menu

David Sylvian - Dead Bees on a Cake (1999)

mijn stem
3,90 (144)
144 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Avant-Garde
Label: Virgin

  1. I Surrender (9:24)
  2. Dobro #1 (1:29)
  3. Midnight Sun (4:01)
  4. Thalheim (6:09)
  5. God Man (4:02)
  6. Alphabet Angel (2:07)
  7. Krishna Blue (8:12)
  8. The Shining of Things (3:10)
  9. Café Europa (7:01)
  10. Pollen Path (3:25)
  11. All of My Mother's Names (6:10)
  12. Wanderlust (6:45)
  13. Praise (4:02)
  14. Darkest Dreaming (3:56)
totale tijdsduur: 1:09:53
zoeken in:
Dustyfan
Ik snap niet hoe die 5* van mij hier terecht zijn gekomen, ken de hele plaat niet

Verwijderd dus....

avatar van Kos
Kos
Misschien dat een bepaald individu in je huishouden de boel zit te flessen

Dustyfan
*proest*
't Zou me niks verbazen, Kos. Ik zal bepaalde stemmen goed in de gaten gaan houden.

avatar van Tromop
4,0
Toch jammer Dusty dat je deze plaat niet kent. Is weliswaar geen album voor een gezellige dansavond maar stemmig en ingetogen zoals we van David Sylvian kennen. Pure klasse, nummers als Pollen Path en Dobro #1 zijn mijn favoriet.

avatar van Fianosther
3,5
Erg goede Sylvian eigenlijk, maar soms wel te zoet of te langdradig. Perfecte muziek voor bij bewolkt weer of een avond met je vriendin op een hotelkamer. 3,5*

avatar van Koerok
4,5
Ja, ik vond het ook een prachtig album. Hoort zelfs bij mijn favoerieten. I Surrender kan me niet lang genoeg duren, net als Thalheim. David Sylvian op z'n best wat mij betreft.
4.5 ster.

EVANSHEWSON
Koerok schreef:
Ja, ik vond het ook een prachtig album. Hoort zelfs bij mijn favoerieten. I Surrender kan me niet lang genoeg duren, net als Thalheim. David Sylvian op z'n best wat mij betreft.
4.5 ster.


ik herhaal gewoon wat hierboven staat, en hieronder ook dus!
voorlopig 4 sterren, maar wie weet...
****

beaster1256
yup , fantastisch d. sylvian album met i surrender als topper , en alle d. sylvian cd's zijn ok

avatar van Figureheads
4,0
beaster1256 schreef:
yup , fantastisch d. sylvian album met i surrender als topper , en alle d. sylvian cd's zijn ok


Voor wij was de topper op dit album Darkest Dreaming

avatar van bawimeko
3,5
Een paar sterke tracks (Talheim, I Surrender, Krishna Blue), de rest zegt me minder...

avatar van Mimo
4,5
Na hem een tijd niet meer gehoord te hebben zette ik hem weer eens op en opeens vielen de puzzelstukjes op zijn plaats. Dit is een album dat in zijn geheel moet worden ervaren. Werkelijk prachtig album, maar je moet er voor in de stemming zijn.

Ik vind vooral de afsluitende 4 nummers erg sterk en Thalheim en Krishna Blue.

Stem van 4* naar 4,5* (Geen 5* vanwege het enigszins zwakke Cafe Europa)

avatar van Dark Yoghurt
Damn, die laatste twee nummers zeg... gaat het even van een rustgevende loungy sfeer naar extatischisch mooie soundscapes. Fijne plaat, heeft toch een wat rustgeverende sfeer dan Secrets of the Beehive, maar af en toe wel iets te vrolijk imo... Maar ik vind wel dat dit album te weinig aandacht heeft gekregen op Everything and Nothing!

Father McKenzie
beaster1256 schreef:
yup , fantastisch d. sylvian album met i surrender als topper , en alle d. sylvian cd's zijn ok

De Mihcel, allez, den beaster dus, is een muziekkenner, dus geloof hem maar!
Mooie plaat, erg zweverig, dromerig, lijkt mij een fantasialand of zo, moeilijk te omschrijven, je wordt er wel rustig van, ik toch!

avatar van musician
4,5
Dead bees on a cake ligt geheel in het verlengde van zijn solo-werk waarmee hij begonnen is, halverwege de jaren '80.

Maar ook toen ik gisteren Nightporter van Japan weer eens hoorde: daar was Sylvian toch ook al bezig met zijn stilistische, wat ambient aandoende nummers.

Het is wat verbreed allemaal. Maar de muzikaal sobere opzet, de stem van weemoed en verlangen, enigszins klagelijk maar mooi in zijn soort, het is van een onweerstaanbare aantrekkelijkheid.

En het is onvergankelijk, van alle tijden, rustiek en baken van kwetsbaarheid.

Het is ook geen muziek voor alledag, geen arbeidsvitaminen. Bedoeld denk ik voor in de kleine uurtjes. Als het drukke leven afwezig is en er een andere rust wordt gezocht dan de slaap..........

David Sylvian moet het wel erg bont maken, wil hij mij tegen het hoofd stoten. Hij heeft, ook met Japan, een geheel eigen plaats veroverd bij mijn favoriete muziekgezelschappen. Eigenlijk moet je alles van hem willen hebben.

avatar van devel-hunt
4,0
David Sylvian is geheel compromieloos en heeft niets met trends. Zijn muziek is daardoor altijd orgineel en creatief en bijna spiritueel, nooit kiest hij de weg van de minste weerstand.
Op Dead bees on a cake laat hij zich van een bijna zwoele kant horen, maar de nummers worden er niet oppervlakkig van. Deze plaat is wel één van zijn meest toegankelijke, pakt, in tegenstelling tot zijn andere platen, na één keer luisteren.

johan69
mooi album met als hoogtepunt de 3 laatste nrs: "Wanderlust", "Praise" en "Darkest Dreaming" (in deze volgorde mn).

avatar van perrospicados
4,5
Ik vind dit een zeer persoonlijk en intiem album van Sylvian. I surrender gaat bijvoorbeeld over zijn persoonlijke worsteling en de therapie die hem bevrijdde.

avatar van Jordipordie
3,0
Op zich ok maar iets te langdradig. Dat kan een heel stuk minder...

avatar van zaaf
4,0
ja als je jordipordi heet en 137 jaar oud ben, dan snap ik dat het een klus is om deze muziek uit te zitten. mss dat een pilletje het m doet?

ik geniet al 35 jaar van deze stem en de muziek die hij eraan verbindt. want zo zie ik het wel.

5,0
Dit album is weer zo sterk, dat het Brilliant Trees ( zijn beste m.i.) hier en daar benadert. Het openingsnummer - I Surrender - alleen al verraadt zijn grote klasse.

avatar van BoyOnHeavenHill
2,5
En na zes jaar radiostilte kwam David Sylvian eindelijk weer met een "liedjesplaat" op de proppen. Was mijn muzikale smaak nou zoveel veranderd in die zes jaar, of was Sylvian zelf zijn magische toets verloren? Aan de vele positieve berichten op deze pagina te zien zal het wel het eerste zijn, maar van het enthousiasme dat ik voelde bij het opnieuw beluisteren van zijn vorige platen is na Dead bees on a cake niet veel meer over. Opener I surrender is nog van hetzelfde niveau als zijn eerste platen, maar daarna begint mijn aandacht weg te zakken, en ik kan niet warm of koud meer worden van dingen als het melige God man, het met gemakkelijke Indiase fluitjes en tabla's versierde en veel te lang doorgaande Krishna blue, en The shining of things dat mij alleen maar aan Waterfront doet denken (en dan heb ik het nog niet eens over Praise gehad).
        Af en toe springt de vonk nog wel eens over, zoals bij het prachtige Wanderlust, maar voor het overgrote deel van de plaat geldt dat de chemie tussen Sylvian en mij op de een of andere manier voorbij is. Ongetwijfeld heeft dat zoals gezegd vooral met mijzelf te maken, maar ik kan hier gewoon geen 70 minuten meer naar luisteren.

5,0
Jeetje BoyOnHeavenHill dat je afhaakt bij de albums die hij later maakte en je af en toe moest afvragen of hij nog zong of alleen maar liep te pielen, maar dit is gewoon een sterk album van hem.

avatar van BoyOnHeavenHill
2,5
Tja, ik weet het, Japan en Sylvian waren één van mijn muzikale ankers van de jaren 80, maar zo gaat dat helaas... Merkwaardig genoeg is me dat bij bijna al mijn favorieten uit die tijd overkomen, ik vind hun muziek absoluut niet slecht maar draai het gewoon nog maar zelden (en heb ook geen behoefte aan hun nieuwe platen), terwijl ik daar bij de jaren 70 en 90 (die ik toch even bewust beleefd heb) geen last van heb. Voer voor psychologen (en biografen) wellicht!

avatar van Mjuman
Ja hier op MuMe de I need help but I don't want to pay my therapist vieguur gaan uithangen. Nou da's vragen om kritiek - "a firm spanking" of hoon van de échte muziekliefhebber.

Dit is muziek voor verstilde melancholici - dit draaien als mijn lief 'around' is, kan echt alleen als ze in een goed boek verzonken is. Dit is normaal gesproken zeer-laat-op-de-avond-single-malt-muziek: wegzinken en mijmeren met een fijn glas waarom 't uiteindelijk toch goed komt.

Net als Brilliant Trees of Gone to Earth is dit eigenlijk muziek die je geheim wilt houden - deze muziek is niet om te delen, maximaliter gezamelijk zwelgen in melancholia.

avatar van Alicia
5,0
Deze melancholicia is als een blok gevallen voor het openingsnummer van de zoveelste mooie plaat van David Sylvian. Twee nummers echter... vind ik niet fraai, vandaar een halfje minder dan het vorige album van deze artistiekeling. Alle albums met het vaak geroemde of verfoeide gefreubel (ben ik over het algemeen geen fan van...) komen later nog weleens aan bod. Tot laters!

*draait nu "Forbidden Colours" op een grote zwarte schijf*

Gelukkig heb ik die nog bewaard!

avatar van Broem
4,0
Mooi he. Van de ene artiest al discussierend naar de andere. Via het soloalbum van Mark Hollis naar de discografie en aanverwante van DS. Ben al een paar dagen in de ban van de man en (uiteraard) zijn albums. Ik vind dit een prachtig album waarbij opener I Surrender de toon zet. Meeslepend, zwaar en spannend. David verliest zich niet al te veel 'gepriegel'. Ik ben te nuchter om er melancholisch van te worden maar boeien doet het me zeker (vooral laat op de avond met m'n hoofdtelefoon op en 'n lekker glaasje bij de hand)

avatar van bikkel2
4,0
Deze ken ik dan weer niet. Is mij toen eigenlijk ontgaan.
Maar als Sylvian liefhebber gaat het er binnenkort van komen.

avatar van zaaf
4,0
whaa michel deze is obligaat hoor! sylvian old school...

avatar van bikkel2
4,0
zaaf schreef:
whaa michel deze is obligaat hoor! sylvian old school...


Soms en best vaak mis ik dingen.......niet alleen muziek hoor

avatar van zaaf
4,0
je moet ook es van dat spul afblijven

Gast
geplaatst: vandaag om 21:01 uur

geplaatst: vandaag om 21:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.