Army of the Pharaohs - Ritual of Battle (2007)

Wat is Seven toch een geniaal nummer

Precies wat ik ook wilde zeggen, een van de ziekste hiphopbeats ooit gemaakt wat mij betreft.

Inderdaad. Die beat van Il Bill is echt vet.

En Sicknature, ze hebben met zijn tweeën de beat gemaakt.

Ik weet het maar omdat ik Sicknature verder eigenlijk niet ken zeg ik altijd Ill Bill.

Check zijn solo maar eens.

De beat is inderdaad geniaal maar de verses van Demoz, Celph Titled en Vinnie mogen er ook zijn. Denk dat die verse van Demoz een van mijn favoriete ooit is.

Album gedownload (ga geen 20 euro uitgeven voor geen een album) en klinkt allemaal erg goed. Later volgd mijn stem.

Hier heb je hem voor een tientje.

Het was me nog nooit opgevallen, waarschijnlijk omdat ik deze plaat minimaal al een jaar niet meer gecheckt heb, maar Jus Allah spit hier precies zoals hij nu spit. Wat een achterlijke rijms komen er uit zijn mond zeg.

Album valt me nu toch wel wat tegen. Vrij weinig boeiende verzen en soms zelfs krachteloze beats. Seven blijft echter een geweldige track.

Murda Murda
Wat een triestig dieptepunt.

Ik heb eigenlijk nooit het idee dat jij geluk hebt in het vinden van in jouw ogen goede hiphop, FlyLo.

Dat heb ik wel bij meer mensen op MuMe.

Tuurlijk wel!
Dit vind ik gewoon niet goed, zoals wel veel dingen die ik de laatste tijd heb gecheckt. Zulke periodes wisselen zich gewoon af. Soms ontdek ik meerdere geniale dingen achter elkaar, dan is het weer een week slappe hap.

Heb ik ook hoor, na een mindere periode volgen de goede albums nu snel (alhoewel het vrijwel nooit hiphop betreft, maar dan nog).

Army of the Pharaohs never make love songs
We finger fuck bitches with Freddy Kruger gloves on

alleen al vanwege deze lyrics 4 sterren

Zieke beats, zieke flow, zieke lyrics. Top album.

Dit soort hip-hop, samen met die van Jedi Mind Tricks (niet raar, veel dezelfde mensen) is precies de soort hip-hop die mij het meest behaagd. Heerlijke, tamelijk harde en rauwe beats en de vette flow van die geweldige rauwe stemmen behagen mij volledig. Perfecte hip-hop.

3* voor Seven, Sword Drawn, Bloody Tears

Ik ben dat laatste tijd steeds vaker te vinden rond het Babygrande label. Na Canibus (al langer geleden), Jedi Mind Tricks en Vinnie Paz zijn o.a. Army of the Pharaohs en Snowgoons aan de beurt. Niet alles bevalt mij tot nu toe, maar dit album wel! Het sterke punt van veel Babygrande-albums vind ik de combinatie van de rappers en beats. De meeste rappers die ik tot nu toe gehoord heb rappen hard en agressief zonder dom schreeuwend over te komen. De teksten zitten vaak goed in elkaar en inhoudelijk is het ook vaak erg goed. De harde, rauwe beats worden meestal voorzien van vrolijke, mysterieuze en klagerige samples en geluidjes zoals belletjes. Dit zorgt voor volle, donkere beats waar een mysterieus sfeertje omheen hangt. Dit sfeertje past perfect bij bijvoorbeeld oud Egypte, wat hier toch een belangrijk thema is. Alle rappers en producers op dit album vallen volgens mij wel onder Babygrande, of zijn in ieder geval gerelateerd. Ze voldoen in ieder geval allemaal aan mijn verwachtingen die hierboven geschreven staan. Ook de beats op dit album zijn geweldig. Vrolijke samples als bijvoorbeeld in Dump the Clip worden zo bewerkt dat het donker en rauw klinkt. Een uitstekende bodem voor de rappers. Echt favorieten heb ik niet aangezien alles gewoon erg sterk is. Een nummer steekt er wel bovenuit, zoals bij velen: Seven! Meesterlijk beat, geweldige raps!

Stalker!

Heerlijk album is dit toch... Nummers als Seven, Dump the Clip, Bloody Tears, Gun Ballad. Ik kan er geen genoeg van krijgen. Een van mijn favoriete allertijden

Geweldig!

Op Drama Theme

Ik heb het hem even gevraagd, en is inderdaad een verwijzing naar Felt van Murs en Slug, ben ik de enige die dit is opgevallen? xD

Wat een onzin Neemt niet weg dat dit nog steeds een heerlijk album is, met name Seven

Wat kan er toch veel veranderen in een paar maanden. xD

Vind dit toch wel erg dope hoor, vooral Strike Back

Uitstekend tweede album van deze amerikaanse hiphip-formatie, een stuk beter dan het debuut door de vettere beats en de een meer dreigende sfeer. Qua teksten stelt het ook ditmaal weer bitter weinig voor, maar de raps klinken in ieder geval goed en het album zakt eigenlijk nergens in. Best een prestatie gezien het feit dat er maar liefst zestien tracks aanwezig zijn.

Heerlijk nummer juist. Die overgang als Celph's verse begint is gewoon genieten.

Ik ben er elke keer als ik Seven weer luister dankbaar voor dat ze Jus allah niet mee hebben laten doen op die track.

Eens in mijn stemmen gaan graven, kwam ik deze tegen. Wel weer een lekker albumpje om eens op te zetten, bij lange na geen 4,5 die ik het eerst gaf, maargoed mensen veranderen hè.

Ach ja, 5 jaar later moet ik hier weer op terug komen. Albums als deze maken kom je nog maar zelden tegen.

Ik ben weer even lekker die rauwe hardcore aan het luisteren. Moet wel zeggen dat het eerste album van AOTP blijft staan als een huis! Waar ik deze dan meer een houten schuur geworden vind.. Staat nog wel maar toch een hoop rotte plekken.