Michael Kiwanuka - Small Changes (2024)

Ah, een nieuw album van Michael Kiwanuka is altijd iets om naar uit te kijken! Inmiddels hebben we ook al kennis kunnen maken met twee tracks van het album, Floating Parade en Lowdown. Niet heel erg verrassend maar wel weer prachtig.

Je hebt de album titel gezien toch?

Interesseert me niks dat het small changes zijn. De vrijgegeven nummers zijn weer prachtig! Het vorige album luister ik met plezier nog regelmatig.
Het eerste deel van Lowdown is al prachtig, maar Part II doet daar nog een schepje bovenop. Van mij mogen alle nummers van dit nieuwe album zo klinken. Met psychedelische soul weet Kiwanuka wel raad. Laat maar snel komen dat nieuwe album!

Floating Parade heeft een herkenbaar Kiwanuka basloopje. Of beter gezegd Pino Palladino! Fijn dat die samenwerking verder gaat. Meer goed nieuws: het is wederom een Danger Mouse & Inflo productie maar ook Jimmy Jam & Terry Lewis zijn betrokken. Nu ben ik helemaal benieuwd.

Ook Rebel Soul te beluisteren. Dat maakt 5.. en we hebben nog drie weken te gaan..

Nog weinig berichten hier. Best opvallend. Ik ga er toch wel vanuit dat veel mede-MuMe'ers hier naar uitkijken.

Van de vrijgegeven singles zijn Floating Parade en Lowdown (1 en 2) nog wel het indrukwekkendst. Rest Of Me en Rebel Soul vind ik eigenlijk minder spannend, maar zullen wellicht mooi in het geheel opgaan. Ben benieuwd of het KIWANUKA gaat overtreffen of evenaren. Ik reserveer wel alvast een plekje voor AOTY.

The rest of me is een fijne 'groeier' met een nogal subtiele instrumentatie/productie. Die moet je gewoon wat extra draaibeurten de kans geven. Dat er in de verte ergens iets in zat was al meteen duidelijk.

Héél erg benieuwd naar deze nieuwe plaat hoor!

Ik ook. Is voorbesteld dus dat zegt wel wat over mijn vertrouwen in een nieuwe Kiwanuka.

Rebel Soul is hier inmiddels uitgegroeid tot favoriet der singles. Wat een sfeer weet dit fenomeen toch in dit nummer neer te zetten. Petje af!

Alles wat tot nu is uitgekomen is inderdaad prachtig. De baslijn van Floating Parade, het ogenschijnlijk simpele maar prachtige The rest of Me, het psychedelische Lowdown part 1&2 en inderdaad Rebel Soul, dat zo heerlijk uitbouwt richting de finale. Jeetje wat heb ik zin in dit album, ik voel een volgend meesterwerkje aankomen hoor!

Michael Kiwanuka houdt van underdogs die dapper blijven doen wat hun hart ze ingeeft: ‘Het ontroert me’
DPG Media Privacy Gate - volkskrant.nl

De vrij gegeven nummers inmiddels gehoord en die klinken vertrouwd en prachtig. Mooie productie ook. We gaan zien of het me ook echt pakt en dan is het fijn dat er zoiets is als Spotify. Alleen favoriete albums schaf ik fysiek aan.

Ik vermoed dat het een zeer fraai album is. Zin in!

Wederom een heerlijk album van Michael Kiwanuka. Ik volg de man al sinds het begin en heb hem helaas maar één keer live gezien en dat was als voorprogramma van Adele. En ook dit jaar moet ik het helaas laten gaan.

Maar gelukkig is daar nog een prachtig album: Small Changes.

Inkoppertje voor wat het is natuurlijk, want Michael gaat door waar hij gebleven is met nu weer wat meer de nadruk op soul en iets minder psychedelische uitstapjes.
Het klinkt allemaal rustgevend zonder saai te worden. Denk aan een Sade, Bill Withers of Marvin Gaye. Wat een ongelooflijk fijne vibe weet hij toch neer te zetten, mede dankzij de strijkers en koortjes.

Small Changes klinkt als een warm bad waar je na een lange werkdag in kunt stappen om volledig tot rust te komen. Ontroerend, kalmerend en vooral krachtig in alle eenvoud.

Een album om onmiddellijk verliefd op te worden.

Als alles goed loopt krijg ik hem morgen per post binnen. Hopelijk gooit die Black Friday (wat tegenwoordig een week duurt) geen roet in het eten wat de logistiek betreft.

Wat kijk ik uit naar deze plaat. Zoals aERodynamIC al aangaf, dit kan je gewoon zorgeloos pre-orderen.

Na 5 jaar toch iets meer verwacht. Deze staat vol met vrij nikserige strijker-soul en is een stuk minder (saaier vooral, ontdaan van cinematische vergzichten) dan z'n 2 voorgangers.

Op het eerste gehoor een prachtig ingetogen album. En de productie is om door een ringetje te halen; door de rust komt elk instrument spatzuiver binnen. Ik snap Venceremos ook; gebrek aan pit kan saai aanvoelen. Afwachten of het album mij echt bij de lurven grijpt.

Kiwanuka heeft weer een pareltje afgeleverd. Zelden vernieuwend, maar altijd goed!

Kent u dat.....? Je zet zo'n nieuw album op en er komt een nummer voorbij waarvan je (bijna) ontroert raakt, het doet fysiek iets met je, terwijl je niet kunt benoemen wat de oorzaak is.
Althans: het is duidelijk de muziek en de stem, want je bent druk bezig achter een beeldscherm en let niet op de tekst.
Dat had ik zojuist bij het voor het eerst beluisteren van de track Four Long Years. Prachtig!!!

Is saai hier niet mooi?

Ik lees dit terwijl ik Four Long Years voor het eerst draai en het is inderdaad herkenbaar.

Ik had precies hetzelfde! 'Sochtends uit het raam turend naar de gevallen sneeuw, met een kop koffie. Dat nummer raakt meteen.
Schitterende kleine plaat verder. Daar ga ik dit weekend eens even verder in duiken!

Als liefhebber van Light (de afsluiter van zijn vorige album) kom ik helaas weinig tegen in deze wat avontuurlijke dromerige stijl. Nog even laten bezinken, maar de term die steeds in mijzelf opkomt is: degelijk, al zou ik graag willen dat ik bij Kiwanuka avontuurlijkere termen kon bedenken. Maar kantoorplant-karakter is te negatief, spanningsloos functioneel is te streng, kip-zonder-kruiden is rolbevestigend, klapstoelencharme is niet inclusief, en veloursgordijnen-grandeur is weer te frivool. Laat is het dus houden op degelijk, met een degelijk cijfer: 3*.

Ook een medeliefhebber van Light hier. Maar ik hoor toch wel flink wat overeenkomsten met die track op deze plaat eigenlijk. Het heeft voor mijn gevoel in ieder geval een beetje dezelfde vibe, vaak klein beginnen en subtiel meer instrumenten toevoegen zonder dat het luid wordt.

Deze plaat kenmerkt zich dan wel weer door het compacte karakter van die songs. Niets blijft te lang doorgaan, met als keerzijde dat er ook niet echt iets wordt uitgebouwd. Het is daarmee een soort onvervalste liedjesplaat geworden, en dat mag er wat mij betreft ook zijn. Het is in ieder geval nog steeds prachtige muziek.

Door Home Again uit 2012 ben ik Michael Kiwa gaan volgen, vooral beluisteren natuurlijk...

Mijn favoriet tot nu toe is Love & Hate uit 2016, Kiwanuka vond ik al wat minder dan L&H.

De titel van dit album zegt het al 'Small Changes'; en dat dekt zo'n beetje de lading van de composities... het kabbelt voort, niet slecht, niet goed, maar ertussenin.

Heb het album nu 2x beluisterd en ga het nog wel minstens 2x beluisteren. Maar heel enthousiast wordt ik nog niet van de nummers.
Voorlopig 3.5☆.

Geef mij Tom Waits z'n beetje wisselgeld maar.

For Long years klinkt mij als het broertje van The final frame.
En waarom noemt nog niemand de bas in The rest of me? Speels, zingend, fladderend, jazzy.. of welke term je er ook aan wilt hangen, het stemt mij vrolijk, waar de rest van de plaat meer melancholie ademt (ook mooi).
Deze gaat nog vaak gedraaid worden, maar na 2x luisteren wil ik de rustige titeltrack noemen (mooi in eenvoud). Lowdown is misschien het meest avontuurlijke deel met die gekke vervormde solo in deel 1 en de (wederom) de Pink Floyd vibes in deel 2.

Niet specifiek, maar op een wat algemenere manier had ik de instrumentatie wel aangestipt.

Jij beschrijft het alleen wat beter en uitgebreider.