Feeding Fingers - Wound in Wall (2007)

Is het nog als nu-wave/postpunk te bestempelen? Loopt hij nog aan de hand van deze meneer?

Op sommige nummers hoor je de invloeden nog wel duidelijk, maar ik zou het niet helemaal zo meer bestempelen (op enkele nummers na). Het is vrij bizar wat Justin doet op dit album. De muziek is gelaagder dan ooit. Je wil gewoon weer luisteren omdat er zoveel meer te horen is dan alleen de basis. Ik luister dan ook met koptelefoon op waardoor ik echt goed kan luisteren (morgen maar even hard in de huiskamer). Er zitten nog een paar stukjes bij waar ik (nog) weinig mee kan, maar verder kan ik alleen maar zeggen dat deze man zichzelf deze keer echt heeft overtroffen. Dit is beter dan Wound in Wall, dit is zijn beste tot nu toe. Ik luister momenteel elk nummer tenminste 2 keer achter elkaar. Hij vroeg me om mijn mening (voel me zeer vereerd) en ben die dan ook tegelijk aan het opschrijven.

Zo, doorzettingsvermogen heb ik te over, luisteren naar een band met dergelijk lelijk art work en dito songtitels. En toch de laatste tijd dit album aan het doorgronden. Ik vond het altijd wel een fijne sound hebben, als liefhebber van early Cure kan je ook niet elke dag naar Faith luisteren en dan is dit een aardig alternatief. Laatste tijd doorheen de snerpende stem een aantal tekstflarden opgevangen, ook maar even de lyrics opgezocht en verhip, wat een lugubere ronduit zieke teksten zijn dit. Enkel Entertainment doet beter. Voorts hou ik van de piano hier, hoewel de louter tekstloze liedjes de saaiste zijn, soms moet ik denken aan Dark Folk zoals Death In June. Er valt wel meer leuks te ontdekken, een nummer als I can't Breathe is vrij ingetogen en spaarzaam en bouwt toch op naar een soort van climax, bijna meezing refrein. Manufactured Children hakt er ook stevig in, This isn't going to Hurt is dan haast alweer ontroerend. Het zijn soms bizarre werelden en beelden die deze band probeert te schetsen, en het fascineert me wel, in die mate dat ik nu Baby Teeth op de achtergrond heb (de opvolger) en ik zeker ook eens de derde ga aanschaffen. Fireflies is misschien nog het mooiste nummer, fijne video hoort erbij. Aparte band!

A.s. maandag komt de vinylversie van dit album uit op Holy Hour Records. Leuk hoor! En in april 2014 komt Justin Curfman met drummer Danny Hunt en een andere bassist voor een optredentje langs in Nederland. Over de datum en plaats is nog niks zeker.

In Paul's backyard

Dat is de afterparty

Het heeft even geduurd, maar heb de vinyluitvoering van deze ook binnen. Zowel voor mezelf als een paar voor in de webwinkel. Zowel een uitvoering met een bonus 7 inch als eentje zonder.

Tracklist is trouwens aangepast voor het vinyl. Dit zeer waarschijnlijk om het op één LP te laten passen. Justin Curfman zal die selectie uiteraard zelf hebben gemaakt.

A1 Mouth Filled With Sand 4:11
A2 A Bag Of Broken Hands 4:16
A3 Seafoam Warm Piss 3:19
A4 This Isn't Going To Hurt 4:52
A5 Feeding Fingers 5:04
B1 Manufactured Missing Children 4:22
B2 Where Mimes Come To Say Goodbye 5:02
B3 This Is Yours 2:11
B4 Swallow Me 4:02
B5 Fireflies Make Us Sick 3:22
Bonus 7"
A Fireflies Make Us Sick (Ataraxis Remix) 3:40
B Swallow Me (1994) 3:27

Deze na lange tijd nog maar eens opgezet. Dacht in eerste instantie slechts één usual suspect te herkennen - again and again and again - maar dat viel heel erg mee. Drumwerk is een beetje gemankeerd af en toe, maar verder zijn ook andere invloeden te herkennen - gitaar bevalt mij het beste, sprankelende stijl van spelen - bas is mij te 'fuzzy' en drums te beperkt in variatie, veel roffels en 'hard hitting' - maar goed dat geldt voor meer 'post-punk'. Goed drummers in wave en postpunk zijn sowieso eerder uitzondering dan regel (Budgie, Steve Morris en de drummer van Echo bijv).

Prettige plaat!

Allemaal gespeeld door één persoon, toch geen slechte score dan.

Overigens wil ik je ten zeerste aanraden om The Occupant eens goed te gaan beluisteren. Dan hoor je een duidelijke ontwikkeling en een sterk eigen geluid. In mijn review daar onderaan zie je wat mijn favoriete nummers zijn, 6 stuks. Een heel knap en imo best bijzonder album.
Ik ben zeer benieuwd naar je mening over die plaat, mju! (als het goed is komt hij dit jaar ook op vinyl uit)

Mijn cd zegt: Todd Caras - bass,keys; Danny Hunt - percussion.

Als het zo is als jij 't zegt, verklaar dat wel eea. Het zijn zeg maar deels 'invulpartijen' (naspelen) ipv écht meespelen. Weet dat van jongens die wel eens ingehuurd werden om bepaalde partijen in te drummen; relatief funky drummers - een van die jongens heeft ooit bij een re-mix van Alidis Hidding (Time Bandits) ingedrumd.

Over de gehele linie is dit wel een leuk album - maar ik zit ene fase dat ik iets minder wave draai. Hier zit wel een Cure-saus overheen, maar qua opbouw hoor je ook popritmes (TEardrop Explodes).

Die tip zal ik volgen.

Ja, Justin Curfman heeft dat wel op de cd gezet, maar in werkelijkheid heeft hij zelf alles gespeeld. Hij is na de opnames, die verspreid zijn over jaren, want eigenlijk is dit eerder een compilatie-album, pas op zoek gegaan naar bandleden om het live te kunnen uitvoeren.

Als je minder wave draait is The Occupant zeer geschikt. Slechts zo'n 4 nummers op deze plaat die in de lijn liggen van wave / post-punk e.d. Ben benieuwd wat je ervan vindt.

This Isn't Going to Hurt is mooi zeg

Ik denk dat ik me in 2007 nog niet realiseerde hoe ziek de teksten van deze band zijn. Het verbaast me wel dat niemand daar destijds is over gestruikeld. De eerste keer dat ik besefte dat dit 'anders' is was wellicht met de video van Detach Me (van een ander album). In tegenstelling tot sommige andere bands voelt dit niet als een gimmick, maar als een angstaanjagende realiteit. Ik denk in alle eerlijkheid dat ik nog nooit met dergelijke misselijkmakende en perverse stuff in contact ben gekomen, niet in de muziekwereld noch daarbuiten. Zelf een groot tegenstander van cancel culture maar bij dit stel ik me wel de vraag of het niet beter in de vergeetput belandt. En hoop ik vooral dat de 'fantasieën' van deze persoon steeds louter fantasieën zijn gebleven.

Jammer, want de muziek zelf speelt in de hoogste wave categorie.