Charli XCX - brat (2024)

Zo, dit is wel wat hoor. Zeker binnen dit genre is het lang niet evident om een consistente plaat te leveren. En dan die bonustracks, ga die die luisteren mensen. Want Guess wil je niet missen. Wat een heerlijk vuil nummer is dat?

Hush...ga jij eens even snel je mond spoelen.

Je hebt gelijk, Brat is wel beter dan die twee. Beste popplaat sinds Revolver!

Interessante kwestie. Ik vind Brat niet beter dan Pet Sounds, maar wel beter dan Abbey Road.

De Bietels mochten willen dat ze ooit zo'n goed album hadden gemaakt.

Pet sounds is sws een gedrocht. Allemaal charli luisteren, en gauw

Jullie zijn niet goed. Iets teveel doorgebrand daarboven door al het middelengebruik?
De hype is real, maar laat ons eerlijk zijn. Het is prima hapslikweg muziek en best leuk, maar dit is geen klassieker.
Grote kans dat over 5 jaar niemand het meer over dit album heeft. brat is geen melodrama. Dat geeft ook niet, maar we moeten niet overdrijven met zn allen.

Dat zien we over 5 jaar wel weer. Of mensen het ergens over hebben vind ik doorgaans ook geen sterke indicator van kwaliteit.

Nog nooit zo'n onzin gelezen op MuMe.

U mad bro?

Boomers are booming.
Never gets old.
P.s
I think about it all the time is nu al een classic!

Volgens mij kom je hier niet vaak genoeg.

Gezien hoe deze plaat door de media en het publiek ontvangen is lijkt een beoordeling van 1* mij opzienbarender dan mijn eerdere statement.

Is het soms verplicht het altijd eens te zijn met de media en publiek? Ik heb dit album geprobeerd (en zelfs gans beluisterd vanwege de hype) en ik vind het een uitermate saai album. Te afstandelijk, geen emotie, sfeer of pakkende melodie of avontuur, wel een matige zangeres die schuil gaat achter autotune. Na een kwartier had ik al de indruk het ganse album gehoord te hebben. Geef mij dan maar Taylor Swift die mij ook overgehypt is maar wel goed kan zingen en enkele behoorlijke tot sterke albums achter haar naam heeft.

Er waren in het verleden meerdere albums die commercieel succesvol waren en waar ik niets aan vind zoals die van Modern Talking, Creed, Rihanna en in Nederland Kane en de Toppers en Vlaanderen Milk Inc en Niels Destadsbader. Neen, ik ben het lang niet altijd eens met het grote publiek en de media (en ik hou met mijn beoordeling ook totaal geen rekening met commercieel succes).

Uiteraard niet, het is juist heel verfrissend om het daar niet mee eens te zijn. Maar dat maakt een uitspraak als “grootste onzin ooit” natuurlijk wel des te opmerkelijker. Ik vind Abbey Road een prima plaat (3.5*) maar als iemand hem geweldig vindt zou ik dat niet zo gauw als onzin betitelen, laat staan de grootste onzin ooit gelezen.

Ik doelde overigens niet zozeer op commercieel succes als wel op veel lof van muziekmedia en platforms voor muziekliefhebbers (MuMe, RYM, Allmusic, etc). Die platforms vinden Modern Talking en De Toppers nagenoeg allemaal gare camp, dus dit album past qua ontvangst toch totaal niet in dat rijtje? Volgens mij ben jij degene die het daar nu tussen plaatst.

Nee, de Bietels, die zijn natuurlijk nooit overhypet geweest.

Dat is zeker niet verplicht, maar iemand zijn mening afdoen met 'zelden zo'n onzin gelezen' is nogal kinderachtig, dan kan je reacties verwachten. Wellicht was je daar ook naar op zoek.

Ik was - toegegeven - te grof maar een pas uitgekomen album (en zeker dit album) al meteen vergelijken met Pet Sounds of Abbey Road vind ik nergens op slaan, dat zijn appelen met peren vergelijken. Het is een nieuwe renner al meteen vergelijken met Eddy Merckx of een nieuwe voetballer met Johan Cruyff. Laten wij relativeren.

The Beatles en Beach Boys, misschien waren ze in hun tijd overhypet maar zij hebben beslist popgeschiedenis geschreven en zijn legendarische bands. Michael Jackson was lange tijd hét popidool - de grootste popster ooit - maar was uitermate getalenteerd en had enorme impact. Ik twijfel ten zeerste of Charli XCX die legendarische status zal bereiken.

Mee eens hoor. Laten we inderdaad op z'n mimst een paar jaar wachten. Ik overdreef expres een beetje. Al vind ik ook dat die klassiekers niet zo'n ontastbare status hoeven te hebben.

Ik denk trouwens dat Charli al meer impact heeft gehad dan je denkt, ook met voorgaand werk.

brat summer doet me terugdenken aan die Summer of Love, goede tijden herleven.

Klopt, maar je merkt wel een sneller effect van dat mensen achter elkaar lopen als iets heel positief of negatief gerecenseerd wordt. Soms is het dan lastig een mening te vormen omdat die in media al heel erg voor je gekleurd is.

Bepaalde albums die matig ontvangen werden (bijvoorbeeld Kanye's 808s & Heartbreak) kregen met terugwerkende kracht veel meer erkenning. Maar andersom gebeurde dit ook. Ghosteen van Nick Cave werd door de critici meteen in de album gesloten, en als klassieker bestempelt, maar dat album leek al snel zijn glans te verkiezen. Wie ziet dat album nu nog als een klassieker?
Met brat zal het afwachten zijn. Ik hoor in ieder geval geen hele nieuwe invalshoeken, of productie die anderen artiesten zal inspireren in hun werk. Maar wie zal t zeggen. Misschien wordt dit wel zo'n album dat honderden herpersingen krijgt, met nog meer verschillende kleurtjes, doorzichtig met gifgroene b tjes erin geperst.

Sneller dan wanneer? Naar mijn idee is dat van alle tijden. Vroeger volgden hordes mensen de NME die de ene na de andere hype hadden.

Charli heeft allicht al een paar klassiekers op haar naam die meer artiesten inspireerden (How I'm Feeling Now, Pop 2). In ieder geval toch wel een belangrijke artiest van deze generatie. Ik denk dat dit album tov haar vorige werk wellicht geen grote invalshoeken bevat maar meer een soort bevestiging van haar status is. En ook in die zin kan het best een klassieker worden.

Grote verschil tussen de namen die jij nu noemt en Charli XCX is wel dat de laatste naast haar nieuwe commerciële succes ook lyrische kritieken krijgt op Pitchfork (8.6) en RateYourMusic (#1 2024, #357 all time). En hier op MuMe dus getuige de huidige 3.82 (dat doet vrijwel geen popzangeres haar na in onze bubbel). Kortom, in de categorie snobs/fijnproevers/muziekfanaten slaat Charli's muziek ook uitstekend aan. Dat lukte haar met een aantal van haar vorige (geweldige) albums gelukkig ook al. Super tof voor haar dat ze met Brat nu ook een brug weet te slaan naar de mainstream luisteraar, want een creatief popalbum dat zo goed in de tijdsgeest past verdient dat imo

Nu ben je gewoon willekeurige letters achter elkaar aan het zetten om te doen of dat een echte Vlaamse achternaam is. Ik heb je wel door.

Ach, dit album is die discussie niet waard, er zijn veel interessantere albums en artiesten. Hiermee hoop ik te kunnen afsluiten.

Nou ja, misschien wel lichtelijk flauw LucM om je laatste oneliner zo stellig te poneren. Je zou ook gewoon ruiterlijk kunnen toegeven dat je (60+, M, blank) niet geheel de doelgroep bent voor het soort (hyper)pop die Charli maakt. En helemaal niets mis mee om te constateren dat wij (allemaal) met het proces van ouder worden niet meer elke (nieuwe) muzikale hype zullen (kunnen) begrijpen. De bekende generatiekloof. Dat is niet erg. Je hebt brat in ieder geval wel één serieuze kans gegeven, er zijn genoeg boomers of ander vooroordelend volk die hun mening al klaar hebben op basis van een half nummer.

Omgekeerd zou het ook niet chique zijn als ik met een megazure attitude een classic rock album uit de 60s/70s ga afbranden omdat het nogal een saaie en ongeïnteresseerde vibe heeft en de meeste nummers geen kop en geen staart kennen. Ik besef me heel goed dat het lastiger is om oprecht van muziek van lang vervlogen tijden te gaan houden als je er niet mee bent opgegroeid. Uiteraard kan het kwartje alsnog wel vallen ook op latere leeftijd, maar dan is mijn ervaring dat je er dan wel harder je best voor moet doen. Heb zelf legio voorbeelden van oude artiesten/albums die ik geleidelijk via de MuMeLadder beetje bij beetje meer ben gaan waarderen.

Pitchfork gaf Drucqs van Aphex 5 en Stories of the city van PJ 5, Cardi B invasion of privacy een 8,7, The fragile van NiN een 2, Wilco hun sky Blue Sky een 5, Bigboi een 9, Born to die van Lana een 5. Laten we vooral Pitchfork niet volgen...

Over 10 jaar heeft LucM hier ook gewoon 4* staan hoor, dat kost gewoon een beetje tijd.

Nu jij nog Koen!

Ha. Het is een leuk en consistent album en ik vind het tof dat het zo goed ontvangen wordt, maar voorlopig hoor ik niet de frisheid en eigengereidheid die how i'm feeling now voor mij kenmerkte. Ik heb het album echter pas 2x geluisterd, we zullen zien hoe ik er over een paar maanden - of 10 jaar - over denk.

Ook hoor ik hier voorlopig geen nummers die in de buurt komen van mijn favorieten van dat album (claws, c2.0, detonate).