David Sylvian - Secrets of the Beehive (1987)

Met Forbidden Colours uit de film Merry Christmas mr Lawrence.

September vind ik een enorm goed nummer. Een van de beste sfeer nummers die ik ken, en bij voorkeur in de maand September draai.

4.5*

Die zullen ze dan wel later extra toegevoegd hebben, want op de originele LP stond dit nummer zeker niet.

Forbidden Colours past ook niet bij de rest... veel te jaren 80 synthesizer-achtig.
Dit vind ik wel de beste solo LP van Sylvian...zeer melancholische contemplatieve (weet ff geen andere woorden...excuses) muziek.
The Boy With the Gun vind ik het mooist.

Forbidden Colours staat er hier op in een prachtige kale piano (Ryuichi Sakamoto speelt) en zang versie en past daardoor wel weer goed bij het album. Deze versie is ook opgenomen tijdens de sessies van Secrets Of The Beehive.

Ik ook

September is inderdaad een ideaal nummer om de herfst mee aan te vangen. Ik denk dan aan lange boswandelingen met naar beneden dwarrelende bladeren en zonnestralen die door de bladerdaken stiekem naar beneden gluren. Bij Orpheus en When Poets Dream of Angels denk ik aan stoffige kamers vol boeken. Bij de Devil's Own aan ritjes op de kindercarroussel(hoe vreemd dat ook mag klinken ).

Deze plaat beluisteren staat voor mij gelijk met mooie plaatjes schilderen in mijn gedachten. Zo evocatief als de pest dit, en dan bedoel ik dat op de meest positieve manier mogelijk.

Inderdaad, Forbidden Colours is tijdens de sessies voor deze plaat opnieuw opgenomen maar het is zeker geen kale versie want ik er zitten tegen het einde behoorlijk veel strijkers en blazers toch?

Zeker, maar ik bedoelde het meer als reactie op het berichtje dat het te "synthesizer jaren 80" klonk volgens een ander berciht: even aan geven dat dit niet DIE versie is. Maar je hebt gelijk natuurlijk

Ik had nog nooit van de goede man gehoord of van zijn groepje Japan. Via een vriendje mee in aanraking gekomen. Nooit meer los van gekomen. Wat een geweldige stem en wat een geweldige muziek. Sommige nummers zijn wel erg zwaar op de hand, maar op dit album is mijns insziens alles in evenwicht. Orpheus is mijn favoriet maar ook waterfront kan ik extra waarderen.
Moet zeggen dat Sylvian kennelijk dus wel muziek maakt die bij velen niet in de smaak valt. Heb vele vrienden enthousiast getrakteerd op wat stukjes van zijn muziek maar helaas.
Voor mij blijft hij (en zeker dit album) super!

De man is wat mij betreft nu even de weg kwijt (Blemish is niet om door te komen) maar dit blijft toch wel erg mooi hoewel ik zelf Gone To Earth (de voorganger) mooier vind. Overigens, er circuleert een erg goede radio-opname van de Words With The Shaman toer, die volgde op Secrets Of The Beehive met o.a. Mark Isham en David Torn in de band meen ik en ook zijn broertje Steve Jansen is van de partij.

Prachtige herfstplaat

gister gekocht voor 2 euro bij de plaatboef . Geweldige plaat met een aantal uitschieters (The boy with the gun, orpheus en when poets..) 4* met kans op 4,5*. Op mijn LP staan trouwens maar 9 nummers, nummer 10 staat er niet op.

Een paar keer Forbidden Colours en je hebt vijf sterren binnen.

Ja ik maak er idd even 5 sterren van. Die 4,5 is onterecht magertjes.

4,5* Ik heb verder geen woorden toe te voegen.

Zonder dat ik ooit écht luister, laat ik de cd altijd over me heen komen. (al honderden malen) Orpheus ! September! (kan alles wel opnoemen)

De zeldzame keren dat ik écht alles luister (qua tekst enzo) vind ik 5 sterren veel te weinig

Forbidden Colours ook nog even noemen. Eigenlijk alles. Wat past alles bijeen op dit album. Ingetogen en nooit vervelend, altijd fijn om weer naar te luisteren.
Wat een rijkdom. Sylvian's beste.

hmm Brilliant trees vind ik net even wat beter (evenwichtiger), maar deze is ook prachtig hoor.
Jammer dat zo'n album niet in de top 10 past. (10 is eigenlijk te weinig; met 25 zou ik beter uit de voeren kunnen.

In mijn persoonlijke top 10, zegt genoeg

Geestverruimende muziek, één album waar ik echt niet buiten kan.

Gelukkig is Sylvian met Nine Horses weer op het rechte positieve pad.

Het is alweer een eeuwigheid geleden dat ik dit album heb gedraaid. Een aantal schoolvriendjes speelden in een bandje, en deden ambitieuze doch tot mislukken gedoemde pogingen covers te spelen van o.a. The Cure, The Cult, U2 en Japan.
Japan zei mij niet zo veel, en aangezien de zangkwaliteiten van de zanger van het bewuste schoolbandje ernstig te wensen overliet, kon ik aan hun covers ook weinig touw vast knopen. Dan maar eens langs bij iemand die hier ongetwijfeld meer van weet. Na een preek in de trant van "Japan! Ken je niet?!? &#%&*$$@# David Sylvian ken je niet?!? Hoe durf je" kreeg ik uiteindelijk één en ander te horen.
Eerste indruk: Japan was een lekkere rockband, en die zanger had wel een heel eigen geluid. Mijn aandacht was getrokken. Japan was geen lang leven beschoren, en Sylvian ging solo verder. Eigenlijk klonk mij dat beter in de oren dan Japan, de stem van Sylvian wist nu een sfeertje te creëren die ik bij Japan niet of nauwelijks heb meegemaakt. Dit is gewoon mooi. Ik zou niet weten hoe ik dit anders of duidelijker kan omschrijven; ik vind het gewoon mooi. Donker, melancholisch, sfeervol. Lekker wegdromen. Mooi.
Het wordt hoog tijd dat ik deze onder het stof vandaan ga trekken.

Ik hoorde "Forbidden Colours" gisteren op de radio. Ik kreeg daar werkelijk kippenvel van. Dat vriend Flipper dit album in zijn top 10 plaatst zegt mij genoeg . Ik ken dit album niet, toch maar eens zien of ik 'm ergens te pakken kan krijgen!!

Verwacht geen album vol 'Forbidden colours', maar een album vol sfeer en emotie.

sinds vandaag ook mijn top 10 binnengeslopen, ga m steeds mooier vinden

Tja...5 sterren album. Wordt tijd dat we een plaat of 25 in onze Top 10 mogen gaan zetten.

eens!

Kan mij voorlopig niet bekoren: 2,5* vanwege het vakmanschap.

Waar ken ik dat laatste liedje vandaan? Komt me bekend voor.

Filmmuziek van 'Merry Xmas Mr Lawrence' met David Bowie in de hoofdrol.

Jammer dat je de rest niet zo mooi vindt.

Uniek album. Maakt deel uit van mijn 'onbewoond eiland' collectie.

Zit tegen mijn top 10 aan te schurken. Sluit niet uit dat ie nog eens binnen komt. Prachtplaat!
Forbidden Colours vind ik zelf één van de mindere nummers, maar dat is nog steeds een zeer ruime voldoende gezien het niveau van dit album. De eerste drie nummers gaan naadloos in elkaar over, een zeer heilige drie eenheid! Als ik dat beluister ben ik niet meer op deze aardkloot, maar in hogere sferen.

hmm, kan me niet herinneren deze film gezien te hebben. Kan dat trouwens? Want de film komt uit 1983 en het album is pas 1987 verschenen...


Ik geef het album nog niet op hoor. Eerbied voor andere albums die initieel wel aanslaan gebied me een startscore van 2,5* te geven.

Forbidden Colours staat officieel ook niet op dit album. Is bij de heruitgave toegevoegd.

Deze is absoluut mijn plaat! Sinds ik hem heb draai ik em bijna elke week. Ik weet niet wat het is maar deze plaat heeft het gewoon voor mij..alles zit erin.

Het Ultieme herfstplaatje, mooi maar toch ook een beetje zwaar. Nee, m'n voor keur gaat uit naar Brilliant trees.