel.

Ik vond de eerste 2 echt fantastisch, kon er dagen lang naar luisteren en alles op repeat zonder skip moment. Een nieuwe Saybia kwam uit en ik kon niet wachten om meer van die dromerige pop/rock te horen met die onwijs mooie stem van de zanger. Viel behoorlijk tegen toentertijd en had de CD dan ook niet gekocht. Nu jaren later kwam ik um in een koopjesbak tegen (in Jkt zijnkoopjesbakken nog veel goedkoper dan in NL) dus ik dacht hier kan ik me geen buil aan vallen voor die prijs en wellicht staan er of nog wat nummers op die ik wel tof vind of is de teleurstelling wat weg geebt waardoor ik er nu wel van kan genieten.

Resultaat een mix van wat ik dacht. Er staan toch nog wat nummers op die ik tof vind en de teleurstelling is niet zo groot als eerst, echter de nummers die wel blijvan hangen zijn bij lange na niet zo tof als de tracks van de vorige 2. Het kabbelt allemaal wat door en het originele is nu eigenlijk alleen nog maar de stem van de zanger. Wellicht als dit je eerste Saybia album is, dat die stem het album nog redt maar na 2 beauty's daarvoor vind ik het wat matig nu. 3*