Charli XCX - brat (2024)
mijn stem
218 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: Atlantic
-
360 (2:13)
-
Club Classics (2:33)
-
Sympathy Is a Knife (2:31)
-
I Might Say Something Stupid (1:49)
-
Talk Talk (2:41)
-
Von Dutch (2:44)
-
Everything Is Romantic (3:23)
-
Rewind (2:48)
-
So I (3:31)
-
Girl, So Confusing (2:54)
-
Apple (2:31)
-
B2b (2:58)
-
Mean Girls (3:09)
-
I Think About It All the Time (2:15)
-
365 (3:23)
-
Hello Goodbye * (3:39)
-
Guess * (2:22)
-
Spring Breakers * (2:22)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur:
41:23
(49:46)
4
geplaatst: 21 juli 2024, 23:48 uur
LucM schreef:
Michael Jackson was lange tijd hét popidool - de grootste popster ooit - maar was uitermate getalenteerd en had enorme impact. Ik twijfel ten zeerste of Charli XCX die legendarische status zal bereiken.
Michael Jackson was lange tijd hét popidool - de grootste popster ooit - maar was uitermate getalenteerd en had enorme impact. Ik twijfel ten zeerste of Charli XCX die legendarische status zal bereiken.
Ja.
Misschien niet voor jullie generatie. Maar niemand jonger dan u zal dat ooit doen voor die van jullie. Net zoals Jackson etc. ook geen idolen van ons zijn.
vinylbeleving schreef:
Klopt, maar je merkt wel een sneller effect van dat mensen achter elkaar lopen als iets heel positief of negatief gerecenseerd wordt. Soms is het dan lastig een mening te vormen omdat die in media al heel erg voor je gekleurd is.
Bepaalde albums die matig ontvangen werden (bijvoorbeeld Kanye's 808s & Heartbreak) kregen met terugwerkende kracht veel meer erkenning. Maar andersom gebeurde dit ook. Ghosteen van Nick Cave werd door de critici meteen in de album gesloten, en als klassieker bestempelt, maar dat album leek al snel zijn glans te verkiezen. Wie ziet dat album nu nog als een klassieker?
Met brat zal het afwachten zijn. Ik hoor in ieder geval geen hele nieuwe invalshoeken, of productie die anderen artiesten zal inspireren in hun werk. Maar wie zal t zeggen. Misschien wordt dit wel zo'n album dat honderden herpersingen krijgt, met nog meer verschillende kleurtjes, doorzichtig met gifgroene b tjes erin geperst.
(quote)
Klopt, maar je merkt wel een sneller effect van dat mensen achter elkaar lopen als iets heel positief of negatief gerecenseerd wordt. Soms is het dan lastig een mening te vormen omdat die in media al heel erg voor je gekleurd is.
Bepaalde albums die matig ontvangen werden (bijvoorbeeld Kanye's 808s & Heartbreak) kregen met terugwerkende kracht veel meer erkenning. Maar andersom gebeurde dit ook. Ghosteen van Nick Cave werd door de critici meteen in de album gesloten, en als klassieker bestempelt, maar dat album leek al snel zijn glans te verkiezen. Wie ziet dat album nu nog als een klassieker?
Met brat zal het afwachten zijn. Ik hoor in ieder geval geen hele nieuwe invalshoeken, of productie die anderen artiesten zal inspireren in hun werk. Maar wie zal t zeggen. Misschien wordt dit wel zo'n album dat honderden herpersingen krijgt, met nog meer verschillende kleurtjes, doorzichtig met gifgroene b tjes erin geperst.
Volledig eens met je betoog over dat de media al vooraf inkleurt of iets goed of niet goed is, en dat dit het zelfstandig beoordelen van een album bemoeilijkt, net zoals tegen de gang ingaan - zelfs op een site zoals deze - ook wel wat van mentale sterkte kan uiten (of andersom juist getuigt van koppigheid: het is maar hoe je het ziet).
Maar één groot verschil tussen brat en Ghosteen. Nick Cave is in principe al aanwezig sinds de jaren '80. Het is niet dat hij het wiel of het warm water uitvindt. Misschien voor de liefhebbers van zijn carrière dat het inderdaad een steengoede plaat is, maar albums die klassieke status halen zijn meestal albums die iets nieuws of iets fris brengen of kenmerkend zijn voor een bepaalde tijd. Ghosteen is dat inderdaad niet echt. Brat en how i'm feeling now zijn dat wel, en zeker kenmerkend voor deze periode: zowel muzikaal als qua popcultuur (how i'm feeling now als "covidalbum" en brat laat nu al zijn sporen na).
Ghosteen ken ik maar omwille van één reden: deze site. En mocht ik op deze site nooit geregistreerd zijn zou ik er nog steeds nog nooit van gehoord hebben... . Terwijl dat bij brat wel zo zijn, ook al mocht ik nooit in muziek geïnteresseerd zijn.
Voor de generatie van die van mij en zeker die jonger van mij (millennials, zillenials en Gen Z en vooral de laatste) is dit een zeer impactvol album. Charli XCX, niet vergeten is ook nog maar 31 jaar.
4
geplaatst: 17 augustus 2024, 23:41 uur
Voor mij is het gewoon zo simpel dat ik heel blij word van deze muziek. Charli heeft een enorme pop sensibility. Daarnaast raken de enorm getalenteerde producers met hun sound precies de juiste snaar. Moeilijker hoef je het niet te maken.
Of het zo genieten blijft? Geen idee. Tegelijk is dat vele albums in het verleden prima gelukt, en ik zie niet in waarom dat voor brat anders zou zijn.
En of de brat summer voorbij is of niet lijkt me een non-discussie, de meeste populaire platen hebben in het begin ergens een top en daarna vlakt dat af en is er uiteraard weer iets nieuws. Maar de impact van dit album is niettemin wel echt breed geweest, ook gewoon door het speelse karakter en het feit dat het zo toegankelijk is voor een groot publiek. Dat is een mooie prestatie op zich
Of het zo genieten blijft? Geen idee. Tegelijk is dat vele albums in het verleden prima gelukt, en ik zie niet in waarom dat voor brat anders zou zijn.
En of de brat summer voorbij is of niet lijkt me een non-discussie, de meeste populaire platen hebben in het begin ergens een top en daarna vlakt dat af en is er uiteraard weer iets nieuws. Maar de impact van dit album is niettemin wel echt breed geweest, ook gewoon door het speelse karakter en het feit dat het zo toegankelijk is voor een groot publiek. Dat is een mooie prestatie op zich
* denotes required fields.