Neil Young - Harvest Moon (1992)

Ga ik zeker doen .
Thanks .

Ik heb het nummer zojuist voor het eerst gehoord en dat viel mij meteen op dat het erg lijkt op Old Man . Of het gitaarwerk ook hetzelfde is kan ik niet goed over oordelen daar ik maar een beginner ben op dat gebied en jij een heel stuk verder Stijn .

Ach, This Old Guitar van Prairie Wind lijkt dan weer erg op Harvest Moon. Niet helemaal verrassend, want samen met Harvest en dit album vormt het min of meer een trilogie.

Vind ik wel een van de betere Neil Young elpees. Ik overweeg de plaat ook op cd te kopen. Ik draai 'm nog steeds van vinyl.

'One of These Days' begint meer en meer in mijn achting te stijgen.. Prachtig hoor!

Wat is eigenlijk de reden ervan dat deze bijna niet inde winkels ligt?

Ik heb 'm nochtans gewoon in FRS gekocht, niet eens zo ver van mijn woonplaats. En ik zie 'm ook regelmatig liggen in de rekken van FNAC als ik daar eens kom in Antwerpen. Jij zal waarschijnlijk ergens helemaal anders wonen dan ik, maar ik denk dat de Neil Young-albums toch vrij makkelijk te verkrijgen zijn, zeker de meest bekende, en 'Harvest Moon' is toch vrij bekend.

Ja daar ga ik inderdaad ook vanuit, ik woon in Rotterdam... maar de zaken hier hebben toch voral de eerste 5/6 albums staan.

Het zwaartepunt van mijn (nog bescheiden) Neil Young-collectie ligt ook in het begin van zijn carrière, wat ook logisch is, want die platen zijn het bekendst. Maar ik ben er zeker van dat, als je goed zoekt, toch ook de latere platen moet kunnen vinden. Het kan toch niet dat geen enkele zaak in Rotterdam 'Harvest Moon' heeft..

Op Bol.com is alles te krijg.

Ducoz: kom eens naar Delft! Wij hebben een sounds en een velvet music, waar je zeer goedkoop een groot assortiment hebt, ook niet-Neil Young. Sounds is mijn favoriet, daar heb ik ook zowat al mijn NY CD's gekocht (op deze na ironisch genoeg, die had ik voor 7 euro bij de FRS).

Ja Sounds is een fantastische zaak, een van de beste in Nederland die ik ken.

Stiekem promoot ik hem vaak op de site!

Hier laat Neil Young weer zien dat hij nog steeds hele ambachtelijke songs kan schrijven. Mooie plaat, misschien iets te gladjes geproduceerd. De in het kader van de Archives Performances Series uitgebrachte live-uitvoering van deze plaat ('Dreamin' Man Live '92') toont de pracht van de songs nog net ietsje meer. Maar geen kwaad woord over dit album. Ook in de jaren '90 laat Young zijn klasse zien.

Deze zomer tjdens lange ritten door de Spaanse sierra's enige keren gedraaid. Daar kwam ie mooi tot zijn recht. Ik dacht op een gegeven moment haast dat ik een bordje naar Las Vegas zag staan...

Best een enorm veelzijdig artiest eigenlijk Neil Young. Als je eerst deze Harvest Moon hoort en dan Ragged Glory, man man wat een verschil, en toch beide erg goed, maar gewoon voor iedere stemming wat wils. Deze heb ik vorige week samen met Ragged Glory gebruikt gekocht, vooral omdat ik alleen nog maar Decade en Massey Hall had. En er wel iets wilde bijhebben van zijn meer recentere werk. Ik heb echt het idee dat dit zijn beste plaat is die hij na zijn seventies topplaten heeft uitgebracht. Heerlijk relaxte muziek, en zit in de country hoek, maar vind het niet echt country. Op de 1 of andere manier ben ik gewoon niet geintereseerd in zijn jaren 70 topplaten, vooral ook omdat ik daar de beste nummers al van op Decade heb staan. En vind de nummers van Decade onderling niet zoveel verschillen dat je voor een verzamelaar van een onsamenhangend geheel kunt spreken.

Ben blij met deze en Ragged Glory en vind dat die 2 platen zich beslist kunnen meten met het jaren 70 werk, persoonlijk tenminste wel, maar ik ben ook niet opgegroeid met de muziek van Neil Young, maar heb het pas later ontdekt.

Klopt. Die tracklist is chronologisch en door Young zelf samengesteld. Dat is de enige goede manier om een compilatie te maken.

Klinkt misschien raar, maar ik vind deze lekkerder wegluisteren dan de beroemde verzamelaar Decade. Prachtige intieme nummers met een al evengoede productie.

Platen als deze heeft hij waarschijnlijk zelden of nooit meer gemaakt. Vreemd dat Harvest en After The Gold Rush zoveel meer waardering krijgen dan deze, want ik vind deze minstens even goed als zijn jaren 70 topplaten.

Ik vind er eigenlijk niet 1 slecht nummer opstaan, het is allemaal even intiem en prachtig.

En heb je deze inmiddels al een keertje beluisterd?

haha hij staat nog steeds op de planning Ricco .
Ik begin er heel snel aan .

Ik heb hem tweedehands bij Plato gekocht van de week voor maar 4 euro, en er zit geen krasje op. Dit is zeker te vergelijken met zijn intieme nummers uit de jaren 70, alleen de productie is op deze een heel stuk beter.

Objectief gezien ben ik het daar mee eens. Deze productie is met zorg gemaakt en klinkt helder. Het is wel een wat atypische productie voor Neil Young. Meestal stapt hij met z'n gitaar de studio in en spelen maar. Ik hoor liever een wat rauwer geluid.

De productie is inderdaad iets meer gepolijst dan de jaren '70-albums van Neil Young. Niets mis mee zolang dat gepaard gaat met bezieling en emotie en dat is hier zeker het geval en het allerbelangrijkste: het songmateriaal staat constant op een hoog peil.
Landing on Water is wel een schoolvoorbeeld van hoe een album NIET moet worden geproduceerd.

Of dat techno/trance album uit 1982, heb daar ook een paar nummers van gehoord, maar wat een regelrechte bagger is dat. Ik weet het verplichtingen met platenlabels enzo.

Gelukkig herpakte hij zich goed in 1989 met Freedom, en zette die lijn met Ragged Glorie en deze nog even voort. Van Freedom ken ik alleen maar Rockin In The Free World, vind dat een aardig nummer, maar heb dat album niet. De hoes daarvan sprak mij ook niet zo aan dat ik hem wilde hebben.

Objectief gezien misschien wel zijn meest perfecte album die tot in de puntjes verzorgd is en helemaal af is. Ik kan van deze enorm genieten in ieder geval, en mag de nummers hierop liever horen dan het in de hoogte geprezen jaren 70 werk. Dit is minstens zo goed, of komt in ieder geval zeker in de buurt. Voor mij is dit beslist beter.

Pracht hoes heeft deze ook, ook 1 van de beteren van wat de Neil Young albums betreft.

Silver and Gold !

Dan eerder Prairie Wind (wat de akoestische Young betreft), Silver & Gold vond ik maar tegenvallen, de beste nummers van het album komen uit de jaren 80 en drie andere goede nummers uit die periode staan op Looking Forward. Live kwam het beter uit de verf, getuige de gelijknamige DVD.

Hoewel het om de inhoud gaat, snap ik precies wat je bedoelt.

Nog lelijker is echter de hoes van LeNoise !

Vermakelijke Neil Young plaat, maar ik hoor Neil Young liever wat "up-tempo" songs zingen dan deze tragere songs. Maar hij komt er aardig mee weg, de opener is zeer goed.
Ook de titeltrack en Old King zijn erg sterk maar inderdaad is het erg jammer van You & Me het lijkt te veel op Old Man en het "refrein" komt er gewoon te veel in voor.

Dat ik deze maar op een 4* heb staan.

Voor mij onbetwist het Neil Young meesterwerk natuurlijk.

Absoluut een 5*

Wat Blood On The Tracks is voor Dylan, dat is deze voor Neil Young.

Voor mij dan he.