Dirty Angels - Kiss Tomorrow Goodbye (1976)

Powerpop is een lastig te omschrijven genre. Soms is het mainstream pop, andere keren alternatief. Soms zijn de invloeden van de jaren '60 dominant (zoals het debuut van Big Star en de EP van The Nerves). Andere keren is het alsof je indiepop hoort, zoals op de tweede van Big Star of de enige van Milk 'n' Cookies.

Ben op reis door de albums achter mijn afspeellijsten met new wave en aanverwanten. Mijn vorige station was het Britse Eddie & The Hot Rods en vergeleken daarmee klinkt Kiss Tomorrow Goodbye van Dirty Angels uit Connecticut een stuk rustiger. Vooral op de A-kant, waar radiovriendelijke pop in warme jaren '70-productie klinkt.
Achter de knoppen zat Richard Gottehrer, die in datzelfde 1976 de eerste Blondie produceerde. Aangename liedjes, maar ik vroeg me af waarom dit soms als proto-wave wordt aangeduid. Vooral Tell Me is aangenaam en doet tegelijkertijd denken aan de tienerpop van tijdgenoten Smokie uit Engeland.

De B-kant begint met Radio, dat het begin van een pittiger plaatkant blijkt te zijn. Steviger, soms rockender dan de eerste helft. Nog steeds staat het liedje centraal met in die B-opener blazers in het refrein. Long Gone Johnny en You Got Me Runnin' rocken op een wijze die naar hardrock knipoogt, maar dan komt het het titelnummer tot slot: het tweede hoogtepunt van de plaat met heerlijke proto-gitaarwave.

Kiss Tomorrow Goodbye verscheen eind 1976 en de groep zou in de regio Connecticut en Boston optreden met groepen die met new wave worden geassocieerd, zoals Talking Heads. Vergeleken daarmee klinkt de eerste Dirty Angels traditioneler.
De groep zou nog een tweede album uitbrengen, maar in mijn afspeellijst ben ik toe aan het begin van 1977. Op naar de tweede Ramones.

Tenslotte: op YouTube staat deze aardige vlog over Kiss Tomorrow Goodbye. En dan was er later nóg een groep met de naam Dirty Angels, maar dat is toch echt een andere.