MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Killing Joke - Night Time (1985)

mijn stem
3,86 (220)
220 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EG

  1. Night Time (4:55)
  2. Darkness Before Dawn (5:18)
  3. Love Like Blood (6:48)
  4. Kings and Queens (4:38)
  5. Tabazan (4:34)
  6. Multitudes (4:56)
  7. Europe (4:35)
  8. Eighties (3:50)
  9. Eighties [Kid Jensen Session - 17 / 4/84] * (2:51)
  10. New Culture [Kid Jensen Session - 17 / 4/84] * (3:09)
  11. Blue Feather [Kid Jensen Session 17 / 4/84] * (4:30)
  12. All Play Rebel [Kid Jensen Session - 17 / 4/84] * (3:18)
  13. A New Day [7") (Non-Album Single A-side] * (4:11)
  14. The Madding Crowd [Single B-side] * (5:13)
  15. Blue Feather [Joke Mix] * (4:00)
  16. Love Like Blood [Gestalt Mix] * (5:13)
  17. Kings and Queens [Geordie's Dub Mix] * (4:58)
toon 9 bonustracks
totale tijdsduur: 39:34 (1:16:57)
zoeken in:
avatar van c-moon
4,0
Toegankelijke Killing Joke... Het bestaat!

En KINGS AND QUEENS en LOVE LIKE BLOOD zijn inderdaad zeer knappe songs. Samen met BRIGHTER THEN A THOUSAND SUNS behoort NIGHT TIME tot de toegankelijke Joke... o ja OUTSIDE THE GATE ook nog...

Maar de luisteraar die enkel deze albums kent kan wele ven schrikken als ie pakweg "Killing Joke" uit '81, "Killing Joke" uit '03, "Pandemonium" of "What's this for" oplegt....

En ook live gaat het er een ietsje steviger aan toe.

Maar, ja hoor. Night Time. Goed plaat! 4/5

avatar van orbit
4,0
Vind dit helemaal niet zo'n zwakke plaat (wel enige tijd terug dat ik de hele plaat heb geluisterd).
Grappig ook dat Nirvana duidelijk heeft gejat van het nummer "Eighties", exact dezelfde baslijn zit in "come as you are".
4*

avatar van deric raven
4,0
Night Time.

Flatgebouwen met verlichte kamers.
Je kunt precies waarnemen waar de nachtbrakers leven.
Voor inbrekers nodigt het uit tot een ongewenst bezoek.
Angst om alleen thuis te zijn.

Gesloten gordijnen met gedempt licht.
Gezelligheid en warmte.
Maar ook gebeurtenissen die het daglicht niet mogen aanschouwen.
Huiselijk geweld en mishandeling.
Angst om niet alleen thuis te zijn.

In de zang van Jaz Coleman ervaar ik paranoia.
Kwaadheid en frustraties.
Zijn stem als een bevriezende adem.
Persoonlijke Koude Oorlog die via zijn mond de ziel binnen dringt.
Een roeper in het land van de doven.
De kraker die uiteindelijk zwikt voor het rechtssysteem.
Door de acceptatie van een huursubsidie.

Het album van Killing Joke wat zich vooral onderscheid door de mooie baspartijen.
Motley Crue gebruikt die van Love Like Blood bij Dr. Feelgood.
Nirvana heeft bij Come As You Are goed geluisterd naar Eighties.
De toen nog jonge bassist Paul Raven is verantwoordelijk voor dat geluid.
Na het vertrek van Youth nam hij zijn plaats in.
Zijn aandeel is mede bepalend geweest voor de grote doorbraak.

Helaas overleed hij nu ruim 2 jaar geleden aan een hartaanval.
Het stopte gewoon.
In dit geval kan ik het niet na laten om de pulserende slagen op de bas te vergelijken met het rondpompen van bloed door de aders..
Denk je deze nummers eens in met een flat-line.
Het hart van deze muziek heeft het begeven.
Steeds als Love Like Blood te horen is wordt het kunstmatig gereanimeerd.
Een blijvende herinnering.

avatar van dazzler
4,0
Ik doe mijn duit in het zakje.

Love Like Blood lijkt op The Lebanon van The Human League.

De tekst van Multitudes zit vol links naar Joy Division.

Far from the multitudes a few will always stand
They don't fit in they don't belong, move on, move on this way
Within DISORDER I assume my role

Laugh and cry as I accept
ETERNAL indolence through ages
'til restless (er stond bijna DEAD) SOULS begin to wake
Perfection within DECADES of dissatisfaction and disillusion
A MEANS TO no END, a means to no end


De hoesfoto's op de single Sanity
http://sphotos-b.xx.fbcdn.net/hphotos-ash3/c0.0.403.403/p403x403/537191_482865455098178_1430172987_n.jpg
van het volgende album doet stilistisch denken aan de single hoes van U2s The Unforgettable Fire
http://diskoduck.cz/shop/images/U2-The-Unforgettable-15235.jpg .

Het kan allemaal toeval zijn, maar Killing Joke zette zwaar in op de markt.
En dat (en dat vind ik het belangrijkste) zonder hun eigen sound te verloochenen.

De nummers liggen goed in het gehoor, de gitaren blijven krassen,
de drums blijven mokerslagen, de bas zit lekker diep, maar vooral de broeierige keyboards
maken het verschil met de vorige albums, al komt het onderschatte Fire Dances aardig in de buurt.

En de riff van Eighties werd gepikt door Nirvana voor Come As You Are natuurlijk.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 15:07 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 15:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.