The Jimi Hendrix Experience - Electric Ladyland (1968)

Een plaat als deze is sowieso toch veel leuker om op vinyl te hebben? Die hoes in het groot! Die dame het meest links op de voorgrond vind ik trouwens echt mooi.

Maar goed, ik wilde deze dus op vinyl en kocht er eentje via marktplaats. Blijkt het een vroege persing op Track te zijn. En dat voor 15 euro incl. verzending. Tja, soms zit het mee...

Grappig Reptile; nu heb jij dus 43 jaar later dezelfde persing al ik.
En de waarde is ook al niet verminderd.

Ja en nee. Ja, omdat die hoes inderdaad veel groter is en nee omdat ik geen lp's meer draai wegens te veel gedoe (kleine kinderen die de boel molesteren etc.). Daarnaast vind ik die dubbele cd's gewoon gaaf omdat een dubbel cd niet meer als zodanig wordt verkocht/gemaakt.

Ieder zijn ding. Ik ben ook nog net opgegroeid met vinyl, jij misschien net niet meer (ik kocht als tiener nog platen; die dikke dubbelcdboxen vind ik dan weer misbaksels). Mijn dochter van 5 heeft trouwens een platenspeler op haar kamer.

Dat gaat krassen opleveren.

Dat valt wel mee en ze heeft uiteraard haar eigen platen. Mijn Electric Ladyland krijgt ze uiteraard niet in handen.

Kwestie van tijd Reptile, pas maar op

Misschien de Track release in de kluis zetten en een extra exemplaar kopen om af te spelen.

Ik heb nog niet vaak dat ik een nummer zo ontzettend goed vind terwijl hij zó laag bij de voorkeursstemmen staat.
Come On ( Part 1) vind ik samen met All Along the Watchtower het allerbeste wat hier te vinden is. Come On (Part 1) is een geweldig en moddervet en swingend nummer met een van de beste solo's die ik ken.

Hier wordt er duidelijk meer geëxperimenteerd dan op Are You Experienced en Axis : Bold Love. En daar hou ik wel van. Ik ben tevens ook verrast dat ik Voodoo Chile en 1983... (A Merman I Should Turn to Be) volledig heb kunnen beluisteren. Ik ben niet zo een persoon die nummers die meer dan 6 minuten duren (8 minuten is het maximum dat ik normaal kan hebben), maar hier was het een aangenaam om naar te luisteren. Van die twee nummers vind ik 1983... (A Merman I Should Turn to Be) de beste. En behoort het ook tot één van de betere nummers van het album. Naast 1983... (A Merman I Should Turn to Be) zijn All Along The Watchtower en Voodoo Child (Slight Return) mijn favoriete nummers. Trouwens, waarom heeft mijn versie deze hoes ? Ik heb hem gekocht bij bol.com.

In LP versie is jouw cdcover de Amerikaanse, met de naakte vrouwen is de Engelse versie (de oorspronkelijke). De cd is ook met beide covers uitgekomen, echter de laatste remaster (die jij hebt) is die met de amerikaanse, helaas zou ik zeggen.

Wat heeft dit album een spetterend eind zeg!

Gisteren deze plaat weer eens na zeer lange tijd opgezet. Viel me nu pas op wat een prachtalbum dit eigenlijk wel niet is, aangezien ik deze al 10 maanden in m'n kast heb staan en hem altijd de minste van de 3 Experience-studioalbums heb gevonden. Nog nooit eerder dit album in één keer afgeluisterd, dit lukte mij vandaag wel. Kreeg ook niet één moment de neiging hem af te zetten, wauw!

Ik weet niet hoor, hoe Hendrix het doet. Vond dit album eerst bijzonder onsamenhangend, maar sinds m'n vorige post heb ik hem ineens vaak opgezet en vind ik hem opeens geweldig, de beste gewoon. Stiekem heb ik hem als enige van de drie Experience-platen een volle *5 gegeven. Ik hoorde ooit iemand op MuMe zeggen dat je een *5 geeft als je een album een meesterwerk vindt. En dat vind ik van "Electric Ladyland", als enige van de drie Experience-albums. Heb vanochtend "Axis: Bold as Love" ook nog eens opgezet, dat is ook een verdomd goed album maar ik blijf "Electric Ladyland" toch net een tikkeltje beter vinden. Had ik een maand geleden geweten dat ik dit nu zou vinden over "Electric Ladyland", dan zou ik mezelf vierkant hebben uitgelachen. Maar het is toch echt de bittere waarheid. Dit album is gewoon ziekelijk goed, en dat is denk ik nog maar zwak uitgedrukt. Nu pas snap ik wat er bedoeld werd met dat dit het beste album van Hendrix zou zijn. Ben het daar volkomen mee eens!
Allemaal goed en wel, hoe staat het dan met "Are You Experienced" en "Axis: Bold as Love"? Dat is écht heel moeilijk, maar ik denk dat ik de eerste nét iets beter vind dan de tweede, aangezien die er bij mij net wat beter in zit. "Axis" klinkt qua geluid beter geproduceerd dan "Are You Experienced", maar ik denk dat ik de creativiteit op het eerste album toch wat beter vind. Dat valt mogelijk te verklaren aan het feit dat de Experience "Axis" kwalitatief snel heeft moeten bedenken, aangezien ze een ietwat onhandig platencontact hadden, waarin stond dat ze twee albums moesten uitbrengen in 1967... op het eerste album vind ik het geluid juist echter wat minder. Maar bij "Axis" stoor ik me iedere keer nogal aan de drums. Heb het gevoel dat die er ietwat slordig zijn ingeplakt. Maargoed, alles moest snel gebeuren, helemaal toen Hendrix de tapes was vergeten in die taxi en alles opnieuw gedaan moest worden.
Vraag me alleen de hele tijd af wat er gebeurd zou zijn als de Experience óók in '68 twee platen moest uitbrengen... zouden ze dan vier albums gehad hebben? We zullen het nooit weten...
Hoe dan ook, *5 voor "Electric Ladyland"

Zaterdag gaat het in Classic Albums over dit album. Dat moet wel interessant worden, want dit is wel een echte classic.

We zullen dan maar eens een kijkje nemen op Ned3. Jammer dat dit trouwens niet meer te bekijken is bij Canvas.

Hoezo is dat jammer? Het programma wordt er toch niet anders door. Canvas zal dezelfde afleveringen over een tijdje ook weer gaan uitzenden, want tot nu toe zijn alle afleveringen wel 2 of 3 keer (ook nog via de BBC) op tv geweest.

Vind het vooral jammer dat ze dit niet doordeweeks doen, want op zaterdagavond heb ik meestal wel wat beters te doen dan voor de tv te zitten...

Omdat dat programma de enige reden was waarom ik altijd keek naar Canvas. Ook voor de waanzinnig goede alternatieve films, maar die zijn heel erg zeldzaam geworden op Canvas.

Dat van die films ben ik wel met je eens.... ... ik heb die docu op dvd dus ik kijk dat wel als het mij uitkomt....

Bij vlagen geniaal en bij vlagen aardig maar weinig bijzonder. Dit album zet vooral een fijne sfeer neer zonder echt te raken (een enkele uitzondering daargelaten: Burning of the Midlight Lamp ). Vooral Jimi's stem vind ik weinig boeiend. Toch is het zeker een goed album, zoals ik al zei vooral vanwege de sfeer. Wat dit een klassieker maakt heb ik tot nu toe nog altijd niet weten ontdekken (je begrijpt, na de docu van gisteren maar weer eens wat luisterbeurten gegund ) maar wie weet komt dat nog.

Gisteren had ik de documentaire gezien en was ik erg benieuwd naar het album. Net gedraaid....

Dit is echt een van de meest overgewaardeerde albums die ik ken. Hoe kunnen mensen dit in godsnaam een klassieker noemen? Er staan paar heel goede nummers op (Crosstown Traffic, All Along The Watchtower, Voodoo Chile (Slight Return) ) maar de rest vind ik eerlijk gezegd gewoon helemaal niks.

Ik besef dat het zeggen dat een album van Jimi Hendrix middelmatig is hetzelfde is als vloeken in de kerk. Het is experimenteel maar het gaat echt compleet geen kant op. Het wordt door de critici als een episch meesterwerk beschouwd maar in mijn ogen is het een experiment van 75 minuten zonder enige cohesie.

Nummers die over de 10 minuten gaan omdat er een aantal drumsolo´s in zitten doen het niet bij mij. 2 sterren voor deze maar ik ga zeker nog een ander album van de man beluisteren.

Ik raad je deze aan Don. Veel compacter dan Electric Ladyland en de US-versie van dit album bevat meerdere van zijn klassieke singles.

En dat na 1x luisteren.... ik had je serieuzer ingeschat Don....

Het is dan ook mijn eerste impressie. Ik schrijf het album echt niet af maar ik hoorde er nu compleet geen klassieker in. Ik ga ook zeker naar het album luisteren wat Kronos mij aanraadt.

Ik vind deze beter dan Are You Experienced omdat ie juist veel inventiever gebruik maakt van zijn eigen kunnen, dat van zijn muzikanten en van de mogelijkheden van de studio... en ja, dat maakt de plaat minder toegankelijk, maar wel spannender... en dus onmogelijk om na 1 of enkele keren te doorgronden.... Are You Experienced is vooral een verzameling (wel hele mooie) liedjes van een hele goede (en vernieuwende) gitarist.....

Dit is wel een album inderdaad dat na meer beluisteren beter wordt. Ik vind nog steeds niet alle nummers goed, maar ik merk dat er per luisterbeurt meer mooie nummers bijkomen.

Mooie plaat. Net iets minder dan Axis: Bold as love, maar toch vermakelijk.
Vooral de twee lange nummers liggen me. Het gitaarwerk is weer schitterend en ook de stem van Jimi klinkt niet verkeerd. AL zal ik nooit een groot fan worden van zijn stem.
Een ruime 3,5* om te beginnen.

Eén luisterbeurt later vind ik dit toch wel een vet album. Typisch groeiertje? Het lijkt erop. Ben nu toch wel benieuwd waar het schip strandt Zoals gezegd vind ik vooral de sfeer echt heel erg fijn, dit album heeft een heerlijke vibe. Het creëert gewoon een atmosfeer waar je in wil zitten.

Overigens vind ik júist Voodoo Chile een erg goed nummer Burning of the Midlight Lamp blijft echter het hoogtepunt, geniaal gewoon

Voodoo Chile is inderdaad heerlijk! Ik denk zelfs mijn favoriet van deze plaat.

Ik verplicht mezelf nu toch meer aandacht aan dit album te geven, want na het zien van de docu maakt het me helemaal gek. Het is toch handig dat mensen je op de genialiteit wijzen. Was trouwens ook een weekje terug begonnen met een biografie over Hendrix, dus zal zijn hele discografie wat extra aandacht geven. Verwacht wel dat de stemmen iets gaan stijgen.