Mick Jagger - The Very Best Of (2007)

Je mag in ieder geval GEEN bootlegs hier plaatsen, maar er over praten in een forum zou toch moeten kunnen? Dan doen we het om elkaar te waarschuwen (gna, gna!), zodat we die platen niet gaan kopen (!!)!

Juridisch mag dat natuurlijk wel. Ik heb ook wel tijdschriften gekocht waar ze er bladzijden lang over praatten en ook fanclubbladen staan er vaak vol mee.

Nee, dat is geen probleem. Wat niet mag is ze verkopen, of op een site links zetten naar sites waar je ze bv kunt downloaden of kopen.

Dit in tegen stelling tot deze Best off cd van Mick Jagger, waar van ik vooral nr 3, 5, 6 en 7 erg goed vind (dit om on-topic te blijven!)!

Woody is natuurlijk zelf ook een schilder en tekenaar, dat verklaart véél natuurlijk...

Maar ik denk deze verzamelaar toch maar eens aan te schaffen, ik heb het wel voor deze breedsmoelkikker, al moet ik erbij zeggen dat Keith altijd mijn favoriete Rollende Steen zal wezen.

Zijn Memo From Turner is een nummer met eeuwigheidswaarde en de betere tracks uit zijn wisselvallige solo-oeuvre mogen er absoluut zijn.

En wat Goddess in the Doorway misdaan heeft, ik weet het niet, ik vind dat lang geen slecht album, al haalt het niet het niveau van Wandering Spirt of Primitive Cool.

Voor mij had het erg statisch klinkende Dancing in the Street (nochtans met Bowie, één mijner alltime favo's!) niet gehoeven, die cover voegt niets aan het origineel van Martha & The Vandellas toe en klinkt gewoon klinisch dood.


Maar deze verzamelaar geef ik 4.5
Ik vind het echt goed samengesteld.

En nu wacht de vrachtwagen op me, dus : LET'S WORK !!

****1/2

Ik denk dat het bespreken van de bootlegs gewoon bij "discussie" kan. Dus The Rolling Stones aanklikken en dan staat bovenin Discussie.
Het is maar een idee!!

Ik kon me daarnet in Free Record Shop toch niet inhouden... en heb maar ineens de versie MET dvd (wàt clipjes en interview) meegenomen. Veel van wat hierop staat had ik al, ik bedoel op de cd, dus die dvd is voor mij hier het aankoopargument (er staan toch 9 clips op).
Ik kom beslist binnenkort met een iets uitgebreidere commentaar en een definitieve beoordeling.

P.S. : Mijn cd heeft in elk geval nog een nummer 17 : Evening Gown.

Die staat hier toch ook op net als op mijn set. Of is dit echt een bonus song die niet op alle sets staat?

Sorry, ik moet erover gekeken hebben of zo, tja...

Nee, ik heb de tracklist na jouw opmerking aangepast, ook omdat ik zag dat de tracktijden er nog niet bij stonden. Omdat op Allmusic aangegeven stond dat dit geen bonustrack is, heb ik het niet als bonustrack aangemerkt. Mochten er toch versies zijn zonder deze track, dan verzoek ik degene die hierachter komt, dit even te corrigeren.

Om toch even terug te komen op het album zelf ; zéér genietbaar, in al zijn diversiteit, al blijf ik Memo From Turner het allerbeste nummer vinden.
En het reggae-uitstapje met Tosh blijf ik ook erg waarderen.
En Sweet Thing is de lekkerste funk naast Hot Stuff zelf van Mick's bandje, waarvan me de naam ontschiet!

****1/2

zeer goeie verzamelaar van mick , alle hits staan erop , ook ' memo ' , wie had dat gedacht dat we dit nog op cd gingen aanschouwen , verder enkele losse tracks en album takes , alleen dat idiote ' let's work ' , daar heb ik een hekel aan , voor de rest sterk album

Memo from Turner stond al op de soundtrack cd en op de Singels Collection, dus niet echt bijzonder dat het nu ook hier op staat.

En die alternatieve versie op 'Metamorphosis' uit 1975 is er ook nog.

Deze solo-verzamelaar van Mick Jagger kocht ik vorig jaar samen met de DVD. Interessant, omdat zijn solo-albums niet zo sterk waren (volgens de critici).
Zeer goede verzamelaar met als beste nummer de samenwerking met Peter Tosh in "Don't Look Back" (vind ik toch). De samenwerking met David Bowie in "Dancing in the Street" is ook niet mis (werd bovendien een nr.1-hit).
"Let's Work" vind ik erg goed vooral vanwege de straffe en unieke percussie (hier werden twee drummers voor ingeschakeld). Het bluesy "Memo from Turner" is ook sterk, maar stond reeds op de "Singles Collection" van the Rolling Stones.
Eén hit ontbreekt evenwel nl. "Say you will".

Ik vind de meeste nummers op deze verzamelaar echt gedrochten. Snap de hoge waardering ook niet echt. Ik bedoel, Let's Work, Just Another Night, Dancing in the Street en Don't Tear Me Up zijn toch ontzettend slechte nummers?? Om over het uitgekauwde Don't Look Back nog maar niet te spreken.. Nee, meer dan 2 sterren kan ik hieraan niet kwijt.

Om dit overzicht compleet te maken moeten 'Say you will' en 'State of shock' (MIck Jagger en The Jacksons) ook nog toegevoegd worden. Van dat nummer heb ik ook nog ergens een Freddie Mercury-versie.

Mick Jagger zal de geschiedenis ingaan als de legendarische zanger/componist van The Rolling Stones.
Dat hij af en toe iets solo deed zal van veel minder belang zijn.
Jagger is in zijn solowerk op zijn zachts gezegd nogal wisselvallig geweest.
Zijn 3e werkje Wandering Spirit is de enige plaat die nog fier overeind staat.
Hier klinkt hij tenminste naturel en oprecht.Iets wat hij op zijn twee albums daarvoor zelden voor elkaar kreeg.
Wat is er dan nog aardig op dit verzamelde werk.
Don't Look Back met de betreurde Peter Tosh blijft een lekkere
huppelreggea.
Memo From Turner is Jagger in zijn hoogtijdagen.Het had net zo goed van The Stones kunnen zijn.Lekker nummer.
Don't Tear Me Up,Sweet Thing,Don't Call Me Up en Put Me In The Trash zijn puike nummers en vallen op tussen veel zwakke broeders.
Met name Just Another Night,Lucky In Love en Let's Work klinken in het heden wel heel erg ongeinspireerd en klinisch.
Leuk voor The Stonesfan die alles verzameld.Aan mij niet besteed.
Wandering Spirit nogmaals, is voor mij het enige werk die echt de moeite waard is.

Aangezien de reguliere cd's van Jagger niet zo heel erg om over naar huis te schrijven zijn, is juist deze verzamelaar genietbaar en een redelijk alternatief. Ook al beslaat zijn solo-periode zo'n 35 jaar.

Memo from Turner staat er weer eens op, een solo-nummer uit 1970 dat hoorde bij een film.

Het is één van de weinig nummers die passen bij het ware werk van de stones. Ik heb het eerder op cd gekregen via een driedubbele cd van Decca, een goed Rolling stones overzicht met alle hits tussen 1962 en 1971.

Ben het hier helemaal mee eens. Zijn solo albums bevatten allemaal 3 of 4 nummers die er echt uitspringen.

Een verzamelaar als deze is daarom een uitkomst! Echter mis ik Use me met Lenny Kravitz... (maar dat is dan ook geen single geweest...)

De versie met DVD is overigens erg leuk!

Het is maar goed dat The Stones leden nooit hun band verlieten om solo verder te gaan, ze hadden het geen van allen alleen gered, zelfs Keith en Mick niet. Een handjevol aardige nummers en een paar goede. Memo from turner, Evening Gown, too many cooks (Met Lennon) en Don't tear me up vormen de paar hoogtepuntjes uit een vrij armoedig solo carriere.

Absoluut mee eens . De magie die The Stones onderling hadden en daarmee de vele parels die zij daardoor gemaakt hebben is behoorlijk uniek .
Het ene kan niet zonder het andere , zover is duidelijk .

Hard Woman is een van de grote missers en dan met name op de DVD die erbij zit. Deze mooie clip had erbij gemoeten i.p.v. het slappe Joy met Bono Vox.

The Stones zijn goed, maar The Beatles scoren hoger.
De solocarrières maken dit heel duidelijk: waar The Beatles ook solo sterk zijn, zijn The Stones heel matig. Lennon, McCartney en Harrison zouden ook zonder de band succesvol zijn. Dat kan van geen enkele Stone gezegd worden.
Allemaal subjectief, I know.

Nou, zo subjectief is dat eigenlijk niet. Je kunt het meten aan de hand van de single- en albumsuccessen van de individuele groepsleden. Kwalitatief is het een andere discussie (want natuurlijk wél subjectief), maar wat mij betreft liggen de verrichtingen van de afzonderlijke Beatles-leden een straatlengte voor op de individuele output van de Stones-leden. En dat zeg ik als iemand die de Stones hoger aanslaat dat de Beatles...

Als de Stones nooit hadden bestaan (simpelweg niet voor te stellen eigenlijk), vermoed ik dat Jagger het solo nog wel aardig gedaan zou hebben, maar van de overige groepsleden weet ik het nog zo net niet. Wellicht dat Keith - zoals in werkelijkheid dus - met een paar albums nog wel de albumfans zou hebben aangesproken, maar hits of een sterrenstatus zouden waarschijnlijk niet voor hem zijn weggelegd.

Het moet gezegd, Rhino heeft zijn best gedaan op deze verzamelaar door essentiële nummers in licentie te krijgen van Sony, Universal en het voormalige EMI (hoewel de meeste labels daarvan tegenwoordig bij Warner/Rhino zijn ondergebracht). Dat maak je bij verzamel-cd's van artiesten wel eens anders mee.
Daardoor is deze verzamelaar wel behoorlijk compleet, inclusief de jaren zestig-single Memo from Turner en het reggae-uitstapje met Peter Tosh. Zijn bijdrage aan het Jacksons nummer State of Shock ontbreekt, vermoedelijk door een onoverkomelijke rechtenkwestie van de erven van MJ.

Maar juist doordat de nummers uit alle hoeken en gaten komen, klinkt dit album een beetje als een allegaartje, waarop de matige nummers overheersen. En eigenlijk is deze verzamelaar gebaseerd op slechts vier platen plus wat zijstapjes. Waarvan alleen Wandering spirit een echt hoogwaardig album genoemd mag worden. Zelf mag ik de eerste twee platen ook graag horen, maar ik kan niet ontkennen dat ze kwalitatief niet echt overhouden en tegenwoordig nogal gedateerd klinken.

Ik stel vast dat er van 'She's the Boss' heel veel videoclipjes te zien zijn op YouTube, ook van nummers die geen single waren.

Mick Jagger - Lucky In Love - Official - YouTube (wel single)
she's the boss mick jagger - YouTube
Mick Jagger- Secrets - YouTube
Mick Jagger - Running Out of Luck - YouTube

Vaak met Jerry Hall.

Nu ik veel tijd besteed aan The Stones, stel ik vast dat ze als band meer bieden dan alleen hits. Ik beschouwde ze altijd als een singlesband, niet echt de moeite waard om naar hun albums in het geheel te luisteren. Fout dus. Er is nog veel moois naast de hits te ontdekken. Elk album heeft wel een misser en sommige hebben veel missers, maar verzamelaars alleen bieden te weinig.
Hun solocarrières vallen me wel wat tegen. Hier biedt een verzamelaar meer dan genoeg. Alleen bestaat de perfecte verzamelaar niet. Deze verzamelaar biedt enkele goede nummers, maar ook draken. Zo mogen meteen een 7-tal nummers ingeruild worden voor bijvoorbeeld 'Hard Woman'. Het beste nummer van een Stone solo kan evenwel nooit tippen aan bv. een nummer als 'Jumping Jack Flash'.

Deze schijf toont aan dat Mick Jagger solo ook zijn mannetje heeft gestaan. Denk daar een of twee songs van dat collectief uit begin jaren 10 bij en het wordt nog beter. Op 'Wandering Spirit' na is zijn solo werk niet absoluut top, maar de verzameling singles en archiefstukken samen levert een geweldige plaat op. Ik was hem helemaal vergeten, maar de LP stond laatst op bij mijn platelaar en daarna heb ik de cd er weer eens flink ingegooid, samen met 'WS'. Echt genieten wel.

Binnenkort wordt dit album op LP uitgebracht, voor de eventueel geïnteresseerden en verzamelaars.