Duran Duran - Red Carpet Massacre (2007)

Bij een goed nummer denken de meeste gewone mensen aan de nummers die in toplijsten in de top-5 zitten. Sorry, maar een James Blunt kan ik niet echt appreciëren. Waarom zitten er geen Rolling Stones of Radiohead in toplijsten, omdat dat dat NIET COMMERCIEEL genoeg is. Dat is muziek voor de "andere" mens, die iets minder cultuurbarbaar is.

James Blunt die kan ik dan weer wel appreciëren, gewoon goede radiovriendelijke popliedjes zonder scrupules, één van de betere artiesten in het top40 genre en zeker en vast niet slechter dan de ik kopieer mezelf 25 keer puberpop van Timbaland en al zijn vrolijke vriendjes, of de zo hippe wannabe rockbandjes als Razorlight, Hard-Fi, Frutella's en ga zo maar door.
Over het feit dat Duran Duran nu met Timbaland gaat werken heb ik mijn mening al gezegd, hoewel ze naar mijn mening elkaar waard zijn (ik zal nu alweer Kevin-Raphaëll op mijn dak krijgen ), maar Duran Duran heb ik nooit meer dan aardig gevonden.

Grappig, ik vind Timbaland nu nét zo'n persoon die top40 nog 'interessant' houdt.

Ik hield mijn hart een beetje vast toen ik hoorde dat één van mijn favoriete bandjes 'het' ging proberen met Justin Timberlake en Timberland. De CD (link via vh1) heb ik nu al een paar keer beluisterd en het valt me erg mee. Ik kan haast niet wachten tot ik de CD kan kopen... nog ff wachten.

Inderdaad, dat wilde ik even zeggen. De hitlijsten worden momteneel bezet door vervelende muziek als Frans Bauer en pakweg James Blunt, dus als je een hit scoort hoeft dat blijkbaar inhoudelijk geen verband met elkaar te hebben. Nelly als persoon mag er dan wel op vooruit zijn gegaan (financieel dus) - haar muziek vind ik er niet beter op geworden met Timbaland. Maar die discussie wil ik elders nog wel voortzetten.

* bruggetje *

Timbaland en Duran Duran. Nee en ja. Duran Duran heb ik door de jaren heen erg kunnen waarderen met hun werk, maar hier trekken ze toch enigszins de streep. Met Timbaland zijn ze - wederom net als Nelly - totaal hun eigen stijl kwijt en dat vind ik meer dan jammer. Ik kan nu op dit moment geen conclusie trekken uit het hele album, maar van wat ik gehoord heb valt dit album helemaal in het water. Ik houd mijn verdere mening nog even voor me. Wordt vervolgd dus.

ik vind dat duran duran het zich kan veroorloven om het eens anders te proberen. ze hebben sterke werkjes geleverd door heen de jaren. deze cd is niet echt slecht te noemen trouwens.

en niet vergeten, 8 nummers zijn door de heren lebon, rhodes, taylor taylor zelf geschreven.

4.5 dan maar

Het is toch wat. Als groepen van weleer blijven dezelfde muziek maken, krijgen ze ervan langs dat ze niet evoluëren en nu combineert Duran duran hun ervaring met het talent (jawel, dat is er zeker) van Timbaland en Justin T, is het nu weer niet goed...

Ik heb hier nog niets van gehoord, maar ik sta alvast open voor het resultaat. Laat ons misschien eens wachten met kritiek spuien alvorens het resultaat (zonder vooroordeel!) te aanhoren.
Ik ben van geen van de 3 artiesten(groepen) een groot fan, maar ik kan me echt wel voorstellen dat ze goed samen kunnen gaan.

De periode 1981-1985 (met de albums Duran Duran, Rio en Seven and the Ragged tIger) was briljant. Geweldige pop, een ruwe versie
van Roxy Music en David Bowie. DD maakte niet alleen geweldige singles, ook de albumtracks waren goed (Anyone Out There, Nightboat, Friends Of Mine, New Relogion, Hold Bach The Rain, The Seventh Stranger...het hadden allemaal Top 10 singles kunnen zijn). Vergeet ook de Arcadia-plaat niet, een meesterwerk.
In 1986 klonk DD voor het eerst anders, met het funky Notorious, maar nog steeds goed. Maar met Big Thing en Liberty ging het mis. Krampachtige pogingen om ansluiting te vinden met house en crossover, ind ie tijd helemaal hip. Daarma ging het beter, The Wedding Album met Ordinary World was de beste DD plaat in Jaren en Medazzaland en Pop Trash leverden geen hitsingles maar zijn artistieke lichtpuntjes. De langverwachte comebackplaat Astronaut was eigenlijk een samenvatting van dit alles, met vele hoogte- en dieptepunten. En nu dit album...Stiekum had ik gehoopt op het new wave geluid van weleer, maar DD kiest weer voor het onbekende.
De drang naar vernieuwing en het verkennen van nieuwe muzikale richtingen is begrijpelijk, en goed. Het resultaat werd nooit meer zo goed als begin jaren '80. Maar ik blijf een fan.

De hoogtepunten uit het oeuvre van Duran Duran kunnen makkelijk op 1 verzamel CD. Greatest uit 1998 bijvoorbeeld.
Dan heb je alle essentiele nummers op 1 schijfje.
Genoeg lijkt me.

sebas, mooi gezegd

Ik vind dit echt een hele slechte cd. Ik ben duran duran fan en verwachtte een echt leuke pop cd met de sfeer van duran duran zoals ook op astronaut.
Maar wat blijkt: Timberland heeft er flink zijn stempel opgezet, zodat het eigenlijk een Timberland cd is geworden en heel weinig nog van duran duran te speuren is. Timberland houdt van beatjes en ritme, dat is niet de duran duran waar ik van houdt. Ik heb respect voor Timberland maar het is niet mijn muziek. Erg jammer, had me er erg op verheugd. Duran heeft zich laten ondersneeuwen door Justin.

slechts 1 ster, was bijna geen nummer wat ik kon waarderen

ergens heb je wel gelijk

Ik ben positief. Oke je hoort dat Timbaland er aan gesleuteld maar veel songs hebben wel kwaliteit. Het is beter dan bijvoorbeeld 50 cents timbaland liedjes. Duran Duran is echter wel een andere richting opgegaan. Al hoor ik in sommige tracks toch echt Duran Duran er in (vooral Box Full O' Honey)

3,5 voor nu.

mooi gezegd chansadres

het is timbaland trouwens, maar het valt wel mee ..

Timbaland en Timberlake.... Wat gaat Duran duran nu weer doen, dacht ik. Ik had door deze twee producers totaal geen verwachtingen van dit album. En inderdaad de invloed van beide heren is zeer goed te horen. Maar ik moet eerlijk zeggen dat het album best aardig klinkt en dat het nog steeds Duran duran is wat ik hoor. Vooral het nummer 'Box ful O'Honey' is zeer goed en behoort zeker tot de beste nummers die de band ooit gemaakt heeft. Het instrumentale deel in het hart van dit nummer had nog wel wat langer mogen duren, Nick Rhodes is hier goed bezig.Het extreme Skin divers met Timbaland duidelijk aanwezig valt mij niet tegen en klinkt eigenlijk wel lekker, zeker na een paar luisterbeurten. Ook Last man standing en Falling down zijn fijne songs. Na een paar luisterbeurten vind ik de cd echt goed en overtreft Astronaut met gemak. Nite runner had niet op deze plaat mogen staan en zeker niet hoeven dienen als promo voor de cd, waarop Duran Duran toont toch hip te kunnen zijn zonder eigen geluid (volledig) te verliezen. Gewaagd maar geslaagd album.

Timbaland heeft een van mijn favoriete artiesten (Nelly Furtado) volledig verziekt, haar laatste CD vind ik waardeloos. Duran Duran zijn jeugdhelden voor me, ik durf hier haast niet naar te luisteren, ik ben bang dat Timbaland en Timberlake nu ook Duran Duran volledig naar de klote helpen. Ik durf het gewoon niet aan.

Nou ja, Nelly Furtado heeft wel eindelijk wat pit gekregen met Timbaland aan haar zijde, dus daar kan ik het niet mee eens zijn

Over dit album van Duran Duran: de single "Nite Runner" vind ik werkelijk fantastisch. Net als "The Valley", "Red Carpet Massacre", "Skin Divers", "Falling Down", "Tempted" en "Zoom In". Wat dat betreft bewonderenswaardig dat Duran Duran deze gok heeft genomen, al heeft het ze dan wel een origineel bandlid gekost. Maar al bij al haalt het natuurlijk niet bij het niveau van de eerste twee platen, al vind ik niet dat je daar nog vanuit mag gaan van popmuzikanten die al 25 jaar in het vak zitten.

3.5*...

pff echt sommige mensen

jumperjack staat voor niet veel open hé

Ik vind hem best te pruimen dit nieuwe album. Stukken beter dan Astronaut en Pop Trash. Tja, de nummers waar Timbaland te veel de hand aan had vind ik de flauwste.
Beste nummers: Box Full O' Honey, Dirty Great Monster, Zoom in, Red Carpet Massacre, Tricked Out en The Valley. De laaste twee vind ik trouwens van het beste wat de heren al gecomponeerd hebben.

Zo, vandaag deze cd binnen gekregen in mijn winkel en vind hem helemaal niet tegenvallen. Was er een beetje bang voor, Astronaut vond ik ook wel een leuke plaat, maar deze is beter. Ze klinken modern, maar niet te geforceerd. Een 3,5 van me

er is veel meer prachtiger werk hoor gish

veel betere

Ze openen sterk met The Valley, en zo eindigen ze ook met Last Man Standing. Alles er tussen is van minder nivo.

Van te voren erg benieuwd en ook wat huiverig, want producers Timbaland en Justin Timberlake, dat zijn nou niet mijn favorieten, maar Duran Duran dus wel, dus uiteraard toch luisteren.

1e indruk was dat het wel een leuk album is, maar die typische Timbland sound he... (overigens maar 4 nummers van de 12)
Na veel draaien vind ik het toch een super lekkere cd! Enige mindere nummer vind ik Skin divers, welke ook de grootste Timbaland invloed heeft (qua zang vooral)

Hoogtepunten op dit album voor mij zijn: Niterunner, Falling down, the Valley, Box full of honey, en Tempted (het lekkerste nummer)

Leuke toevoeging aan de special edition is de dvd die 40 minuten making of laat zien van de video, en het album, erg interessant voor de echte liefhebber! Tevens is het artwork voor deze editie ook erg leuk, en origineel uitgevoerd!

Kortom: bijt even door die sound heen, en er is na Astronaut gewoon weer een heel lekker album uit van deze mannen!

Laat nu die tour maar komen! Ik zal er bij zijn!

goed gezegd lennon

Ik kan er stiekem ook maar geen genoeg van krijgen, echt een hele vooruitgang ten opzichte van "Astronaut". En zoals lennon hierboven ook aangeeft, "Tempted" is grandioos. Enig minpunt blijf ik nog steeds "Box Full O'Honey" vinden, maar wie weet dat dat nog met de tijd komt.

Halfje erbij naar 4*

Paar keer beluisterd en ik vind het maar slappe kost. Het begint nog behoorlijk met The Valley, Red Carpet Massacre (dat ik het beste nummer vind van de plaat) en Nite Runner. Daarna duikt het diep, dieper, tot heel diep, tot op een punt waar ik me zat af te vragen als het eigenlijk nog een Duran Duran album was (die instrumentale track bvb)... En op het eind geraken we net nog even wat boven water met Last Man Standing.

ik mis:
- 1 parel, of gewoon al een goeie song, of een catchy single (zie Sunrise), ipv dit middelmatig kwikkel & kwakkel
- passie & emotie, in instrumenten en in zang (hallo Simon, ingezongen tussen het checken van de aandelenkoersen misschien?)
- Duran Duran, want naarmate je verder in het album zit, evolueert het van Duran Duran naar timbaland en Duran Duran, timbaland featuring Simon Le Bon tot Timbaland dumpt wat flauwe demo's op andermans cd
- Andy Taylor is misschien een zak van een mens, maar ik kan me voorstellen dat hij in de studio op een stoel zat te wachten tot hij ook eens mocht meespelen met de mensen... hij is het dan maar opgestapt.

Nope, het album doet het niet voor mij. Maar laat toch die tour maar komen

Wat mij vooral tegenstaat is dat het een trend is geworden om te zeggen dat je voor niet veel openstaat als je gewoon niet van slechte muziek houdt. Dit heeft niets te maken met dit album, welke ik niet ken en dus ook niet kan beoordelen, maar ik wou dit toch even kwijt.

En ook dat is subjectief, slechte muziek, zoals alles hier. Vantevoren een album afschrijven, omdat een bepaald iemand er aan meegewerkt heeft hoort wat mij betreft toch echt in de categorie die Kevin-Raphaëll aanhaalt.