Michael Kiwanuka - Small Changes (2024)

Wederom een heerlijk album van Michael Kiwanuka. Ik volg de man al sinds het begin en heb hem helaas maar één keer live gezien en dat was als voorprogramma van Adele. En ook dit jaar moet ik het helaas laten gaan.

Maar gelukkig is daar nog een prachtig album: Small Changes.

Inkoppertje voor wat het is natuurlijk, want Michael gaat door waar hij gebleven is met nu weer wat meer de nadruk op soul en iets minder psychedelische uitstapjes.
Het klinkt allemaal rustgevend zonder saai te worden. Denk aan een Sade, Bill Withers of Marvin Gaye. Wat een ongelooflijk fijne vibe weet hij toch neer te zetten, mede dankzij de strijkers en koortjes.

Small Changes klinkt als een warm bad waar je na een lange werkdag in kunt stappen om volledig tot rust te komen. Ontroerend, kalmerend en vooral krachtig in alle eenvoud.

Een album om onmiddellijk verliefd op te worden.

Na 5 jaar toch iets meer verwacht. Deze staat vol met vrij nikserige strijker-soul en is een stuk minder (saaier vooral, ontdaan van cinematische vergzichten) dan z'n 2 voorgangers.

Jawel. Michael Kiwanuka doet het weer. Small Changes is een mooi album met hele fijne liedjes. 'Easy listening' noemen ze dit ook wel. Deze muziek kun je altijd en overal draaien. Bij familie, vrienden of moederziel alleen. In de vroege ochtend maar vooral in de late uurtjes. Het hele jaar door.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Michael Kiwanuka - Small Changes - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Michael Kiwanuka - Small Changes
Michael Kiwanuka laat de psychedelica deels los op het wat meer ingetogen en wederom prachtig geproduceerde Small Changes, waarop de Britse muzikant nog maar eens laat horen wat een geweldige zanger hij is

Ik heb de eerste drie albums van de Britse muzikant Michael Kiwanuka allemaal hoog zitten en keek dan ook met hoge verwachtingen uit naar Small Changes, dat bijna vijf jaar na het geweldige Kiwanuka is verschenen. Het vierde album van Michael Kiwanuka klinkt deels bekend, maar het is ook een ander album dan zijn voorgangers. Het geluid is wat meer laidback en minder dynamisch, maar het is een geluid dat warm en zeer sfeervol aanvoelt. Het past prachtig bij de soulstem van Michael Kiwanuka, die misschien wel beter tot zijn recht komt in de meer ingetogen songs op Small Changes. En zo krijgt het muziekjaar 2024 er op de valreep nog een zeer memorabel soulalbum bij.

Michael Kiwanuka haalde met de albums Love & Hate uit 2016 en Kiwanuka uit 2019 mijn jaarlijstjes en met het laatste album zelfs de top 10 van mijn lijstje. De Britse muzikant deed dit met albums die je onmiddellijk mee terug namen naar een aantal grote soulalbums uit de jaren 60 en 70 en herinnerden aan de beste albums van bijvoorbeeld Marvin Gaye en Curtis Mayfield.

Beide albums werden prachtig geproduceerd door Danger Mouse en Inflo, de man achter het project Sault, die wel raad wisten met het soulgeluid van Michael Kiwanuka. Op Kiwanuka verwerkte Michael Kiwanuka ook nog eens flink wat invloeden uit de psychedelica, wat zijn soulgeluid alleen maar opwindender maakte. Home Again, het debuutalbum van de Britse muzikant vond ik in 2010 nog wat minder enerverend, maar inmiddels vind ik ook het net wat meer binnen de lijntjes kleurende geluid op dit album echt prachtig en de soulstem van de Britse muzikant weergaloos.

Net iets meer dan vijf jaar na Kiwanuka keert Michael Kiwanuka deze week terug met zijn vierde album Small Changes. Op zijn nieuwe album continueert de Britse muzikant de zo succesvolle samenwerking met Danger Mouse en Info en dat blijkt wederom een wijs besluit. Ook Small Changes is een album dat klinkt als een soulklassieker uit een ver verleden, maar op zijn vierde album klinkt Michael Kiwanuka anders dan op zijn vorige twee albums en keert hij deels terug naar het geluid van zijn debuutalbum.

De invloeden uit de psychedelica, die met name de songs op Kiwanuka zo opwindend maakten, zijn grotendeels verdwenen op het nieuwe album. Op Small Changes domineren de meer ingetogen songs en het zijn songs die warm zijn ingekleurd met vooral organische klanken. Ik vind het persoonlijk een erg mooi geluid, dat ook nog eens prachtig is gevangen in de wederom geweldige productie van Danger Mouse en Inflo.

In muzikaal opzicht valt er veel te genieten. Dit begint al bij de ritmesectie die zorgt voor mooie baslijnen (van Pino Paladino) en fraai drumwerk. Het wordt aangevuld met vaak prachtig gitaarwerk, dat de ruimte op bijzondere wijze vult, zeker wanneer wordt gekozen voor sfeervolle solo’s met één keer een David Gilmour vibe. Piano, orgels en synths vullen het geluid op Small Changes verder in, waarna met enige regelmaat ook nog eens flink wat prachtig gearrangeerde strijkers worden ingezet.

Small Changes roept misschien associaties op met net wat andere soulalbums uit de jaren 60 en 70, maar het zijn nog altijd mooie soulalbums, waarvan ik zeker de albums van Bill Withers wil noemen. Ook op het nieuwe album zijn overigens nog altijd echo's van de muziek van Curtis Mayfield en Marvin Gaye te horen.

De warme deken van de instrumentatie op Small Changes, die soms ook wat jazzy aan doet, wordt gecombineerd met de geweldige zang van Michael Kiwanuka, die nog maar eens laat horen dat hij behoort tot de beste soulzangers van het moment. Al even mooie koortjes maken het geluid op Small Changes compleet.

Vergeleken met het geweldige Kiwanuka uit 2019 is Small Changes niet alleen een meer ingetogen album, maar ook een meer naar binnen gekeerd album. Michael Kiwanuka richt zich minder op de boze buitenwereld, maar meer op zichzelf, wat een intiem en persoonlijk album oplevert. Het is een album dat het echt geweldig doet tijdens de koude avonden van het moment en de gevoelstemperatuur met flink wat graden laat stijgen. Wederom een geweldig album van de Britse muzikant dus. Erwin Zijleman

Mooi en saai.

Bedrieglijk plaatje dit. Lijkt op het eerste gehoor het minst verrassende Kiwanuka-album, nog voordat je zijn prachtstem hoort is deze artiest meteen herkenbaar dankzij die heerlijke arrangement en melodieën, als een warm dekentje om onder te kruipen. Het voelt lekker maar soms ook een beetje makkelijk. Hoe vaker je dit echter opzet, hoe meer deze nummers zich onderscheiden en hun bijzonderheid blootgeven, hun lef ook juist eigenlijk wel. Ze zijn dromeriger én melancholischer dan zijn dromerige en melancholische muziek altijd al was, waar voorheen het contrast regelmatig gezocht werd met meer hoopvolle en swingende momenten, daar is dit een en al bitterzoete weemoed om zalig in te zwelgen. Echt een plaatje om deze wintermaanden je ziel aan te warmen.

Mooie plaat, maar wel alle liedjes in ongeveer tzelfde rustige tempo. Maar....t zijn mooie liedjes met een mooie stem en mooi rustig geproduceerd.
Maar...al met al....beetje tam.
Bij zijn andere platen had ik soms kippenvel...zo mooi was t dan. Dat heb ik bij deze plaat (nog) niet...

Dit Small Changes is misschien wel het album waar ik in 2024 het meest naar uitgekeken heb. Kiwanuka is zogezegd mijn ‘comfort music’. Al zijn albums zijn vooralsnog voltreffers. De vooruitgeschoven singles lieten al haren dat Kiwanuka voor een wat ingetogener sound zou kiezen. En dat is te zeggen over het gehele album. De teksten zijn persoonlijk, de instrumentatie vaak vol en rijk. In elke nieuwe luisterbeurt is er wel weer iets nieuws te ontdekken in die muzikale omlijsting. Het geheel is mooi geproduceerd en dan dus nog die prachtige stem van Kiwanuka er overheen. Waar je op albums vaak specifieke nummers als favorieten aan kan wijzen, vind ik dat op dit Small Changes een stuk lastiger. Natuurlijk zijn er zo wat persoonlijke voorkeuren (Small Changes en Four Long Years bijvoorbeeld) en geloof ik dat het tweeluik van Lowdown zomaar eens de Cold Little Heart van dit album kan worden (als meest herkenbare, meest gekozen werk). Eigenlijk moet je als luisteraar je niet behouden tot een aantal losse nummers van die Small Changes. Je moet dit album als een geheel tot je nemen. Laat je omarmen door de prachtige muziek die Kiwanuka voor je gemaakt heeft. Het zal voelen als een warm bad.

Kiwanuka moet bij mij nog wat goed maken nadat hij mij 2 keer voor de gek heeft gehouden door een afgelast concert. Maar goed. Net als de andere albums deze van Spotify geplukt. Small Changes vind ik heel aardig. Prima, relaxte muziek, maar bij de eerste luisterbeurt denk ik even Pink Floyd te horen. Niks mee, maar ik ben wel verbaasd. Meer mensen die dit horen?

Meest charmante, elegante plaat tot nu toe. De mellow sfeer matcht perfect met het huidige jaargetij, voelt als comfort food. Wat een fijne stem.