Can - Ege Bamyasi (1972)

Ik hou van expirimentele muziek. Zo kan ik Frank Zappa goed waarderen, en er zijn genoeg andere artiesten die expirimentele muziek maken die ik erg fijn vind om naar te luisteren. Maar dit album doet me echt weinig. Dit is zeer repititief, het kent constant dezelfde drumpatroontjes, waar om de haverklap een ander melodietje, geluidje of stemmetje wordt overgegooid. Ik kan er de schoonheid niet van inzien, en dat vind ik best vreemd, aangezien ik mij meestal wel kan vinden in de meningen van de mede-leden. Maar hier lukt mij dat dus echt niet.

Het enige nummer die ik wel erg goed vind is Soup. Dat vind ik wel een geslaagd expiriment, met veel toffe stukken en wel veel afwisseling. Maar de meeste andere nummers hier op dit hebben constant dezelfde ritmes en patronen waardoor de afwisseling zoek is. En dat is iets wat ik juist nodig heb in muziek, afwisseling! Hier kan ik het niet altijd vinden.

Ik vind het wel zonde dat ik de schoonheid van dit album nog niet kan ontdekken. Want als ik de lovende reacties hier lees, hebben we blijkbaar wel met een schitterend album te maken, en ik wou dat ik ook zo enthousiast kon zijn. Maar op één of andere manier doet deze plaat mij niets. Mischien even een ander album van Can proberen? Welke zouden jullie mij dan aanraden?

Zalige plaat van deze CAN. Over het drumwerk zal ik niet lullen want het is en blijft meesterlijk.

Persoonlijk vind ik deze beter dan Future Days.

Er kan niet genoeg geluld worden over het drumwerk
Hoewel, Het is meesterlijk dekt de lading ook prima

Op vakantie heb ik hier mee in de handen gestaan, maar ik vond 14 euro toch te duur (ook al is dat vrij goedkoop voor Can begrippen). Ik wil deze en Tago Mago al tijden aanschaffen want het zijn geweldige albums. Hele aparte en boeiende muziek. Geweldige hoes ook, had zo van Andy Warhol kunnen zijn.

Jaki Liebezeit.
De metronoom van vlees en bloed.

Ik ook, verreweg de beste CD van het Suzuki-drieluik (de andere 2 heb ik op 3*). Maar misschien knap ik persoonlijk te snel af op idiotesk langweilig oergeluidenblabla, waar op deze plaat de nummers vooral compact, puntig en opzwepend zijn.

Och, maar Tago Mago dan? Vooral de eerste 4 nummers zijn toch ook fantastisch? Nee,de eerste zeven! En de laatste zeven ook wel trouwens.

Ik waardeer het, ik heb er nota bene nog ooit de volle zestien euro voor neergelegd, maar het is voor mijn nét iets te bizar om de categorie 'leuk voor een keer' te ontstijgen. Maar wie weet zie ik het licht nog eens.

Op zich zijn alleen Aumgn en Peking O "té" bizar. Toch?

Wat een lage score!

verveeld gewoon nooit, alleen laatste gedeelte van soup vind ik niet echt geweldig,
daar word de muziek wat opdringerig en irritant.

Nog een beetje de Tago Mago spirit (alleen Aumgn en Peking O dan)

daarom is deze can plaat in mijn ogen zoveel beter

Niet (langer) relevante berichten verwijderd.

Het experimenteel hoogtepunt van dit album is Soup, de overige songs staan er soms wat lullig naast. One More Night lijkt mij zelfs, hoewel een gezellig een bluesstukje, een opvuller. "Future Days" komt later aan de beurt, "Tago Mago" is sowieso beter. Voorlopig 3,5*.

De enige echt opvuller hierop is Spoon, heb ik gelezen in een interview. Die hadden ze opgenomen voor een film, en uitgebracht als single. Echter was er nog ruimte op de plaat die opgevuld moest worden en zodoende.

One More Night zou ik absoluut geen vulmateriaal willen noemen, maargoed, meerdere luisterbeurten willen helpen.

Zo zie je maar, verschillende interpretaties zijn altijd mogelijk bij briljante groepen.
En ik ben al bezig met het opnieuw beluisteren.
Spoon ademt wel weer die gekende, exotische sfeer uit. Ik hoor die soms op "Tago Mago" ook.

Ik vind 'Spoon' ook een hoogtepunt. Én ik vind deze dan weer beter dan "Tago-Mago" (maar minder goed dan "Future Days").

Nicole Atkins heeft Vitamin C gecoverd. Alhoewel het dicht bij het origineel blijft, vind ik het toch wel goed gedaan.

YouTube - Nicole Atkins - Vitamin C (Can Cover)

In februari 2008 op 1 in de lezerslijst

MOJO How To Buy Can

Op het eerste gehoor vind ik deze wat minder dan 'Tago Mago'. Kan aan mij liggen, natuurlijk. Correctie, zal ook wel aan mij liggen. Hoe dan ook, 'Ege Bamyasi' zal in de toekomst zeker nog beluisterd worden.

wauw!
staat er hier eigenlijk een minder lied op? de beste van can?

you need more vitamin c

Hier kijk ik toch wel van op:

Stephen Malkmus to Play Can's Ege Bamyasi in Full | News | Pitchfork

Op de buurplaten staat ook geen minder nummer hoor

@herman. Interessant. Of niet. Hij speelt daar samen met Von Spar. Gaan we dat bandje of wat dan ook ook maar even tjekken.

Heb je het optreden gezien?

Vond hem zelf erg goed en voor mij was het de reden om dit album weer eens te draaien en wat blijkt hij klikt....erg goed!

Ze gaan het misschien ook uitbrengen blijkbaar.

Ben zelf een groot fan van Pavement geworden de afgelopen jaren. Met name slanted and enchanted...Wauw!

Ik heb een paar nummers gezien, niet alles. Wat ik zag was wel heel goed, maar ik miste toch een beetje de soepele drums van Liebezeit.

En Pavement is ook fantastisch inderdaad.

Ik weet niet of ik het durf te zien/horen

Optreden Stephen Malkmus e....

Malkmus is een grote fan van de band en deze cd blijkbaar. Fanart to the max zullen we maar zeggen. ...

Komt niet bij the real deal in de buurt, maar ik zou er wel heengaan als ik de kans kreeg. Als deze beelden ook op dvd verschijnen, pas ik. Saaie, statische cameravoering.

Optreden wordt inderdaad uitgebracht:

LP Liveopname ...