Duran Duran - Red Carpet Massacre (2007)

Hij was al weg voor er uberhaupt een noot gespeeld werd. Hij vond blijkbaar de verhalen over Justin T en Timbaland al genoeg reden om weg te gaan, al was hij er voor een groot deel op het laats bij de Astronaut tour al niet meer bij.. dus misschien gaf dit net de doorslag, maar er broeide al langer iets.. wat me niet verbaasdbij meneer Taylor overigens...

Ben al sinds het begin fan van DD en ook in de tijd dat het gros dacht dat ze niets meer deden blijven volgen. Ik vond de combinatie van DD/Justin/Timbaland helemaal niet zo raar en dat blijkt ook wel uit het album: dit is gewoon een fantastisch album wat wederom geen aandacht krijgt. Is echt een hele goede combi van de Duranstijl gemixed met die van Justin en Timbaland en dat is vooral terug te horen in mijn favoriete nummer Skin Diver, tempted en Night Runner.
Ook the Valley, Red Carpet Massacre en Box full of honey zijn hele goede nummers.

Wordt tijd dat ze weer eens een eerlijke kans krijgen!

Toen bekend was dat Duran Duran met een aantal hippe producers
zou gaan werken was ik al bang dat deze geweldige band voor de
zoveelste keer in zijn carriere met vooroordelen geconfronteerd zou worden. Dit is geen nieuwe Rio en dat wil ik ook helemaal niet. Moet
Duran Duran elke keer maar weer dezelfde plaat uitbrengen? Ik ben blij dat ze het lef hebben gehad om een album te maken zoals deze. Als je alle albums van Duran Duran beluistert kun je alleen maar concluderen dat alle albums van elkaar verschillen. Het is de kunst om je geluid elke keer weer te vernieuwen en ik vind dat dit album een geslaagd project is geworden. De enige dissonanten vind ik Tricked Out en She's Too Much. Het album had ook wel zonder deze nummers gekund. Wat de overige 10 tracks betreft; zet je vooroordelen opzij en laat je verrassen!

Ik ben positief over dit album. Gewoon vernieuwend. Ik hoor toch ook nog wel de bekende Duran Duran sound.
Nite-Runner is het minste nummer, She's too much het beste. Wat mij betreft dan.

Ik ken Duran Duran niet echt, maar dit album spreekt mij wel enorm aan!
De samenwerking met Timbaland is geen slechte keuze!
The Valley vind ik het mooiste nummer op het album!

4*

Bands die onnodig hip willen doen zijn het ergste in soort. Ze gaan belabberde platen maken en nieuwe genres uitproberen. Maar je moet íets als je Duran Duran heet, de band die eens zo immens populair was onder de jongeren anno jaren '80 en '90. Pijnlijk wordt het als je de jongeren van tegenwoordig vraagt over Duran Duran. Dan is het al snel; 'Duran, wie?' Het lijkt onnodig te zeggen dat een band met haar tijd mee moet gaan, want dat hoeft helemaal niet het geval te zijn. Kijk naar tegenpool A-ha, eveneens populair in diezelfde tijd, die tegenwoordig nog steeds erg fijne platen maakt met nog steeds die vertrouwde sound van een tiental jaren terug. Duran Duran moet daarentegen hard werken om fijne platen te maken. En hoewel Astronaut, uit 2004 nog aardig te pruimen was, (doch erg plat geproduceerd) was het experimentele Pop Trash toch een stap terug. Met Red Carpet Massacre probeert Duran Duran de jongeren van tegenwoordig warm te maken voor de muziek van de in 1978 opgerichte new wave band. En wie minder dan Timbaland en Justin Timberlake, beide dominerend in de hitlijsten van dit moment, kunnen daar beter bij helpen? Een gewaagde samenwerking als je het mij vraagt en zal hoogstwaarschijnlijk diehard fans de boom in jagen. Of toch niet?

Red Carpet Massacre ontvreemd zich totaal van de Duran Duran-stijl die we kennen uit de jaren '80 en '90. De fijne pop/rock toontjes hebben plaats moeten maken voor de stampende beats van Timbaland. Om eerlijk te zijn een omschakeling die echte fans niet kunnen maken. Zelfs als je de fijne stem van leadzanger Simon LeBonn wil horen, moet je soms goed zoeken. LeBonn lijkt namelijk een beetje te verdrinken tussen de onwennige beats en Red Carpet Massacre had volgens een leek net zo goed een nieuwe Justin Timberlake-plaat kunnen zijn.

Het is niet dat Timbaland slecht werk heeft geleverd. Zo zijn de uitermate aanstekelijke nummers Skin Driver en Night Runner, alsook het melancholische Falling Down, prima voer voor de muziekliefhebber. Maar een nieuwe Duran Duran-stijl aanmeten kunnen ze niet. Het is een jasje dat niet past bij de band en wat zij snel uit moet trekken. Red Carpet Massacre is gewoon een excuus van Timbaland om meer zieltjes te winnen. Maar mijn ziel krijgt hij niet. 2.5*

Blijf het verdacht vinden dat Madonna met mindere liedjes wel hits scoort met Timbaland & Timerlake en dan de "media" Duran Duran links laat liggen!

Is niets verdachts aan, dat heeft met geld en media-aandacht te maken.

Maar wat vind jij de beste nummers van dit album dan?

Ik vind dit een vreselijke album. DD acteert een rol die niet bij de band past en dat levert dus slecht (acteer)werk op.

De band had grotendeels een anderalbum afgerond, maar moest onder druk van de platenmaatschappij met iets komen dat vooral tekstueel minder kritisch was en muzikaal eenvoudiger.
Dat is de reden waarom Andy Taylor ermee kapte en wat mij betreft had hij groot gelijk.

gene vette duran kwadraat en wat is dat met die hoes ???

jongens als jullie geld nodig hebben leer een stiel , maar dit trekt op niks .

Wat is leer een stiel???

Ik denk niet dat DD geld nodig heeft.. en vind het echt jammer dat men het niet kan verkroppen dat een band als DD zo'n samenwerking aangaat!

Geloof me, ik was bijzonder teleurgesteld en sceptisch toen ik vernam dat Timbalnd ingeschakeld werd, maar ik liet me verassen, en vind dit serieus een van de betere DD albums!

Waarom is het zo dat als Bowie een andere wending neemt, dat dit als fantastisch wordt gezien, en gewaagd? En als DD dat doet worden ze helemaal afgefikt!

Tevens zoals eerder gelezen: waarom krijgt idd Madonna wel de aandacht, terwijl een nummer als Niterunner echt wel hitpotentie heeft, compleet wordt genegeerd?

Ik zie het maar zo, men mist een hoop moois als ze dit links laten liggen....

Ken het album niet echt, maar werd wel benieuwd na al die verschillende recensies hier. Zelf ben ik er nog niet over uit of het wel of niet goed is. Wel eigentijds voor een band uit de 8ties.

Erg bijzonder album van Duran Duran vanwege de hiphopinvloeden en het gebrek aan gitaar. Hoewel ik het werk van Timbaland wel kan waarderen komt het eigenlijk volgens mij alleen goed tot zijn recht op Skin Divers. Dat is het ultieme nummer dat Duran Duran meets TImbaland weergeeft. Jammer dat ze weer een ballad als single hebben moeten uitbrengen (Falling Down). Skin Divers had wellicht meer kunnen doen in de hitlijsten eind 2007/begin 2008. Uiteindelijk ging Madonna ermee weg.

Ik ben fan van duran duran maar erger me echt mateloos aan deze cd.
Het is een justin timberlake cd geworden, vindt er echt weinig in terug van de band zelf. En Justin vind ik verre van leuk.
Justin, bedankt voor het verzieken.

Volgens mij werkt Justin maar mee aan 3 nummers van de cd.

Waarom hoor ik dan toch alle nummers á la Justin?
Vreselijk. Duran Duran heeft zich laten naaien of zijn nu definitief gestopt met het maken van goede nummers die origineel zijn.

Dat weet ik niet. Kennelijk heeft Nate Hills (ook de (mede)producer van Justin T.?) er een modern sausje over gegoten dat lang niet iedereen aanspreekt. Het schijnt dat het nieuwe album (geproduceerd door Mark Ronson en met medewerking van o.a. Nick Hodgson) het tegenovergestelde wordt van dit album. Ik ben benieuwd!

er is een groot verschil lennon , tussen bowie en duran duran , het heet simpelweg : talent !!!!

ik begrijp nog altijd niet wat die hoes betekent , of is het kunst , of wat willen ze daarmee bewijzen , sorry ?

Wat versta je in dit geval onder talent? De bandleden van Duran Duran hebben een uitmuntende instrumentbeheersing en veelal zeer inventieve akkoordenschema's en overgangen. Maar goed, het is allemaal een kwestie van smaak. Of het nou nodig is om alles wat je niet zint maar af te branden vraag ik me af. Zeker omdat ik betwijfel of je überhaupt de moeite hebt genomen om de muziek te beluisteren.

Als DD geen talent zou hebben gehad waren ze nooit 1 van de pioniers van de new wave stroming geweest...

Achteraf gezien zelfs de meest succesvolle band van de jaren 80... lijkt me dus een wat overdreven statement...

ik vind het spijtig dat Duran Duran Andy taylor niet meer al gitarist heeft, Dom Brown is ook goed maar ik mis de ruige gitaarsound van Andy Taylor of de experimentele warren Cuccurullo's gitaarwerk.

Nee, hier heb ik dan een stuk minder mee. Geforceerd hip mee willen doen. Madonna deed het ook al en daar kon ik ook geen waardering voor opbrengen. Gelukkig doen ze op hun nieuwe album waar ze zelf zo goed in zijn: puike popsongs maken. Nostalgisch of niet, liever dat dan geforceerd hip willen doen.

Pioniers van de new wave stroming? Ik vind DD goed, maar ik zou ze geen new wave band willen noemen. (laat staan pioniers) Wel new wave invloeden op diverse albums.

Helaas op dit album niet. Midlifecrisis, met als gevolg het heulen met allerlei patjakkers onder het motto 'wat zijn we toch hip'. Nogal trieste vertoning

Ik heb net naar Cut Off Time geluisterd van Omarion en zo te horen heeft Timbaland die beat van dat nummer in Nite-Runner gebruikt.

YouTube - Omarion feat. Kat Deluna - Cut Off Time ( Official Music Video in HD )

De nummers op dit album zijn opzich wel goed, maar de stijl van Timbaland is net iets tevaak aanwezig waardoor het niet echt een goede balans heeft. Het is gewoon zonde dat Duran Duran hun eigen stijl zijn verloren met dit album.

Toch groeit deze cd steeds meer.
In het begin was ik zeer teleurgesteld, maar naarmate wat meer luisterbeurten kan ik deze steeds meer waarderen.

Vooral The Valley vind ik zeer apart.
Nite Runner, box full of Honey, Tempted en she's too much zijn zwaar ondergewaardeerd.

Op dinsdag had ik een artikel over dit album gelezen wat DD toch eerder ziet als een nachtmerrie.

Voor het hele artikel je kan deze lezen op de onderstaande link:
Duran Duran: 'Timbaland Project Was A F*cking Nightmare' | Gigwise

Oei, wat een moeilijk Duran Duran album....maar ik doe m'n best om hem te leren kennen/waarderen. Openingsnummer The Vally is wel erg gaaf En ook alle studio wizardry kan ik waarderen, daar zit gekte en fun in, zoals altijd bij DD.

Red Carpet Massacre, een briljant album in mijn visie, hoewel het kwartje niet meteen viel!

Je moet even in de nieuwe Duran Duran sfeer komen, een super urban en sleazy sound, propvol met productie-inventiviteit waar de fun vanaf spat. Elke track heeft een eigen geluid dat heel weloverwogen is gekozen, en dat maakt de CD enorm gevarieerd. De bas klinkt in het ene nummer totaal anders dan in het andere, en zo gaat het met alle instrumentaties.

De synthesizers van Nick Rhodes klinker geraffineerder dan ooit, en Simon zingt ook weer heerlijk uithalend, en hij kan als geen ander grillige en spannende teksten schrijven. Als een track een beetje voorspelbaar wordt weet Duran Duran het weer een andere kant op te buigen, in de juiste emotionele richting. Dat is heel knap, gezien de complexe opnames en de vele mensen die hun stempel op dit album hebben willen drukken.

Duran Duran is mondain, dat waren ze altijd al, en dat zijn ze in overtreffende trap op Red Carpet Massacre. Duran Duran is van de rode loper wereld en de supermodellen Glamour is hun tweede natuur, en de kilte achter de facade is hun grote fascinatie.

Ik begon Duran Duran pas echt te waarderen toen Warren Cuccurullo de band ging versterken met zijn groundbreaking gitaarspel. Albums als Big Thing en The Wedding Album heb ik grijs gedraaid, en draai ik nog steeds. Gelukkig is het gemis van Cuccurullo goed opgevangen door de fantastische studiogitarist Dom Brown, die op bijvoorbeeld Falling Down van begin tot eind de dramatische downfall gestalte geeft.

Verder wordt het album geperfectioneerd door een hele rits aan Amerikaanse top notch producers. Soms hoeft dat geen pre te zijn, maar in het geval van Red Carpet Massacre betekent dat 4 + 4 = 16 Ik heb uiterst veel respect voor deze band die het aangedurfd heeft zich te verbinden met de productie-giganten van de 21ste eeuw. Nog leuker is het om te horen hoe ze zich daarbij staande weten te houden. Het album doet me een beetje denken aan die andere Engelse Band, The Human League, die in 1986 perfect samenging met de Amerikanen Jimmy Jam and Terry Lewis.

Mooi beschreven Bertito, goed om te lezen dat ik niet alleen sta in mijn positieve gedachtes over dit album!