Depeche Mode - The Singles 81→85 (1985)

Een in Nederland zwaar onderschatte band. De heren wisten dat ook dat ze hier niet zo geliefd waren en lieten ons landje dan ook geregeld links liggen.
Ik vind het duidelijk één van de betere synthi-bands uit de jaren '80.
Jammer dat de zanger zo ten onder is gegaan aan drugs.

Ten onder is gegaan? De laatste CD van Depeche Mode, Exciter, is toch best goed en vrij recent?
Ik zou ze ook nog wel 's live willen zien...

Het solo album Paper Monster van Dave Gahan is nog recenter ( 2003)
Het valt dus redelijk mee met die ondergang

De begin-periode van Depeche Mode.
Met hun naïeve nummers wisten ze toch door te breken naar het grote publiek. Toch zijn de nummers briljant bedacht, want door hun eenvoud en simplisme klinkt het toch aanstekelijk.
Toch vind ik Depeche Mode in de 2e helft van de jaren '80 beter, maar dit mag er ook wel zijn.

Lelijk plaatje...

Een band waarvan je in de 80's dacht dat ze als eerste ten onder zouden gaan wegens de constante ruzies in de groep en drugsgebruik van zanger. Toch komen ze elke keer weer terug met iets. Heb alle nummers destijds individueel altijd goed gevonden maar nooit een heel album aangedurfd. Daarom deze gekochty en spijt gekregen dat ik ze destijds niet meer heb beluisterd.

Blasphemous rumours blijft na al die jaren nog steeds mooi.

Gisteren deze cd gekocht voor een prikkie bij Fame in A'dam. De dvd Devotional (registratie van de European European Tour uit 1993) lag daar voor 10 euri, dus ook maar meegenomen. Waanzinnig goede dvd. Ik ga me zeer beslist meer verdiepen in DM. Is een band die kennelijk een beetje aan mijn aandacht is ontsnapt. Dames en heren fans, zijn er albums die als een "nadere kennismaking" kunnen dienen??
P.s. Het verzamelalbum The singles 86-98 heb ik inmiddels besteld bij FRS

Die laatste is inderdaad een prima kennismaking, maar uiteindelijk zul je toch de reguliere cd's willen hebben
Als je die DVD geweldig vind (is ie inderdaad) zou ik in ieder geval gaan voor Songs of Faith and Devotion. Daarnaast zijn Violator, Music for the Masses, Ultra (wat rustiger maar o zo mooi) en het recente Playing the Angel must haves. Eigenlijk is iedere cd van DM op zijn minst bij vlagen de moeite waard al zou ik zelf Exiter als "beginner" even laten liggen

Wat VanDeGriend zegt is een waar woord. Ik zou Construction Time Again en Some Great Reward ook even bij naam willen noemen. Kan je ook straffeloos meenemen.

Thank you!!

Zo onderschat is deze band in Nederland niet hoor.
Eerder zeer populair.

In vergelijking met andere omringende landen wel degelijk: niet voor niets dat deze band Nederland meestal links liet liggen tijdens tournees.

Idd. Vorige keer (1993) was Ahoy niet eens uitverkocht. Nu voor t eerst wel. In andere landen hebben ze meer een U2 status. Hier niet.

Prima verzamelaar van het vroege werk van Depeche Mode. Er goed te horen dat ze gaandeweg het poppy geluid ontgroeiden.
Voor de fan interessant vanwege de twee nieuwe tracks en een eerdere - niet op album verschenen - single "Get the Balance Right".

Goeie afsluiter van hun beginperiode. Daarna gingen ze met "Black Celebration" duidelijk een andere richting op.
4*

Mijn eerste kennismaking met DM was New Life in 1981. De singles die ze daarna uitbrachten werden hoe langer hoe beter. Typisch een band die volwassener werd naarmate de tijd verstreek. Deze verzamelaar geeft een goede indruk tot wat DM in staat was. Blasphemous rumours is wat mij betreft de opstap geweest naar hun latere, donkerder, werk. De hoesteksten zijn trouwens hilarisch (quotes van critici: bij Master and Servant staat "what do you expect from this lame bunch of dickheads"), enige zelfspot is DM niet vreemd. Aanrader!

Ik vind dit gewoon een prachtige cd met machtige nummers! De eerste singles waren ook al goed, maar vanaf 'Everything Counts' begon het pas echt interessant te worden.. Krijgt 'n mooie 4sterren!

Prachtig cd'tje dit, ik vind echt ieder nummer goed. Dit is waarschijnlijk een héél goede reden om wat meer albums van depeche mode aan te schaffen.

Mooie samenvatting van de early years van Depeche Mode, nu wat achterhaald door recentere best of releases.

Voor mij begint dit album pas halverwege. De eerste paar nummers vind ik echt niet om aan te horen. Everything counts begint er al op te lijken en track 10 t/m 15 zijn erg goed. Laat ik aardig zijn -- 3 sterren.

Met deze en die andere (Singles 86 - Jaar Huppeldepup) heb je alles wat redelijk URGENT is van deze aparte groep.

Ik màg ze wel zo op zijn tijd !

Mijn favorieten blijven toch Everything Counts, Get the Balance Right, Master and Servant en
A Question of Time !

Toen ze meer gitaarrock gingen spelen en minder synthesiser, vond ik ze veel minder (die hele I FEEL YOU is niet echt mijn ding, maar wie ben ik ???)
Deze en die andere (ook Singles dus maar latere jaren)
krijgen van mij beiden 4.5 sterren **** 1/2

Heb deze in dezelfde uitvoering als 86-98 maar dan een oranje hoes.

Net als OMD kan ik deze synthesizerband wel appreciëren omdat ze toch een aantal pakkende singles hebben kunnen maken zoals "Dreaming of me", "Just can't get enough" (hun grootste hit), "Get the balance right", "Everything counts" en het percussierijke "People are people".
Evenals OMD wilden ze van hun synthesizerimago afgeraken (vandaar dat ze een tijd gingen overschakelen op gitaarrock) maar Depeche Mode heeft zich toch weten te handhaven en krijgt nu eindelijk ook erkenning van de pers.
Samen met OMD en misschien ook Human League één van de weinige synthipopbands wiens jaren '80-hits de tand des tijds heeft weten te doorstaan.

I dont want to start any blasphemous rumours
But I think that God's got a sick sense of humor
And when I die I expect to find him laughing.

Evenzogoed hun beste nummer wel ja..

Dat was de her-uitgave toen die tweede verzamelaar uitkwam: vormt op die manier meer één geheel.

De 2 zijn samen later ook nog in een luxe box uitgebracht... helaas zonder extra tracks.....

"DM - Singles 81-85" is misschien wel de beste verzamelaar die ik ken. Deze nummers zijn dan ook, op een paar enkelingen na (Big Muff en Something to Do bvb.), echt het beste wat DM in z'n beginjaren gemaakt heeft. Everything Counts, Shake the Disease, People Are People, Blasphemous Rumours, New Life... De toppers zijn hier eigenlijk amper bij te houden.
Ik vind de twee remixen op dit album, de mix van Just Can't Get Enough en die van Photographic, overigens een stuk beter dan het origineel.

De periode waarin ik echt fan was van Depeche Mode, ze later beetje uit het oog verloren, dit album aangkocht heel recent en was puur nostalgie maar ook vast stellen dat ze hun tijd voor waren. mooie verzamelaar

Mijn 1e cd van Depeche Mode. Alhoewel ik het niet erg vaak draai is dit wel de mooiste periode van deze heren. Nummers als Shake the Disease, Everything Counts en Master and Servant blijf ik heel goed vinden. Onsterfelijke popsongs. Just Can't Get Enough was destijds een knaller, nu erg gedateerd. Gewoon een erg fijne band.