Xanopticon - Liminal Space (2003)

Kijk, dat is nog eens een mooi eerste bericht als nieuwe user op een muziekforum.

Maar je hebt gelijk hoor. Natuurlijk luistert niemand hier echt serieus naar (dat zou me wat zijn!). We doen alleen op MuM een beetje interessant over hoe cool dit album wel niet is.

Ik probeer al jaren de goedkeuring van Onderhond te krijgen op deze manier, maar het lukt niet.

Nou ja, ik ben dus wel psychopathisch dus mij ligt het wel, de anderen doen inderdaad alsof.

Nou nou nou - 't is me wat. Vraag je zelf eens af, waarom er bijv bij kinderboeken leeftijdsindicaties staan? Of bij boeken in vreemde talen in versimpelde versies staan dat ze te lezen zijn met een woordenschat van ca 1500 woorden?

D'r zijn ook mensen die als ze net "jazz" hebben leren kennen via bijv zo'n mix-cd van DJ Maestro (no offense intended) en vervolgens een stevig stukske hard bop of iets van Ornette Coleman voorgeschoteld krijgen: zo van hier heb je nog meer jazz .

Gegarandeerd recept om iemand van jazz af te helpen. Zonder enige voorkennis of een redelijk pensum in electronic is Xanopticon nou eenmaal niet direct the way to go, net zo min als Gridlock, Tobin, of Autechre om maar een paar namen te noemen. Dan zou ik eerder met iets meer mellows beginnen, electronic lite - Bonobo, Röyksopp of in de ambientsfeer, bij Aphex Twin - Selected Ambient Works (I of II) en dan beetje bij beetje opschuiven, zeg maar om te wennen aan de temperatuur van het water. En als je dan eenmaal een beetje gewend bent kan je er misschien ook wel van genieten.

Ik kwam dit album tegen tijdens één van mijn nachtelijke Youtube avonturen, op zoek naar nieuwe luisterervaringen. Liminal Space is best een aardige plaat, maar niet iets wat ik niet al eerder heb gehoord. Het is ook geen muziek wat ik vaak zou opzetten, maar af en toe is iets anders ook goed. Ik denk dat ik het beter zou waarderen als de beats niet alle kanten op zouden vliegen, want ik kan er niet echt enige lijn in ontdekken, en ik heb toch liever iets meer houvast in mijn ritmes. Op sommige momenten doen ze zelfs afbreuk aan de mooie ambient soundscapes, die hierdoor naar de verre achtergrond worden verdrongen. Op den duur wordt al dat breakcoregeweld ook een beetje saai, zeker omdat de nummers vrijwel allemaal dezelfde opbouw kennen, en ik begon me dan ook steeds meer af te vragen hoe het album zou klinken zonder beats. De nummers op Liminal Space zijn zeker goed in elkaar geknutseld en vooral de ambient soundscapes mogen er zijn, maar er zit te weinig variatie in om echt tot het eind te beklijven.

Heerlijk album om zo af en toe eens uit de oude doos (letterlijk, een doos met al mijn fysieke cd's) te trekken. Momenteel staat het weer te loeien.
Elke keer weer lijk ik vergeten te zijn wat dit toch een enorme energieboost geeft.

"Zonder enige voorkennis of een redelijk pensum in electronic is Xanopticon nou eenmaal niet direct the way to go"

En verder heb ik dus feitelijk niets met electronic. Maar een album als 'Metal Machine Music' van Lou Reed kan ik ook met genoegen één of twee keer per jaar volledig draaien.

bleep bloop