Wham! - The Final (1986)

Ik ben wel atijd op zoek naar acts die klinken als The Fixx, Rupert Hine, etc.

Beetje meer intellectuele pop, zeg maar.

Maar dan zit ik wel erg off-topic op een Wham!-plaat.

Rest mij nog te zeggen, dat ik vroeger een keyboardje had, met Wake Me Up als demo-liedje...

Ha ha, die had ik ook !
Sterker nog, hij kwam onlangs bij mijn ouders uit een rommelkast en nu speelt mijn zoontje van 3 er mee

Wat is er nou nichterig aan "Extended stimulation" of "The pudding mix"? Dat zie ik echt niet.

Ik ben in het bezit van drie Wham! albums. De twee reguliere albums en deze verzamelaar en alleen deze vind ik de moeite waard om er eens in zijn geheel op te zetten. Zoals ik al zei bij het tweede album van Wham! 'Make It Big' vind ik dit groepje een echte singleband. De reguliere cd's zijn niet goed genoeg in mijn ogen en bevat slecht enkele hoogtepuntjes. Die hoogtepuntjes zijn dan ook te vinden op dit album.

Ze hebben aan dit album ook nummers toegevoegd die niet op de reguliere albums staan en dat zijn toch wel aangename verrassingen. Last Christmas kennen we natuurlijk allemaal en die gaat er bij mij goed in. Een nummer wat ik nog niet kon en wat ook niet op een regulier album stond is Where Did Your Heart Go?. Ik vind dat persoonlijk één van de betere Wham! nummers. Erg mooie track.

Wat ik wel vreemd blijf vinden is dat er twee solo nummers van George Michael op staan. Careless Whisper en A Different Corner. Door een gebrek aan een solo album zijn die op dit album beland en Careless Whisper zelfs al op het album Make It Big van Wham!. Toch wel vreemd, aangezien het niets met Wham! als band te maken heeft. Om die reden vind ik ze er dan ook niet oppassen. Het zijn wel prachtige nummers, maar dat geheel ter zijde.

Helemaal een grap is het feit dat, hoewel Careless Whisper onder naam van George Michael werd uitgebracht, deze song een van de enige is waar Andrew Ridgeley ook credits krijgt als schrijver...

Dat is inderdaad vreemd. Ik las laatst ergens dan George Michael dat nummer al had geschreven voor er überhaupt sprake was van de band Wham! en dat Andrew Ridgeley daar niets mee te maken had. Al met al is het een vreemd verhaal.

Hij schreef het toen hij 17 was, dus vóór Wham!. Al was hij toen wel al vrienden met Andrew.
Maar volgens mij schreef hij het helemaal alleen, al zegt Wikipedia het volgende:

Unlike all the Wham! singles (except "Wham Rap!"), it was co-written by Andrew Ridgeley, the other member of the duo. The two had written it together as unknowns three years earlier, when Michael was working as a cinema usher in Watford, England. In a June 2006 interview on London radio station Magic 105.4, Michael said that he wrote it "in his head" during work and that he recalls coming up with the saxophone riff whilst boarding a number 32 bus on the way home.

Het zal wel iets te maken hebben gehad met het succes van de single dat ze het uiteindelijk ook op Make It Big hebben gezet.
In de VS kwam de single weer onder de (soort van) Wham! banier uit.

De vier eerste singles vind ik nog steeds de beste waarvan 'young guns' er met kop en schouders boven uitsteekt.
Raar dat hier op de tracklist de vierde single 'club tropicana' ontbreekt...

The Final is terug uitgebracht met bonus-dvd met al de videoclips van Wham!

Deze tracklijst klopt niet.
Zo ontbreekt Club Tropicana.
In plaats daarvan staat er twee keer Careless Whisper.

Op 2LP kreeg je van de meeste (niet alle) nummers een extended versie.
Op CD waren sommige nummers (omwille van speelduur) ingekort tot hun single versie.
Blue (Armed with Love) ontbreekt op de CD versie omwille van dezelfde redenen.

Ik dien een correctie in.

En tot mijn teleurstelling is deze studioversie ook nooit op cd verschenen
Ik las dat er een '25th Anniversary Special Edition' is verschenen van dit album, maar helaas weer zonder Blue.

Zie ook: Wham! / The Final / 25th Anniversary Special Edition | superdeluxeedition

Ik ben het met je eens, rkdev.

De 25th Anniversary Edition heeft een bonus DVD met de videoclips.
Maar jammer genoeg ontbreekt dus Blue (Armed with Love).

Men had dat gemakkelijk kunnen oplossen
door extended versies van Wham Rap! (de single versie is op geen enkele Wham!
CD terug te vinden, enkel op moeilijker te vinden 80s hit compilaties van Sony), Young Guns
(single versie op de andere verzamelaar), Last Christmas (ook op geen enkele Wham! CD
in de single versie, enkel op kerst verzamelaars) en Everything She Wants (single versie
op geen enkele Wham! CD) in te korten tot hun ... juist, beknoptere single versie.

Voeg daarbij dan nog een CD met de extended versies en je hebt
een prachtige 25th anniversary collectie ... maar helaas, pindakaas dus.

Ik snap die platenbazen soms echt niet ... zucht
@Dazzler: inderdaad wederom een gemiste kans.

Net zoals Faith in de heruitgave eigenlijk ook een beetje een teleurstelling was.

In ieder geval niet volledig ...

De versie van Young Guns op The Final heb ik altijd wat raar gevonden.
Het is niet de single versie, niet de album versie (tenzij ik me zou vergissen).
En ik heb zelf een 12" single met een extended remix die over de 7 minuten klokt.

Wham Rap! lijkt in speelduur op de albumversie,
maar ik begrijp dat het nummer opnieuw geremixt is?
Want de single van The Edge of Heaven heeft Wham Rap! 1986 op de b-kant,
al duurt die versie een paar seconden korter dan deze op The Final.

Van Wake Me Up before You Go Go, Club Tropicana,
A Different Corner en The Edge of Heaven bestaat geen extended mix.
Dus die staan er in de bekende versie op. Van een aantal van die nummers
bestaan wel instrumentale varianten die als b-kant op de single stonden.

Voor de rest stonden van alle singles extended versies op de 2LP van The Final.
Behalve gek genoeg de 7 minuten durende extended remix van Freedom.

De CD liet dus Blue (Armed with Love) vallen en ging voor de single versies
van Bad Boys, Careless Whisper en I'm Your Man. De oorspronkelijke CD dateert
nog uit het tijdperk dat de speelduur van CDs beperkt was. Jammer dus
dat de remaster een gewone kopie is van de oude CD versie.

^ Eén groot zooitje dus, waar een erg mooie boxset van gemaakt had kunnen worden.

Dazzler schrijft dat er geen lange versie is van different corner, maar ik heb daar toch een soort van langere versie van: het intro bestaat uit strijkers, voordat de song begint.
En de versie op ladies and gentleman is trouwens ook weer een andere, maar dat terzijde...

OOk wake me up before you go go is volgens mij langer dan de versie op make it big

Inderdaad, die versie staat op Wham! - Music from the Edge of Heaven (1986)

Het ziet ernaar uit dat ik me wat A Different Corner betreft vergist heb.

Toch vind ik deze 12" op discogs met de tracktijden van de gewone versie.
George Michael - A Different Corner (Vinyl) at Discogs

Music from the Edge of Heaven - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org
Hier staat wat info over de langere intro die enkel op Music form the Edge of Heaven staat.
Maar dus niet op de gewone 12" single waardoor ik me liet (mis)leiden.

Maar van Wake Me Up before You Go Go heb ik deze in de platenkast staan.
Wham! - Wake Me Up Before You Go-Go (Vinyl) at Discogs

Lijkt me toch de gewone versie. Waar ziet lennon een langere versie?

Was volgens mij een grapje omdat de versie van Wake Me Up op The Final (hier op MuMe tenminste) één seconde langer duurt t.o.v. Make it Big.

Sorry, ik was in de war met Freedom (waar het einde op the final langer is)

De tracklist is nu rechtgezet enkel duren hier sommige nummers langer dan op de cd.
('bad boys','careless whisper' en 'i'm your man')

Dat komt omdat de vinyl 2LP van die nummers extended versies koos.

Tja, en wat kies je dan voor een album uit 1986: de vinyl tracktijden of de CD tijden?
Ook al kwam die CD gelijktijdig uit, lijkt het me juist om voor de vinyl tijden te gaan.

Zie mijn vorige posts in dit topic.

Met dank aan de crew voor het goedkeuren van mijn correctie.

THE FINAL 1986

Nu verkrijgbaar in geremasterde editie met een bonus dvd met de videoclips.
Leuk, maar jammer dat men de langere remixen niet verving door de single versies.

Ik heb alle Wham! hits onlangs nog eens beluisterd
en moet zeggen dat deze plaat smaakt als een kauwgomballenbak.
Heel sprankelend van kleur. Maar het gesuikerde buitenlaagje is zo dun,
dat je al snel op zo'n witte, smaakloze massa zit te knabbelen.

Beter kan ik de hoes van The Final niet beschrijven.

Zo start deze ultieme plaat van Wham! met de extended versie van Wham Rap!.
Hun eerste single flopte in 1982 en moest wachten op het succes van de opvolgers
om in de herkansing de hitparades te bereiken. De 7" single versie is rauwer en enkel
terug te vinden op een aantal 80s compilaties van Sony. Niet op een Wham! album dus.

Young Guns (Go for It) was de eerste echte voltreffer van Wham!.
Op The Final in zijn extended UK remix die het midden houdt tussen de album versie
en de gebalde single versie. Zoek je de single versie dan moet je luisteren op dit album.

Het nichterige Bad Boys was op het vinyl album extended, maar op de CD
wel de gewone single versie. Volgens George Michael ook hun zwakste single.
En laat ik het met hem eens zijn. Bad Boys zijn suckers.

Club Tropicana is een absolute favoriet van mij.
Een heerlijk stoute baslijn en met bijhorende party geluiden.
De clip was natuurlijk ook memorabel, met die trompetten in het zwembad.
Hoe vluchtig de muziek van Wham! ook mag klinken, je kan er moeilijk omheen
dat George Michael in zijn jongen jaren de ene evergreen na de andere componeerde.

Neem nu Wake Me Up before You Go Go dat zich letterlijk als een jitterbug
in je harsens schroeft. Stond overal op 1 tussen The Reflex van Duran Duran
en Two Tribes van Frankie Goes to Hollywood. Dat waren nog eens tijden, kids.

Met Careless Whisper pinden beide heren zich definitief in postervorm
aan de muur van miljoenen tienermeisjes. Die duo formule (George en Andrew)
was op zich al een uitgekiende zet. Begin jaren 80 waren (synth)duo's erg in.
Ook al deed Andrew weinig meer dan schattig kijken, een sidekick does the trick.
De 2LP van The Final heeft de extended versie in de tracklijst staan.

Heel wat 80s bands waagden zich in de eerste helft van de jaren 80 aan de Motown sound.
En met het frisse Freedom zat George Michael Dozier Holland Dozier heel dicht op de hielen.
Toch vind ik het één van hun mindere songs. Ik hoor teveel (Wham!) trucjes in één lied.

Last Christmas. Ik kan er niet aan doen, maar ik vind het dus een schitterend nummer.
Op het eerste gehoor een melig Wham! nummertje, maar als kersthit ontwijkt deze track
toch heel wat clichés. En het sneeuwt ook zo gezellig doorheen de hele song.
Jammer dat op The Final de veel te lange Pudding Mix is opgenomen.

Volgens sommige bronnen de best verkochte UK nummer 2 hit ooit.
Want voorbij Do They Know It's Christmas (een megaseller) is hij nooit geraakt.
Maar in verkoopcijfers dus machtig veel sterker dan heel wat andere nummer 1 hits.
De single werd ook heel wat jaren heruitgebracht, wat de teller stimuleerde.

Grappig weetje is dat op de achterkant van de Last Christmas hoes
foto's van een uitgetelde Andrew the red nosed reindeer te zien zijn met een huilende
kerstman George aan zijn zijde. In het opschrift vraagt men zich af of dit het einde is van Wham!

Heel bijzonder dat Wham! met Everything She Wants opnieuw hoog wist te scoren.
Het nummer stond niet enkel op het half jaar oude Make It Big (1984), maar was ook
de b-kant van Last Christmas. Toch kochten miljoenen mensen de single remix.
Vooral in de US dan, waar Last Christmas niet op single was verschenen.

Daarna lazen we maanden lang over de grote wereldtournees.
Maar een nieuw nummer liet lang op zich wachten. Pas in de herfst van 1985
is daar I'm Your Man. Opnieuw een stevig op de Motown sound geënt succesnummer.
De vinyl editie van The Final koos voor de erg gedreven extended versie.

Met het kwetsbare A Different Corner probeerde George Michael een tweede ballad
onder zijn eigen naam uit te brengen na Careless Whisper. Het succes van dit nummer
betekende volgens mij de definitieve doodsteek van Wham! als duo. Songs als Battlestations
en Where Did Your Heart Go waren weliswaar klaar, maar een echt nieuw album zat er niet meer in.
Met The Edge of Heaven werd Wham! een van de weinige acts die splitten na een nummer 1 hit.

Stuk voor stuk hits met jeugdsentiment, maar zelden meer dan dat helaas.
Niks mis met jeugdsentiment, want wie zijn (muzikale) wortels loochent, kan niet groeien.

Nog over de hoes: de letters Wham! staan voor het knappen van de geblazen kauwgomballon.

Hij stond wel op de cassette versie van The Final en als live nummer op een andere Wham verzamelaar.

Herkenbaar met eerdere commentaren. Wham is fout maar soms best wel leuk. Muzikaal zit het prima in elkaar en klinken de nummers frisser dan die van enkele tijdgenoten. Al heb je met dit alum wel ongeveer alles dat relevant is.

Favorieten zijn wel The Edge of Heaven, Wake me up before you go go en Wham rap.

Ik vind het eigenlijk allemaal nogal slecht. Muziek die ik vroeger haatte en nog steeds een beetje. Behalve die slijmerige ballad Careless Whisper waarvan ik om zuiver sentimentele redenen toch echt kan genieten.

Helaas ligt mijn jeugdsentiment op een ander vlak, heb altijd weinig met Wham gehad.
Mijn broer des te meer, mij kan dit nu nog steeds niet boeien.