Neil Young - Unplugged (1993)

Goed maar niet geweldig... de nummers waar Neil solo speelt zijn de beste en Transformer Man waar Nils Lofgren (net als bij de rest van het concert) geweldig speelt. Je hoort hier net te duidelijk de gespannen sfeer tussen Neil en zijn band en de gebrekkige voorbereiding doorschemeren. Neil was tijdens zijn solo tour in 1992 beter op dreef, hetgeen ook te zien en te horen is op de dubbel DVD Centerstage.

Dit was overigens de tweede poging die Neil deed om een Unplugged Concert op te nemen, de eerste poging, in december 92 mislukte faliekant...

De outtakes van dit concert (hij speelde meer nummers dan deze 14) bevatten onder andere een unplugged versie van Sample & Hold, ook interessant.

Ach het was gelukkig niet zo dramatisch als het concert van Bob Dylan...

Minder als "Live At The Massey Hall" (Maar dat is dan ook een super-goed concert-registratie)
Neil op de solo-toer vind ik hierop ook het beste.
Graag luister ik naar live-registraties van hem. De ene keer het stevige werk en de andere keer meer geneigd de akoestische kant op te zetten/te luisteren.
Prima mix van beide.

PinkEclipse, ik ben het eigenlijk niet met je eens. Inderdaad, "Live At The Massey Hall" is een hartstikke goed live album. Het live album van Neil Young dat er echt toe doet is m.i. Unplugged. Zelden zoveel schoonheid gehoord als op Neil Young Unplugged.

Hier ben ik het dus écht niet mee eens. Smaken verschillen natuurlijk, maar ik vind Massey toch zeker wel 1 klasse beter.

Massey heeft echt een kraakhelder geluid en er is een super helder en loepzuivere zang te horen van Neil. wat productie en geluidskwaliteit betreft vind ik Massey Hall 1 van de allerbeste live albums, en zeker gezien dat het uit 1971 komt. het is net of ze voor je neus in de kamer staan te spelen. How The West Was Won Won van Led zep is ook zo'n juweeltje met een kraakhelder geluid.

Ach het was gelukkig niet zo dramatisch als het concert van Bob Dylan...[/quote]

Dat viel ook wel wat mee, smaken verschillen. Net als goede wijn moet je Dylan leren waarderen.
Massey Hall is qua sound erg goed en denk ook dat het beter gespeeld is. Neil zat toen in een wat creatievere fase in zijn leven heb ik het idee.

Hellup, she's gonna shoot me.

Ik heb nog eens geluisterd en ben toch tot de conclusie gekomen dat de meeste nummers studio (of op andere liveoptredens) veel beter zijn, op 'The Old Laughing Lady', 'Pocahontas' en 'From Hank to Hendrix' na.

'Mr. Soul' vind ik belabberd en 'World on a String' (die anders ontiegelijk goed is) vind ik ook erg matig. 'Like A Hurricane' was juist zo'n goed nummer door het geweldige (elektrische) gitaarspel. Deze versie doet me niks, al was het een aardig idee om dit zo te doen. 'The Needle and the Damage Done' blijft een geweldig nummer al is die toch wel vaak beter gedaan.

'Stringman' is wel aardig, maar ook echt niet speciaal. 'Helpless' is op bijvoorbeeld 'Live Rust' zo ontiegelijk veel beter. 'Harvest Moon' wordt dan wel weer verdienstelijk gedaan evenals 'Unknown Legend'. 'Transformer Man' vind ik sowieso een kutnummer, al is die beter dan op 'Trans', maar dat kan ook bijna niet anders als het origineel met een belachelijke vocoder gedaan is.

'Look Out For My Love' legt het zeker weten af tegen de schitterende studioversie, maar is nou ook weer niet slecht gedaan. En over 'Long May You Run' klaag ik ook niet. Ik hou mijn beoordeling van 3,5* aan, slecht is het zeker niet maar ik ben zoveel beter gewend van Neil Young.

Van alle Unplugged-platen vind ik deze, met die van Bob Dylan, de beste. Opgenomen in een intieme sfeer en een heerlijke plaat om zelf de akoestische gitaar ter hand te nemen en mee te spelen. De geluidskwaliteit is perfect, je hoort zelfs de vingers over de snaren glijden. Long May You Run!

Tussen de band was die sfeer anders helemaal niet zo intiem... Die spanning is me ook te duidelijk hoorbaar. Het solo-gedeelte is daarom beter. Neil is zelfs weggelopen vlak voor het begin, daarna was het allemaal niet goed en moest het voor de 2e keer opgenomen worden.

Dit is een goede live CD, maar voor Young's kunnen ondermaats. Luister Massey Hall en Live Rust bijvoorbeeld maar eens.

'Stringman' blijkt over Neil's parttime collega Stephen Stills te gaan... maar als ik de tekst lees haal ik dat er niet echt uit.

Fout, gaat over Jack Nitzche, lees Shakey er maar eens op na (pagina 512).

Is wel één van de nummers die dit album redden van de ondergang. Ik heb het geluk gehad dat ie het zong waar ik bij was, in de RAI op 18 februari 2008.

Zo mooi. Luister naar het traporgeltje op Like a hurricane en geniet van een hartverscheurende Neil Young. Voorwaar een meester.

Goed om te weten. Leek me al onwaarschijnlijk dat het over Stills ging.

Heeft iemand de eerste poging van Neil's Unplugged wel eens gehoord? Ik heb 'm en vrijwel de hele setlist is anders:

01- Love Is a Rose
02- Love Is a Rose
03- Unknown Legend (false start)
04- Unknown Legend
05- From Hank to Hendrix (false start)
06- From Hank to Hendrix
07- From Hank to Hendrix
08- You and Me
09- Old King
10- Harvest Moon
11- War of Man
12- War of Man
13- Comes a Time
14- Old Man
15- Silver and Gold
16- Are You Ready for the Country
17- One of These Days
18- Dreamin' Man

Er hangt een raar sfeertje, het lijkt net of Neil gewoon aan het repeteren is doordat hij nummers meerdere keren speelt. Over het algemeen is dit een mislukte set, al zit er wel een hele goede versie van Comes A Time tussen en is Are You Ready For the Country op de banjo interessant.

Verder zijn zoals Harm al zei de outtakes van de tweede Unplugged ook interessant.

Denk dat dit door MTV komt. Ik heb de complete unplugged van KISS op DVD er daar spelen ze de nummers ook 2 of 3 keer.

Een unplugged album van mister umplugged himself, hoewel plugged hij ook flink wat geluid voort kan brengen. Maar bij Neil Young is het akoestisch goed toeven. Als geen ander weet hij op die wijze een sfeer neer te zetten, zij het met alleen een orgel, pianospel, mondharmonica, het klinkt allen even vol, melodieus en integer en je voelt je niet te kort gedaan. Maar het best komt dit unplugged tot zijn recht, met Neil en zijn instrument. Het mooie van deze unplugged is op zich wel de afwisseling met een band. Ikzelf hoor niet direct een bepaalde spanning met de band. Het doet mij soms wel wat denken aan een Springsteen met zijn 'unplugged' band. Zonder de E street jongens, kwamen ook niet alle nummers m.i even goed uit de verf.
Het sterkere gedeelte vind ik dan m.n afspelen in de eerste helft van het album.
Nummers als die ouwe dame, Pocahontas en Like a Hurricane en die met die naald zijn heel mooi gedaan.
Mijn voorkeur gaat over het geheel genomen uit naar een Live in de Massey Hall en een Live in San Fransisco.
Onaangenaam is het zeker niet.

Nils Lofgren verteld over 'Long May You Run' van Unplugged :

http://vodpod.com/watch/113...

en doet daarna een wonderschone uitvoering

Mooie uitvoering van Nils...thankx Oldfart.

By the way...Nils heeft door de jaren heen wel de zelfde gezichtsuitdrukking gekregen als The Boss.

De stem van Neil klonk nog nooit zo broos.
Prachtig gewoon. Een van de weinige echte hoogtepunten uit de Unplugged serie. Naast Nirvana natuurlijk.

Van het weekend de 'outtakes' van dit concert gewdowload, te weten: Sample & Hold, War of Man, Dreamin' Man, en Winterlong. Bovendien van War of Man en Long May You Run een afgebroken opname. Ik denk dat ik van de week maar eens tijd ga besteden aan een 'compleet' concert ervan te maken.

Nadeel is wel dat ik dan nog niet 'alles' heb. Op de Video van dit concert staat nog wat extra gebabbel tussen de nummers door, en een Tonight's the Night Tease, maar ach... Extra nadeel is dat een deel van de nummer's zo'n 3% te snel speelt, hetgeen wat editen vereist en dat in Sample & Hold een cut zit van een paar seconden. Worden denk ik wel 2 CD's dan... met die extra nummers (7 stuks).

Zo, vanochtend even bezig geweest... blijkt overigens dat Harvest Moon wat naar voren is geschoven... oorspronkelijk speelde Neil dat na Sample & Hold en Transformer Man en voor Unknown Legend...

Vanavond (of morgen) maar eens even branden.

Mooie ingetogen CD. Hoewel niet alle nummers even boeiend zijn worden Harvest Moon en Look Out for My Love subliem gebracht. Ik vind het concert sowieso sterker worden richting het einde. Toch gaat mijn voorkeur uit naar de liveregristraties met Crazy Horse.

Ik ben echt een unplugged fan.
Ik vind de unplugged sessie van AiC zo ontzettend goed. Ook de versie van Nirvana en Pearl Jam vind ik goed. Nu ben ik die van Neil Young aan het luisteren, die zo langzamerhand 1 van mijn favo artiesten wordt.
Het klinkt tot nu toe (ben op de helft) erg goed, neil is goed bij stem en de opname klinkt erg zuiver. Goeie aankoop tot nu toe!

Check even die Live@Massey Hall , ook unplugged , en 1 van de beste Neil Releases ooit!

Gaat zeker gebeuren, maar eerst deze is uitpluizen.. Voor 10 eu bij Free Rec. gekocht.

Het is een goede aankoop, maar toch pakt Neil Young me op dit album nog niet echt. Misschien duurt het voor mij, de cd iets te lang, zodat het te veel van het goede wordt. Begrijp me niet verkeerd, ik vind Neil Young een top artiest, maar tot nu toe is dit ook niet de cd van Neil, waar ik helemaal warm van wordt.

Net ff wat nummertjes zitten luisteren in Spotify, lang niet slecht. Niet alles komt uit de verf, maar nummers als Stringman, Transformer Man, Look Out For My Love en Long May You Run zijn zeker de moeite waard.

Wisten jullie overigens dat Oscar Butterworth (de drummer) een pseudoniem is voor Kenny Buttray (de drummer van Harvest en Harvest Moon)? Het zelfde pseudoniem werd gebruikt op Silver & Gold uit 2000. Vraag me niet waarom. Verklaart wel waarom Neil zoveel ruzie met hem maakte tijdens de opnames van Unplugged (dan moest ie weer langzamer spelen, dan weer sneller), was in 1973 ook al zo, moest ie steeds harder spelen, tot ie ontslagen werd.

Ik heb met dit album bij vlagen een beetje moeite, hebben anderen nou ook het gevoel dat het wat te clean is? Te braaf?

Komt door de harmonieën van Nicolette Larson en Astrid Young denk ik.